جورج گاموف در 1904 در سال های اولیه انقلاب سوسیالیستی، در اودسای روسیه متولد شد.
گاموف دانشمند و اندیشمندی عجیب بود اغلب شعر های هجو می سرود و تقریبا در هر زمینه علمی اظهار نظر می کرد.
گاموف جز آخرین همه چیز دانان تاریخ علم بود.
گاموف دانشمند و اندیشمندی عجیب بود اغلب شعر های هجو می سرود و تقریبا در هر زمینه علمی اظهار نظر می کرد.
گاموف جز آخرین همه چیز دانان تاریخ علم بود.
"فکر می کنم چنین آزمایشی مرا به یک دانشمند تبدیل کرد"
او به طور مخفیانه کمی از نان مراسم عشا ربانی را با خود از کلیسا به خانه آورد. زمانی که او از درون میکروسکوپ به نان نگریست، نتوانست در تکه نان عشاء ربانی تفاوتی را نسبت به نان معمولی مشاهده کند. او بعد ها جمله فوق را در مورد این آزمایش می نویسد.
او به طور مخفیانه کمی از نان مراسم عشا ربانی را با خود از کلیسا به خانه آورد. زمانی که او از درون میکروسکوپ به نان نگریست، نتوانست در تکه نان عشاء ربانی تفاوتی را نسبت به نان معمولی مشاهده کند. او بعد ها جمله فوق را در مورد این آزمایش می نویسد.
در زمانی که نظریه های نسبیت و کوانتم انقلابی را در جامعه علمی بر پا کرده بود کتاب های او در این تلاطم مستقل بود، در آن زمان آنها تنها کتاب های معتبر موجود در زمینه علم پیشرفته برای نوجوانان بودند.
ادوارد تلر یکی از دوستان نزدیک گاموف در باره وی گفته است:"90 در صد نظریه های وی اشتباه بودند و فهمیدن این موضوع هم بسیار ساده بود. ولی او اهمیتی نمی داد. گاموف از آن دسته انسان هایی بود که تعصب خاصی بر روی یافته های خود نداشت. او ایده های خود را بدون تعصب دور می ریخت و مثل یک شوخی به آنها می نگریست"
ولی با این حال 10 در صد ایده هایش ادامه می یافتند و چشم انداز علم را تغییر دادند.
ولی با این حال 10 در صد ایده هایش ادامه می یافتند و چشم انداز علم را تغییر دادند.
مهمترین دستاورد علمی گاموف که تاثیر عمیقی در علم گذاشت حل معادله چگونگی واپاشی پرتوزا، و کشف واپاشی پرتو آلفا در تونل زنی بود.
گاموف دریافت که دلیل امکان پذیر بودن واپاشی پرتو زا این است که در نظریه کوانتم، مطابق اصل عدم قطعیت، هرگز نمی توان مکان و سرعت یک ذره را به دقت تعیین کرد؛ بنابراین احتمال کمی وجود دارد که ذره با تونل زدن از درون یک سد به بیرون نفوذ کند.
حتی تصورات ابتدایی گاموف هم برا درک مسئله درست مانند خود او عجیب بودند"گاموف فردی را در زندان تصور کرد که با دیوار های بلند محصور شده است. در دنیای کلاسیک نیوتونی فرار غیر ممکن است. ولی در دنیای مرموز کوانتم شما نمیدانید که زندانی دقیقا در چه نقطه ای ایستاده و با چه سرعتی حرکت می کند. اگر زندانی به اندازه کافی با دیوار زندان برخورد کند، این امکان را می توان محاسبه کرد که روزی بتواند از دیوار عبور کند.
گاموف دریافت که دلیل امکان پذیر بودن واپاشی پرتو زا این است که در نظریه کوانتم، مطابق اصل عدم قطعیت، هرگز نمی توان مکان و سرعت یک ذره را به دقت تعیین کرد؛ بنابراین احتمال کمی وجود دارد که ذره با تونل زدن از درون یک سد به بیرون نفوذ کند.
حتی تصورات ابتدایی گاموف هم برا درک مسئله درست مانند خود او عجیب بودند"گاموف فردی را در زندان تصور کرد که با دیوار های بلند محصور شده است. در دنیای کلاسیک نیوتونی فرار غیر ممکن است. ولی در دنیای مرموز کوانتم شما نمیدانید که زندانی دقیقا در چه نقطه ای ایستاده و با چه سرعتی حرکت می کند. اگر زندانی به اندازه کافی با دیوار زندان برخورد کند، این امکان را می توان محاسبه کرد که روزی بتواند از دیوار عبور کند.
کتاب زیر یکی از آثار گاموف به نام "یک، دو، سه بینهایت" است. در این کتاب بااستدلالهای جورج گاموف متوجه میشویم که جهان و کائنات کروی شکل هستند و نیروی گرانش عظیمی در مرکز این کره قرار دارد که هیچ انرژی و ماده ای قادر به فرار از محدوده این کره نیست.
ماشین زمان ون استوکوم
نظریه انیشتین، فضا و زمان رابه گونه ای تفکیک ناپذیر به یکدیگر پیوند می دهد.در نتیجه، کرمچاله ای که دو نقطه دور در فضا را به هم متصل می کند، ممکن است همچنین دو نقطه دور در زمان را به هم وصل کند. به بیان دیگر نظریه انیشتین احتمال سفر در زمان را هم فراهم میکند.
مفهوم زمان خود در طول قرن ها تغییر کرده است. نیوتون زمان را همانند یک پیکان تصور می کرد؛ پس از اینکه از کمان رها شود، هرگز تغییر مسیر نمیدهد و مستمر و یکپارچه رو به هدف پیش می رود. سپس انیشتین مفهوم فضا_زمان خمیده را مطرح کرد. بنابراین زمان از نظر او بیشتر شبیه رودخانه ای بود که در مسیر پر پیچ و خم در جهان، هر لحظه سرعت گرفته یا آرام می گیرد. اما آنچه انیشتین را نگران می کرد این احتمال بود که شاید روزی رودخانه زمان بر خلاف مسیر حرکت خود به عقب بازگردد. شاید گرداب ها یا انشعاباتی بتوانند در رودخانه زمان به وجود آیند.
نظریه انیشتین، فضا و زمان رابه گونه ای تفکیک ناپذیر به یکدیگر پیوند می دهد.در نتیجه، کرمچاله ای که دو نقطه دور در فضا را به هم متصل می کند، ممکن است همچنین دو نقطه دور در زمان را به هم وصل کند. به بیان دیگر نظریه انیشتین احتمال سفر در زمان را هم فراهم میکند.
مفهوم زمان خود در طول قرن ها تغییر کرده است. نیوتون زمان را همانند یک پیکان تصور می کرد؛ پس از اینکه از کمان رها شود، هرگز تغییر مسیر نمیدهد و مستمر و یکپارچه رو به هدف پیش می رود. سپس انیشتین مفهوم فضا_زمان خمیده را مطرح کرد. بنابراین زمان از نظر او بیشتر شبیه رودخانه ای بود که در مسیر پر پیچ و خم در جهان، هر لحظه سرعت گرفته یا آرام می گیرد. اما آنچه انیشتین را نگران می کرد این احتمال بود که شاید روزی رودخانه زمان بر خلاف مسیر حرکت خود به عقب بازگردد. شاید گرداب ها یا انشعاباتی بتوانند در رودخانه زمان به وجود آیند.