مسیه ۴۴(به انگلیسی: Messier 44) یک خوشه ستارهای خوشه ستارهای باز در صورت فلکی خرچنگ است که فاصله آن از زمین پانصد سال نوری و قدر ظاهری آن 3.7 است. این خوشه نزدیکترین خوشه ستاره ای به خورشید است، و از سایر خوشه های اطراف پرجرم تر است.
گالیله نخستین کسی بود که در سال 1609 خوشه کندو را با تلسکوپ رصد کرد، و بالای 40 ستاره شمرد. چارلز مسیه در سال 1769 این با تخمین دقیق محل خوشه، بین خوشه پروین و سحابی شکارچی، خوشه کندو را به فهرست خویش اضافه کرد.
@interstellar_page
گالیله نخستین کسی بود که در سال 1609 خوشه کندو را با تلسکوپ رصد کرد، و بالای 40 ستاره شمرد. چارلز مسیه در سال 1769 این با تخمین دقیق محل خوشه، بین خوشه پروین و سحابی شکارچی، خوشه کندو را به فهرست خویش اضافه کرد.
@interstellar_page
اگه مردم هر شب به ستارهها نگاه میکردن،خیلی متفاوتتر زندگی میکردن.
وقتی که به بینهایت چشم بدوزی میفهمی که [در دنیا]چیزهای خیلی مهمتری از کارهای روزمره آدمها وجود داره.
-بیل واترسون
ارسالی اعضا
@interstellar_page
وقتی که به بینهایت چشم بدوزی میفهمی که [در دنیا]چیزهای خیلی مهمتری از کارهای روزمره آدمها وجود داره.
-بیل واترسون
ارسالی اعضا
@interstellar_page
خب دوستان همونطور که در قسمت فبلی اقمار درباره دسته قمر های داخلی مشتری توضیح دادیم حالا به سراغ اولین قمر این دسته "متیس" میرویم. @Interstellar_page
متیس (ماه)(به انگلیسی: Metis)، یکی از ماههای مشتری است ابعاد آن ۶۰×۴۰×۳۴ کیلومتر، جرم آن ~۳٫۶×۱۰۱۶ کیلوگرم، نیمقطر بزرگ آن ۱۲۷ ۶۹۰ کیلومتر و دوره مداری آن +۷h ۴m ۲۹s است. @Interstellar_page
متیس داخلی ترین قمر مشتریست که توسط استفن سینت با عکسی که وویجر 1 در سال 1979 منتشر کرد کشف شد.در سال 1983 نام متیس (اولین همسر زئوس) بر روی این قمر گذاشته شد. در سالهای 1996 تا 2003 نیز توسط فضاپیمای گالیله اطلاعات بیشتری از متیس جمع آوری شد. @Interstellar_page
متیس نیز بخاطر قفل شدگی گرانشی توسط مشتری همیشه یک طرف آن رو به مشتریست و شکل آن بسیار نامنظم و نامتقارن است.
متیس به همراه آدراستئا جزء دو قمریست که کمتر از یک روز مشتری به دور آن کامل میگردد که چرخش آن در حلقه اصلی مشتری است.
عکس های وویجر 1 متیس را فقط بصورت یک نقطه نشان میداد و دانش ما درباره متیس بسیار محدود بود تا اینکه فضاپیمای گالیله توانست عکس های بهتری از متیس بگیرد و اطلاعاتی از سطح آن به ما بفرستد. @Interstellar_page
متیس به همراه آدراستئا جزء دو قمریست که کمتر از یک روز مشتری به دور آن کامل میگردد که چرخش آن در حلقه اصلی مشتری است.
