دوستان عزیز و محترم عکسهای آسمان شب خود را جهت نمایش با ذکر نام و نام خانوادگی برای ما ارسال کنید . سپاس از همراهیتان ❤️ ارسال به : @Interstellar_manager
تصویر نجومی روز
چرا آسمان این چشم انداز مانند یک بادبزن غول پیکر شده؟ پاسخ هواتاب. این عکس به نظر می رسد پرتوهای سبز هواتاب از دریاچه برخاسته و تا کمان کهکشان راه شیری ادامه پیدا کرده اند، در تابستان گذشته از جایی نزدیک برایس کانیون در یوتای آمریکا گرفته شد. این الگوی نامعمول توسط امواج گرانشی جوی پدید آمده، اعوجاج پی در پی فشار هوا که در ارتفاعاتبالاتر و با کم فشار شدن شدن هوا، ابعادشان هم بزرگ تر می شود؛ در اینجا این ارتفاع، ۹۰ کیلومتری بالای سطح زمین است.
امواج گرانشی جوی همانطور که از نامشان مشخض است، زمانی شکل می گیرند که نیروی شناوری (buoyancy) هوا را به بالا می راند و نیروی گرانش آن را دوباره به پایین برمی گرداند. برخلاف شفق های قطبی که در اثر برخورد ذرات باردار پرانرژی پدید می آیند و تنها در عرض های جغرافیایی بالا دیده می شوند، هواتاب به دلیل پدیده ی شیمیایی chemiluminescence یادرخشش شیمیایی که فرآیند تولید نور در یک واکنش شیمیایی است رخ می دهد و در سرتاسر سیاره ی زمین نیز دیده می شود.معمولا هواتاب در نزدیک افق، آسمان شب را کمی روشن می کند و جلوی تاریک شدن کامل آن را می گیرد.
@INTERSTELLAR_PAGE
چرا آسمان این چشم انداز مانند یک بادبزن غول پیکر شده؟ پاسخ هواتاب. این عکس به نظر می رسد پرتوهای سبز هواتاب از دریاچه برخاسته و تا کمان کهکشان راه شیری ادامه پیدا کرده اند، در تابستان گذشته از جایی نزدیک برایس کانیون در یوتای آمریکا گرفته شد. این الگوی نامعمول توسط امواج گرانشی جوی پدید آمده، اعوجاج پی در پی فشار هوا که در ارتفاعاتبالاتر و با کم فشار شدن شدن هوا، ابعادشان هم بزرگ تر می شود؛ در اینجا این ارتفاع، ۹۰ کیلومتری بالای سطح زمین است.
امواج گرانشی جوی همانطور که از نامشان مشخض است، زمانی شکل می گیرند که نیروی شناوری (buoyancy) هوا را به بالا می راند و نیروی گرانش آن را دوباره به پایین برمی گرداند. برخلاف شفق های قطبی که در اثر برخورد ذرات باردار پرانرژی پدید می آیند و تنها در عرض های جغرافیایی بالا دیده می شوند، هواتاب به دلیل پدیده ی شیمیایی chemiluminescence یادرخشش شیمیایی که فرآیند تولید نور در یک واکنش شیمیایی است رخ می دهد و در سرتاسر سیاره ی زمین نیز دیده می شود.معمولا هواتاب در نزدیک افق، آسمان شب را کمی روشن می کند و جلوی تاریک شدن کامل آن را می گیرد.
@INTERSTELLAR_PAGE
An Airglow Fan from Lake to Sky
Copyright: Dave Lane; Rollover Annotation: Judy Schmidt
@INTERSTELLAR_PAGE
Copyright: Dave Lane; Rollover Annotation: Judy Schmidt
@INTERSTELLAR_PAGE
سلام دوستان عصرتون بخیر چند نفر از اعضا سوال پرسیدند که چگونه مجموعه ای که ناسا به اسم Symphonies of the Planets منتشر کرده ضبط شده در حالی که صدا برای انتقال به محیط مادی نیاز داره و فضا در شرایط خلا هست؟ در جواب باید بگم که این صدا های ضبط شده در واقع امواج صوتی نبودند و امواج الکترومغناطیسی بودند که در اثر برهمکنش بادهای خورشیدی با لایه مگنتوسفر سیارات به وجود آمدند و سپس به امواج صوتی تبدیل شدند و ما قادریم اونارو بشنویم. کاوشگرهای وویجر ۱ و ۲ همچنین صداها و امواج دیگه ای مانند امواج مگنتوسفر سیارات ، ذرات باردار ساطغی از حلقه های سیارات ، نویزهای حاصل شده از امواج الکترومغناطیسی ، امواج رادیویی و ... ضبط کرده اند.
