“Inter”ni yangi “Yuventus” (o’g’ri) deb atash noto‘g‘ri. Ular go‘yoki yaxshiroq hiyla qilayapti degan gaplar ham asossiz. Aksincha, biz “Inter”dan ko‘p yillardan beri qarzdormiz. Bastoni esa qorniga tegish bo‘lganda yuzini ushlab, yerda ag‘darilib yotadigan futbolchilardan ancha farq qiladi. U faqat yiqilishni biroz oshirib ko‘rsatdi, nishonlashi esa mutlaqo tabiiy holat. Men bu vaziyatda uning aybini ko‘rmayapman. Atrofdagi shov-shuvlar esa oddiy nolishlardan boshqa narsa emas.

Zamonlar o‘zgardi. Endi “Yuventus” o‘zini jabrlanuvchi sifatida ko‘rsatmoqda va go‘yoki yangi bir holatning qurboni bo‘layotgandek tutyapti. Menga ularning noroziligi biroz oshirib yuborilgandek tuyuladi, xuddi Italiya futbolining eng katta qurbonidek ko‘rsatishga urinayotgandek. Holbuki, tarix buni umuman boshqacha eslaydi. Umuman olganda, bularning barchasi menga juda tanish, eski voqealarni eslatib yuboryapti.