© NASA / ESA / Wikipedia / @Interstellar_page

ستاره بختتان بالا
سپیده صبحتان تابناک
سایه عمرتان بلند
شب زندگیتان بی ابر
سرزمین دلتان سبز
سال جدیدتان مبارک
صفحه نجومی Interstellar

صورت فلکی کمان
مرکز راه شیری
M8, M20, M23, M24, M25, M17, M21, ...
125 دقیقه نوردهی
محمد نوروزی©
@interstellar_page

تصحیح: زمان نوردهی 25 دقیقه

سال نو مبارک. روزنامه شماره 30 خورشید منتشر شد.

کشف گرد و غبار ستاره‌ ای در زمین که از خورشید هم قدیمی‌تر است!
© بیگ بنگ

دانشمندان در مطالعات اخیر خود متوجه شدند که گرد و غبار ستاره‌ای پیدا شده در زمین از خورشید هم باستانی‌تر بوده و قدمتی پنج میلیارد ساله دارند. ممکن است ذرات گرد و غبار میکروسکوپی یافت شده از یک شهاب‌سنگ حاصل انفجار بین ستاره‌ای باشد که مدت‌ها قبل از تولد خورشید رخ داده باشد.

دانشمندان گمان می‌کنند این ذرات، که به عنوان دانه ی پیش خورشیدی شناخته می‌شوند، از یک انفجار در سطح ستاره‌ای کوچک آمده باشد که تقریبا پنج میلیارد سال پیش روی داده و در واقع بخشی از سیستم دو ستاره ای در حال چرخش به دور یکدیگر هستند. این انفجار می‌توانست مواد ستاره‌ای را به صورت گاز و گرد و غبار به فضای بین ستاره‌ای در کهکشان پرتاب کند، برخی از این مواد در ایجاد سامانه ی خورشیدی ما نیز نقش داشته است.

کریستوفر رد، پروفسور فیزیک در دانشگاه میشیگان، در این‌باره می‌گوید: «در اینجا شاهد یک فرآیند بازیافت کهکشانی هستیم. وقتی که ستاره‌ها می‌میرند، مواد را در قالب گاز و گرد و غبار با فشار زیاد از خود خارج می‌کنند که این مواد در تولد نسل‌های آینده ستاره‌ها و سیارات بازیافت می‌شوند». برای بررسی این ایده، دانشمندان به ایجاد و مطالعه هسته‌های پرتوزای بیگانه پرداختند که در تولید ایزوتوپ‌های سیلیکون در چنین انفجارهایی، که با عنوان «نواختر» شناخته می‌شوند، بیشترین اثر ممکن را دارند.

مشخص شد که ذرات گرد و غبار ستاره حاوی مقادیر غیرمنتظره‌ای از ایزوتوپ سیلیکون ۳۰ است که از ۱۴ پروتون و ۱۶ نوترون تشکیل می‌شود. سیلیکون ۳۰ در سطح کره ی زمین بسیار نادر است؛ رایج‌ترین نوع سیلیکون در سیاره‌مان سیلیکون ۲۸ است. پژوهشگران می‌دانند که سیلیکون ۳۰ در نواخترهای کلاسیک تولید می‌شود اما به قدر کافی درباره نسبت واکنش‌های هسته‌ای اطلاعات ندارند که مطمئن شوند چه مقدار سیلیکون ۳۰ به وجود آمده است و این امر باعث می‌شود منشا اصلی این ذرات نامشخص بماند.

کریستوفر رد در ادامه توضیح می‌دهد: «این ذرات خاص پیام آوران بالقوه‌ای از جانب نواخترهای کلاسیک هستند که به ما اجازه می‌دهند این پدیده‌ها را به روشی غیرمتعارف مورد بررسی و مطالعه قرار دهیم. به طور معمول در اینگونه موقعیت‌ها، تنها کاری که از دست ما برمی‌آید، تنظیم کردن تلسکوپ روی پدیده نواختر و خیره شده به نورهای حاصل از آن است. اما اگر قادر باشیم یک تکه از ستاره واقعی را به دست بگیریم، می‌توانیم به مطالعه تک تک جزئیات آن بپردازیم. این امر اطلاعات جدیدی را درباب چنین انفجارهای ستاره‌ای در اختیار انسان می‌گذارد و دریچه جدیدی از علم را به سوی ما باز می‌کند». جزئیات بیشتر این پژوهش در Physical Review Letters منتشر شده است.
@interstellar_page

تصویر گرفته شده از زمین توسط فضاپیمای ویجر از فاصله 6 میلیارد کیلومتری از زمین .
@persiancosmology

شنیده شدن خبر های تروریستی و کشتار در دنیای امروژ امری عادی شده ...
یاد جملات "کارل ساگان" میافتم و عکس زیبای بالا منو به این نکته متوجه میسازه که ما اونقدرها هم متمدن و هوشمند نیستیم .
*حرفی نیست جز تاسف برای نوع بشر .
{ به باور من شاید هیچ برهانی درباره نابخردی غرور نوع بشر ، بهتر
از این تصویر دور از دنیای کوچکمان نباشد.}

© NASA /ESA/P Crowther (University of Sheffield) @Interstellar_page

منجمین با استفاده از طول موج فرابنفش تلسکوپ فضایی هابل توانستند 9 هیولای غول پیکر را شناسایی کنند. جرم این 9 ستاره 100 برابر خورشید در خوشه ستاره136 R قرار دارند. ستاره های جوان و پرچگال در قسمت راست پایین عکس در مرکز سحابی رطیل در ابر ماژلانی بزرگ نمایان هستند. این خوشه شامل صدها ستاره جوان آبی رنگ است که بین آنها بزرگترین ستاره های جوان یافت شده است و تا به اینجا نمونه بسیار خوبی برای تجمع ستاره های غول پیکر هستند. @Interstellar_page

🌠 عکاسی از آسمان شب 🌠