هنوز جشن در کهکشان مارپیچ ان جی سی ۳۱۰ ادامه دارد. حدود صد میلیون سال پیش این کهکشان با کهکشان کوچکتری برخورد کرد که باعث درخشش مهیب این کهکشان و تشکیل پشت سرهم ستارگان در این کهکشان شد. تغییر نیروی جاذبه هنگام برخورد موج های چگال داری را ایجاد کرد که باعث جمع شدن گازها و غبار های اطراف شد و بر جشن تشکیل ستارگان قوت بخشید.
این تصویر زیبا از تلسکوپ شمالی دوپیکر جزئیات بهتری از این کهکشان را نشان میدهد. در این عکس گازها به رنگ صورتی و ستارگان به رنگ های آبی و سفید هستند.
برخی از خوشه ستارگان در این کهکشان جوان هستند که نشان میدهد این گونه کهکشان ها تا مدتی در حالت ستاره افشانی میمانند.
گستره ان جی سی ۳۱۰ حدود ۵۰۰۰۰ سال نوریست و در فاصله ۵۰ میلیون سال نوری از ما قرار دارد که با تلسکوپ های کوچک نیز در بالای صورت فلکی خرس بزرگ قابل رویت است. @Interstellar_page
این تصویر زیبا از تلسکوپ شمالی دوپیکر جزئیات بهتری از این کهکشان را نشان میدهد. در این عکس گازها به رنگ صورتی و ستارگان به رنگ های آبی و سفید هستند.
برخی از خوشه ستارگان در این کهکشان جوان هستند که نشان میدهد این گونه کهکشان ها تا مدتی در حالت ستاره افشانی میمانند.
گستره ان جی سی ۳۱۰ حدود ۵۰۰۰۰ سال نوریست و در فاصله ۵۰ میلیون سال نوری از ما قرار دارد که با تلسکوپ های کوچک نیز در بالای صورت فلکی خرس بزرگ قابل رویت است. @Interstellar_page
در ابر ماژلانی بزرگ با فاصله حدود ۱۶۰۰۰۰ سال نوری از ما ، سحابی رطیل جای گرفته است. سحابی رطیل بزرگتر از هر جرم ستاره ساز دیگری در راه شیری است. با وسعت ۸۰۰ سال نوری ، سحابی رطیل منطقه ایی مملو از گاز و گرد و غبار است جایی که بصورت چشمگیری ستارگان شروع به متولد شدن میکنند. در سحابی رطیل خوشه ستارگان بازی در محدوده سنی ۲ میلیون تا ۲۵ میلیون سال وجود دارند. برای مثال خوشه ستاره Hodge 301 در قلب سحابی رطیل وجود دارد. این خوشه حدود ۲۰ میلیون سال پیش تشکیل شده است. چون این خوشه یک خوشه باز است در آن به وفور ستارگان جوان و بزرگ یافت میشوند. در خوشه های باز بدلیل اینکه ستاره های کمی کنار هم متولد میشوند به دلیل فاصله زیاد و اثر جاذبه کم بر یکدیگر آنه از هم دور میشوند. در رطیل خوشه ستارگان باز زیادی در حال جدا شدن از هم هستند و ستارگان بزرگ در حالت انفجار ابر نواختری، منفجر میشوند. شوک موج های انفجار ابرنواختر ها باعث جمع شدن گرد و غبار و گازهای اطراف میشود و حامی تشکیل ستارگان جدید نیز میشود. @Interstellar_page
فضای بین سیارات را چه چیزی پر کرده است؟ به قسمتی از فضا که در محدوده منظومه شمسی ما جای گرفته است، فضای بین سیاره ای اطلاق می شود و یا به عبارت دیگر، محیط بین سیاره ای. بسیاری از مردم مجذوب سیارات، خورشید و دیگر اجرام آسمانی اند؛ اما توجهی به خود فضا ندارند. حالا از همه اینها گذشته، آیا واقعاً هیچ چیز در فضا وجود ندارد؟
تصور رایج نادرستی وجود دارد مبنی بر اینکه فضای خارج، خلأ مطلق است؛ اما در حقیقت ذراتی در فضا وجود دارد که شامل غبار، پرتوهای کیهانی و پلاسمایی می شود که توسط باد خورشیدی در فضا رها می شود . ذرات موجود در فضا بین سیاره ای، دارای چگالی فوق العاده اندکی هستند؛ چیزی در حدود 5 ذره در سانتیمتر مکعب در فضای اطراف زمین، که البته این چگالی با دور شدن از خورشید کاهش می یابد. چگالی این ذرات، تابع فاکتورهای دیگری مثل میدان مغناطیسی نیز می باشد. دمای محیط بین سیاره ای، در حدود 99,727 درجه سانتیگراد است.
