آزمایشگاه پیشرانش جت، یا همان JPL پوسترهای مجازی از سفر به سیارات فراخورشیدی ارائه نموده است که در نوع خود جالب به شمار می رود، تصویر نجومی امروز نیز در همین رابطه است. در سفر به این سیارات با ما همراه باشید.
کانال نجومی Interstellar

سیاره Kepler-186f
جایی که گیاهان سبزتر به نظر می رسند.
@interstellar_page

سیاره ششم سامانه کپلر 186 نخستین سیاره هم اندازه زمین بود که در منطقه قابل سکونت (جایی که آب مایع بتواند در سطح جریان یابد) به دور ستاره خود، که سردتر و قرمز تر از خورشید ماست می چرخد. اگر حیات گیاهی در این سیاره وجود داشت باشد، فوتوسنتز می تواند به وسیله فوتونهای طول موج قرمز این ستاره به وقوع بپیوندد، که بسیار با گیاهان سبز ما تفاوت خواهند داشت.
@interstellar_page

سیاره HD 40307g
تجربه جاذبه سیاره بسیار بزرگتر از زمین (Super Earth)
@interstellar_page

سیاره HD 40307g با حجمی 2 برابر زمین در رده ای از سیارات فراخورشیدی، بین "زمین بزرگ" و "نپتون کوچک" جای می گیرد. دانشمندان مطمئن نیستند که این سیاره سطحی سنگی دارد یا زیر لایه های ضخیم گاز و یخ مدفون شده است. اما چیزی که اطمینان داریم این است که با جرمی 8 برابر زمین، جاذبه آن با شدت بسیار بسیار بیشتری ما را به سمت خویش می کشد.
@interstellar_page

سیاره PSO J318.5-22
جایی که مهمانی های شبانه پایان ندارد.
@interstellar_page

سیاره PSO J318.5-22 که در اکتبر 2013 کشف شد، به طبقه بندی موسوم به سیارات سرگردان، یا به عبارت دیگر سیارات آزاد تعلق دارد. این سیاراتِ تنها و سرگردان در کهکشان، دور هیچ ستاره ای نمی چرخند. در حال حاضر اطلاعات درست درباره منشا این سیارات وجود ندارد، اما دانشمندان حدس می زنند این سیارات یا ستاره هایی هستند که همجوشی در آنها شکل نگرفته و یا سیاراتی متعلق به سامانه هایی باستانی که در روزهای نخستین شکل گیری سامانه به وسیله عاملی مانند برخورد با سیارات دیگر از ستاره مادر خویش جدا شده اند. این سیارات سرگردان به طور خفیفی در تاریکی به وسیله گرمای درونی هنگام تشکیلشان می درخشند، هنگامی که این گرما نیز به پایان برسد، رقص این ستاره ها درون تاریکی آغاز می شود.
@interstellar_page

سیاره Kepler-16b
تصویر نجومی روز
در این سیاره به آسودگی بخوابید، سایه تان همواره یک رفیق دارد.
@interstellar_page

مانند سیاره لوک اسکای واکر، تاتونی، در جنگ ستارگان، سیاره دوم منظومه کپلر نیز به دور سیستم ستاره ای دوگانه می گردد.علیرغم تصویر نشان داده شده در اینجا، این سیاره می تواند غول گازی مانند زحل خودمان باشد. شرایط حیات در این سیاره غیرطبیعی مساعد نخواهد بود، زیرا دمایی مانند یخ خشک دارد. اما این کشف نشان داد که غروب آفتاب دوگانه نمادین در فیلم جنگ ستارگان، تنها متعلق به داستان علمی - تخیلی نیست.
@interstellar_page

منبع: JPL/NASA

می توانید این پوستر هارا از سایت زیر با کیفیت بالا جهت چاپ دریافت کنید:
http://planetquest.jpl.nasa.gov/exoplanettravelbureau

مسیه 82: کهکشانی با بادهای کیهانی
Credit: NASA, ESA, The Hubble Heritage Team, (STScI/AURA)
apod.nasa.gov
@interstellar_page

دوستان تصحیح میکنم، جایی که گیاهان قرمزترند. ممنون از تذکرتون ❤️🙏

در ادامه معرفی اجرام مسیه، امشب به شماره 42 و 43 این لیست، یعنی سحابی بزرگ جبار و همدم آن سحابی دی ماریان می رسیم.
با ما همراه باشید.
کانال نجومی Interstellar

M42 (NGC 1967)
نوع: سحابی بازتابی-گسیلشی
صورت فلکی: شکارچی
لقب: سحابی شکارچی
قدر: 4
شعاع:12سال نوری
@interstellar_page

M43 (NGC 1982)
نوع: سحابی گسیلشی-بازتابی
صورت فلکی: شکارچی
لقب: سحابی دی ماریان
قدر: 9
فاصله:1600 سال نوری
@interstellar_page

در آسمان پائیز و زمستان می توان به حق گفت که جرمی به زیبایی سحابی جبار وجود ندارد چرا که به علت وسعت زیاد‚ آن را حتی با چشم غیر مسلح می توان دید ولی اگر از یک دوربین دوچشمی و یا یک اپتیک آماتوری استفاده کنیم زیبایی آن بیشتر آشکار می شود.
سحابی جبار یا همان M42 همرا با M43 در زیر کمربند جبار قرار گرفته و خنجر جبار را در ذهن تداعی می کند. این سحابی حدود 1500 سال نوری از ما فاصله دارد و از توده های ابری متشکل از گازهای نورانی تشکیل شده که در آسمان یک درجه پهنا دارد و آنقدر زیباست که دل هر رصد گری را به شوق می آورد و نباید دیدن آن با یک اپتیک مناسب را ازدست داد. این ناحیه از صورت فلکی جبار یعنی قسمت خنجر آن را سحابی ها و ستارگان نسبتا” جوان و داغ تشکیل می دهند و همین ستارگان جوان باعث درخشش این سحابی زیبا شده اند که از این دسته از ستارگان می توان به ستاره ( 1 θ تتا ) از قدر 5 اشاره کرد که در مرکز این سحابی قرار داشته و تازه از گازها و غبارهای این ناحیه تشکیل شده است و یا ستاره ( 2 θ تتا ) که آن هم در مرکز همین ناحیه و در کنار (تتا 1) قرار دارد و یا می توان به ستاره (آیوتا) در قسمت جنوب سحابی اشاره کرد که درخشانترین ستاره این ناحیه نیز هست و از قدر 3 می درخشد وستاره ای غولپیکر و داغ با رنگ سفید و آبی است ( این ستاره در نوک خنجر جبار قرار دارد). در شکل زیر ستاره (آیوتا) با شماره 1 مشخص شده است .
@interstellar_page

صورت فلکی شکارچی(جبار) و محل قرارگیری سحابی در سمتچپ، پایین تصویر
@interstellar_page

نخستین تصویر ثبت شده از این سحابی
هنری دراپر در سال 1880
@interstellar_page

نخستین تصویر با نوردهی طولانی که ستاره ها و سحابی های نامرئی برای چشم را آشکار کرد.
Andrew Ainslie Common 1883
@interstellar_page

این سحابی از درون دوربین دوچشمی و یا تلسکوپ با رنگ سبز خوشرنگی (متمایل به آبی) که حاصل طیف گازهای تشکیل شده از اکسیژن با اتم های یونیده است مشخص است ولی با عکاسی از این سحابی می توان ترکیبی از رنگها همچون قرمز‚ زرد بنفش و غیره را نشان داد که این مسئله به حساسیت های متفاوت چشم انسان با فیلم های دوربین های عکاسی باز می گردد.
@interstellar_page