گاتزتا دلو اسپورت:

عملکرد بدنی اینتر در دو بازی نخست اروپایی، برخلاف تصوری است که به‌ویژه پس از دیدار مقابل کلوب بروخه شکل گرفت. تیم کیوو در سن‌سیرو حدود ۵ کیلومتر کمتر از حریف دوید، اما در برنابئو حتی ۹ کیلومتر بیشتر از رئال مادرید دوندگی داشت. این آمار، فرضیه ضعف آمادگی بدنی را زیر سؤال می‌برد. بنابراین، مشکل ظاهراً به میزان دوندگی مربوط نمی‌شود، بلکه باید دید بازیکنان چگونه از توان بدنی خود استفاده می‌کنند. یک تیم می‌تواند مسافت زیادی را بدود، اما این دوندگی لزوماً با نظم، تعادل و اثربخشی همراه نباشد.

در نتیجه، مشکل اصلی ظاهراً به مدیریت ذهنی مسابقات مربوط می‌شود. اینتر در سری آ بارها نشان داده که می‌تواند پس از اتفاقات منفی واکنش نشان دهد، اما در لیگ قهرمانان، اشتباهات تأثیر بیشتری بر تیم می‌گذارند.

نراتزوری مقابل بروخه، پس از عقب افتادن با نتیجه ۲ بر ۱، فاصله میان خطوط و تعادل خود را از دست داد و تسلیم سرخوردگی و نیاز به جبران فوری نتیجه شد. نکته دقیقاً همین‌جاست: اینتر می‌دود، اما در لحظات حساس، دوندگی‌اش همیشه هدفمند نیست. تلاش برای جبران فوری نتیجه، بازیکنان را به سمت تصمیم‌های عجولانه و بازی شتاب‌زده سوق می‌دهد و فضاهایی در اختیار حریف می‌گذارد که در فوتبال اروپا می‌توانند بهایی سنگین داشته باشند.

تأثیر روانی تجربه‌های اخیر اینتر در رقابت‌های اروپایی نیز جای بررسی دارد. شکست در فینال‌های لیگ قهرمانان سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۵، به‌ویژه فینال مونیخ، و سپس حذف در مرحله پلی‌آف فصل گذشته، زخم‌هایی هستند که شاید هنوز به‌طور کامل التیام نیافته باشند. این احتمال وجود دارد که بازیکنان قدیمی‌تر اینتر در لیگ قهرمانان با نوعی اضطراب ناشی از فشار عملکرد مواجه باشند؛ فشاری که می‌تواند به افزایش اشتباهات فردی و تصمیم‌گیری‌های شتاب‌زده منجر شود.

با این حال، مشکل تنها جنبه روانی ندارد و تعادل تاکتیکی تیم نیز در آن نقش دارد. سبک بازی تهاجمی و مستقیم مورد نظر کیوو، اینتر را در معرض خطر قرار می‌دهد؛ به‌خصوص زمانی که پرسینگ و پوشش‌های دفاعی برای جلوگیری از ضدحملات حریف با دقت لازم اجرا نمی‌شوند.

سرمربی رومانیایی حالا بیش از هر کس دیگری در حال بررسی دلایل مشکلات تیمش در اروپا است. به نظر نمی‌رسد ایده اصلی او تغییر کند؛ کیوو همچنان می‌خواهد اینتر تیمی تهاجمی باشد که با پرس از جلو و جسارت در حمله بازی می‌کند. با این حال، نراتزوری به خونسردی بیشتر، حفظ فاصله‌های مناسب میان بازیکنان و مهم‌تر از همه، مدیریت بهتر لحظات منفی مسابقه نیاز دارد.

@Interir

هنوز تصمیم نهایی گرفته نشده، اما جوزپ مارتینز پس از دومین شب کابوس‌وار اینتر در لیگ قهرمانان، می‌تواند امیدوار باشد فردا مقابل بولونیا در ترکیب اصلی بماند. با این حال، به نظر می‌رسد تغییر دروازه‌بان به چهارشنبه آینده و دیدار مقابل شاختار دونتسک موکول شود. اگر پروودل چهارشنبه ۲۱ اکتبر در دیدار لیگ قهرمانان مقابل شاختار دونتسک به میدان برود، در بازی بعدی مقابل فیورنتینا نیز درون دروازه خواهد ایستاد. کیوو طی ساعات آینده با مارتینز و پروودل گفت‌وگو خواهد کرد و تصمیم خواهد گرفت.