عکس های وویجر 1 متیس را فقط بصورت یک نقطه نشان میداد و دانش ما درباره متیس بسیار محدود بود تا اینکه فضاپیمای گالیله توانست عکس های بهتری از متیس بگیرد و اطلاعاتی از سطح آن به ما بفرستد. @Interstellar_page
شکل و اندازه متیس بسیار نامنظم است ابعاد آن 60×40×34 است و در کوچکی در بین اقمار داخلی دومین قمر کوچک این دسته است بنابراین تخمین مسافت سطح آن بسیار سخت است که بین 5800 و 11600 کیلومتر تخمین زده شده است. ترکیبات ساختی و مواد تشکیلی متیس هنوز ناشناخته است اما با فرض اینکه چگالی آن مانند آمالتئاست دلالت بر یخ آب بودن متیس میکند. @Interstellar_page
سطح متیس پر از دهانه های عمیق ، تاریک و در بعضی قسمتها مایل به قرمز دیده میشوند که نامتقارنی اساسی بین نمیکره های جلویی و پشتی آن دارد که نمیکره جلویی آن 1.3 بار درخشان تر از نیمکره پشت آن است. این نامتقارنی احتمالا به دلیل سرعت بالا و اثرات برخوردی روی نیمکره جلویی است. @Interstellar_page
به دلیل گردش متیس در فاصله ای بسیار نزدیک به مشتری؛ این سیاره از سطح متیس بسیار غول آسا به نطر رسیده و تقریبا ۶۸ درجه را می پوشاند. این بیشترین قطر زاویه ای است که از سطح تمامی قمرهای مشتری دیده می شود. به همین دلیل در هر زمان تنها 31% سطح مشتری از متیس مشخص است که بازهم کمترین مقدار دید از سطح مشتری بر سطح قمرهای آن است. متیس همینطور سریعترین قمر مشتری بوده و سرعت آن در مدار به 31.5 کیلومتر بر ثانیه میرسد. @Interstellar_page
در این عکس زیبا این ساختار ستون مانند در سحابی شاه تخته با فاصله 7500 سال نوری نمایان است. ساختار هایی مانند مناطقی مناسب برای تشکیل ستارگان است هر چند که نحوه تشکیل این ستارگان را نمیتوانیم ببینیم بخاطر گرد و غبار و گاز های فراوانی که وجود دارند و نمیگذارند نور آن به ما برسد اما منجمین روند تشکیل این ستارگان را در طول موج مادون قرمز میتوانند ببینند که چه اتفاقاتی در این ناحیه می افتد.
در این ستون گاز و گرد و غبار با هم انبوه میشوند ونیروهای کششی آنها بیشتر میشود و باعث رمبش آنها میشود و زمینه تشکیل ستاره ها و منظومه های جدید میشود. روند تشکیل این ستاره ها از سه میلیون سال پیش در شاه تخته آغاز شده است مانند دیگر سحابی هایی که محل تولد ستاره های جدید هستند. درخشش این ستاره های جدید این ستون ها را منقور میکند همچنین افزایش شدت نور و شوک موج های این ستاره های جوان باعث رمبش گرد و غبار و گازهای اطراف نیز میشود و حمایت کننده تشکیل ستاره های دیگر هستند. طول این ستون ها حدود سه سال نوری است . برای درک بهتر وسعت و بزرگی این ستون در نظر بگیرید که فاصله خورشید و نپتون 4 ساعت نوری است و فاصله با نزدیکترین ستاره پروکسیما قنطورس حدود 4 سال نوری است.
@Interstellar_page
در این ستون گاز و گرد و غبار با هم انبوه میشوند ونیروهای کششی آنها بیشتر میشود و باعث رمبش آنها میشود و زمینه تشکیل ستاره ها و منظومه های جدید میشود. روند تشکیل این ستاره ها از سه میلیون سال پیش در شاه تخته آغاز شده است مانند دیگر سحابی هایی که محل تولد ستاره های جدید هستند. درخشش این ستاره های جدید این ستون ها را منقور میکند همچنین افزایش شدت نور و شوک موج های این ستاره های جوان باعث رمبش گرد و غبار و گازهای اطراف نیز میشود و حمایت کننده تشکیل ستاره های دیگر هستند. طول این ستون ها حدود سه سال نوری است . برای درک بهتر وسعت و بزرگی این ستون در نظر بگیرید که فاصله خورشید و نپتون 4 ساعت نوری است و فاصله با نزدیکترین ستاره پروکسیما قنطورس حدود 4 سال نوری است.
@Interstellar_page