مسیه 35 یا NGC 2168 یک خوشه ستارهای باز در صورت فلکی دوپیکر است که فاصله آن از زمین 2،800 سال نوری و قدر ظاهری آن 5.3 است. در سال 1745 توسط فیلیپ لوئیس دی چزییوکس کشف شد و توسط جان بِویس قبل از 1750 به طور مستقل کشف گردید. این خوشه تقریباً در پهنهای از آسمان به اندازه ماه کامل گسترده شده است.
جرم M35 با استفاده از روشهای آماری بر پایه سرعت حرکت خاص ستارگان آن محاسبه شده است. جرم محصور در 3.75 پارسک مرکزی آن بین 1600 تا 3200 برابر جرم خورشید یافت شده است (با 95 درصد اطمینان)، که این جرم با جمعیت ستارهای واقع بینانه در همان شعاع سازگار است.
خوشه باز فشرده NGC 2158 مستقیماً در جنوب غربی M35 واقع است.
@interstellar_page
جرم M35 با استفاده از روشهای آماری بر پایه سرعت حرکت خاص ستارگان آن محاسبه شده است. جرم محصور در 3.75 پارسک مرکزی آن بین 1600 تا 3200 برابر جرم خورشید یافت شده است (با 95 درصد اطمینان)، که این جرم با جمعیت ستارهای واقع بینانه در همان شعاع سازگار است.
خوشه باز فشرده NGC 2158 مستقیماً در جنوب غربی M35 واقع است.
@interstellar_page
مسیه 36 یا NGC 1960 یک خوشه ستارهای باز در صورت فلکی ارابهران است. این خوشه با قطر حدود 14 سال نوری در فاصله 4،100 سال نوری از زمین قرار دارد و قدر ظاهری آن 6.3 است. M36 توسط رصدگر سیسیلیایی جیوانی باتیستا هودیرنا در سال 1654 میلادی کشف شد و چارلز مسیه در 2 سپتامبر 1764 این خوشه را در کاتالوگ خود با عنوان M36 ثبت کرد. این خوشه کم غناترین خوشه ستاره ای از سه خوشه مسیه موجود در ارابهران است. این خوشه فقط 60 عضو ثابت شده دارد که پرنورترین آنها از قدر 9 است. البته درخشندگی پرنورترین عضو آن 360 برابر خورشید است. M36 بسیار شبیه به خوشه پروین است و اگر در فاصله ای برابر با خوشه پروین قرار داشت همانند خوشه پروین در آسمان شب خود نمایی می کرد. سن تقریبی این خوشه را 25 میلیون سال تخمین می زنند.
@interstellar_page
@interstellar_page
چه کسی متواضع تر است؟
دانشمندی که با ذهن باز به جهان می نگرد و هر چیزی را که برای تعلیم ما وجود دارد می پذیرد، یا کسی که می گوید همه چیز در این کتاب بر پایه حقیقت عینی است و جایز الخطا بودن انسان هیچ اهمیتی ندارد؟
– کارل سیگن –
“Who is more humble? The scientist who looks at the universe with an open mind and accepts whatever the universe has to teach us, or somebody who says everything in this book must be considered the literal truth and never mind the fallibility of all the
human beings involved?”
— Carl Sagan —
@interstellar_page
دانشمندی که با ذهن باز به جهان می نگرد و هر چیزی را که برای تعلیم ما وجود دارد می پذیرد، یا کسی که می گوید همه چیز در این کتاب بر پایه حقیقت عینی است و جایز الخطا بودن انسان هیچ اهمیتی ندارد؟
– کارل سیگن –
“Who is more humble? The scientist who looks at the universe with an open mind and accepts whatever the universe has to teach us, or somebody who says everything in this book must be considered the literal truth and never mind the fallibility of all the
human beings involved?”
— Carl Sagan —
@interstellar_page
مسیه 37 یا NGC 2099 غنی ترین خوشه ستاره ای در صورت فلکی ارابه ران است. این خوشه روشنترینِ 3 خوشه باز ارابه ران است و توسط ستاره شناس ایتالیایی جیوانی باتیستا هودیرنا Giovanni Battista Hodierna قبل از سال 1654 کشف شد. این خوشه را چارلز مسیه به طور مستقل در سال 1764 دوباره کشف کرد.
این خوشه در فاصله 4500 سال نوری از زمین قرار داشته و از دید زمینی درست در مقابل مرکز کهکشان جای میگیرد. سن تخمینی این خوشه، 374 میلیون تا 550 میلیون سال بوده و 500 ستاره این خوشه 1500 برابر خورشید جرم دارد.
