‏خوش به حال اون آسمونی که تو شبها بهش خیره میشی.

‏با من حوصله کن، من که جز تو کسی رو ندارم.

‏ما از آنان که به ما تکیه کرده بودند بی پناه تر بودیم.

‏مراقب اونی که نداریش نباش هما.

‏منو به اسم صدا بزن که بدونم نمردم هنوز.

‏غرق شدن بده، چه تو دریا چه تو رویا

‏رفتم تا ته ناامیدی دیدم هیچی نیست، دور زدم

‏آدم دیگه نمیدونه به کی چی بگه.

‏هروقت خیلی شوخی می کنم و میخندم همه میفهمن که غمگینم.

‏وابسته شدن خیلی عجیبه انگار نصفت نیس .

‏نیمی از اضطراب جهان، اضطراب از دست دادنه و نیمی دیگه جهانِ بعدِ «از دست دادگی».

‏لعنت به هر عکسی که از تو توی گالریم جامونده.

‏آدم از غم با غم می تونه عبور کنه.

‏یا فراموش میشه یا درد فراموشیش فراموشت می شه.

‏اغلب اونی که هوای دیگران رو داره، وقتی خودش نیاز به حمایت داره دور و برش خالیه

‏اونها فکر می کنن تو خیلی خوشحالی، چون تصورشون اینه تو همونقدر که برای اونها وقت میذاری برای خودت هم وقت میذاری.