Interstellar میان ستارگان
Photo
#سفر_در_فضا
در ادامه سفرمان از دنیای زمینیمان خارج میشویم و به فضا میرویم مطمئنا اولین همسایه ایی که با آن روبرو میشویم ماه است.
برای هزاران سال ما انسان ها هروقت به ماه نگاه میکردیم چیزی عجیب به نظر می آمد. آن چیست؟ از کجا آمده است؟ جای هیچ تعجبی ندارد که چرا در برخی از فرهنگ ها در گذشته نوعی خدا یا الهه به شمار میرفت.
اما عصر جدید زاویه ای متفاوت از آن را برای ما روشن کرده است. ماه بسیار به زمین نزدیک است حداقل در مقیاس نجومی اینطور است. ماه فاصله ای حدود 380 هزار کیلومتری دارد که معادل 1 ثانیه نوری میشود. ماه نسبت به اندازه ای که با سیاره مادر خود دارد در منظومه شمسی از همه بزرگتر محسوب میشود اما از نظر تنها اندازه، برخی قمرهای سیارات گازی از ماه بزرگتر هستند. ماه بصورت قابل توجهی نسبت به زمین قمر بزرگیست واین نوعی راز است که چطور بوجود آمده است که در مدت های طولانی درباره آن بحث شده است و نظریه های متفاوتی درباره آن وجود دارد اما مشاهدات اخیر پیشنهاد میکند که زمین با سیاره ای به اندازه مریخ برخوردی داشته است و از آن برخورد قمر ماه بوجود آمده است.
ماه برخلاف زمین هیچ اتمسفری ندارد و سطح آن از چاله و لکه های فراوان پوشیده شده است. هم اکنون سطح ماه تنها دنیایی در آن بیرون است که بشر بر روی آن قدم نهاده است و 12 انسان بر روی آن راه رفته اند. ماه هر 27.3 روز زمینی به دور زمین میگردد و دمای سطح آن در روز به 123 درجه و در شب تا 197- درجه سانتی گراد میرسد.
@Interstellar_page
در ادامه سفرمان از دنیای زمینیمان خارج میشویم و به فضا میرویم مطمئنا اولین همسایه ایی که با آن روبرو میشویم ماه است.
برای هزاران سال ما انسان ها هروقت به ماه نگاه میکردیم چیزی عجیب به نظر می آمد. آن چیست؟ از کجا آمده است؟ جای هیچ تعجبی ندارد که چرا در برخی از فرهنگ ها در گذشته نوعی خدا یا الهه به شمار میرفت.
اما عصر جدید زاویه ای متفاوت از آن را برای ما روشن کرده است. ماه بسیار به زمین نزدیک است حداقل در مقیاس نجومی اینطور است. ماه فاصله ای حدود 380 هزار کیلومتری دارد که معادل 1 ثانیه نوری میشود. ماه نسبت به اندازه ای که با سیاره مادر خود دارد در منظومه شمسی از همه بزرگتر محسوب میشود اما از نظر تنها اندازه، برخی قمرهای سیارات گازی از ماه بزرگتر هستند. ماه بصورت قابل توجهی نسبت به زمین قمر بزرگیست واین نوعی راز است که چطور بوجود آمده است که در مدت های طولانی درباره آن بحث شده است و نظریه های متفاوتی درباره آن وجود دارد اما مشاهدات اخیر پیشنهاد میکند که زمین با سیاره ای به اندازه مریخ برخوردی داشته است و از آن برخورد قمر ماه بوجود آمده است.
ماه برخلاف زمین هیچ اتمسفری ندارد و سطح آن از چاله و لکه های فراوان پوشیده شده است. هم اکنون سطح ماه تنها دنیایی در آن بیرون است که بشر بر روی آن قدم نهاده است و 12 انسان بر روی آن راه رفته اند. ماه هر 27.3 روز زمینی به دور زمین میگردد و دمای سطح آن در روز به 123 درجه و در شب تا 197- درجه سانتی گراد میرسد.
@Interstellar_page
Interstellar میان ستارگان
Credit: Space Shuttle Endeavour, NASA @Interstellar_page
تصویری فوق العاده از فعالیت های آتشفشانی در خانه زیبایمان زمین.