@interstellar_page
این خوشه در فاصله 4500 سال نوری از زمین قرار داشته و از دید زمینی درست در مقابل مرکز کهکشان جای میگیرد. سن تخمینی این خوشه، 374 میلیون تا 550 میلیون سال بوده و 500 ستاره این خوشه 1500 برابر خورشید جرم دارد.
@interstellar_page
این عکس از فضاپیمای نیوهوریزون ناسا اولین نگاه به اتمسفر پلوتو در طول موج مادون قرمز است و اولین عکس از اتمسفر که اطلاعاتی را نیوهوریزون برای ما جمع آوری کرده است.
در این عکس خورشید از پشت و بالای پلوتو در حال طلوع است . این عکس در جولای 2015 گرفته شده در حالی که 112000 مایل ( 180000کیلومتر) فاصله دارد.
این تصویر طیف کامل (1.25 تا 2.5 میکرون) LEISA (آرایه طیفی تصویربرداری خطی اتالون) را می پوشاند، که به 3قسمت تقسیم شده است، کوتاهترین قسمت آن در طیف آبی قسمت سبز در وسط و بزرگترین قسمت آن مخصوص طیف قرمز است، در شمال، و موقعیت ساعت 10 قرار دارد.
حلقه آبی حول پلوتو به دلیل پراکندگی نور خورشید در گرد و غبار اتمسفر پلوتو تشکیل شده است.
دانشمندان بر این باورند که آن گرد و غبار یک مه شیمیایی است که از واکنش بین نور خورشید و متان و مولکول های دیگر که ترکیبات پیچیده ایی از هیدروژن مانند استیلین و اتیلن تولید میکند.
جمع شدن این هیدروکربن ها در بخش های کوچک (چیزی در حدود میکرومتر) که پراکندگی نور خورشید در آن این مه آبی را ایجاد میکند.
این عکس جدید مادون قرمز به همراه عکس های اخیر ، طول موج های مرئی اطلاعات تازه تری را در مورد تقسیم این ذره های کوچک به دانشمندان میدهد.
قسمتهای نسبتا سفید در حول پلوتو در این عکس نور های خورشیدی هستند که برقسمتهای بازتبنده و صافتر در سطح پلوتو میتابند.
مشاهدات جدید لیسا که به زمین فرستاده خواهند شد مابقی تحقیقات در مورد مه و قسمتهای دیده نشده دیگر را کامل تر خواهد کرد. @Interstellar_page
در این عکس خورشید از پشت و بالای پلوتو در حال طلوع است . این عکس در جولای 2015 گرفته شده در حالی که 112000 مایل ( 180000کیلومتر) فاصله دارد.
این تصویر طیف کامل (1.25 تا 2.5 میکرون) LEISA (آرایه طیفی تصویربرداری خطی اتالون) را می پوشاند، که به 3قسمت تقسیم شده است، کوتاهترین قسمت آن در طیف آبی قسمت سبز در وسط و بزرگترین قسمت آن مخصوص طیف قرمز است، در شمال، و موقعیت ساعت 10 قرار دارد.
حلقه آبی حول پلوتو به دلیل پراکندگی نور خورشید در گرد و غبار اتمسفر پلوتو تشکیل شده است.
دانشمندان بر این باورند که آن گرد و غبار یک مه شیمیایی است که از واکنش بین نور خورشید و متان و مولکول های دیگر که ترکیبات پیچیده ایی از هیدروژن مانند استیلین و اتیلن تولید میکند.
جمع شدن این هیدروکربن ها در بخش های کوچک (چیزی در حدود میکرومتر) که پراکندگی نور خورشید در آن این مه آبی را ایجاد میکند.
این عکس جدید مادون قرمز به همراه عکس های اخیر ، طول موج های مرئی اطلاعات تازه تری را در مورد تقسیم این ذره های کوچک به دانشمندان میدهد.
قسمتهای نسبتا سفید در حول پلوتو در این عکس نور های خورشیدی هستند که برقسمتهای بازتبنده و صافتر در سطح پلوتو میتابند.
مشاهدات جدید لیسا که به زمین فرستاده خواهند شد مابقی تحقیقات در مورد مه و قسمتهای دیده نشده دیگر را کامل تر خواهد کرد. @Interstellar_page
نمای راه شیری و منطقه البروجی ارسالی از آقای محمد مهدی عسگری 👆