فضای بین سیاره ای، تا مرز منظومه شمسی ادامه می یابد؛ جایی که به فضای بین ستاره ای برخورد می رسیم و ناحیه ای به نام هلیوسفر بوجود می آید که نوعی حباب مغناطیسی گرداگرد منظومه ماست. مرز مابین فضای بین ستاره ای و فضای بین سیاره ای، هلیوپاز نیز نامیده می شود و گمان می رود که فاصله آن از خورشید، چیزی در حدود 110 تا 160 واحد نجومی باشد. بادهای خورشیدی که از سمت خورشید می وزند، و جزئی از فضای بین سیاره ای نیز به حساب می آیند، تا مرز منظومه شمسی به پیش می روند تا به فضای بین ستاره ای برخورند. ذرات مغناطیسی موجود در این بادها، با فضای بین ستاره ای واکنش داده و کره محافظی را به گرد منظومه شمسی بوجود می آورند. @Interstellar_page
فضای بین سیاره ای، تا مرز منظومه شمسی ادامه می یابد؛ جایی که به فضای بین ستاره ای برخورد می رسیم و ناحیه ای به نام هلیوسفر بوجود می آید که نوعی حباب مغناطیسی گرداگرد منظومه ماست. مرز مابین فضای بین ستاره ای و فضای بین سیاره ای، هلیوپاز نیز نامیده می شود و گمان می رود که فاصله آن از خورشید، چیزی در حدود 110 تا 160 واحد نجومی باشد. بادهای خورشیدی که از سمت خورشید می وزند، و جزئی از فضای بین سیاره ای نیز به حساب می آیند، تا مرز منظومه شمسی به پیش می روند تا به فضای بین ستاره ای برخورند. ذرات مغناطیسی موجود در این بادها، با فضای بین ستاره ای واکنش داده و کره محافظی را به گرد منظومه شمسی بوجود می آورند. @Interstellar_page
@Interstellar_page نمودار دمای فضای میان سیاره ایی در واحد نجومی
چگونگی واکنش های مابین سیارات و فضای بین سیاره ای، بستگی به طبیعت مغناطیسی سیاره مربوطه دارد. ماه، میدان مغناطیسی ندارد؛ بنابراین بادهای خورشیدی این قمر را زیر بمباران خود قرار می دهند. ستاره شناسان بر روی سنگ های آورده شده از ماه تحقیقاتی صورت می دهند تا درباره تأثیرات باد خورشیدی بیشتر بدانند. ذرات بسیار زیادی به ماه برخورد می کند تا جاییکه ماه حتی تابش های ضعیفی را از خود نشان می دهد. برخی سیارات، شامل زمین، مگنتوسفر مختص به خود را دارند که میدان مغناطیسی سیاره، تأثیرات مغناطیسی خورشید را در آنجا خنثی می کند. میدان مغناطیسی زمین، پرتوهای کیهانی را منحرف می کند که ممکن است به حیات بر روی زمین آسیب شده و یا حتی موجب انقراض آن شوند. ماده موجود در باد خورشیدی، مسئول وقوع شفق های قطبی است . معروقترین نوع شفق قطبی، ارورا بورئالیس نام دارد که تنها در آسمان نیمکره شمالی و در عرض های جغرافیایی بالا قابل رؤیت است. @Interstellar_page
محیط بین سیاره ای همچنین مسئول وقوع پدیده هایی است که شامل نور منطقه البروجی می شود؛ نور نوار مانند وسیعی که در آسمان های بسیار تاریک و لحظاتی پیش از طلوع و یا پس از غروب آفتاب قابل مشاهده است. این نور، که در نزدیکی افق در پرنورترین حالت خود قرار دارد، نتیجه بازتابش نور خورشید از ذرات غباری است که در فضای بین سیاره ای نزدیک زمین وجود دارند. علاوه بر محیط بین سیاره ای، محیط بین ستاره ای نیز وجود دارد که فضای موجود مابین ستارگان موجود در یک کهشان است. @Interstellar_page
ورقهٔ جاری هلیوسفری حاصل از تأثیر میدان مغناطیسی چرخشی خورشید بر پلاسمای محیط میانسیارهای است.