این تصویر بینظیر آتشفشان کلیوچوسکی در روسیه را از فاصله ۱۱۵ مایلی سطح زمین نشان میدهد که در حال فوران است و به دلیل وزش باد مواد فورانی را به اتمسفر زمین فرستاده است.
@Interstellar_page
این تصویر بینظیر آتشفشان کلیوچوسکی در روسیه را از فاصله ۱۱۵ مایلی سطح زمین نشان میدهد که در حال فوران است و به دلیل وزش باد مواد فورانی را به اتمسفر زمین فرستاده است.
@Interstellar_page
Forwarded from AstroTech | استروتک
سیاره مشتری
۲۰ اردیبهشت ۹۶ ساعت ۲۱:۳۰
Sky-Watcher 6" f/8 Dob.
Barlow 3x
Canon 60D
۱- تک فریم خام اولیه
۲- استک ۳۰ از ۵۰۰ فریم
۳- پس از wavelet استک
۴- پردازش نهایی در ACR & PS
©Ashkan Arefi
۲۰ اردیبهشت ۹۶ ساعت ۲۱:۳۰
Sky-Watcher 6" f/8 Dob.
Barlow 3x
Canon 60D
۱- تک فریم خام اولیه
۲- استک ۳۰ از ۵۰۰ فریم
۳- پس از wavelet استک
۴- پردازش نهایی در ACR & PS
©Ashkan Arefi
Interstellar میان ستارگان
Credit: HST, NASA / ESA @Interstellar_page
NGC 6744 یک کهکشان مارپیچ است که شبیه به کهکشان خودمان است.
۴۰۰ سال پیش بیشتر انسان ها باور داشتند که ما در مرکز جهان زندگی میکنیم در حالی که همه ستارگان به دور ما میچرخند اما با پیشرفت علم و دانش اکنون میدانیم که از مرکز هر چیزی دور هستیم.
در کهکشان راه شیری، ما در میان دریایی از ستارگان، بین هسته ای آتشین از ستارگان و فضای خالی قرار داریم. ما جای دقیقی در فضا نداریم و پیوسته در حال تغییر مکان هستیم. ما با سرعت یک ستاره متوسط نوع جی در قسمت بیرونی کهکشان مارپیچ درحال چرخش هستیم. اگرچه ما انسانها توانستیم به جایگاه خود در هستی دست پیدا کنیم اما هنوز راز و رمزهای بسیاری از جهان برای ما باقی مانده است و شاید در آینده با پیشرفت علم و دانش بشر شاهد کشف این رازها باشیم.
@Interstellar_page
۴۰۰ سال پیش بیشتر انسان ها باور داشتند که ما در مرکز جهان زندگی میکنیم در حالی که همه ستارگان به دور ما میچرخند اما با پیشرفت علم و دانش اکنون میدانیم که از مرکز هر چیزی دور هستیم.
در کهکشان راه شیری، ما در میان دریایی از ستارگان، بین هسته ای آتشین از ستارگان و فضای خالی قرار داریم. ما جای دقیقی در فضا نداریم و پیوسته در حال تغییر مکان هستیم. ما با سرعت یک ستاره متوسط نوع جی در قسمت بیرونی کهکشان مارپیچ درحال چرخش هستیم. اگرچه ما انسانها توانستیم به جایگاه خود در هستی دست پیدا کنیم اما هنوز راز و رمزهای بسیاری از جهان برای ما باقی مانده است و شاید در آینده با پیشرفت علم و دانش بشر شاهد کشف این رازها باشیم.
@Interstellar_page
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Timelapse by Daniel Kordan
خوشه کروی هرکول M13
تلسکوپ: Quatto 10 CF
دوربین: Nikon D7200
مقر: NEQ6
نوردهی: 40 × 30ثانیه
©رضا حکیمی
@interstellar_page
تلسکوپ: Quatto 10 CF
دوربین: Nikon D7200
مقر: NEQ6
نوردهی: 40 × 30ثانیه
©رضا حکیمی
@interstellar_page
برجسته ترین خوشه کروی نیمکره شمالی آسمان، خوشه هرکول یا M13، در صورت فلکی جاثی است که در سال 1714 توسط ادموند هالی کشف گردید. او در توصیف این خوشه نوشت: "با چشم غیرمسلح و زمانی که آسمان صاف است و ماه نیست؛ خود را نمایان می کند".
