گاهی نه آشتی ميكنی نه قهرو بلدی فقط تموم میکنی همچیو.

‏از تکیه گاه بودنش میترسه.

‏هیچکس نمیاد. منتظر نباش.

‏اومد ناشناس بهم گفت "اونقدر شجاع و ساکتی که فراموشم شد رنج میکشی."

‏متاسفانه دستم اجازه نمیده چیزی که قلبم میگه رو برات بنویسم

"سر"ی به شانه‌ی دیوارم

دغدغش فردا بود، شب مُرد

‏کارد بزنی بهم غم و دل‌گیری و بدبختی می‌پاشه بیرون.

برای تولدم یه آینده‌ی دور بگیر، خیلی دور

‏همه ی این نیز بگذرد هایی که گفتی عمرت بود.

‏هرچی خسته تر، ساکت تر.

‏اما من دلم میخاست اونی باشم که هی دلت براش تنگ میشه.

‏خوش به حال اون آسمونی که تو شبها بهش خیره میشی.

‏با من حوصله کن، من که جز تو کسی رو ندارم.

‏ما از آنان که به ما تکیه کرده بودند بی پناه تر بودیم.

‏مراقب اونی که نداریش نباش هما.

‏منو به اسم صدا بزن که بدونم نمردم هنوز.

‏غرق شدن بده، چه تو دریا چه تو رویا

‏رفتم تا ته ناامیدی دیدم هیچی نیست، دور زدم