همانطور که در توضیح سحابی شاه تخته بیان کردیم این سحابی یک ستاره غول پیکر را در خود جای داده است ستاره ایی به نام اتا کارینا
در واقع ستاره اتا کارینا یک ستاره دوتایی است جفت ستاره های اتا کارینا بسیار بزرگ و غول پیکر هستند . ستاره اول 90 برابر خورشید و درخشنگی اش 5 میلیون برابر خورشید است و ستاره دوم 30 برابر خورشید ودرخشندگی اش حدود 1 میلیون برابر خورشید است. هر دو ستاره اتا کارینا به دور هم می گردند و در نزدیکترین حالت ستاره ها تقریبا 140 میلیون مایل با یکدیگر فاصله دارند ، فاصله ایی برابر با خورشید تا مریخ.
ستاره بزرگتر هم اکنون در مراحل پایانی خود به سر میبرد و انتظار میرود به ابرنواختر یا فرانواختر تبدیل شود. جفت ستاره ها در لایه ایی از گرد و غبار قرار دارند. این مواد از ستاره بزرگتر خارج میشود و ستاره بزرگتر هر روز ناپایدارتر میشود. با مشاهدات طیف این مواد منجمین شواهدی را بروجود فلزات سنگین مانند آهن دریافت کردند که دلایل بیشتری را نشان میدهد که این ستاره در حال نزدیکی به پایان عمر خود است. بدلیل بزرگی این ستاره و موادی که در حال پس انداختن است این ستاره در حال کوچکتر شدن است پس احتمال دارد که اصلا بصورت یک ابرنواختر منفجر نشود و بجایش به عنوان یک فرانواختر بمیرد و به احتمال خیلی زیاد هسته این ستاره فرو ریزد وبه یک سیاهچاله تبدیل شود. درخشندگی انفجار این ستاره به قدری خواهد بود که در نیمکره جنوبی کاملا نمایان خواهد بود و حتی درخشندگی اش به اندازه یک ماه کامل باشد!
@Interstellar_page
در واقع ستاره اتا کارینا یک ستاره دوتایی است جفت ستاره های اتا کارینا بسیار بزرگ و غول پیکر هستند . ستاره اول 90 برابر خورشید و درخشنگی اش 5 میلیون برابر خورشید است و ستاره دوم 30 برابر خورشید ودرخشندگی اش حدود 1 میلیون برابر خورشید است. هر دو ستاره اتا کارینا به دور هم می گردند و در نزدیکترین حالت ستاره ها تقریبا 140 میلیون مایل با یکدیگر فاصله دارند ، فاصله ایی برابر با خورشید تا مریخ.
ستاره بزرگتر هم اکنون در مراحل پایانی خود به سر میبرد و انتظار میرود به ابرنواختر یا فرانواختر تبدیل شود. جفت ستاره ها در لایه ایی از گرد و غبار قرار دارند. این مواد از ستاره بزرگتر خارج میشود و ستاره بزرگتر هر روز ناپایدارتر میشود. با مشاهدات طیف این مواد منجمین شواهدی را بروجود فلزات سنگین مانند آهن دریافت کردند که دلایل بیشتری را نشان میدهد که این ستاره در حال نزدیکی به پایان عمر خود است. بدلیل بزرگی این ستاره و موادی که در حال پس انداختن است این ستاره در حال کوچکتر شدن است پس احتمال دارد که اصلا بصورت یک ابرنواختر منفجر نشود و بجایش به عنوان یک فرانواختر بمیرد و به احتمال خیلی زیاد هسته این ستاره فرو ریزد وبه یک سیاهچاله تبدیل شود. درخشندگی انفجار این ستاره به قدری خواهد بود که در نیمکره جنوبی کاملا نمایان خواهد بود و حتی درخشندگی اش به اندازه یک ماه کامل باشد!
