🚨روزنامه ایل مساجرو مدعی شده صندوقی وابسته به خانواده آل‌ثانی قطر، برای بررسی امکان ورود به ترکیب سهام‌داران اینتر با اوکتری تماس گرفته. صندوق آمریکایی اوکتری که از سال ۲۰۲۴ کنترل اینتر را در اختیار دارد، در پاسخ به پرسش این روزنامه درباره این شایعه اظهارنظری نکرده. بااین‌حال، طبق اطلاعات منتشرشده، مدیران اوکتری از سرمایه‌گذاری ورزشی خود رضایت زیادی دارند و برای فروش اینتر عجله‌ای ندارند. گفته می‌شود یکی از اعضای خانواده آل‌ثانی از هواداران پرشور اینتر است و هر زمان که فرصت پیدا کند، برای تماشای بازی‌های تیم از نزدیک به میلان سفر می‌کند. روابط تجاری اینتر و قطر پیش از این نیز، از جمله از طریق همکاری با شرکت هواپیمایی قطر ایرویز، شکل گرفته بود.
برآوردهای فعلی از ارزش اینتر متفاوت‌اند؛ مجله فوربس ارزش این باشگاه را ۱.۵ میلیارد یورو تخمین زده، درحالی‌که طبق ارزیابی فوتبال بنچمارک، ارزش نراتزوری به ۲.۱ میلیارد یورو می‌رسد.

@interir

🚨🚨 لائوتارو مارتینز دچار مصدومیت شد؛ آزمایش‌ها نشان‌دهنده کشیدگی عضلانی در عضلات خم‌کننده ران پای چپ او هستند.


@interir

🚨فوری

لائوتارو مارتینز دربی دلامادونینا را از دست داد

🚑 طبق گزارش اسکای اسپورت، لائوتارو دربی مقابل میلان را از دست خواهد داد و احتمالاً تا پایان وقفه بازی‌های ملی در ماه نوامبر به میادین بازنمی‌گردد.

@interir

گاتزتا نیز دوری یک‌ماهه کاپیتان را تایید کرد

لائوتارو در سری آ مقابل بولونیا، فیورنتینا، میلان و کومو و در لیگ قهرمانان اروپا مقابل شاختار دونتسک و فاینورد غائب خواهد بود

@interir

سال‌هاست از معجزه اینزاگی با اینتر می‌گویم و امروز هم روی حرفم هستم!

🎙 ریکاردو ترویسانی روزنامه‌نگار و مفسر ایتالیایی پس از شکست هر چهار نماینده ایتالیا در لیگ قهرمانان اروپا، از اینتر تا رم، به انتقاد از وضعیت فوتبال ایتالیا پرداخت.

فوتبال ایتالیا در سطح اروپا مایه شرمساری است. سال‌هاست از من می‌شنوید که می‌گویم اینزاگی با اینتر معجزه کرده؛ امروز هم بر حرفم تأکید می‌کنم و اینزاگی با اینتر معجزه کرد. فوتبال ایتالیا در جایگاهی نیست که انتظار حضور در نیمه‌نهایی یا فینال را داشته باشد؛ حتی رسیدن به یک‌چهارم نهایی هم برای ما معجزه محسوب می‌شود. هشت تیم هستند که از بهترین تیم ایتالیایی هم قوی‌ترند، اما ما از شکست مقابل رئال مادرید تعجب می‌کنیم! فاینورد کومو را شکست داده، کلوب بروخه اینتر را برده و ویارئال هم ناپولی را شکست داده؛ آن‌وقت مشکل، رم است که به رئال مادرید باخته؟

@interir

بر اساس آپدیت جدید سوپرکامپیوتر اوپتا، احتمال صعود مستقیم اینتر از فاز لیگ یوسی‌ال، فقط ۰.۰۱ درصد است! در مقابل، شاگردان کریستین کیوو ۶۵.۲۲ درصد شانس حضور در پلی‌آف را دارند. طبق این پیش‌بینی، اینتر مرحله لیگ را در رتبه هفدهم به پایان می‌رساند و در شش بازی باقی‌مانده مقابل شاختار دونتسک، فاینورد، اشتوتگارت، دورتموند، لیورپول و اسلوان براتیسلاوا، مجموعاً ۱۰.۴۶ امتیاز مورد انتظار (xpts) کسب می‌کند.

@interir

🚑 جان استونز حداقل دو هفته دیگر از میادین دور خواهد بود.

انتظار می‌رود جونز و لائوتارو نیز پس از وقفه بازی‌های ملی به میادین بازگردند. با این حال، هافبک انگلیسی چند روز زودتر از کاپیتان تمرینات گروهی را از سر خواهد گرفت.

گوارو

@interir

🔹 کوریره دلا سرا (منبعی نه‌چندان معتبر) جزئیات بیشتری از علاقه سرمایه‌گذاران قطری به خرید بخشی از سهام اینتر منتشر کرد:

پروژه ورزشگاه جدید میلان توجه سرمایه‌گذارانی را جلب کرده که طی ماه‌های اخیر برای خرید بخشی از سهام اقلیت اینتر از اوکتری ابراز تمایل کرده‌اند. در این میان، یک صندوق قطری نیز علاقه خود را برای ورود به ساختار سهام‌داری اینتر اعلام کرده است.

