Forwarded from کانال آسمان شب | NightSky
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
این ستارهها به دور چه میچرخند؟!
این ویدئو حاصل ده سال تصویربرداری از ابرسیاهچالهی مرکز راه شیری است و ستارههایی که به دور این غول ناپیدا میگردند!
Credit: ESO
🆔 @NightSky_Tel
این ویدئو حاصل ده سال تصویربرداری از ابرسیاهچالهی مرکز راه شیری است و ستارههایی که به دور این غول ناپیدا میگردند!
Credit: ESO
🆔 @NightSky_Tel
Forwarded from کانال آسمان شب | NightSky
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
این ستارهها به دور چه میچرخند؟!
این ویدئو حاصل ده سال تصویربرداری از ابرسیاهچالهی مرکز راه شیری است و ستارههایی که به دور این غول ناپیدا میگردند!
Credit: ESO
🆔 @NightSky_Tel
این ویدئو حاصل ده سال تصویربرداری از ابرسیاهچالهی مرکز راه شیری است و ستارههایی که به دور این غول ناپیدا میگردند!
Credit: ESO
🆔 @NightSky_Tel
56 سال پیش درست در چنین روزی ؛ یوری گاگارین ، با پرواز الهام بخش خود به درون کیهان ، اولین انسانی شد که به فضا رفته است. روز جهانی فضانوردان مبارک!🎈🚀
@Interstellar_page ✨
@Interstellar_page ✨
Interstellar میان ستارگان
©ESA/Hubble & NASA, L. Lamy / Observatoire de Paris astronomy.com @Interstellar_page ✨
هابل شفق های اورانوس را مشاهده کرد!
تصاویر گرفته شده توسط تلسکوپ فضایی هابل دو مشاهده مختلف در مورد اورانوس را نشان می دهد : یکی از عکس ها یک حلقه را نشان می دهد و دیگری شفق ها را نشان می دهد.
شفق ها نور ناشی از ذرات باردار الکتریکی گرفتار شده در میدان های مغناطیسی قوی و برخورد آنها با ذرات گاز را نشان می دهند. گرچه دانشمندان شفق های موجود در مشتری و زحل را به طور کامل مورد مطالعه قرار داده اند اما شفق ها در اورانوس برای آنها بیشتر از یک راز است.
این شفق ها برای اولین بار توسط هابل در سال 2011 دیده شدند و دوباره در سال 2012 و 2014 توسط تیمی به رهبری یک ستاره شناس از رصدخانه پاریس مورد مطالعه قرار گرفتند.
پس از ردیابی شوک های بین سیاره ای ناشی از باد های خورشیدی که به اورانوس می رسیدند ، تیم با استفاده از طیف نگار تصویربرداری (STIS) نصب شده بر روی هابل توانستند اثر آن در شفق های اورانوس را مطالعه کنند. آنها با جمع آوری اطلاعات کافی متوجه شدند که شفق با اورانوس می چرخد، اما آنها همچنین قطب مغناطیسی سیاره را که پس از ماموریت ویجر 2 در سال 1986 انگار ناپدید شده بود ، یافتند.
astronomy.com
@Interstellar_page ✨
تصاویر گرفته شده توسط تلسکوپ فضایی هابل دو مشاهده مختلف در مورد اورانوس را نشان می دهد : یکی از عکس ها یک حلقه را نشان می دهد و دیگری شفق ها را نشان می دهد.
شفق ها نور ناشی از ذرات باردار الکتریکی گرفتار شده در میدان های مغناطیسی قوی و برخورد آنها با ذرات گاز را نشان می دهند. گرچه دانشمندان شفق های موجود در مشتری و زحل را به طور کامل مورد مطالعه قرار داده اند اما شفق ها در اورانوس برای آنها بیشتر از یک راز است.
این شفق ها برای اولین بار توسط هابل در سال 2011 دیده شدند و دوباره در سال 2012 و 2014 توسط تیمی به رهبری یک ستاره شناس از رصدخانه پاریس مورد مطالعه قرار گرفتند.
پس از ردیابی شوک های بین سیاره ای ناشی از باد های خورشیدی که به اورانوس می رسیدند ، تیم با استفاده از طیف نگار تصویربرداری (STIS) نصب شده بر روی هابل توانستند اثر آن در شفق های اورانوس را مطالعه کنند. آنها با جمع آوری اطلاعات کافی متوجه شدند که شفق با اورانوس می چرخد، اما آنها همچنین قطب مغناطیسی سیاره را که پس از ماموریت ویجر 2 در سال 1986 انگار ناپدید شده بود ، یافتند.