در تلسکوپ های کوچک، M13 همانند توده مه آلودی دیده می شود که در نواحی مرکزی فشرده تر است و در ابزارهای رصدی بزرگتر، کره تقریباً کاملی از ستارگان است. هر چند این خوشه در حدود 150 سال نوری در فضا گسترده شده است، اکثریت جمعیت یک میلیونی ستارگان آن در کره ای به قطر 100 سال نوری متمرکزند. در این محیط تنگ و فشرده، فاصله متوسط مابین هر ستاره ای در حدود 1 سال نوری است؛ حال آنکه در ستارگان عادی همانند خورشید، این فاصله متوسط به بیش از 3 سال نوری می رسد.
@interstellar_page
در تلسکوپ های کوچک، M13 همانند توده مه آلودی دیده می شود که در نواحی مرکزی فشرده تر است و در ابزارهای رصدی بزرگتر، کره تقریباً کاملی از ستارگان است. هر چند این خوشه در حدود 150 سال نوری در فضا گسترده شده است، اکثریت جمعیت یک میلیونی ستارگان آن در کره ای به قطر 100 سال نوری متمرکزند. در این محیط تنگ و فشرده، فاصله متوسط مابین هر ستاره ای در حدود 1 سال نوری است؛ حال آنکه در ستارگان عادی همانند خورشید، این فاصله متوسط به بیش از 3 سال نوری می رسد.
@interstellar_page
Interstellar میان ستارگان
@Interstellar_page
#سفر_در_فضا
جهان بسیار گسترده و وسیع است به قدری که لفظا میتوانیم بگوییم که غیر ممکن است وسعت آن را اندازه بگیریم. اگر بخواهیم سفرمان را ادامه دهیم باید از خانه زیبا و مطبوعمان دل بکنیم و پا در دنیایی بزرگتر بگذاریم و به دنیای میان سیاره ای در منظومه شمسی برویم. حال با چشمان دوربین وویجر ۱ نگاهی به عقب می اندازیم و سیستم زمین-ماه را مشاهده میکنیم، بیایید نگاهی دقیق تر به این عکس بیاندازیم، چقدر کوچک هستیم؟ به راستی چقدر کوچک هستیم در مقیاس کیهانی حتی منظومه شمسی ما کوچک است. وقت آن فرا رسیده که از زمین و ماه خداحافظی کنیم و به سفرمان ادامه دهیم.
@Interstellar_page
جهان بسیار گسترده و وسیع است به قدری که لفظا میتوانیم بگوییم که غیر ممکن است وسعت آن را اندازه بگیریم. اگر بخواهیم سفرمان را ادامه دهیم باید از خانه زیبا و مطبوعمان دل بکنیم و پا در دنیایی بزرگتر بگذاریم و به دنیای میان سیاره ای در منظومه شمسی برویم. حال با چشمان دوربین وویجر ۱ نگاهی به عقب می اندازیم و سیستم زمین-ماه را مشاهده میکنیم، بیایید نگاهی دقیق تر به این عکس بیاندازیم، چقدر کوچک هستیم؟ به راستی چقدر کوچک هستیم در مقیاس کیهانی حتی منظومه شمسی ما کوچک است. وقت آن فرا رسیده که از زمین و ماه خداحافظی کنیم و به سفرمان ادامه دهیم.
@Interstellar_page
اثرات هنری با مضمون انسان و آسمان شب 👆👆
چنانچه اعضای محترم اثراتی از این دست از خود دارید جهت نمایش در کانال برای ما ارسال کنید. ممنون از همراهیتان 🌺
@Interstellar_page 💫
چنانچه اعضای محترم اثراتی از این دست از خود دارید جهت نمایش در کانال برای ما ارسال کنید. ممنون از همراهیتان 🌺
@Interstellar_page 💫
Maranjab inn. exposure : 20sec
ISO : 1000 F: 2.8 Lens : nikon 24mm
Camera : Nikon D610
Place : Maranjab desert
©Mahdi Alinejad
@Interstellar_page
ISO : 1000 F: 2.8 Lens : nikon 24mm
Camera : Nikon D610
Place : Maranjab desert
©Mahdi Alinejad
@Interstellar_page