‏ما شکست خوردیم چون خودمون بودیم، اون نقشی که برنده میشه رو بازی نکردیم.

نگم برات
این روزا خیلی خیلی تنهام ...

‏حتی خیالت می‌ارزه ب حضور خیلیا

وقتی مُردم رو دیوارای این کانال رنگ نزنید، بزارید دست نوشته‌هایی که تو تنهاییام روی دیوارای اینجا نوشتم برای آیندگان بمونن، هرچند زیاد خوندنی نیستن، دست خطمم یکم بده، ولی میخوام یه چیزی ازم باقی بمونه، شاید چند سال دیگه چندتا جَوون بیان اینجا دور یه آتیش بشینن و بلند بلند اینارو برای همدیگه بخونن.

‏جز "تحمل کن حالت خوب میشه" دروغ دیگه ای هم بلدین؟

‏ساکت بودم، آروم نه.

‏نوشته بود: از من میشنوی تو استکان هیچکس دریا نریز

‏تو جمع اما تنها.

‏کم کم فقط یک اسم ازش میمونه واست

‏گریه غم انگیزه ولی تاحالا از شدت ناراحتی بلند شدی قدم بزنی؟

‏کِی بشه که واسه ما هم بشه....

‏تو داغی نمیفهمی وگرنه جای من پیشت خیلی خالیه.

‏هزار حسرت بی پایان، نامش من.

‏هزار زخم دوا نشده، نامش من.

گاهی نه آشتی ميكنی نه قهرو بلدی فقط تموم میکنی همچیو.

‏از تکیه گاه بودنش میترسه.

‏هیچکس نمیاد. منتظر نباش.

‏اومد ناشناس بهم گفت "اونقدر شجاع و ساکتی که فراموشم شد رنج میکشی."

‏متاسفانه دستم اجازه نمیده چیزی که قلبم میگه رو برات بنویسم