تا اکنون فضاپیماهای پایونیر 10 وویجر 1 و 2 و در آخر فضاپیمای گالیله به سمت کالیستو به پرواز درآمدند . فضاپیمای گالیله از فاصله 261 کیلومتری کالیستو عبور کرد و عکس هایی با جزئیات خوبی را تهیه کرد. بارزترین مشخصه کالیستو دهانه های آن است که بیشترین تعداد دهانه را نسبت به اجرام دیگر در منظومه شمسی داراست. همچنین دانشمندان تخمین زده اند که سطح کالیستو قدیمی ترین سطح در منظومه شمسیست. هیچ نشانه ژئولوژیکی برای تغییر سطح گانیمید در 4 بیلیون سال اخیر دیده نشده است و این سطح همینطور باقی مانده است برای همین دانشمندان را مشتاق خود کرده است. @Interstellar_page

بدون اثر لایه های تکتونیکی یا آتشفشانها برای تغییر این سطح ، باورها بر این است که هر نوع تغییری بر روی این سطح بخاطر برخورد اجرام دیگر با آن است. مشخصه های سطح کالیستو شامل ساختار های حلقه حلقه ایی است. اثر حفره ها و دهانه ها با شکل های مختلف و لاین ها و خط های حفره ایی که به زنجیر یا رشته معروفند. قله های یخی همچنین بصورت لکه یا خال روی سطح کالیستو قابل مشاهده است.در حالی که حفره ها از ویژگی های بارز کالیستو است همچنین سطح این قمر از اقمار دیگر گلیله ایی تاریک تر است. نیمی از کالیستو از یخ آب و نیم دیگر از از مواد سنگی تشکیل شده است که شامل منیزیم و هیدرات سیلیکات آهن ، دی اکسید کربن ، سولفور دی اکسید و احتمالا آمونیاک و ترکیبات ارگانیک دیگر است. ضخامت لایه یخی سطح کالیستو حدود 200 کیلومتر و زیر آن اقیانوسی به ضخامت 10 کیلومتر تخمین زده شده است. @Interstellar_page

احتمالا وجود یک اقیانوس در کالیستو پرونده امکان حیات در این قمر را باز نگه داشته است. به علت تشعشات کم در کالیستو این فمر مکان مناسبی برای تحقیقات و سفر در آینده را دارا خواهد بود. جو نازک کالیستو از دی اکسید کربن و ترکیبات مولکولی دیگر اکسیژن تشکیل شده است. این جو بخاطر دیسک ها و گرد و غبار های حول مشتری در هنگام تشکیلش بوجود آمده است. @Interstellar_page

@Interstellar_page والهالا

بزرگترین قسمتهای روی کالیستو اثرات برخوردی که بصورت حلقه حلقه اییست هستند دوتا از بزرگترین آنها والهالا و آسگارد نام دارند. والهالا به قطر 600 کیلومتر در ناحیه درخشان و حلقه های تشکیلی به فاصله 1600 کیلومتر و آسگارد با قطری حدود 1600 کیلومتر وجود دارد . @Interstellar_page

© Space.com / @Interstellar_page / NASA / wikipedia

M39 (NGC 7092)
نوع: خوشه باز
صورت فلکی: پرندگان (دجاجه)
قدر: 5.5
فاصله: 824 سال نوری
@interstellar_page

محل قرار گیری این خوشه در صورت فلکی پرندگان
@interstellar_page

اینفوگرافیم ماموریت های JPL
@interstellar_page

اینفوگرافیک* 😂

در ادامه معرقی #تلسکوپ ها به معرفی برخی از لوازم جانبی تلسکوپ ها می پردازیم. با ما همراه باشید
کانال نجومی Interstellar

چشمی های تلسکوپ

بعد از عدسی یا آینه در تلسکوپ مهمترین قسمت یک تلسکوپ عدسی چشمی آن است.بصورت ابتدایی می توان گفت کار آن بزرگ نمودن تصویر ایجادشده توسط عدسی یا آیینه اصلی تلسکوپ است وبکمک آن است که می توان تصویر را مشاهده نمود.عدسی چشمی در طرحهای اولیه تلسکوپها شامل یک عدسی بوده ولی در حال حاضر معمولا"بصورت ترکیبی از عدسیهای کوچک می باشد که یا بهم چسبیده اند یا در فاصله اندکی از هم درون لوله ای کوچک بعنوان بدنه عدسی چشمی قرار گرفته اند.معمولا" عدسی ای که جلوتر است یعنی به عدسی یا آیینه اصلی تلسکوپ نزدیکتر است عدسی میدان field lens وعدسی که به چشم نزدیکتر است را عدسی چشم eye lens می نامند.
@interstellar_page

کیفیت یک چشمی را عوامل زیر تعیین می کنند:

۱) ساخت.

۲) فاصله کانونی.

۳)میدان دید ظاهری

زاویه ای که قطر دایره دید در چشم ناظر می سازد برای هرچشمی مقدار ثابتی است خواه با تلسکوپ به کار رود خواه به تنهایی.
@interstellar_page

فاصله ی کانونی (Focal Length)

به جرأت می توان مهم ترین مشخصه ی هر چشمی را فاصله کانونی آن دانست. در واقع فاصله کانونی چشمی تلسکوپ و فاصله کانونی تلسکوپی که چشمی روی آن نصب شده، میزان بزرگنمایی فراهم شده را تعیین می کنند.

بنابر این، نخستین گام در انتخاب چشمی تلسکوپ، تصمیم گیری درباره بزرگنمایی مورد نیاز شماست و این که چه فاصله کانونی هایی این بزرگنمایی را فراهم می کنند. فاصله کانونی چشمی ها و تلسکوپ ها غالباً بر حسب میلیمتر (mm) بیان شده و از رابطه زیر برای تعیین بزرگنمایی استفاده می شود

فاصله کانونی چشمی(mm) ÷ فاصله کانونی تلسکوپ(mm) = بزرگنمایی تلسکوپ

@interstellar_page

M = F(تلسکوپ)( mm) / F(چشمی)(mm)