بنابر افسانه‌ ها :
صورت فلکی دب اصغر خرس کوچکی است که نمایش دهنده آرکاس پسر کالیستو می باشد. البته زمانی یونانیان دب اصغر را به عنوان شغالی به نام ست نیز می شناختند. ست که مخلوقی تیره و منفور بود علیه خدایان روشنایی توطئه می کرد. بنابر افسانه جالبی از بومیان آمریکا درباره دب اصغر، گروهی شکارچی راه خود را در جنگل گم کرده بودند. با اجابت دعاهایشان دختر کوچکی پدیدار شد تا آن ها را به سلامت به خانه هایشان راهنمایی کند. او روح جدی، ستاره قطبی، بود و شکارچیان پس از مرگ در آسمان قرار گرفتند تا برای همیشه نزدیک او باشند. دب اصغر در اسطوره های کهن ایرانی به هفت اورنگ کهین نیز شهرت دارد. بر طبق افسانه های یونانی کالیستو دختر لایکون پادشاه آرکادیا بود. او از فرط زیبایی به حوری ای می ماند که حتی از هرا ملکه المپ نیز زیباتر می نمود. نام او مشتق شده بود از کلمه کالیسته که به معنای بسیار زیبا می باشد. بنابر افسانه ها، کالیستو عضو گروه و پیرو آرتمیس ایزدبانوی ماه و شکار شد. او مانند آرتمیس لباس می پوشید و موهای خود را می بست و خیلی زود شکارچی محبوب و همراه آرتمیس شد. کالیستو در حضور او عهد کرد که همیشه دوشیزه باقی بماند و قسم پاکدامنی و نجابت برای آرتمیس خورد؛ اما زئوس بزرگ ایزدان مسحور و شیفته زیبایی او گردید و یک روز وقتی کالیستو در بیشه ای زیر سایه یک درخت دراز کشیده بود، تغییر قیافه داده در هیئت آپولون برادر دوقلوی آرتمیس او را اغوا کرد و در آغوش کشید. @Interstellar_page

در ادامه قسمت صور فلکی با صورت فلکی خرس بزرگ آشنا خواهیم شد . با ما همراه باشید . کانال نجومی میان ستارگان 💫 @Interstellar_page 💫

انفجار ابرنواختر در کهکشان قنطورس A
Credit: NASA, ESA, Hubble Heritage
Inset: Howard Hedlund & Dave Jurasevich
@interstellar_page

شهرهای بزرگ شمال شرقی آمریکا از ایستگاه فضایی بین المللی
فیلادلفیا-نیویورک-بالتیمور-واشنگتن-ریچموند و نورفولک
©NASA/ISS
@interstellar_page

چگونگی شکل‌گیری سیارات در اطراف ستارگان دوتایی

گروهی از محققان با استفاده از آرایه میلیمتری/زیرمیلیمتری بزرگ آتاکاما (آلما) جزئیاتی از مراحل اولیه شکل‌گیری سیارات در اطراف ستارگان دوتایی را ارائه دادند.

@interstellar_page

تصویری هنری از پیش سیاره ای HD 142527 شامل یک ستاره ی اصلی بیش از دو برابر جرم خورشید ما و یک ستاره همدم کوچکتر تنها حدود یک سوم جرم خورشید

محققان در قرص پیش سیاره‌ای یک ستاره دوتایی موفق به کشف ناحیه برجسته هلالی شکلی شدند که به طور آشکار عاری از گاز است. این نتیجه بینش جدیدی درباره پتانسیل شکل‌گیری سیارات یک سیستم دوتایی فراهم می‌کند. محققان همواره بر سر درک چگونگی شکل‌گیری سیارات در سیستم‌های ستاره‌ای دوتایی بحث داشته‌اند. مدل‌های اولیه نشان می‌دهد که مغناطیس کششی بین دو جرم ستاره‌ای، سیارات جوان را به مدارات بیرون از مرکز فرستاده و احتمالا آنها را به طور کامل از سیستم خانه‌شان خارج خواهد کرد و یا باعث برخورد آنها با ستارگانشان می‌شود.
@interstellar_page