گاتزتا

@Interir

گاتزتا | اگر لائوتارو مارتینز هنگام احساس درد در ناحیه ران و در بین دو نیمه از ادامه بازی خودداری می‌کرد، شاید می‌توانست از بروز پارگی عضلانی جلوگیری کند. کاپیتان آرژانتینی #اینتر در جریان صحنه منجر به گل تساوی یک بر یک مصدوم شد، اما ترجیح داد درد را تحمل کند، چیزی به کسی نگوید و تا پایان مسابقه به بازی ادامه دهد.

@Interir

🎙 رافائل بنیتس:

آیا اینتر دیگر بلد نیست در لیگ قهرمانان پیروز شود؟ تصورم این است که اتفاقات بازی مقابل کلوب بروخه یک مورد استثنایی و حاصل یک شب بد بود. اما یک آمار را نمی‌توان نادیده گرفت: اینتر در شروع این فصل، بیش از حد گل دریافت کرده است.

@Interir

رانوکیا:

آیا در فصل جاری تیمی را می‌بینی که بتواند برای کسب اسکودتو با اینتر رقابت کند؟

روی کاغذ، خیر. در سال‌های اخیر رقبای واقعی زیادی وجود نداشته‌اند. البته در فوتبال هیچ‌چیز قطعی نیست و عوامل پیش‌بینی‌نشده زیادی می‌توانند معادلات را تغییر دهند. با این حال، در شرایط فعلی تیمی نمی‌بینم که بتواند تا هفته پایانی فصل، در رقابت با اینتر برای کسب اسکودتو باقی بماند.

@interir

روزنامه مساجرو ونتو (چاپ اودینه):

«رسانه‌های نیجریه‌ای مدعی هستند که اینتر در حال بررسی احتمال جذب مادوکا اوکویه است. نراتزوری با عملکرد نوسانی جوزپ مارتینز مواجه است؛ دروازه‌بانی که در دیدار سه‌شنبه گذشته مقابل بروخه نیز عملکردی سینوسی داشت. صرف‌نظر از ارزیابی‌های فنی، اودینزه ارزش بازیکن خود را ۲۰ میلیون یورو تعیین کرده. تاکنون هیچ پیشنهاد رسمی‌ای ارائه نشده و مبلغ درخواستی این باشگاه نیز می‌تواند انجام این انتقال را دشوار کند.»

با این حال، فعلاً در حد شایعه هستیم؛ شایعاتی که چندان به این موضوع توجه ندارند که مارتینز دروازه‌بان ذخیره قابل‌اعتمادی مانند ایوان پروودل دارد. همچنین تا ۲۸ دسامبر، زمانی که پنجره نقل‌وانتقالات زمستانی باز می‌شود، هنوز اتفاقات زیادی ممکن است رخ دهد.

@interir

در برنامه «L’ascia raddoppia»، فابریتزیو بیاسین و جوزپه پاستوره، دو ژورنالیست ایتالیایی درباره پست دروازه‌بانی اینتر بحث کردند. در پست بعدی نظرات آن‌ها را میخوانید:

@interir

پاستوره:

