Credit: Mohammad Nouroozi
تصویر بسیار زیبا از دنباله دار پان استار و خوشه پروین و سحابی های اطراف از آقای محمد نوروزی
@Interstellar_page

نوبل فیزیک سال ۲۰۱۷ به «راینر وایس»، «بری بریش» و «کیپ تورن» به دلیل «مشارکت شایان توجه در آشکارساز لایگو و کشف امواج گرانشی» تعلق گرفت.

#خبر
@SarosTeam

Credit: bohn et al. SXS lensing
@Interstellar_page

این تصویر شبیه سازی برخورد دو سیاهچاله را نشان می دهد. یک پدیده کیهانی که اخیرا توسط امواج گرانشی تایید شد.
امواج گرانشی موج هایی هستند که در بن فضا و زمان حرکت میکنند که توسط مهیب ترین و پرانرژی ترین روند کیهانی تشکیل میشوند. در سال ۱۹۱۶ نظریات انیشین و نسبیت عام نشان داد که پرشتاب ترین اجرام مانند چرخش سیاهچاله میتواند فضا زمان را بشکافد بطوری که امواجی از منبع میتواند شکل بگیرد و گسترده شود.
این امواج در کیهان با سرعت نور گسترده میشوند و اطلاعاتی را درباره سرچشمه خود حمل میکنند.
رصدخانه LIGO در سال ۲۰۱۶ برای اولین بار این امواج را مشاهده کرد و دوباره نظریه دیگری از انیشتین درباره جاذبه به اثبات رسید.
@Interstellar_page

Credit: René Ringnes
@Interstellar_page

Credit: Even Tryggstrand
Place: Norway
@Interstellar_page

Credit: Sergio Tapiro
@Interstellar_page

رعد و برق هایی ک در گرد و غبارهای آتشفشانی ایجاد می شوند را "توفان رعد و برقی کثیف" مینامند. در ابر آتشفشانی؛ تکه های سنگ و گرد و خاک، بار مغناطیسی ایجاد میکنند، دقیقا همان کاری ک ذرات یخ در طوفان عادی عمل میکنند. تخلیه الکتریکی تنها چند میلی ثانیه طول میکشد، اما به دمایی باورنکردنی 30 هزار درجه سلسیوس می رسد. هنگامی که ذرات خاکستر با این دمای جهنمی مواجه می شوند؛ درجا ذوب شده و به شکل ذرات شیشه های آتشفشانی به زمین می بارند.
کجای کیهان می تواند فرآیندی مشابه پیدا کرد؟
@Interstellar_page

Credit: Dietmar Hager, Eric Benson, Torsten Grossmann
@Interstellar_page

کهکشان مارپیچ میله ایی ngc 1365 به راستی با قطر دویست هزار سال نوری یک جزیره بزرگ در کیهان است.
این کهکشان در فاصله ۶۰ میلیون سال نوری از ما در صورت فلکی کوره قرار دارد. این کهکشان یک عضو ثابت برای مطالعه خوشه کهکشانی کوره است. این تصویر زیبا با رنگ هایی واضح شدت تشکیل ستارگان را در انتهای میله در طول بازوان نشان میدهد. در مرکز این کهکشان نیز یک ابرسیاهچاله عظیم قرار دارد. به نظر منجمین میله ی این کهکشان نقش مهمی در تکامل این کهکشان داشته است بطوریکه گازها و گردوغبار را به سوی مناطق ستاره زا سوق میدهد و همچنین مواد کهکشان را به داخل هسته میکشاند.
@Interstellar_page

Credit: Akbar Mohebbi

📸 Nikon D5500
18-55@18mm
F/3.5
Place: Arjmand village
@Interstellar_page

Carved out of Time

Vulture-Head Nebula (LBN777)

L: 40×4min (no filter)
RGB: (25,25,25)×1min
4 Hours
Gain 200
ASI 1600MM-C
QUATTRO 10CF
NEQ-6
40 dark; 30flat; 200bias
© Reza Hakimi
@interstellar_page

Wandering Fire

M78 Nebula

L: 25×4min (nofilter)
RGB: (18,18,18)×1min
Total Exposure: 2.5 hours
Gain 200
ASI 1600MM-C
Quattro 10CF
NEQ-6
40dark;30flat;200bias
©RezaHakimi
@interstellar_page

#خبرفوری
به نظر می رسد "سیارک یا دنباله دار"ی که اخیرا کشف شده، از خارج از منظومه شمسی آمده است؛ اگر چنین باشد این اولین جرم بین ستاره است که مشاهده و تائید می شود.

منبع: ناسا
💢 IOTA/ME
@iotame

یک جرم جدید از خانواده PanSTARRS با نام:
PanSTARRS object A/2017 U1

به تازگی وارد سامانه خورشیدی شده است. با توجه به مدار حرکت، ستاره‌شناس ها حدس می زنند که این دنباله‌دار از فضای میان ستاره‌ای به اینجا رسیده است.
این جرم به زودی از نزدیکی زمین عبور خواهد کرد.

