تصویر نجومی روز
دیروز سازمان فضایی ژاپن موشک H-IIA را از مرکز فضایی JAXA در ساحل جنوبی ژاپن به فضا فرستاد. در این موشک ماهواره اشعه ایکس Astro-H بود که هم اکنون در مدار قرار گرفته است. این ماهواره با 4 تلسکوپ اشعه ایکس و تجهیزات حساس به فوتون های پر انرژی 300 تا 600000 الکترون ولت، به کاوش در کیهان از سیاه چاله ها گرفته تا خوشه های کهکشانی می پردازد. برای قیاس فوتونهای نور مرئی 2 تا 3 الکترون ولت انرژی دارند. طبق سنت نامگذاری پرتابهای موفق، ژاپن نام جدید Astro-H را هیتومی گذاشتند، که از افسانه کهن اژدها الهام گرفته شده است. هیتومی به معنای مردمک چشم است.
apod.nasa.gov
@interstellar_page

رقص سایه اقمار مشتری @Interstellar_page

تلسکوپ فضایی هابل عکس سه قمر مشتری را در هنگام عبور از دیسک بزرگ این سیاره انداخته است . این اتفاق هر ده سال یکبار یا دوبار رخ میدهد .این ترکیب نادرسه گانه اقمار مشتری در 24 ژانویه سال 2015 توسط هابل ثبت شده که این ترکیب شامل قمر کالیستو، اروپا و آیو سه تا از اقمار گالیله ایی مشتری است . در این عکس رنگ این سه قمر کاملا متفاوت از هم دیده میشوند، سطح قدیمی و لکه ایی کالیستو رنگی مایل به قهوه ای، سطح صاف و یخی اروپا رنگ زرد و سفید و رنگ سطح آتشفشانی سولفور دی اکسیدی آیو به رنگ لیمویی دیده میشوند . اروپا کوچکترین قمر گالیله ایی با عرضی حدود 3100 کیلومتر است اما بسیار هیجان انگیز است زیرا دانشمندان بر این باورند که در زیر پوسته خود جهانی از اقیانوس برقرار است و شاید میزبان حیات باشد! سازمان ناسا در حال اجرای نقشه برای عملیات رباتیکی و ارسال آن به اروپا تا سال 2020 است. @Interstellar_page

📷 عکاسی از آسمان شب 📷👇

© Tim Laman @Interstellar_page

© Mike Taylor @Interstellar_page

© Lincoln Harrison @Interstellar_page

ارسال عکسها ، طراحی ها و نقاشی های خود از آسمان شب با ذکر نام و نام خانوادگی به : @Interstellar_manager ارسال انتقادات ، پیشنهادات و نظرات خود به : @Interstellar_admin ممنون از حمایتتان 🌹🌹 شب بر شما خوش 💫

تصویر نجومی روز
کهکشان NGC 2403
Copyright: Eric Coles and Mel Helm

ریخت شناسی کیهانی
کهکشان ها

ادوین هابل نخستین کسی بود که بر اساس ظاهر کهکشان ها آنها را طبقه بندی کرد:
- میله ای
- بیضوی
-بی نظم
@interstellar_page

کهکشان‌های مارپیچی چند بخش اصلی دارند:

-یک دیسک چرخان که از چند بازو تشکیل شده‌است و ستارگان غالباً در آن قرار دارند.
- مرکز آن که یک برآمدگی کره مانند است و غالباً از ستارگان پیر تشکیل شده‌است.
- هاله کهکشانی که خوشه‌های ستاره‌ای کروی زیادی در آن قرار دارند.
- سیاه‌چاله ابرپرجرم که در مرکز آن قرار دارد.
@interstellar_page

کهکشان آندرومدا یا M31 بارزترین نمونه کهکشان مارپیچ
@interstellar_page

بازوهای مارپیچی

بازوهای مارپیچی نقاطی هستند که از مرکز مارپیچی و کهکشان‌های مارپیچی بسته کشیده شده‌اند این نواحی باریک به شکل مارپیچ می‌باشند و از این رو به ان‌ها کهکشان‌های مارپیچی می‌گویند طبقه بندی متفاوت کهکشان‌های مارپیچی بستگی به ساختار بازوهای مشخص در ان هاست. کهکشان‌های Sc و SBc به علت بعد مسافت بازوهای شل و اویزانی دارند در حالی که که کهشان‌های Sa و SBa کهکشان‌هایی با بازوهای تنگ و به هم پیچیده شده‌ای هستند(با مراجعه به طبقه بندی هابل). در هر دو حالت بازوهای مارپیچی از تعداد بسیار زیادی ستارهٔ ابی و بزرگ و جوان تشکیل شده اند(ناشی از چگالی جرمی و نرخ بالای شکل گیری ستارگان)بازوها را قابل توجه می‌سازد.
@interstellar_page