با تغییر دروازه‌بان موافق نیستم. جالب اینکه در هفته جاری لیگ قهرمانان، اینتر با مارتینز به میدان رفت و هر ۳ تیم ایتالیایی دیگر، چه به انتخاب خودشان و چه به اجبار، از دروازه‌بان دومشان استفاده کردند: گولینی، سانچز و میلینکوویچ ساویچ. هیچ‌کدام از این ۳ نفر هم به دلایل مختلف عملکرد خوبی نداشتند. من با رقابت چرخشی بین دروازه‌بان‌ها مخالفم؛ البته این به معنای مخالفت با تغییر دروازه‌بان نیست. اگر تصمیم به تغییر می‌گیرید، باید این تصمیم قطعی باشد؛ یا دست‌کم به شکلی جدی و پایدار اجرا شود. منظورم همان کاری است که اینتر با اونانا و هندانوویچ انجام داد. اعلام می‌کنید که از حالا دروازه‌بان را تغییر می‌دهیم و اونانا دیگر از ترکیب بیرون نمی‌رود. این تصمیم قابل قبول است؛ سرمربی این تصمیم را می‌گیرد و دیگر راه برگشتی هم ندارد، چون در هر صورت تا حدی به دروازه‌بان آسیب می‌زنی؛ قضیه همین است. اما اگر یک روز یک نفر بازی کند و روز دیگر نفر دیگر، به‌خصوص در لیگ قهرمانان، به جایی نمی‌رسید. این یکی از معدود جنبه‌های فوتبال مدرن است که نمی‌توانم تحملش کنم؛ اینکه می‌خواهیم همه را در حالت بلاتکلیفی نگه داریم. دروازه‌بانی اغلب جایگاهی است که رقابت میان دو بازیکن مستقیما بر دیگری تأثیر می‌گذارد. یک مدافع شاید با خودش فکر کند یک بار من بازی می‌کنم، یک بار تو و گاهی هم کنار هم هستیم. اما دروازه‌بان شرایط متفاوتی دارد. در این پست، خستگی و این مسائل مطرح نیست؛ دروازه‌بان، دروازه‌بان است و باید یک نفر همیشه باشد. اگر قرار باشد دروازه‌بان تغییر کند، نفر اصلی مدام از خودش می‌پرسد: «چه کار اشتباهی انجام دادم؟» این موضوع از نظر روانی اهمیت زیادی دارد و برای یک دروازه‌بان مسئله‌ای اساسی است.

بیاسین:

می‌دانی چه کسی با تو موافق است؟ کریستین کیوو. فصل گذشته، بعد از ۴ یا ۵ بازی نه‌چندان خوب زومر، همه می‌گفتند: «تغییرش بده، مارتینز باید بازی کند!» اما کیوو در نشست خبری گفت: «زومر تا پایان فصل دروازه‌بان اصلی این تیم خواهد بود.» این به معنای آن نبود که مارتینز فرصت بازی پیدا نمی‌کند، اما زومر دروازه‌بان اصلی بود و به بازی کردن ادامه می‌داد.
تردید من که فقط یک تردید است و مدرکی برای اثباتش ندارم، این است که زومر با توجه به مسیری که در دوران حرفه‌ای‌اش طی کرده، حتی با وجود اشتباهات زیادی که فصل گذشته داشت، از آن دسته بازیکنانی است که می‌تواند اشتباه را پشت سر بگذارد، دوباره به زمین برگردد و همه‌چیز را از نو شروع کند. نمی‌دانم مارتینز از نظر روانی هم می‌تواند چنین کاری انجام دهد یا نه؛ این مسئله اصلا ساده نیست.

پاستوره:

البته باید به این نکته هم توجه کرد که پروودل سال‌های زیادی دروازه‌بان بسیار خوبی برای لاتزیو بود. او در دو فصل اخیر چند اشتباه داشته و هر کسی بازی‌های اخیر لاتزیو را تماشا کرده باشد، این موضوع را می‌داند. از طرف دیگر، از قبل هم می‌دانستیم که پروودل قرار نیست گزینه‌ همیشه فیکس اینتر باشد. اینتر در تابستان دروازه‌بانش را تغییر نداد تا بازیکنی با سطحی متفاوت به خدمت بگیرد؛ در واقع، دروازه‌بانی با سطحی مشابه جذب کرد. به همین دلیل یک ماه است درباره این سؤال بحث می‌کنیم: «او باید بازی کند یا دیگری؟» حتی خود ما هم هنوز به جمع‌بندی روشنی نرسیده‌ایم. اما کیوو تکلیفش را می‌داند؛ او همیشه به مارتینز بازی داده. به نظر من، اگر اینتر تصمیم بگیرد از این به بعد مارتینز بازی نکند، باید از رفت‌وبرگشت مداوم میان دو گلر پرهیز کند؛ وگرنه این بحث همچنان ادامه خواهد داشت. می‌خواهم از مارتینز دفاع کنم. قبول دارم که شاید او در سطح منیان، اسویلار یا کارنسکی نباشد؛ برای این مقایسه هم نیازی نیست از دروازه‌بان‌های سری آ فراتر برویم. فکر نمی‌کنم کسی هم مدعی باشد که مارتینز در همان سطح قرار دارد. با این حال، عملکرد دفاعی اینتر در شرایط فعلی کار را برای دروازه‌بان دشوار کرده. خروج بی‌محابای مارتینز مقابل بروخه، تا حدی نتیجه دشواری‌هایی بود که اینتر در سازمان‌دهی فاز دفاعی‌اش با آن‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کند. چنین اشتباهی ممکن است برای هر گلری رخ دهد. او در خروجش اشتباه کرد، اما به نظرم فضای حاکم بر سن‌سیرو در آن لحظات فضایی آکنده از بی‌ثباتی، تردید و خطر بود. اشتباه او مقابل بروخه قطعا جدی‌تر از اشتباه بازی در برنابئو بود؛ اما اشتباه برنابئو از آن اتفاق‌هایی بود که ممکن است برای هر کسی رخ دهد. به نظر من، اشتباه مارتینز نباید توجه‌ها را فقط به سمت خودش ببرد، بلکه باید عملکرد کل خط دفاعی اینتر را زیر ذره‌بین قرار دهد. ضمن اینکه مارتینز در مهار توپ‌ها روی خط دروازه عملکرد فوق‌العاده‌ای داشت؛ بنابراین، بدون حضور او حتی ممکن بود اوضاع بدتر شود. البته پروودل هم در خروج از دروازه چندان درخشان نیست. پس نباید طوری درباره جانشین مارتینز صحبت کنیم که انگار اینتر نویر را روی نیمکت دارد!

برخی هم‌تیمی‌ها به فکر جام جهانی بودند، اما من کشتی اینتر را رها نکردم!

لائوتارو مارتینز در گفتگویی با اشاره به شرایط سخت خود در مقطع پیش از جام جهانی ۲۰۲۲ فاش کرد که برخی از بازیکنان اینتر در آن دوران به دلیل مسابقات پیش‌رو، تمرکز خود را روی تیم ملی گذاشته بودند و با وجود مشکلات بدنی، ترجیح می‌دادند مراقب خود باشند، اما او مسیر متفاوتی را انتخاب کرد. لائوتارو در این باره گفت:

در آن دوره برخی از هم‌تیمی‌هایم در اینتر هم مشکلات بدنی داشتند و بیشتر از آنکه به باشگاه فکر کنند، به جام جهانی می‌اندیشیدند. اما من آدم متفاوتی هستم؛ نمی‌خواهم حتی یک جلسه تمرینی را از دست بدهم و دوست ندارم هیچ مسابقه‌ای را از دست بدهم. در آن لحظه احساس کردم که نمی‌توانم کشتیِ باشگاه را رها کنم و تنها بگذارم. به همین خاطر به بازی کردن ادامه دادم.

@interir

کیوو:

روحیه تیم بعد باخت مقابل بروخه؟ ما مسئولیت اشتباهاتمان را می‌پذیریم. در ۳۰ دقیقه پایانی بازی مقابل بروخه، چیزهایی آن‌طور که باید پیش نرفت، اما نباید کارهای خوبی را که در یک ساعت ابتدایی بازی و تا نتیجه ۲-۱ انجام دادیم، فراموش کنیم. موقعیت‌های زیادی خلق کردیم و در نیمه دوم هم با رویکرد درستی وارد زمین شدیم و دو موقعیت بزرگ به وجود آوردیم. اما بعد از گل دوم، همه‌چیز فرو ریخت. باید این بازی را به دو بخش متفاوت تقسیم کنیم و هرکدام را جداگانه بررسی کنیم. باید واکنش نشان دهیم و هرچه زودتر انرژی لازم را پیدا کنیم؛ چون نباید در حسرت اتفاقات گذشته بمانیم. تغییر برای بازگشت انسجام دفاعی؟ این تغییر باید از خودم شروع شود؛ من اولین کسی هستم که مسئولیت را بر عهده می‌گیرد. باید به درک و تفکری مشترک برسیم و همگی مسئولیت‌هایمان را بپذیریم. این گروه از بازیکنان فوق‌العاده‌ای تشکیل شده است و فقط باید اتحادمان را دوباره پیدا کنیم. باید ارتباطمان را با جریان بازی حفظ کنیم و اجازه ندهیم مشکلات و اتفاقات ناگوار روحیه‌مان را از بین ببرند.