لینک منبع خبر:
www.skyandtelescope.com/astronomy-news/astronomers-spot-first-known-interstellar-comet/

@AstroTech

آیا جهان اصلا باید وجود داشته باشد؟ ظاهرا نه. در واقع؛ با پیروی از قوانین پایه ای فیزیک؛ جهان نباید وجود داشته باشد، اما وجود دارد، پس ما چیزی را از قلم انداخته ایم.

اندکی پس از اینکه جهان در 13.8 میلیارد سال گذشته در طی انفجار بزرگ ایجاد شد؛ انرژی این واقعه شروع به تبدیل شدن به ماده کرد. دقیقا مشکل همینجاست. بر اساس مدل استاندارد فیزیک ذرات؛ مقادیر یکسانی از ماده و پادماده پس از بیگ بنگ باید ایجاد شده باشد. هنگامی که ماده و پادماده با هم برخورد میکنند، با آزادسازی انرژی زیادی همدیگر را از بین میبرند. پس اگر مقادیر یکسانی از ماده و پادماده تولید شده بودند، می بایست همدیگر را خنثی کرده و اصلا ماده ای در جهان وجود نمیداشت.
کهکشان ها؛ ستاره ها؛ سیارات و اصلا خود ما بر اساس درک فعلی ما از فیزیک اصلی نمی بایست ایجاد می شدند. مشکل اینجاست که قوانینی که ما برای درک جهان داریم آزمایشات را یکی پس از دیگری با موفقیت گذرانده اند؛ و نشان داده اند که برای توصیف بسیاری از قسمت های جهان صحیح و کاربردی هستند. پس اینکه قوانین فیزیک نادرست باشند مردود است؛ و اینگونه به نظر میرسد که آنها به نوعی نقض شده اند. اما در واقع اینگونه است که قوانین ما کامل نیستند. چیزی وجود دارد که ما هنوز آن را نمی دانیم و تا هنگامی که انیشتن بعدی روی کار نیاید ممکن است هرگز آنها را متوجه نشویم.
@Interstellar_page

Credit: Mads Peter Iversen
@Interstellar_page

ستاره شناسان با روش نداخل سنجی؛ دقیق ترین تصویر ممکن از قلب العقرب را به دست آوردند.
@interstellar_page

ستاره‌شناسان به کمک تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا(ESO) دقیق‌ترین تصویر را از ستاره معروف قلب‌العقرب تهیه کردند. آنها همچنین اولین نقشه سرعت مواد را در جو ستاره‌ای غیر از خورشید ایجاد کرده‌اند که تلاطم غیرمنتظره‌ای را در جو گسترده قلب‌العقرب نشان می‌دهد. این تصویر چشم‌انداز بی‌نظیری از ستاره معروف و درخشان قلب‌العقرب به نمایش می‎گذارد که در قلب صورت فلکی عقرب با رنگی سرخ می‌درخشد. این ستاره سرخ رنگ، بسیار بزرگ و نسبتا سرد است و در مراحل پایانی زندگی‌اش، در راه تبدیل شدن به یک ابرنواختر است. تصویر به دست آمده، بهترین تصویری است که تاکنون از سطح و جو ستاره‌ای به‌جز خورشید گرفته شده است. یکی از امکانات منحصر به فرد تلسکوپ تداخل‌سنج بسیار بزرگ یاVLTI این است که میتواند نور را از چهار تلسکوپ، یا تلسکوپ‌های عظیم 8/2 متری یا تلسکوپهای کمکی، ترکیب کند و یک تلسکوپ مجازی با آینه‌ای به قطر 200 متر به دست آورد. این موضوع به اخترشناسان اجازه می‌دهد جزئیات دقیقی را فراتر از آنچه که با یک تلسکوپ تنها تفکیک می‌شود، مشاهده کنند.
@interstellar_page

گروه پژوهشی کار تهیه این تصویر را با استفاده ازVLTI با سه تلسکوپ کمکی و وسیله‌ای به نام امبرAMBER) ) انجام دادند تا تصاویر جداگانه‌ای از سطح قلب‌العقرب را در بازه کوچکی از طول موج فروسرخ ایجاد کنند. سپس آنان از این داده‌ها برای محاسبه تفاوت بین سرعت گازهای جوی در نقاط مختلف ستاره و سرعت متوسط این گازها در ​​کل ستاره استفاده کردند. به این ترتیب نقشه‌ای از سرعت نسبی گاز جو در کل قرص قلب‌العقرب ساخته شد. این اولین بار است که چنین نقشه‌ای برای ستاره‌ای غیر از خورشید تهیه می‌شود. در آینده، این روش می‌تواند برای مشاهده انواع مختلف ستاره‌ها به کار رود تا سطوح و جوشان با دقتی بی‌سابقه بررسی شود. بنابراین این روش که تاکنون تنها به خورشید محدود بود، می‌تواند پنجره‌ای جدید برای مشاهده و بررسی ستاره‌ها به‌روی ما باز کند.
@interstellar_page