@Interstellar_page
@Interstellar_page
طرح ارسالی از طرف خانوم راسپین سپای که برای کاور آلبوم آقای وزیری طراحی کردند ☝️
M34 (NGC 1039)
نوع: خوشه باز
صورت فلکی: برساووش
فاصله: 1500 سال نوری
قدر: 5.5
تعداد عضو ها: حدود 400
@interstellar_page
نوع: خوشه باز
صورت فلکی: برساووش
فاصله: 1500 سال نوری
قدر: 5.5
تعداد عضو ها: حدود 400
@interstellar_page
مسیه 34 یا NGC 1039 یک خوشه ستارهای باز در صورت فلکی برساووش است که فاصله آن از زمین 1،400 سال نوری و قدر ظاهری آن 5.5 است. چارلز مسیه در سال 1764 این خوشه را به کاتالوگ اجرام دنباله دار مانند - خود اضافه و آن را چنین توصیف کرد: "یک خوشه از ستارگانی کوچک کمی پایینتر از خط موازی گاما (آندرومدا). یک فرد در یک تلسکوپ معمولی 3 فوتی میتواند ستارگانش را تمیز دهد."
مسیه 34 در فاصله 1400 سال نوری از زمین قرار دارد. تخمین زده می شود M34 حاوی حدود 400 عضو ستارهای در بازهی 0.12 تا 1 برابر جرم خورشید باشد. خوشه ستارهای مسیه 34 حدود '35 از پهنه آسمان را پوشانده است که به معنای شعاع واقعی معادل 7 سال نوری است. این خوشه تنها در شرایط بسیار تاریک و کاملاً دور از روشنایی شهرها با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است. در آلودگی نوری مختصر، دیدن آن با استفاده از دوربینهای دوچشمی میسر است.
سن این خوشه چیزی میان سنین نسبی خوشه باز پروین با 100 میلیون سال و سن خوشه باز قلائص با 800 میلیون سال است. مقایسه میان طیف ستارهای مشاهده شده و مقادیر پیشبینی شده بر پایهی مدلهای تحول ستارهای، تخمین سنی در حدود 250-200 میلیون سال را برای مسیه 34 ارائه میکند. این تقریباً معادل سنی است که ستارگان با 0.5 برابر جرم خورشید وارد رشتهی اصلی میشوند. در مقام مقایسه، ستارگان مشابه خورشید پس از 30 میلیون سال وارد رشته ی اصلی میشوند.
@interstellar_page
مسیه 34 در فاصله 1400 سال نوری از زمین قرار دارد. تخمین زده می شود M34 حاوی حدود 400 عضو ستارهای در بازهی 0.12 تا 1 برابر جرم خورشید باشد. خوشه ستارهای مسیه 34 حدود '35 از پهنه آسمان را پوشانده است که به معنای شعاع واقعی معادل 7 سال نوری است. این خوشه تنها در شرایط بسیار تاریک و کاملاً دور از روشنایی شهرها با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است. در آلودگی نوری مختصر، دیدن آن با استفاده از دوربینهای دوچشمی میسر است.
سن این خوشه چیزی میان سنین نسبی خوشه باز پروین با 100 میلیون سال و سن خوشه باز قلائص با 800 میلیون سال است. مقایسه میان طیف ستارهای مشاهده شده و مقادیر پیشبینی شده بر پایهی مدلهای تحول ستارهای، تخمین سنی در حدود 250-200 میلیون سال را برای مسیه 34 ارائه میکند. این تقریباً معادل سنی است که ستارگان با 0.5 برابر جرم خورشید وارد رشتهی اصلی میشوند. در مقام مقایسه، ستارگان مشابه خورشید پس از 30 میلیون سال وارد رشته ی اصلی میشوند.