@Interir

بخش پایانی صحبت‌های کیوو:

نباید از این شکست فاجعه بسازیم؛ هرچند با توجه به انتظارات بالایی که از خودمان داشتیم، این نتیجه دردناک است. می‌توانستیم پیروز شویم و این را با احترام به حریف می‌گویم. آن‌ها تیمی منظم بودند و زمانی که از نظر ذهنی افت کردیم، ما را به دردسر انداختند. اعتمادمان به خودمان را از دست دادیم و دچار سردرگمی شدیم. به‌جای اینکه نظم و سازماندهی‌ای را که برایش آماده شده بودیم حفظ کنیم، احساسی و از روی غرور واکنش نشان دادیم. این اتفاق قابل درک است، چون خودمان هم از توانایی‌هایمان آگاهیم. این شکست را یک اتفاق مقطعی در نظر می‌گیریم و نباید از آن فاجعه بسازیم؛ هرچند سروصدای زیادی به پا کرده است.
ما به اصول مشخصی پایبند می‌مانیم. باید به تفکری مشترک برسیم و دوباره ارتباطمان را با یکدیگر برقرار کنیم. باید در فاز دفاعی پیشرفت کنیم و پخته‌تر شویم. هر ۱۱ بازیکن باید در یک مسیر و با یک درک مشترک حرکت کنند.

مشکل لائوتارو را بعد از بازی متوجه شدیم و او مدتی از میادین دور خواهد بود. به من گفته‌اند پس از وقفه بازی‌های ملی باز خواهد گشت. از دست رفتن رهبر تیم؟ ما نباید از دیگر بازیکنان انتظار داشته باشیم که فراتر از توانشان ظاهر شوند؛ بلکه باید همان کاری را انجام دهیم که همیشه، چه با لائوتارو و چه بدون او، انجام داده‌ایم. هر بازیکن باید ویژگی‌های رهبری خود را نشان دهد و برای تحقق اهداف بزرگ‌ترمان تلاش کند. بونی ؟ در شروع این فصل مرا تحت تأثیر قرار داده و هر بار که وارد زمین شده، این را نشان داده است. مهاجم بزرگی در اختیار داریم و می‌دانیم چه توانایی‌هایی دارد. خودش هم می‌داند که فرصت بازی در ترکیب اصلی به او خواهد رسید. فعلاً از عملکردی که در دقایق پایانی مسابقات برای تیم دارد، بسیار راضی هستیم. آیا کسانی که معتقدند پپو باید همچنان درون دروازه بماند، حق دارند؟ من برای پروودل احترام و ارزش زیادی قائلم و او را دروازه‌بانی می‌دانم که کمک بزرگی به ما خواهد کرد. بازی‌های تیم من با پالادینو کم موقعیت می‌شود؟ او فقط یک ماه است که هدایت تیم را بر عهده گرفته و سیستم بازی را تغییر داده است. پالادینو هویت مشخصی به تیم بخشیده؛ تیمی که با سرعت و شدت بالا به سمت دروازه حریف حمله می‌کند. این ویژگی پیش از او و در دوران ایتالیانو هم وجود داشت. آن‌ها تیمی منظم هستند که از دوندگی و توان بدنی بالایی برخوردارند. اگر در نبردهای تن‌به‌تن پیروز نشوید، ممکن است به دردسر بیفتید.