اگرچه طبق شواهد تجربی، سیارات در مدارهای پایدار در اطراف ستارگان دوتایی شکل گرفته و حفظ می‌شوند. اخترشناسان برای درک بهتر نحوه شکل‌گیری و استخراج این گونه سیستم‌ها با استفاده از آلما نگاهی دقیق‌تر به شکل گیری دیسک سیاره ای اطراف HD 142527 داشته‌اند. HD 142527 یک ستاره دوتایی است که در فاصله ۴۵۰ سال نوری از زمین و در خوشه‌ای جوان با نام گروه انجمن عقرب- قنطورس قرار دارد. ستاره ی اصلی بیش از دو برابر جرم خورشید ما و ستاره همدم کوچکتر تنها حدود یک سوم جرم خورشید را داراست، فاصله ی این دو ستاره یک میلیارد مایل از هم میباشد.
@interstellar_page

تصویری واقعی از قرص پیش سیاره ای HD 142527

اندرو ایزلا از دانشگاه رایس با بیان اینکه سیستم دوتایی ذکر شده مدت‌ها پناهگاه یک کرونای شکل‌گیری سیاره‌ای تشکیل شده از گاز و غبار بوده است عنوان کرد: این تصاویر آلما جزئیات جدیدی از فرایند فیزیکی شکل‌گیری یک سیاره در اطراف این سیستم و احتمالا سایر سیستم‌های دوتایی را آشکار کرده است. اخترشناسان امیدوارند با مطالعه طیف وسیعی از قرص‌های پیش سیاره‌ای درک بهتری نسبت به شرایط مجموعه مراحل شکل‌گیری سیارات در سراسر جهان بدست آورند. این مطالعه در نشست AAAS در واشنگتن دی سی ارائه شده است. جزئیات بیشتر این پژوهش در انجمن پیشبرد علوم آمریکا(AAAS) منتشر شده است.
@interstellar_page

منبع: سایت علمی بیگ بنگ

👆👆👆 تصاویری از شفق های قطبی ☝️☝️☝️

شَفَق قُطبی (به انگلیسی: Aurora) یکی از پدیده‌های جوی کرهٔ زمین است. شفق قطبی پدیدهٔ ظهور نورهای رنگین و متحرک در آسمان شب است و معمولاً در عرض‌های نزدیک به دو قطب زمین که براثر برخورد ذرات باردارِ بادِ خورشیدی و یونیزه شدن مولکول‌های موجود در یون‌سپهر (یونوسفر) زمین به وجود می‌آید.

شفق‌های قطبی نورهای زیبایی هستند که به طور طبیعی در آسمان دیده می‌شوند. که معمولاً در شب و در عرض‌های جغرافیایی قطبی به چشم می‌خورند. آنها در یونوسفر تشکیل می‌شوند و در سپیده‌دم قطبی قابل مشاهده هستند. در عرض جغرافیایی قطب شمال به آنها شفق‌های شمالی نیز گفته می‌شود که این نام بر گرفته از نام ایزدگونه رومی سپیده‌دم و نام یونانی باد شمالی است که در سال ۱۶۲۱ توسط پیر گاسندی روی این پدیده طبیعی گذاشته شد. به شفق‌های قطبی، نور قطب شمال هم گفته می‌شود زیرا آنها غالباً در نیم کرهٔ شمالی رویت می‌شوند و هر چقدر به قطب شمال نزدیک می‌شوید با توجه به مجاورت با قطب مغناطیسی شمالی زمین احتمال بیشتری می‌رود که بتوانید آنها را ببینید به طور مثال در شهرهای شمالی کانادا که بسیار نزدیک به قطب هستند امکان رویت آنها بسیار زیاد است.
@interstellar_page