Interstellar میان ستارگان
895 subscribers
2.3K photos
209 videos
58 files
190 links
تماس با ما:

اکبر محبی
@akbar_mohebbi

رضا حکیمی


لینک کانال
https://telegram.me/joinchat/BZ3sbjwV--9z27Bh3g7rAg
Download Telegram
لینک دریافت تمامی آهنگ ها با کیفیت عالی 👇
۳۰ سال پیش درست در چنین روزی فضاپبمای وویجر ۲ روز تاریخی را رقم زد . در آن روز وویجر ۲ برای اولین بار از نزدیکی سیاره غول پیکر اورانوس عبور کرد
اورانوس در سال ۱۷۸۱ توسط ویلیام هرشل کشف شد. اورانوس اولین سیاره ناشناخته در روزگاران قدیم بوده البته که مدتهاست درباره اورانوس میدانیم ولی باز هم خیلی درباره اورانوس نمیدانستیم تا اینکه وویجر ۲ در سال ۱۹۸۶ به این سیاره رسید و از فاصله ۵۱۰۰۰ مایلی این سیاره عبور کرد.
این عکس گرفته شده توسط وویجر ۲ تصاویری از این سیاره رانشان داد که از روی زمین قابل مشاهده نبود و دانشمندان را شگفت زده کرد و دانشمندان را امیدوار کرد که جزئیات بیشتری از اورانوس بدست آورند هر چند که وویجر فقط سیمای آبی-سبز اورانوس را دیده بود که نشان میداد
برخلاف دیگر غول های گازی در سامانه خورشیدیمان اورانوس فاقد اتمسفر لایه ایی مجزا بود
و اینکه مانند سایر غول های گازی اورانوس دارای اتمسفر هیدروژن و هلیوم زیادی است . هر چند وویجر ساختار های لایه ایی مانند را دیده بود اما آنها فقط در رزولیشن بالا و رنگهای غیر واقعی قابل تشخیص بود.
شرح اینکه چرا لایه های اتمسفر اورانوس قابل رویت نیست بخاطر سرمای زیاد ، ابرهای کم در جو اورانوس که در زیر اتمسفر سبز-آبی رنگ اورانوس پنهان شده اند.
داخل اورانوس هیچ شباهتی به مشتری و زحل ندارد
چگالی اورانوس بسیار بیشتر از مشتری و یا زحل است که نشان دهنده گازهای سنگین و مایع در حول اورانوس دارد. هرچند که اورانوس غول گازی نامیده میشود ولی بیشتر دارای مایعات است. باورها بر این است که اورانوس دارای هسته سنگی است که توسط اقیانوس آبی مایع متان و مایع هیدروژن احاطه شده است .
اورانوس مانند دیگر غول های گازی دارای سیستم حلقه اییست اولین حلقه آن در سال ۱۹۷۷ کشف شد هنگامی که اورانوس از مقابل ستاره ها عبور میکرد حلقه آن باعث مشاهده سوسو و پرپر زدن ستاره ها شد. تلسکوپ های زمینی ۹ حلقه و وویجر ۲ دو حلقه دیگر را مشاهده کردند. این حلقه ها بسیار باریک و به سیاهی زغال هستند این حلقه ها مانند حلقه های دیگر غولهای گاز از یخ سنگ و گرد وغبار تشکیل شده است. @Interstellar_page
به ادامه مباحث معرفی با تلسکوپ ها می پردازیم
انواع تلسکوپ‌ها
واژه تلسکوپ می‌تواند به تمام حیطهٔ وسایل عملیاتی درسرتاسر ناحیهٔ میدان الکترومغناطیس اشاره داشته باشد، اما تفاوت‌های عمده‌ای در جمع‌آوری نور (تابش الکترومغناطیس) توسط ستاره‌شناسان و منجمان در پهناهای فرکانسی مختلف وجود دارد.