گفته بودم در لیگ قهرمانان با ریتم پایین به جایی نمی‌رسیم؟ مسئولیت سازماندهی تیم را بر عهده می‌گیرم و باید اطمینان بیشتری به بازیکنان بدهم. در زمین کنترل چندانی روی اتفاقات ندارم، اما می‌توانم در توضیح اینکه کارها چگونه باید انجام شوند، تأثیرگذارتر باشم. نمی‌توانم همه‌چیز را به‌طور اساسی تغییر دهم؛ باید انگیزه‌های درستی پیدا کنیم. باید روی جزئیات کار کنیم، چون قرار نیست تمام کارهایی را که سه‌شنبه انجام دادیم، کنار بگذاریم. وقتی فاصله بین بازیکنان مناسب بود، حریف را مجبور کردیم توپ را به ما واگذار کند. مشکل زمانی ایجاد شد که در اجرای پرسینگ اشتباه کردیم و از این نظر، مسئولیت با من است. از طرف دیگر، باید اشتیاق و انگیزه بازیکنان برای جلو رفتن و پس گرفتن توپ را حفظ کنم. ساده‌ترین راه این بود که پرسینگ را کنار بگذاریم، اما چنین کاری راه‌حل نیست. باید هماهنگی تیمی و ارتباط میان بازیکنان درباره کارهایی را که در زمین انجام می‌دهند، بهبود ببخشیم. در فوتبال، اگر با سرعت پایین بازی کنید، به جایی نخواهید رسید.

@Interir

🚨 پاوار به جمع مصدومان اینتر اضافه شد

🚑 پاوار صبح امروز در مؤسسه هومانیتاس در روتزانو تحت معاینات بالینی و آزمایش‌های تخصصی قرار گرفت. نتایج این بررسی‌ها از کشیدگی عضلات نزدیک‌کننده ران پای راست او حکایت دارند.

@Interir

پاوار حداقل ۲۰ روز دور از میادین

اسکای

@intetir

شب خوش …


@intetir

مایکون:

شروع کارم در اینتر؟ آن فینال سوپرکاپ ایتالیا مقابل رم، مسابقه‌ای دیوانه‌وار بود (پیروزی ۴_۳ در سال ۲۰۰۶). وقتی از پله‌های سن‌سیرو بالا می‌رفتم، پاهایم می‌لرزید؛ چون قبلا آنجا بازی نکرده بودم. سن‌سیرو حتی از بیرون هم ورزشگاه حیرت‌انگیزی است. رم نیمه اول فوق‌العاده‌ای داشت؛ تقریبا بی‌نقص بود. روی نیمکت بودم تا اینکه مانچینی مرا به زمین فرستاد. نمی‌ترسیدم و ما بازی را برگرداندیم. باورنکردنی بود! از همان ابتدا استقبال بسیار خوبی از من شد. زانتی به من گفت: «آرام باش، منتظر فرصتت بمان.» او واقعا یک کاپیتان واقعی بود.

ما برزیلی‌های اینتر همیشه با برزیلی‌های میلان رفت‌وآمد داشتیم، به‌جز در هفته‌ای که دربی برگزار می‌شد. اولین دربی‌ام را به یاد دارم؛ ۴ بر ۳ پیروز شدیم و آن زیباترین دربی زندگی‌ام بود. کاکا به من می‌گفت: «حالا می‌بینی چه اتفاقی می‌افتد!» بعدا در تیم ملی او را دیدم و به او گفتم: «دیدی در نهایت من برنده شدم؟» آیا سه‌گانه از پیروزی ۴ بر صفر مقابل میلان آغاز شد؟ نه، آن مسابقه تازه دومین هفته لیگ بود.

@interir

🎙مایکون:

موراتی فرصت پیدا کرد ابراهیموویچ و ویرا را به خدمت بگیرد، چون یوونتوس به سری بی سقوط کرده بود. موراتی برای من مثل پدر بود؛ شخصیتی شگفت‌انگیز داشت. به‌شدت ساده و بی‌تکلف بود، اما می‌توانست سخت‌گیر هم باشد. او همیشه در قلبم خواهد ماند. هیچ‌وقت با او اختلاف پیدا نکردم. اولین اسکودتو؟ اینتر مدت زیادی بود که قهرمان نشده بود. موراتی در ماه فوریه به ما گفت که می‌خواهد همان فصل اسکودتو را ببریم، چون رقیبی وجود نداشت؛ میلان ۱۶ امتیاز عقب بود و یوونتوس هم در سری بی بازی می‌کرد. در نهایت، در ماه مارس قهرمانی‌مان قطعی شد. ابراهیموویچ با سابقه حضور در یوونتوس و آژاکس، شخصیت بسیار قوی‌ای داشت و بازیکنی فوق‌العاده بود که تفاوت‌‌ها را رقم می‌زد. من و روبرتو مانچینی رابطه خوبی داشتیم؛ درست مثل رابطه‌ام با تمام مربیانی که با آن‌ها کار کردم. هیچ‌وقت با هیچ‌کدام مشکلی نداشتم.