@Interstellar_page
@Interstellar_page
© wikipedia / universetoday (translate: shafagh group) . @Interstellar_page
تپ اختر خرچنگ آخرین اثرات فروپاشی یک ستاره در
اواخر عمر خود است که با جرمی به اندازه خورشید ما ولی در حال دور شدن ۳۲ بار در هر ثانیه است. این عکس زیبا نتیجه ۳۰۰ ثانیه نوردهی تلسکوپ رصدخانه پالمار برای رنگی افتادن این اختر تپنده است. @Interstellar_page
اواخر عمر خود است که با جرمی به اندازه خورشید ما ولی در حال دور شدن ۳۲ بار در هر ثانیه است. این عکس زیبا نتیجه ۳۰۰ ثانیه نوردهی تلسکوپ رصدخانه پالمار برای رنگی افتادن این اختر تپنده است. @Interstellar_page
M45
نوع: خوشه ستاره ای باز
صورت فلکی: گاو(ثور)
لقب:خوشه پروین،7 خواهران
قدر: 1.6
فاصله:444 س.ن
ابعاد ظاهری:110 دقیقه قوسی
@interstellar_page
نوع: خوشه ستاره ای باز
صورت فلکی: گاو(ثور)
لقب:خوشه پروین،7 خواهران
قدر: 1.6
فاصله:444 س.ن
ابعاد ظاهری:110 دقیقه قوسی
@interstellar_page
خوشه پروین یا ثریا
خوشه پروین یا "ثریا" را بسیاری میشناسند. خوشه پروین نام خوشهای در صورت فلکی گاو که به «هفت خواهران» هم مشهور است. در لیست مسیه M45 نامگذاری شده است.
قدیمیها که خیلی راحت آن را در آسمان پیدا میکنند. با نزدیک شدن زمستان برای مشاهده آن در ساعتهای قبل از نیمه شب ، بالای سرتان را نگاه کنید. لکه مه آلودی میبینید که با کمی دقت چند ستاره هم در آن میتوان تشخیص داد. تیز بینی چشمانتان را با شمارش ستارههای خوشه پروین بیازمایید! در هوای آلوده شهرهای بزرگ معمولا فقط 4 تا 5 ستاره پروین را میتوان دید. اگر در شبی صاف تا 6 ستاره در پروین توانستید ببینید، دید چشمانتان عادی است. در برخی شبهای صاف میتوان تا 8 ستاره را نیز در پروین شمارش کرد.
@interstellar_page
خوشه پروین یا "ثریا" را بسیاری میشناسند. خوشه پروین نام خوشهای در صورت فلکی گاو که به «هفت خواهران» هم مشهور است. در لیست مسیه M45 نامگذاری شده است.
قدیمیها که خیلی راحت آن را در آسمان پیدا میکنند. با نزدیک شدن زمستان برای مشاهده آن در ساعتهای قبل از نیمه شب ، بالای سرتان را نگاه کنید. لکه مه آلودی میبینید که با کمی دقت چند ستاره هم در آن میتوان تشخیص داد. تیز بینی چشمانتان را با شمارش ستارههای خوشه پروین بیازمایید! در هوای آلوده شهرهای بزرگ معمولا فقط 4 تا 5 ستاره پروین را میتوان دید. اگر در شبی صاف تا 6 ستاره در پروین توانستید ببینید، دید چشمانتان عادی است. در برخی شبهای صاف میتوان تا 8 ستاره را نیز در پروین شمارش کرد.
