۲ سال از ثبت عکسهای باکیفیت از پلوتو طی پرواز نزدیک فضاپیمای افق های نو گذشته است.
اخیرن IAU نام های رسمی برای برخی از عوارض سطحی پلوتو را منتشر کرده است.
S&T

بعد از دو دهه در فضا، فضاپیمای کاسینی به ماموریت خود برای همیشه پایان داد. این فضاپیما پس از انجام ماموریت های فراوان و ثبت اطلاعات و عکس های فوق العاده از این سیاره و قمرهایش تماماً به داخل سیاره زحل فرو رفت تا قمرهای زحل برای اکتشافات بعدی دستنخورده باقی بماند.
تصاویر بالا عکس های اخیر ارسال شده کاسینی به زمین است که مشاهده میکنید. کاسینی آخرین اطلاعات خود را در حین سقوط به جو زحل در لحظات پایانی عمرش به زمین مخابره کرده است که میتواند اطلاعات خوبی از تشکیلات اتمسفر زحل را دربر داشته باشد.
هرچند که پایان یک ماموریت ناراحت کننده است اما سقوط نهایی کاسینی به راستی منحصر به فرد و یکی از باشکوه ترین سفرهای علمی شناخته خواهد بود.
کاسینی حقایق شگفت انگیزی از زحل را برای ما آشکار کرد و خود نیز به آن پیوست.
@Interstellar_page

ده مورد از بهترین تصاویر کاسینی از خانواده زحل(به زبان اصلی)
@astrosoftware

عکس ارسالی از ابراهیم علیخانی
مقارنه ماه و زهره
ساعت ۶ و ۳۰ دقیقه صبح دوشنبه ۲۷ شهریور ۹۶
شهرک پردیسان قم

Credit: Diego Colonnello
@Interstellar_page

ستاره های جوان در NGC 6188 اکثرا به دلیل فشرده شدن گازهای مولکولی در اثر بادهای کیهانی حاصل از انفجارهای ابرنواختری بوجود آمده اند.
هنگامی که ستاره های پیر به ابرنواختر تبدیل میشوند با پرتاب باقی مانده های خود در فضا موجب تشکیل ستارگان جدید میشوند. تعدادی از ستاره های تایپ O که فقط چند میلیون سال سن دارند قدرت کافی برای شکل دهی گازها و گرد و غبارهای محیط خود برای تشکیل سحابی را دارا هستند که ما با تلسکوپ های خود میتوانیم آنها را مشاهده کنیم.
@Interstellar_page

Lights of Old

NGC 281
ZWO ASI 1600mm-c
L: 40×4 min [no filter]
RGB: (30:30:30)×2 min
Total Exposure: 5:40 hours
Gain 200
No dark; 30 flat; 200 bias
Quattro 10CF
NEQ6
© Reza Hakimi
@interstellar_page

Exposure time : 15”
Iso : 2000
f/2
Nikon D7100
16mm

Reyhane Valipour
@interstellar_page

Credit: NASA, HST / ESA
@Interstellar_page

سحابی شاه تخته یک منطقه وسیع، درخشان و ستاره زاست که در فاصله ۷۵۰۰ سال نوری از زمین قرار دارد. ابرهای مولکولی و گازهای تیره به قدری ضخیم اند که مات دیده میشوند.
در این سحابی پرچگال، اتا کارینا یکی از پرجرم ترین ستاره های شناخته شده توسط دانشمندان و اخترشناسان است. این ستاره یک ستاره ابرغول و پیچیده است بطوری که ۱۵۰ بار بزرگتر از خورشید است و درخشندگی اش چهار میلیون برابر خورشید است. این نوع ستارگان بسیار کمیاب اند و بطور وحشتناکی که به حد ادینگتون معروف است می جهند. حد ادینگتون زمانی بوجود می آید که فشار بیرونی یک ستاره به قدری باشد که جاذبه را بی اثر کند که نتیجه آن معمولا یک انفجار نواختری یا ابرنواختری است. هنگام این انفجار، ستار ه های غول آسا به تکه های ریزی تبدیل میشوند و مواد سنگین درونیشان به فضای میان ستاره ای پرتاب میشوند.
@Interstellar_page

Shadowfax

IC 434 & The Horshead Nebula

L: 40 × 3min
RGB: (30;30;30) × 1min
Total Exposure: 3.5 hours
ZWO ASI 1600MM-C
Quattro 10CF
NEQ-6 Pro
No dark; 30flat; 200bias
© Reza Hakimi
@interstellar_page

Credit: Mohammad Nouroozi
تصویر بسیار زیبا از دنباله دار پان استار و خوشه پروین و سحابی های اطراف از آقای محمد نوروزی
@Interstellar_page