تلسکوپ‌ها ممکن است براساس طول موجِ نوری که تشخیص می‌دهند، دسته‌بندی شوند:

-ایکس‌ری(به انگلیسی: X-ray)، استفاده از طول‌موج کوتاه‌تر از نور فرابنفش
- فرابنفش، استفاده از طول‌موج کوتاه‌تر از نور مرئی
-نوری، استفاده از نور مرئی
- فروسرخ، استفاده از طول‎موج بلندتر از نور مرئی
-ساب‌میلی‌متر(به انگلیسی: Submillimetre)، استفاده از طول‎موج بلندتر از نور فرابنفش
@interstellar_page
هرچه میزان طول‎موج، بلندتر می‌شود، استفاده از فناوری آنتن برای تعامل با تابش الکترومغناطیس آسان‌تر می‌شود، حتی ممکن است برای دریافت آن‌ها بتوان آنتن‌های بسیار کوچکی ساخت. نورهای نزدیک به طول‌موج فرابنفش را می‌توان بسیار شبیه به تور مرئی بکارگرفت، با این حال در محدوده نور مادون‌قرمزِدور و ساب‌میلیمتر، تلسکوپ‌ها می‌تواند بیشتر شبیه یک تلسکوپ رادیویی به کار گرفته شوند. برای نمونه، تلسکوپِ جِیمز کلارک ماکسوِل(به انگلیسی: James Clerk Maxwell Telescope | JCMT) می‌تواند با استفاده از یک آنتن سهمی آلومینیومی، از طول‌موجِ ۳ میکرومتر(۰٫۰۰۳ میلی‌متر) تا ۲۰۰۰ میکرومتر(۲ میلی‌متر) را مشاهده کند، از سوی دیگر، تلسکوپ فضایی اسپیتزر (به انگلیسی: Spitzer Space Telescope)، با استفاده از یک آینه بازتابنده (بازتاب نوری)، از طول‌موجِ ۳ میکرومتر(۰٫۰۰۳ میلی‌متر) تا ۱۸۰ میکرومتر(۰٫۱۸ میلی‌متر) را مشاهده می‌کند. همچنین با استفاده از بازتاب‌های نوری، تلسکوپ فضایی هابل (به انگلیسی: Hubble Space Telescope)، توسط دوربین دید گستردهٔ ۳(به انگلیسی: Wide Field Camera 3)، توان مشاهده طول موج‌های بین ۲ میکرومتر(۰٫۰۰۲ میلی‌متر) تا ۱٫۷ میکرومتر(۰٫۰۰۱۷ میلی‌متر)، از محدوده نور فرابنفش تا فروسرخ را دارد.
@interstellar_page
یکی دیگر دست‌آوردها در طراحی تلسکوپ، و برای افزایش انرژی فوتون‌ها (طول‌موج کوتاه‌تر و فرکانس(بسامد) بالاتر) استفاده از یک بازتابنده کامل نوری است. تلسکوپ‌هایی مانند ترِیس(به انگلیسی: TRACE) و سوهو(به انگلیسی: SOHO)، از آیینه‌های ویژه‌ای برای تشدیدِ انعکاس اشعه فرابنفش استفاده می‌کنند، به همین دلیل تولیدِ تفکیک‌پذیری بالاتر و وضوح بیشتر تصاویر از این تلسکوپ‌ها ممکن شده است. دهانه بزرگتر تنها به معنی جمع‌آوری نور بیشتر نیست، بلکه تلسکوپ را قادر به تفکیک‌پذیری زاویه‌ای دقیق‌تری می‌کند.

تلسکوپ‌ها همچنین بر اساس محل قرارگیری نیز دسته‌بندی می‌شوند: نوع زمینی، تلسکوپ فضایی و یا تلسکوپ پروازی(به انگلیسی: Flying telescope) و یا بر پایهٔ استفاده توسط منجمان حرفه‌ای و یا آماتور.
@interstellar_page
رادیو تلسکوپ
آرایه میلیمتری بزرگ آتاکاما
66 دیش 7 و 12 متری
@interstellar_page
رادیو تلسکوپ
تلسکوپ Arecibo در پرتوریکو
بزرگترین دیش تکی جهان با قطر 305 متر
@interstellar_page
فروسرخ
تلسکوپ فضایی اسپیتزر
@interstellar_page
فروسرخ
تلسکوپ فضایی Wise
Wide-field Infrared Survey Explorer
فرابنفش
GALEX
Galaxy Evolution Explorer
@interstellar_page
پرتو گاما
تلسکوپ فضایی فرمی یا Gamma-ray Large Area Space Telescope (GLAST)
@interstellar_page
اشعه ایکس
NuStar