@interstellar_page
کاوش ۱۲ سالۀ مریخ نورد ِ فرصت در سیاره سرخ
کاوشگر فرصت در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۴، پس از چند هفته از ورود دو قلواش مریخ نورد روح(Spirit) پا به سطح مریخ گذاشت. این روباتهای دوقلو از ابتدا مأموریت داشتند که نشانه هایی مبنی بر وجود آب در گذشته مریخ پیدا کنند و جالب اینکه هر دوی آنها خیلی زود توانستند انبوهی از نشانه ها را در اطراف محل فرودشان کشف کنند.
اگرچه، طبق برنامه قرار بود ماموریت این کاوشگرها در آغاز برای ۹۰ روز مریخی باشد. اما این ماموریت بیشتر طول کشید، طوری که مریخ نورد روح تا سال ۲۰۱۰ نیز همچنان به کار خود ادامه می داد تا اینکه در این سال ارتباطش با زمین قطع شد و سال بعد نیز مرگ آن رسما اعلام شد اما نکته حیرت آور این است که مریخ نورد فرصت همچنان به کار خود در سیاره سرخ ادامه می دهد.
اگرچه در سال گذشته اختلالاتی در حافظه این مریخ نورد روی داد اما صفحات خورشیدی آن که قلب تپنده و حیاتی این روبات به شمار می آید همچنان به خوبی کار می کنند به طوریکه حداقل انرژی لازم برای ادامه عملکرد روبات را در زمستان بخش جنوبی مریخ تأمین می کنند. جان کالز از آزمایشگاه پیش رانش جت ناسا در بیانیه ای اعلام کرد که مریخ نورد فرصت وضعیت بسیار خوب و فعالی در زمستان مریخ دارد که علت اصلی آن نیز تمیزتر شدن صفحات خورشیدی آن نسبت به گذشته است. تاکنون این مریخ نورد موفق به طی مسافت ۴۲.۶۵ کیلومتری بر روی مریخ شده و این یعنی اندکی بیش از یک دوی ماراتن. همچنین این روبات از حیث حرکت روی سطح یک جرم فضایی رکورددار است.
منبع: بیگ بنگ
@interstellar_page
کاوشگر فرصت در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۴، پس از چند هفته از ورود دو قلواش مریخ نورد روح(Spirit) پا به سطح مریخ گذاشت. این روباتهای دوقلو از ابتدا مأموریت داشتند که نشانه هایی مبنی بر وجود آب در گذشته مریخ پیدا کنند و جالب اینکه هر دوی آنها خیلی زود توانستند انبوهی از نشانه ها را در اطراف محل فرودشان کشف کنند.
اگرچه، طبق برنامه قرار بود ماموریت این کاوشگرها در آغاز برای ۹۰ روز مریخی باشد. اما این ماموریت بیشتر طول کشید، طوری که مریخ نورد روح تا سال ۲۰۱۰ نیز همچنان به کار خود ادامه می داد تا اینکه در این سال ارتباطش با زمین قطع شد و سال بعد نیز مرگ آن رسما اعلام شد اما نکته حیرت آور این است که مریخ نورد فرصت همچنان به کار خود در سیاره سرخ ادامه می دهد.
اگرچه در سال گذشته اختلالاتی در حافظه این مریخ نورد روی داد اما صفحات خورشیدی آن که قلب تپنده و حیاتی این روبات به شمار می آید همچنان به خوبی کار می کنند به طوریکه حداقل انرژی لازم برای ادامه عملکرد روبات را در زمستان بخش جنوبی مریخ تأمین می کنند. جان کالز از آزمایشگاه پیش رانش جت ناسا در بیانیه ای اعلام کرد که مریخ نورد فرصت وضعیت بسیار خوب و فعالی در زمستان مریخ دارد که علت اصلی آن نیز تمیزتر شدن صفحات خورشیدی آن نسبت به گذشته است. تاکنون این مریخ نورد موفق به طی مسافت ۴۲.۶۵ کیلومتری بر روی مریخ شده و این یعنی اندکی بیش از یک دوی ماراتن. همچنین این روبات از حیث حرکت روی سطح یک جرم فضایی رکورددار است.