astronomy.com
@Interstellar_page ✨
© Majid Ghohroodi
تصویر نجومی روز از عکاس خوب کشورمون آقای مجید قهرودی از سایه زمین برا فراز قله دماوند و رشته کوه های البرز
https://apod.nasa.gov/apod/image/1704/IMG_6588Panorama2Ghohr
تصویر نجومی روز از عکاس خوب کشورمون آقای مجید قهرودی از سایه زمین برا فراز قله دماوند و رشته کوه های البرز
https://apod.nasa.gov/apod/image/1704/IMG_6588Panorama2Ghohr
Interstellar میان ستارگان
©HST, NASA / ESA @Interstellar_page
هنگامی که یک ستاره بزرگ به پایان عمر ستاره ای خود میرسد، مواد خود را پس از یک انفجار مهیب در فضای میان ستاره ای پراکنده میکند. معروف به ابرنواختر، این انفجارها بصورت بسیار ژرفی وسیع هستند. در یک نگاه کوتاه، یک ابرنواختر از یک ستاره میتواند نوری درخشنده تر از میلیاردها ستاره در یک کهکشان داشته باشد. انفجار ابرنواختری موج هایی عظیم در فضای میان ستاره ای تولید میکند که موجب میشود گازها و گردوغبار موجود تا ۱۰ % سرعت نور در فضا سفر کند.
ابرنواختر نقش مهمی را در غنی کردن فضا از المان های سنگین دارد که در هسته ستاره ساخته میشود و پرتاب این مواد میتواند موجب تولید ستاره ای جدید شود.
این تصویر زیبا از تلسکوپ فضایی هابل قسمت غربی سحابی پرده را نشان میدهد که بعنوان بقایای یک انفجار ابرنواختری به همراه مقادیر زیادی از اتم های هیدروژن و اکسیژن در فضا مسافر هستند. @Interstellar_page
ابرنواختر نقش مهمی را در غنی کردن فضا از المان های سنگین دارد که در هسته ستاره ساخته میشود و پرتاب این مواد میتواند موجب تولید ستاره ای جدید شود.
این تصویر زیبا از تلسکوپ فضایی هابل قسمت غربی سحابی پرده را نشان میدهد که بعنوان بقایای یک انفجار ابرنواختری به همراه مقادیر زیادی از اتم های هیدروژن و اکسیژن در فضا مسافر هستند. @Interstellar_page
Interstellar میان ستارگان
© Goran Strand @Interstellar_page
سحابی دود سیگار در صورت فلکی عکاس در فاصله چند هزارم زمین!!
این تصویر تنها در اثر نور فلاش دوربین یک عکاس بر دود سیگارش پدید آمده است.
پهنه ی به ظاهر پرستاره ای هم که می بینید در حقیقت از قطره های آبی درست شده که یک عکاس نجومی با آبپاش بر گیاهان خانه اش پاشیده، یک عکاس نجومی در سوئد که از ادامه ی ابری بودن آسمان بی قرار و ناآرام شده بود.
یک تک نوردهی به همراه سه فلاش بیرونی (اکسترنال) به آفریدن این نمای نه چندان کیهانی انجامیده است. این عکس به قدری جالب و خلاقانه بود که به عنوان تصویر نجومی روز انتخاب شد. @Interstellar_page
این تصویر تنها در اثر نور فلاش دوربین یک عکاس بر دود سیگارش پدید آمده است.
پهنه ی به ظاهر پرستاره ای هم که می بینید در حقیقت از قطره های آبی درست شده که یک عکاس نجومی با آبپاش بر گیاهان خانه اش پاشیده، یک عکاس نجومی در سوئد که از ادامه ی ابری بودن آسمان بی قرار و ناآرام شده بود.
یک تک نوردهی به همراه سه فلاش بیرونی (اکسترنال) به آفریدن این نمای نه چندان کیهانی انجامیده است. این عکس به قدری جالب و خلاقانه بود که به عنوان تصویر نجومی روز انتخاب شد. @Interstellar_page
Forwarded from تیم ترویج علم ساروس
Saros-prime-7.jpg
798.2 KB
🚀 #ساروس_پرايم ٧؛ سفر ناسا به اقیانوسهای فرازمینی
🔵 ساروس پرایم، ویژهنامهایست که به بهانه رویدادهای خاص منتشر میگردد.
@sarosmagazine
🔵 ساروس پرایم، ویژهنامهایست که به بهانه رویدادهای خاص منتشر میگردد.
@sarosmagazine
©Thomas Pesquet
تصویر زیبایی که توماس پسکوئت ، فضانورد ناسا، در ارتفاع 100 کیلومتری از زمین ثبت کرده است.
@Interstellar_page ✨
تصویر زیبایی که توماس پسکوئت ، فضانورد ناسا، در ارتفاع 100 کیلومتری از زمین ثبت کرده است.