نیمه‌نهایی تاریخی با بارسلونا؟بازیکنان همیشه باید باور داشته باشند که می‌توانند به هدفشان برسند. ما هم مربی‌ای داشتیم که این باور را در ذهنمان ایجاد کرده بود. مورینیو مربی خاصی است؛ شاید حتی یک صبح بخیر هم به شما نگوید، اما کاری می‌کند که در تمرینات فوق‌العاده کار کنید! آن سال ۴ بار مقابل بارسلونا قرار گرفتیم. مورینیو همه چیز را بی‌نقص محاسبه کرده بود؛ او حتی طوری برنامه‌ریزی کرده بود که در بازی خارج از خانه ببازیم تا در گروه دوم شویم. در نهایت، با پیروزی مقابل دینامو کیف و سپس روبین کازان، صعود کردیم. می‌خواستیم در نیمه‌نهایی با بارسلونا روبه‌رو شویم، اما هیچ‌کس نمی‌توانست تصور کند مسیرمان به آن شکل پیش برود. مورینیو این موضوع را در رختکن به ما گفته بود. بارسلونا بهترین تیم دنیا بود. در سن‌سیرو با گل پدرو یک بر صفر جلو افتادند، اما بازی پس از گل اسنایدر تغییر کرد. آن‌ها هم از ما می‌ترسیدند. وسلی اسنایدر در فرم فوق‌العاده‌ای بود؛ ساموئل و میلیتو را هم فراموش نکنید. البته بازی در نیوکمپ را خیلی به یاد نمی‌آورم! (می‌خندد)

اخراج موتا؟ در هتل و بعد از ناهار، برای قدم زدن بیرون رفتیم. تیاگو به من گفت که بازیکنان بارسلونا را می‌شناسد. من هم جواب دادم: «آن‌ها هم تو را می‌شناسند!»
۲۵ دقیقه بعد از شروع مسابقه کاری کردند اخراج شود. به او گفتم: «چه کار کردی؟!» وقتی ۱۰ نفره شدیم، همه عقب رفتیم و دفاع کردیم؛ طوری بود که انگار ۸ نفر مقابل ۱۲ نفر بازی می‌کردیم! ثانیه‌ها به‌کندی می‌گذشتند. احساس می‌کردی زمان متوقف شده. در پایان مسابقه، مورینیو دیوانه‌وار خوشحالی کرد و آن‌طور به داخل زمین دوید. نمی‌دانم دقیقاً چه اتفاقی برایش افتاد! (می‌خندد) بعد از آن، جشن فوق‌العاده‌ای گرفتیم. در رختکن افرادی بودند که گریه می‌کردند.

فینال مادرید؟ اعتمادبه‌نفس ما از بایرن بیشتر بود. ریبری هم محروم بود و این به نفع ما تمام شد. وقتی فهمیدم اخراج شده، خوشحال شدم؛ چون با سرعت بسیار زیادی بازی می‌کرد، درست مثل روبن در سمت دیگر. این مهم‌ترین پیروزی دوران حرفه‌ای من بود. بعد از بازی، تنها در رختکن ماندم و یک آبجو نوشیدم.

@interir

ترکیب احتمالی اینتر مقابل بولونیا

اسکای ایتالیا

@interir

گاتزتا هم ترکیب بازی بولونیا-اینتر را پیش‌بینی کرد

@interir

📰 گاتزتا | علاوه بر میلان، اینتر نیز نیکولو ترسولدی را زیرنظر دارد و او را گزینه‌ای برای سرمایه‌گذاری مهم روی خط حمله در آینده می‌داند. اما میلان از یک امتیاز مهم برخوردار است؛ ترسولدوی از دوران کودکی هوادار روسونری بوده و رؤیای پوشیدن پیراهن این تیم را در سر دارد. امانوئله، پدر این بازیکن ۲۲ ساله، پیش‌تر فاش کرده که رؤیای پسرش بازی با پیراهن میلان است؛ موضوعی که تردیدهایی درباره احتمال پذیرش پیشنهاد احتمالی اینتر از سوی او ایجاد می‌کند.

