Milan derbisi, shubhasiz, yaxshiroq. Rimda bosim shu qadar kuchli ediki, hatto uxlay olmasdingiz.

Qasam ichib aytamanki, keyinchalik hech qachon bunday keskinlikni his qilmaganman.

Milan derbisi esa haqiqiy zavq edi. Har ikki jamoa juda kuchli bo‘lgan, hatto Chempionlar Ligasi yarim finalida ham o‘zaro to‘qnash kelganmiz. Bu chinakamiga yoqimli to’qnashuv edi.

Do‘stlar, bu shunchaki bir o‘yin. Bitta mag‘lubiyat deb kayfiyatingizni tushirishingizga arzimaydi.

Shunday mavsumlar bo‘lganki, “Sassuolo”ga har ikki uchrashuvda mag‘lub bo‘lib, yakunda Skudettoni qo‘lga kiritganmiz. Shunday davrlar ham bo‘lganki, ketma-ket derbilarda g‘alaba qozonib, mavsumni sovrinsiz yakunlaganmiz.

“Inter” muxlisi bo‘lish hech qachon oson bo‘lmagan. Lekin tan olish kerak, so‘nggi 20 yil ichida, ya’ni ko‘pchiligimiz futbol tomosha qilishni boshlagan davrdan buyon, “Inter” bizga quvonish uchun boshqa ko‘plab jamoalar muxlislariga qaraganda ko‘proq sabab berdi.

Shu davrda qo‘shnilarimizdan qariyb uch barobar ko‘p sovrin yutdik. O‘zaro uchrashuvlardagi tarixiy ustunlik ham biz tomonda. Bularning barchasini derbidagi bu mag‘lubiyat yo‘qqa chiqara olmaydi.

Futbolning go‘zalligi ham shunda — unda omad, muvaffaqiyat va hukmronlik doimo bir jamoaga tegishli bo‘lib qolmaydi. Bugun sen g‘alaba qozonsang, ertaga raqibingning kuni keladi.

Balki bizning hozirgi loyihamiz o‘z yakuniga yaqinlashayotgandir va boshqa jamoalarning davri boshlanayotgandir. Balki, aksincha, eng katta g‘alabalarimiz hali oldindadir. Buni vaqt ko‘rsatadi.

Ammo bir narsa aniq: biz “Inter”ni faqat g‘alabalari uchun yaxshi ko‘rib qolmaganmiz. Mag‘lubiyatlar ham bu muhabbatning bir qismi.

Forza Inter! 🖤💙