@Interstellar_page ✨
Interstellar میان ستارگان
©Cassini Imaging Team, SSI, JPL, ESA, NASA astronomy.com @Interstellar_page ✨
در کف دریاهای انسلادوس ، منافذ گرمایی مانند دریاهای ما وجود دارد!...
در سال 1977، یک گروه از محققان دریایی چیزی را فهمیدند که قبل از آن هم فرضیه هایی در این مورد ارائه کرده بودند: شکاف هایی در کف اقیانوس ها وجود دارند که گرما تراوش میکنند و آب آن منطقه را گرم میکنند (و اغلب به نقطه ی جوش میرسانند) . آنها همچنین نرم تنان را در آنجا یافتند و همچنین میکروب هایی مقاوم در برابر حرارت، کرم های لوله ای غول پیکر و موجودات خارق العاده تری که در واقع در آتشفشان های زیر آب زندگی میکنند.
حالا، ناسا اعلام کرده است که آنها شواهد غیر مستقیمی برای وجود منافذ هیدروترمال (گرمایشی) خارج از زمین پیدا کرده اند. کاسینی در گذر خود از قمر انسلادوسِ زحل، مواد شیمیایی مرتبط با این جریانات را شناسایی کرده است. نتایج این تحقیق امروز در مجله Science منتشر شده است. این شواهد میتواند ثابت کند که در انسلادوس حیات وجود دارد.
البته، ممکن است سالها و حتی دهه ها طول بکشد تا زمانی که ما بتوانیم در این مورد با اطمینان کامل حرف بزنیم . در ماه سپتامبر، ناسا عمدا کاسینی را به درون زحل پرتاب خواهد کرد و مطمئنا اتفاقی به تیتان یا انسلادوس برخورد نمیکند و به طور تصادفی هم به باکتری های هردوی آنها آلوده نخواهد شد تا بفهمیم این اقمار برای ما قابل سکونت هست یا نه؟...
astronomy.com
@Interstellar_page ✨
در سال 1977، یک گروه از محققان دریایی چیزی را فهمیدند که قبل از آن هم فرضیه هایی در این مورد ارائه کرده بودند: شکاف هایی در کف اقیانوس ها وجود دارند که گرما تراوش میکنند و آب آن منطقه را گرم میکنند (و اغلب به نقطه ی جوش میرسانند) . آنها همچنین نرم تنان را در آنجا یافتند و همچنین میکروب هایی مقاوم در برابر حرارت، کرم های لوله ای غول پیکر و موجودات خارق العاده تری که در واقع در آتشفشان های زیر آب زندگی میکنند.
حالا، ناسا اعلام کرده است که آنها شواهد غیر مستقیمی برای وجود منافذ هیدروترمال (گرمایشی) خارج از زمین پیدا کرده اند. کاسینی در گذر خود از قمر انسلادوسِ زحل، مواد شیمیایی مرتبط با این جریانات را شناسایی کرده است. نتایج این تحقیق امروز در مجله Science منتشر شده است. این شواهد میتواند ثابت کند که در انسلادوس حیات وجود دارد.
البته، ممکن است سالها و حتی دهه ها طول بکشد تا زمانی که ما بتوانیم در این مورد با اطمینان کامل حرف بزنیم . در ماه سپتامبر، ناسا عمدا کاسینی را به درون زحل پرتاب خواهد کرد و مطمئنا اتفاقی به تیتان یا انسلادوس برخورد نمیکند و به طور تصادفی هم به باکتری های هردوی آنها آلوده نخواهد شد تا بفهمیم این اقمار برای ما قابل سکونت هست یا نه؟...
astronomy.com
@Interstellar_page ✨
تصاویری فوق العاده از تاریکی سیاره زمین👇🏻:
ناسا نقشه سراسری جدیدی از زمین در شب را منتشر کرد که واضح ترین نمای ترکیبی را از الگوهای سکونت انسان در سراسر زمین ارائه می کند.(این نقشه ها نشان می دهند که چگونه انسان در سراسر زمین به تاریکی مطلق شب،روشنی بخشیده است.✨)
© NASA Earth Observatory image by Joshua Stevens, using Suomi NPP VIIRS data from Miguel Román, NASA's Goddard Space Flight Center
@Interstellar_page ✨
ناسا نقشه سراسری جدیدی از زمین در شب را منتشر کرد که واضح ترین نمای ترکیبی را از الگوهای سکونت انسان در سراسر زمین ارائه می کند.(این نقشه ها نشان می دهند که چگونه انسان در سراسر زمین به تاریکی مطلق شب،روشنی بخشیده است.✨)
© NASA Earth Observatory image by Joshua Stevens, using Suomi NPP VIIRS data from Miguel Román, NASA's Goddard Space Flight Center
@Interstellar_page ✨