کلوب بروخه پیش‌تر پیشنهاد ۳۵ میلیون یورویی رم را رد کرده و حالا ارزش ترسولدی از مرز ۵۰ میلیون یورو فراتر رفته. رقابت برای جذب مهاجم آلمانی-ایتالیایی می‌تواند شدید باشد؛ به‌ویژه با توجه به علاقه باشگاه‌های لیگ برتر انگلیس.

@interir

🎙استوان یووتیچ:

اوضاع در اینتر آشفته بود؛ ما ۳ رئیس داشتیم! طی دو فصل، ۵ بار سرمربی تیم عوض شد. در زمان مانچینی عملکرد خوبی داشتم، اما در فصل دوم بدون هیچ دلیلی از فهرست تیم کنار گذاشته شدم. پیولی هیچ‌وقت دلیلش را برایم توضیح نداد. دی‌بوئر؟ بهتر است درباره‌اش حرف نزنیم؛ حتی او را به حساب نمی‌آورم! اما اسپالتی با من تماس گرفت و خواست صبور باشم. من هم صبر نکردم، چون می‌خواستم بازی کنم. درگیری با هم‌تیمی‌ها؟ بعد از بازی مقابل لاتزیو با گوارین درگیر شدم. او با حالت تهاجمی به سمتم آمد و حرف‌هایی زد که نباید می‌زد. ماجرای ایکاردی هم بیش از حد بزرگ شد. در تمرین با هم درگیری لفظی پیدا کردیم؛ از این اتفاق‌ها پیش می‌آید.

فیورنتینا زودتر از یوونتوس، برای جذبم اقدام کرد. یووه‌ای‌ها با من تماس گرفتند، اما گفتم: نه، ممنون! حتی یکی دو سال بعد هم حاضر نبودم چنین کاری با هواداران فیورنتینا انجام دهم. پیش از آن، اینتر هم به دنبال جذبم بود. پس از پایان یک تورنمنت جوانان که در آن بهترین بازیکن انتخاب شدم، نمایندگان اینتر در پارکینگ با خانواده‌ام وارد مذاکره شدند. آن انتقال انجام نشد و ۱۰ سال بعد دوباره به هم رسیدیم.

@interir

🎙 پالیوکا:

اگر جوزپ مارتینز را ببینم، به او چه می‌گویم؟ همان حرف‌هایی که قبلا به اسکوروپسکی (بولونیا) زدم که همه اشتباه می‌کنند. حتی نویر، کورتوا یا دوناروما هم لحظات بدی داشته‌اند. تنها چیزی که نمی‌توانم تحمل کنم، غرور و خودبزرگ‌بینی است. برای مثال، آن حرکت مارتینز در مادرید برای دریبل‌زنی را می‌گویم؛ چنین کاری را نباید انجام داد. اما به‌جز این، همه اشتباه می‌کنند. وقتی خودم اشتباه می‌کردم، روزنامه‌ها را نمی‌خواندم و به کارم ادامه می‌دادم. نیازی نداشتم دیگران به من بگویند اشتباه کرده‌ام. اشتباهات متعدد؟ هیچ‌کس از ابتدا استاد نیست؛ همه باید تاوان اشتباهاتشان را بدهند و از آن‌ها درس بگیرند. مقابل بروخه نیز کل تیم در نیمه دوم افت کرد و نباید همه‌چیز را به مارتینز تقلیل داد. پروودل هم فرصت‌های خودش را خواهد داشت. کیوو هیچ‌کس را کنار نمی‌گذارد، چون می‌داند دو دروازه‌بان توانمند در اختیار دارد. معمولا هر دروازه‌بان در یک رقابت به میدان می‌رود. البته من خیلی طرفدار این نوع چرخش نیستم.

آیا امیلیانو مارتینز را برای اینتر جذب می‌کردم؟ بله، بدون لحظه‌ای تردید! همیشه او را تحسین کرده‌ام.

@interir