@interstellar_page
اگر راستای کمربند جبار را به سوی شمال غرب آسمان ادامه دهید ابتدا به ستاره الدبران وسپس به هفت ستاره درخشان وجفت هم می رسید که در کنارهم خوشه انگورزیبایی را در آسمان تداعی می کنند خوشه پروین .خوشه ای با ستاره های بسیار جوان که .9 ستاره درخشانتر آن در میدان دید تلسکوپی (1.5 درجه) به خوبی جای می گیرند ودر شرایط ایده آل رصدی تیزبین ترین رصدگران تا 14 ستاره این خوشه را با چشم غیر مسلح تشخیص می دهند.رد پای این جرم زیبا در تاریخ به حدود 3000 سال پیش برمی گردد و حتی در کتابهای مقدس دینی مانند تورات وانجیل نیز بدان اشاره شده است.شاید به همین سبب این خوشه تا این حد در شعر وادبیات جهان جای دارد.برای رومی ها این خوشه از اواسط خرداد در آسمان صبحگاهی طلوع می کرده است یعنی درست سه هفته زودتر از طلوعی که در عصر حاضر برفراز شرق دارد.آزتک ها در مکزیک وآمریکای مرکزی مبداء تقویم سالیانه خود را با دیدن نخستین تلالو ستاره های ثریا پیش از طلوع خورشید در آسمان صبحگاهی تنظیم می کردند.در یونان باستان ثریا جرم آسمانی مهمی برای زمان سنجی بوده وطلوع سحرگاهی آن ازآغاز موسم سفرهای دریایی وفرارسیدن فصل زراعت نشان داشته است.شاید به همین دلیل یونانی ها نام پلیادها(کسانی که با کشتی سفر می کنند)را به آن داده اند.در اسطوره های یونانی هفت ستاره درخشان این خوشه در حقیقت دختران اطلس وپلیون(اطلس ٬پسر تیتان که زئوس خدای خدایان برای تنبیه او مجبورش می کندتا کره زمین را بر دوش خود قرار دهد)هستند.در اودیسه هومر یا شعرهای هسیود٬ شاعر معروف یونانی نیز اشاراتی به این خوشه شده است.هندوها این خوشه را هفت مادر خدای جنگ می دانستند.حافظ ودیگر شاعران پر آوازه ایرانی هم در غزل ها واشعار خود به عقد ثریا وهفت خواهران اشاره کرده اند.خوشه پروین در میان 14 خوشه ای که با چشم غیرمسلح در آسمان دیده می شود واقعا" منحصر به فرد است.محاسبه فاصله های دقیق خوشه ها از ارکان مهم در نردبان کیهانشناسی است وخوشه پروین به سبب امتیازات ویژه ای که دارد بهترین انتخاب برای نخستین پله این نردبان است.به همین دلیل کیهان شناسان برای فاصله یابی این خوشه از روشهای گوناگونی استفاده کرده اند.آنها به کمک داده های ماهواره ابرخس فاصله آنرا در حدود 440 سال نوری قطر آنرا 12 سال نوری وجرم کل آنرا 800 برابر جرم خورشید تعیین کرده اند.سن این خوشه نیز با استفاده از نمودار هتسپرونگ راسل بین 75 تا 150 میلیون سال تخمین زده شده است.حرکت فضایی ستارگان این خوشه چنان است که این خوشه به سمت جنوب شرق در حرکت است اما ما هر 36000 سال جابجایی این خوشه را نسبت به ستاره های زمینه به اندازه قطر ماه در آسمان خواهیم دید.
@interstellar_page
@interstellar_page
نام
در گذشته به ثریا هفت خواهر هم می گفتند، چرا که به طور معمول فقط هفت ستاره از بیش از دویست ستاره شناخته شده آن، به چشم برهنه مرئی هستند، و همچنین صورت فلکی خرس بزرگ یا «دب اکبر» که در برابر آن قرار میگیرد به هفت برادر معروف بودهاست.
افسانه
شانههای گاو را خوشه پروین تشکیل میدهد. پیکر آسمانی گاو به خاطر این خوشهٔ زیبا، جلوهٔ خاصی دارد. خوشهٔ پروین، شبیه به دب اصغر ولی کوچکتر و فشردهتر از آن است که هفت ستاره در آن به وضوح دیده میشود. بر طبق اساطیر یونان، خوشهٔ پروین، هفت خواهران اطلس نیرومند بودند که اوریون (صورت فلکی جبار یا شکارچی) به دنبالشان بود و برای نجات از دست وی، به صورت هفت کبوتر در آمدند.
@interstellar_page
در گذشته به ثریا هفت خواهر هم می گفتند، چرا که به طور معمول فقط هفت ستاره از بیش از دویست ستاره شناخته شده آن، به چشم برهنه مرئی هستند، و همچنین صورت فلکی خرس بزرگ یا «دب اکبر» که در برابر آن قرار میگیرد به هفت برادر معروف بودهاست.
افسانه
شانههای گاو را خوشه پروین تشکیل میدهد. پیکر آسمانی گاو به خاطر این خوشهٔ زیبا، جلوهٔ خاصی دارد. خوشهٔ پروین، شبیه به دب اصغر ولی کوچکتر و فشردهتر از آن است که هفت ستاره در آن به وضوح دیده میشود. بر طبق اساطیر یونان، خوشهٔ پروین، هفت خواهران اطلس نیرومند بودند که اوریون (صورت فلکی جبار یا شکارچی) به دنبالشان بود و برای نجات از دست وی، به صورت هفت کبوتر در آمدند.
