نخستین تصویر با نوردهی طولانی که ستاره ها و سحابی های نامرئی برای چشم را آشکار کرد.
Andrew Ainslie Common 1883
@interstellar_page

این سحابی از درون دوربین دوچشمی و یا تلسکوپ با رنگ سبز خوشرنگی (متمایل به آبی) که حاصل طیف گازهای تشکیل شده از اکسیژن با اتم های یونیده است مشخص است ولی با عکاسی از این سحابی می توان ترکیبی از رنگها همچون قرمز‚ زرد بنفش و غیره را نشان داد که این مسئله به حساسیت های متفاوت چشم انسان با فیلم های دوربین های عکاسی باز می گردد.
@interstellar_page

بخش مرکزی سحابی که شامل 81 عکس موزاییکی می باشد و توسط تلسکوپ VLT سازمان فضایی اروپا تهیه شده است.
@interstellar_page

ول سحابی جبار بسیار زیاد بوده و هنوز به دلیل کثرت گازهای موجود در آن می تواند ستارگان زیادی را در خود به وجود آورد و این مسئله سحابی جبار را به یک زایشگاه کیهانی بدل کرده است که اکثر دانشمندانی که بر روی چگونگی تشکیل ستارگان کار می کنند به این سحابی به دلیل همین خاصیت گفته شده توجه خاصی دارند. در ضمن سحابی جبار از نوع سحابی های نشری بوده که بر اثر مجاورت با ستارگان داغ درخشان شده و پرتو افکنی می کنند .
برای رصد این سحابی لازم نیست زیاد به زحمت افتاد به شوند (علت) آنکه در فصل زمستان که صورت فلکی شکارچی یا همان جبار در حدود ساعت 8 شب که به موقعیت مناسب رصدی می رسد ‚ کافیست در زیر سه ستاره ای که در یک ردیف قرار گرفته و کمربند جبار را تشکیل می دهند و بسیار بارز و زیبا نیز هستند به دنبال جرمی مه آلود گشت که با چشم غیر مسلح همانطور که گفته شد مشخص است و اگر اپتیک در دسترس بود این سحابی را در مرکز دید آن قرار داده و از دیدن رنگ چشم نواز آن لذت برد.
@interstellar_page

تصویر گرفته شده از M42 به وسیله تلسکوپ ویستا متعلق به سازمان فضایی اروپا در شیلی
@interstellar_page

تصویر تلسکوپ فضایی اسپیتزر ناسا در طول موج فروسرخ از M42
@interstellar_page

سحابی جبار و بخشی از حلقه بارنارد
©Chris
@interstellar_page

تصویر با زاویه دید بسیار بالا
سحابی جبار، دی ماریان، آتش، سر اسب و حلقه بارنارد، مجموعه سحابی های شکارچی
©Paul C. Swift
@interstellar_page

M42
© Sajad Asghari
@interstellar_page

M42
© محسن شریفی
@interstellar_page

منابع:
Wikipedia
Spitzer ST
Hubble ST
ESO
VLT
Vista Inferared Telescope
NASA
ESA
JPL
Caltech
Chris!
Paul C. Swift
نجوم ایران
سجاد اصغری
محسن شریفی
@interstellar_page

💫 صور فلکی 💫 صورت فلکی خرس کوچک

خرس کوچک یا دُبِّ اصغر (در لاتین: Ursa Minor، در انگلیسی: Little Bear) صورت فلکی کوچکی در آسمان شمالی (نیم کره شمالی) می‌باشد.
این صورت فلکی را بنات النعش صُغریٰ یا هفت اورنگ کِهین هم نامیده‌اند. خرس کوچک یکی از ۸۸ صورت فلکی امروزی است و ستاره قطبی در این صورت فلکی قرار دارد، که همیشه سمت قطب شمال را نشان می‌دهد. @Interstellar_page

ستاره قطبی فعلی همیشه عنوان ستاره قطبی را نداشته، زیرا جایگاه نقطه قطب در آسمان به علت حرکت تقدیمی محور زمین متغییر است 4000 سال قبل ستاره ثعبان، آلفای اژدها، سمت ستاره قطبی برای زمین را داشته است. دب اصغر تا حدود 6000 سال قبل از میلاد عنوان یک صورت فلکی را نداشته، تا این که طالس ، ستاره شناس یونانی آن را معرفی کرد. این صورت فلکی را می توان به شکل یک ملاقه کوچک تجسم کرد که محتویات خود را درون ملاقه بزرگ دب اکبر می ریزد. @Interstellar_page

خرس کوچک در جنوب صورت‌های فلکی قیفاووس و اژدها قرار دارد. در جنوب آن نیز صورت‌های فلکی اژدها و خرس بزرگ قرار دارد. زمان رسیدن به نصف النهار 4 تیر و مساحت این صورت فلکی 256 درجه مربع میباشد. @Interstellar_page

@Interstellar_page محل این صورت فلکی بین صور دیگر

بَنات جمع بِنت و به معنای دختران، و نعش به معنای «جنازه، جسد مرده؛ تابوت، تخت چهار پایهٔ کوتاهی که میت رابر آن حمل می‌کنند» آمده‌است. این صورت فلکی به شکل یک جنازه، و سه دختر که جلوی این جنازه در حرکتند، تصور شده‌است. این‌که این صورت فلکی را بنات النعش صُغریٰ یا هفت اورنگ کِهین نامیده‌اند، در مقابل بنات النعش کُبریٰ یا هفت‌اورنگ مِهین است، که از نظر ظاهری شبیه این صورت فلکی، ولی در مقیاس بزرگ‌تر است. نام‌های دیگر آن عبارتند از: بنات النعش اصغر، بنات النعش خُرد، هفت اورنگ خُرد، سریر فَلَک، هفت برادران خرد، ضَواجِع، خرس خُرد، خرس کِهین، خرس کِهتَر.
چهار ستاره‌ای که تشکیل یک مستطیل می‌دهند را نَعش، و سه ستاره دیگر را بنات نام داده‌اند. هر یک از ستاره‌های بنات النعش کُبریٰ و صُغریٰ را هم «اِبنُ نَعش» گفته‌اند.
مانند بنات النعش کبری، از آن‌جا که می‌توان این صورت فلکی را شبیه یک ملاقه تصور کرد که دم خرس دسته آن باشد، این صورت فلکی را در زبان انگلیسی ملاقه کوچک یا آبگردان کوچک(Little Dipper) هم نامیده‌اند. @Interstellar_page

چهار ستاره «نعشِ»(مستطیل‌شکل) دبّ اصغر از جهتی غیرعادی‌اند، زیرا دارای قدر(قدر ظاهری) دوم، سوم، چهار و پنجم هستند. در نتیجه آن‌ها راهنمای خوبی برای تشخیص قدر ظاهری ستارگان، و تشخیص این‌که ستارگان تا چه "قدر"ی مشخص هستند؛ و مثلاً برای ساکنان شهرها یا برای آزمایش قدرت بینایی مفید است. @Interstellar_page