برآمدگی‌های کهکشانی

برآمدگی‌ها bulge گروه عظیم‌الجثه و بسیار فشرده ستارگان هستند. این اصطلاح به گروه مرکزی ستارگان در اکثر کهکشان‌های مارپیچی اشاره می‌کند. برامدگی(bulg) کهکشان Sa معمولاً از ستاره‌های II تشکیل شده است، که که ستاره‌های قرمز و پیر همراه با حجم فلزی کم می‌باشند علاوه بر این کهکشان‌های saوsba تمایل به بزرگ بودن دارند در مقابل ان برآمدگی‌های (bulges)کهکشان‌های Sc و SBc بسیار کوچک تر هستندو غالباً از تراکم ستاره‌های جوان و آبی I تشکیل شده اندبعضی از برآمدگی‌ها ویژگی‌های مشابهی با کهکشان‌های بیضوی دارند (تمایل به سمت جرم و درخشندگی کم) و بقیه دارای چگالی دیسک مرکزی بسیار بالا همراه با ویژگی‌های مشابه صفحهٔ کهکشان می‌باشند اینگونه تصور می‌شود که بسیاری از برآمدگی‌ها در مرکزشان میزبان سیاهچالهٔ ابر پر جرم می‌باشند اگرچه سیاهچاله تاکنون به صورت مستقیم مشاهد نشده‌است اما شواهد غیر مستقیم آن وجود دارد. به عنوان مثال در کهکشان خودمان شیئی که Sagittarius A* نامیده می‌شود احتمالاً یک سیاهچالهٔ ابر پر جرم می‌باشد یک ارتباط قوی بین جرم سیاهچاله و سرعت انشار ستاره‌ها در برآمدگی وجود دارد.
@interstellar_page

شبه کرهٔ بسیارعظیم

جثهٔ ستاره‌ها در کهکشان‌های مارپیچی اگرچه در صفحهٔ کهکشان قرار گرفته‌اند اما ستارگان کمی وجود دارند که در یک مدار دایره‌ای به دور مرکز کهکشان قرار گرفته باشند بلکه آنها در یک هالهٔ کره‌ای به دور هستهٔ کهکشانی قرار گرفته‌اند ، به هر حال بعضی از ستارگان در یک هالهٔ کروی یا کره کهکشانی ساکن شده‌اند . رفتار مداری این ستارگان مورد بحث است ،آن‌ها ممکن است برگشت و یا کج شدن مدارها را توصیف نمایند ، امّا حرکت ستارگان در یک مدار منظم راهرگز .هاله‌های ستاره‌ای ممکن است از کهکشان‌های کوچک که ادغام می‌شوند با کهکشان‌های مارپیچی حاصل شوند برای مثال کهکشان بیضوی Sagittarius Dwarf در فرایند ادغام با راه شیری است و مشاهدات نشان می‌دهد که بعضی از ستارگان در هاله که در راه شیری وجود دارند حاصل ان است بر خلاف دیسک کهکشانی به نظر می‌رسد که هاله عاری از غبار است و علاوه بر این ستارگان در هالهٔ کهکشانی از تراکم II پیرتر و با نسبت فلزی کمتر نسبت به تراکم I در دیسک کهکشانی (اما بسیار شبیه نسبت به برامدگی کهکشانی)هستندهالهٔ کهکشانی همچنین از خوشه‌های کروی تشکیل شده‌است. حرکت هاله‌های ستاره ان‌ها را در فرصت مناسب میان دیسک میاورد و تصور می‌شود که تعدادی از کوتوله‌های قرمز نزدیک به خورشید متعلق به هاله‌های کهکشانی می‌باشند. برای مثال Kapteyn's Star و Groombridge ۱۸۳۰ بر طبق حرکت نامنظم ان‌ها به دور مرکز کهکشان اگر ان‌ها این حرکت را همواره انجام دهند.
@interstellar_page