@interstellar_page
قدر ستارگان
روی هم رفته 20 ستاره پروین از قدر ششم درخشان ترند. اما انتظار نداشته باشید همه آنها را بتوانید به چشم ببینید، چون برخی از آنها بسیار به هم نزدیکند و تفکیک آنها بسیار دشوار است. کسانی بودند که میتوانستند حتی تا 18 ستاره پروین را هم با چشم غیر مسلح ببینند! در مقایسه با دقت عقاب گونه دیدگان آنها ، مردمان عادی تقریبا کورند! پروین یکی از نزدیکترین خوشههای اختری باز در سراسر آسمان است و فقط خوشه باز "هوادس" در همان صورت فلکی ثور ، از آن به ما نزدیکتر است. فاصله 430 سال نوری ما را از ستارههای تشکیل دهنده پروین جدا میکند. این خوشه، پهنهای به وسعت 4 برابر قرص ماه را می پوشاند و از اینجا می توان نتیجه گرفت اندازه واقعی آن تقریبا 22 سال نوری باید باشد. اگر به دوربین دوچشمی دسترسی دارید با آن به این خوشه زیبا نگاهی بیندازید! M45 ، خوشه پروین یا ثریا
عکسهای زمانگیر ، پروین را در احاطه سحابی رقیقی نشان میدهند که بیش از این پنداشته میشد بازمانده دوران پیدایش ستارههای آن باشد، اما چهار سال پیش ، اخترشناسان ، با بررسی دوباره تصاویر ماهواره فرو سرخ "آیراس" دریافتند که این سحابی متعلق به خود خوشه نیست بلکه پروین فقط از میان آن عبور میکند و ربطی به آن ندارد.
نکته دیگر آنکه در تمامی عکسهای زیبایی که از این خوشه می بینید گویی اطراف ستاره های پروین هاله آبی درخشان وزیبایی نمایان است.ابتدا اخترشناسان گمان می کردند این سحابی بازتابی باقی مانده گازهایی است که خوشه از آن تشکیل شده است.اما بعدها متوجه شدند که این موضوع به علت سن خوشه درست نیست.زیرا تاکنون گازهای باقی مانده از تشکیل ان خوشه به سبب وجود گرانش بازوهای کهکشان پراکنده شده اند.این نمای زیبا فقط بخاطر گذر خوشه از میان منطقه ای سرشار از گازهای غبارآلود میان ستاره ای است.
@interstellar_page
روی هم رفته 20 ستاره پروین از قدر ششم درخشان ترند. اما انتظار نداشته باشید همه آنها را بتوانید به چشم ببینید، چون برخی از آنها بسیار به هم نزدیکند و تفکیک آنها بسیار دشوار است. کسانی بودند که میتوانستند حتی تا 18 ستاره پروین را هم با چشم غیر مسلح ببینند! در مقایسه با دقت عقاب گونه دیدگان آنها ، مردمان عادی تقریبا کورند! پروین یکی از نزدیکترین خوشههای اختری باز در سراسر آسمان است و فقط خوشه باز "هوادس" در همان صورت فلکی ثور ، از آن به ما نزدیکتر است. فاصله 430 سال نوری ما را از ستارههای تشکیل دهنده پروین جدا میکند. این خوشه، پهنهای به وسعت 4 برابر قرص ماه را می پوشاند و از اینجا می توان نتیجه گرفت اندازه واقعی آن تقریبا 22 سال نوری باید باشد. اگر به دوربین دوچشمی دسترسی دارید با آن به این خوشه زیبا نگاهی بیندازید! M45 ، خوشه پروین یا ثریا
عکسهای زمانگیر ، پروین را در احاطه سحابی رقیقی نشان میدهند که بیش از این پنداشته میشد بازمانده دوران پیدایش ستارههای آن باشد، اما چهار سال پیش ، اخترشناسان ، با بررسی دوباره تصاویر ماهواره فرو سرخ "آیراس" دریافتند که این سحابی متعلق به خود خوشه نیست بلکه پروین فقط از میان آن عبور میکند و ربطی به آن ندارد.
نکته دیگر آنکه در تمامی عکسهای زیبایی که از این خوشه می بینید گویی اطراف ستاره های پروین هاله آبی درخشان وزیبایی نمایان است.ابتدا اخترشناسان گمان می کردند این سحابی بازتابی باقی مانده گازهایی است که خوشه از آن تشکیل شده است.اما بعدها متوجه شدند که این موضوع به علت سن خوشه درست نیست.زیرا تاکنون گازهای باقی مانده از تشکیل ان خوشه به سبب وجود گرانش بازوهای کهکشان پراکنده شده اند.این نمای زیبا فقط بخاطر گذر خوشه از میان منطقه ای سرشار از گازهای غبارآلود میان ستاره ای است.
@interstellar_page