منبع: بیگ بنگ
@interstellar_page
ناسا: سیاره نهم هنوز فرضیه است
چند روزی است که اخباری مبنی بر کشف سیاره نهم در فرادست مدار نپتون که ده برابر کره زمین جرم دارد با اشتیاق بین محافل علمی جهان دست به دست می شود.
اما دست نگهدارید!!! هنوز سیاره ای کشف نشده. در ویدیو زیر که توسط ناسا منتشر شده است، جیم گرین مدیر برنامه های سیاره ای ناسا، با احتیاط درباره اینکه الان خیلی زود است تا ادعای 9 سیاره ای شدن مجدد سامانه خورشیدی را بکنیم، صحبت می کند.
جیم گرین می گوید: " ایده سیاره جدید برای من به عنوان دانشمند سیاره شناس و برای همه ما بسیار هیجان انگیز است، اما این به معنای یافت سیاره ای جدید نیست. الان بسیار زود است تا ما بتوانیم بگوییم سیاره X واقعا وجود دارد."
سیاره نهم نامی است که دانشمندان به ساختاری تئوری داده اند. این ساختار در 20 برابر دورتر از مداری که نپتون دور خورشید می گردد و محل قرار گیری سیارک های یخی و پلوتو است، قرار دارد.
این جرم برای دید مستقیم بسیار دور است. این پیش بینی روی مدلهای سامانه خورشیدی که از داده های مشاهداتی به دست امده انجام شده انجام شده که به ستاره شناسان این امکان را می دهد اجرامی که فرادست دید هستند را پیش بینی کنند.
ستاره شناسان می گویند که اگر چنین سیاره ای وجود داشته باشد، باید بتوان با تلسکوپ هایی مانند سوبارو در هاوایی که توانایی کشف اجرام دوردست منظومه شمسی را دارد، با بررسی و پیمایش آسمان در محلی که احتمال وجود این سیاره می رود، بتوان شواهد مستقیم رصدی از وجود آن را یافت.
منبع: space.com
@interstellar_page
چند روزی است که اخباری مبنی بر کشف سیاره نهم در فرادست مدار نپتون که ده برابر کره زمین جرم دارد با اشتیاق بین محافل علمی جهان دست به دست می شود.
اما دست نگهدارید!!! هنوز سیاره ای کشف نشده. در ویدیو زیر که توسط ناسا منتشر شده است، جیم گرین مدیر برنامه های سیاره ای ناسا، با احتیاط درباره اینکه الان خیلی زود است تا ادعای 9 سیاره ای شدن مجدد سامانه خورشیدی را بکنیم، صحبت می کند.
جیم گرین می گوید: " ایده سیاره جدید برای من به عنوان دانشمند سیاره شناس و برای همه ما بسیار هیجان انگیز است، اما این به معنای یافت سیاره ای جدید نیست. الان بسیار زود است تا ما بتوانیم بگوییم سیاره X واقعا وجود دارد."
سیاره نهم نامی است که دانشمندان به ساختاری تئوری داده اند. این ساختار در 20 برابر دورتر از مداری که نپتون دور خورشید می گردد و محل قرار گیری سیارک های یخی و پلوتو است، قرار دارد.
این جرم برای دید مستقیم بسیار دور است. این پیش بینی روی مدلهای سامانه خورشیدی که از داده های مشاهداتی به دست امده انجام شده انجام شده که به ستاره شناسان این امکان را می دهد اجرامی که فرادست دید هستند را پیش بینی کنند.
ستاره شناسان می گویند که اگر چنین سیاره ای وجود داشته باشد، باید بتوان با تلسکوپ هایی مانند سوبارو در هاوایی که توانایی کشف اجرام دوردست منظومه شمسی را دارد، با بررسی و پیمایش آسمان در محلی که احتمال وجود این سیاره می رود، بتوان شواهد مستقیم رصدی از وجود آن را یافت.
منبع: space.com
@interstellar_page