Har doim ko‘rsatib kelgan va ko‘rsatishda davom etayotgan qo‘llab-quvvatlov hamda cheksiz ishtiyoq uchun barcha muxlislarimizga rahmat. Kecha butun stadion haqiqiy tomoshaga aylandi, u neradzurri ishtiyoqi bilan jo‘sh urib turdi. Shu tarzda davom etamiz — birlashgan va qat’iy bo‘lib, birgalikda yangi marralarga erishish uchun.

Forza Inter!

Bu insoniy tomondan juda chiroyli holat edi. Hozir butun Italiya og‘ir davrni boshdan kechirmoqda. Juzeppe Meazza’dagi muxlislarning aksariyati ham italiyaliklar edi. Bosniyada ular ham xuddi futbolchilar kabi yuragi sug‘urib olingandek holatni his qilishdi. Futbolchilarning ichida nimalar kechayotganini esa tasavvur qilish qiyin.

Butun bir mamlakat go‘yo senga qarshi turgandek tuyulishi, uydan chiqishdan, ko‘chada yurishdan cho‘chish, o‘zing va oilangga qaratilgan haqoratlar — bularning barchasi juda og‘ir. Shuning uchun ham menimcha, “Inter” muxlislari alohida olqishga loyiq. Ular futbolchilarini bunday og’ir pallada ortida turganligi, futbolchilarni tashlab qo’ymasdan ximoya qilganligi sababli ham. Ular futbolchilarga: “Yo‘q, sen o’zimizdan birimizsan”, degan tuyg‘uni bera olishdi.

Bu mavsumda hali qo‘lga kiritish mumkin bo‘lgan katta yutuqlar bor. Skudetto poygasida hamon ular oldingi saflarda. Futbolchilar maydonni tark etayotganida stadiondagi tik oyoqda olqishlar men uchun xuddi jamoaviy poklanishdek tuyuldi. Go‘yo ular ichidagi og‘riq va bosimni shu tarzda chiqarib yuborishayotgandek edi.

Ularning yuzidagi tabassum ham boshqalarga o’tadi. Insoniy tomondan qaraganda, bu yigitlar uchun bu haqiqatan ham juda go‘zal lahza edi.

Agar “AC Milan” va “Yuventus”ning maqsadi TOP-4 ga kirish bo‘lsa, nega bu “Napoli” uchun ham maqsad bo‘la olmasligini tushunmayman…

Skudetto - bu qiyin. “Inter” kuchli va ular juda yaxshi o‘ynamoqda. Ular ajoyib mavsum o‘tkazishyapti. Biz xato qilmasligimiz va ular xato qilishiga umid qilishimiz kerak. Ko‘p bor aytganimdek, realist bo‘lishimiz kerak…