@Interstellar_page
صورت فلکی قیطس یا نهنگ یکی از صورت فلکی های شناخته شده از دیر باز است که از صورت فلکی های وسیع آسمان نیز هست و از نظر وسعت چهارمین صورت فلکی میباشد و زمان رسیدن به نصف النهار 9 آذر و مساحت آن 1231 درجه مربع میباشد. @Interstellar_page
ستاره مهم این پیکر آسمانی شگفتاختر (میرا) نام دارد. شگفتاختر ستارهٔ سرخرنگی است که درخشندگی متغیری دارد. شش ماه از سال در یک زمان ثابت با چشم برهنه دیده میشود، سپس از نظر ناپدید میشود . ضمن اینکه درخشانترین ستاره نهنگ از قدر دوم است. در تمدنهای اولیه بین النهرین ، این ستارگان را تحت نام Tiamat به معنای اژدهای کیهانی که بوسیله مردوک قهرمان کشته شد، میشناختند. @Interstellar_page
در این صورت فلکی ستاره اومیکرون (O) به نام میرا (شگفت اختر یا اعجوبه) خوانده میشود که ستارهای آغازین از نوع متغیر تپشی درازمدت است که در سال 1596 به عنوان اولین متغیر کشف گردید. این کشف باعث افزودن اعتبار انقلاب کوپرنیکی در نجوم و فروپاشی اعتقادات کهنهای شد که بر اساس آن میگفتند آسمان هرگز تغییر پیدا نمیکند. طیف و قدر ستاره میرا در طول مدت 330 روز از نوع M5 III و قدر 3.4 (تا قدر 2 هم رسیده) به طیف M9 III و قدر 9.3 میرسد و مجددا به حالت اول خود بر میگردد. فاصله آن از ما 130 سال نوری است. @Interstellar_page
در افسانه های کلاسیک(یونانی) آمده که آندرومدا (شاهزاده سرزمین حبشه پدرش قیفاووس (کفئوس) و مادرش (کاسیوپیا) ذات الکرسی ) حسادت حوریان دریایی را برانگیخت و آنها شکایت را به خدای دریا (نپتون) کردند و نپتون هم اژدهای دریا (قیطس) را به قصد حبشه روانه ساخت. این اژدها توسط برساوش (پرسئوس) از بین می رود او موفق می شود سر غول مدیوسا را از تنش جدا کند و هر کس آن سر را نگاه میکرد مبدل به سنگ میشد و با نشان دادن این سر به قیطس اورا تبدیل به سنگ میکند و اندرومدا را نجات میدهد. @Interstellar_page
اجرام عمقی: نهنگ شامل کهکشانهای ضعیف بسیاری است که درخشندهترین آنها M77 به صورت یک کهکشان مارپیچی با قدر 9 میباشد.
خورشیدگرفتگی یا کُسوف (نام قدیمیتر خورگیر و خورگرفت) وقتی رخ میدهد که سایهٔ ماه بر بخشی از زمین بیفتد و در نتیجه از دید قسمتهایی از کرهٔ زمین، قرص ماه روی قسمتی از قرص خورشید را بپوشاند.
این پدیده هنگامی رخ میدهد که زمین و ماه و خورشید به ترتیب در یک خط راست یا تقریباً در یک خط راست قرار بگیرند و این شرایط تنها در زمان مقارنه یا محاق ماه ممکن است برقرار گردد و تقریباً در کل دو یا سه بار در سال رخ میدهد. گرفتگی کلی خورشید یکی از منظرههای بسیار زیبای طبیعت است.
@interstellar_page
این پدیده هنگامی رخ میدهد که زمین و ماه و خورشید به ترتیب در یک خط راست یا تقریباً در یک خط راست قرار بگیرند و این شرایط تنها در زمان مقارنه یا محاق ماه ممکن است برقرار گردد و تقریباً در کل دو یا سه بار در سال رخ میدهد. گرفتگی کلی خورشید یکی از منظرههای بسیار زیبای طبیعت است.
@interstellar_page
دفعات خورشیدگرفتگی
حدود ۳۰ روز طول میکشد تا ماه یک گردش کامل به دور زمین انجام دهد و در هر بار گردش، یک بار ماه نو رخ خواهد داد.
اگر صفحهٔ مداری گردش ماه به دور زمین همان صفحهٔ مداری گردش زمین به دور خورشید میبود، در هر ماه یک بار خورشید گرفتگی رخ میداد. اما وجود ۵ درجه انحراف زاویهای بین این دو صفحه، باعث میشود که در بسیاری از ماهها، ماه از بالا یا پایین قرص خورشید بگذرد.
بنابرین تنها دو یا سه بار در هر سال، ماه در هنگام عبور از فاصلهٔ میان زمین و خورشید به اندازهٔ کافی به خط واصل بین زمین و خورشید نزدیک میشود و در این هنگام گرفت خورشید رخ میدهد.
@interstellar_page
حدود ۳۰ روز طول میکشد تا ماه یک گردش کامل به دور زمین انجام دهد و در هر بار گردش، یک بار ماه نو رخ خواهد داد.
اگر صفحهٔ مداری گردش ماه به دور زمین همان صفحهٔ مداری گردش زمین به دور خورشید میبود، در هر ماه یک بار خورشید گرفتگی رخ میداد. اما وجود ۵ درجه انحراف زاویهای بین این دو صفحه، باعث میشود که در بسیاری از ماهها، ماه از بالا یا پایین قرص خورشید بگذرد.
بنابرین تنها دو یا سه بار در هر سال، ماه در هنگام عبور از فاصلهٔ میان زمین و خورشید به اندازهٔ کافی به خط واصل بین زمین و خورشید نزدیک میشود و در این هنگام گرفت خورشید رخ میدهد.
@interstellar_page