نامی که مدتی است در محافل مرتبط با این موضوع مطرح می‌شود، المرقاب است؛ یک دفتر خانوادگی مستقر در دوحه که ثروت شیخ حمد بن جاسم بن جابر آل ثانی، معروف به HBJ، نخست‌وزیر سابق قطر و پسرعموی امیر کنونی این کشور را مدیریت می‌کند.

با این حال، به گفته برخی منابع، تماس‌ها با اوکتری هنوز در حد گفت‌وگوهای شفاهی و اولیه است و مشخص نیست که به مذاکرات جدی منجر شود. بنابراین فعلاً خبری از توافق یا مذاکره رسمی نیست و موضوع در مرحله تماس‌های اولیه قرار دارد.

کوریره دلا سرا نیز برای دریافت توضیحات با گروه المرقاب تماس گرفت، اما پاسخی دریافت نکرد.

این شیخ (ملقب به HBJ) مرتب به میلان سفر می‌کند، چرا که بخشی از خانواده‌اش در این شهر زندگی می‌کنند. او در ماه آوریل، ۸۰ درصد از ساختمان شماره ۸ خیابان مونته‌ناپوله‌ئونه را از گروه فرانسوی کرینگ به ارزش ۱.۱ میلیارد یورو خریداری کرد. چند ماه بعد نیز ویلای چرتوزا را با مبلغی حدود ۳۵۰ میلیون یورو از خانواده برلوسکونی خرید. این معامله از طریق شرکت کانستلیشن هتلز انجام شد؛ شرکتی تحت کنترل گروه المرقاب که مجموعه‌ای از هتل‌های لوکس در ایالات متحده، فرانسه و بریتانیا را مدیریت می‌کند و قرار است به‌زودی فعالیت خود را در ایتالیا نیز گسترش دهد.

این شیخ ۶۷ ساله علاقه ویژه‌ای به سرمایه‌گذاری در املاک و مستغلات دارد و پروژه سن‌سیروی جدید و فعالیت‌های تجاری مرتبط با آن نیز می‌تواند از جذابیت‌های سرمایه‌گذاری احتمالی در اینتر باشد.

@interir

رکوبا: به مانچو گفتم بیرون تمرین منتظرت می‌مانم!

🎙آلوارو رکوبا خاطره‌ای از رابطه‌اش با روبرتو مانچینی تعریف کرد:

مانچینی برایم احترام زیادی قائل بود و همیشه سعی می‌کرد مرا به چالش بکشد و از من بیشتر بخواهد. اغلب عصبانی می‌شد؛ مثلاً ممکن بود در یک بازی دو گل بزنم، اما به‌جای اینکه از بریس من تعریف کند، درباره مسائل دیگری حرف می‌زد. یک بار کارمان تقریباً به درگیری فیزیکی کشید. عصبانی بود، چون معتقد بود به‌اندازه کافی نمی‌دوم و انضباط ندارم. بااین‌حال، او مربی‌ای است که برایش احترام زیادی قائلم و واقعاً دوستش دارم. یک روز مرا از تمرین بیرون کرد و من هم به او گفتم بیرون منتظرش می‌مانم! بعد به خانه رفتم. روز بعد بازی داشتیم و اصلاً فکر نمی‌کردم که مرا از فهرست بازیکنان کنار بگذارد، اما او مرا روی نیمکت نشاند. مانچینی هم مثل لیپی و گایاردو، مربی‌ای بود که حرفش را مستقیم و بی‌پرده می‌زد و هرچه در ذهن داشت، رودررو به تو می‌گفت.

@interir

آلوارو رکوبا:

بعد از حذف از لیگ قهرمانان (مقابل میلان در سال ۲۰۰۳)، به دیدن رئیس (موراتی) رفتم و به او گفتم: «ببین، این قرارداد است؛ هر کاری می‌خواهی انجام بده. اگر می‌خواهی، پاره‌اش کن و تمامش کنیم.» تازه قراردادم را تمدید کرده بودم و احساس می‌کردم دستمزد زیادی می‌گیرم. به همین دلیل، پیش او رفتم و احساساتم را با او در میان گذاشتم. گذشته از این موضوع، بین ما علاقه و محبت زیادی وجود داشت؛ چون قطعاً اولین بازی‌ام مقابل برشا تأثیر زیادی روی او گذاشته بود و آن را به خاطر داشت. از آن زمان، رابطه‌ای سرشار از محبت میان من و خانواده‌ام با او و خانواده‌اش شکل گرفت. هر بار به ایتالیا می‌روم، او را می‌بینم. چون اگر این کار را نکنم، متوجه می‌شود که در ایتالیا هستم و با من تماس می‌گیرد تا به دیدنش بروم؛ این اتفاق حتی همین اواخر هم افتاد. قسم می‌خورم وقتی وارد دفترش می‌شوی، پیراهن من پشت میز کارش قرار دارد و این موضوع خجالتم می‌دهد! اما خب، با توجه به آنچه در زمین نشان داده بودم، لیاقتش را داشتم.

من هرگز نمی‌توانستم از اینتر جدا شوم. در مقطعی قرار بود یک معاوضه انجام شود؛ فکر می‌کنم با یکی از بازیکنان بارسلونا بود، اما یادم نیست چه کسی. رئیس گفت: «هر کسی، جز رکوبا!» خوشحالم که بخش عمده دوران حرفه‌ای‌ام را در اینتر گذراندم. شش ماه قرضی در ونتزیا بودم و آخرین سال دوران بازی‌ام را در تورینو سپری کردم؛ تیمی که خودم انتخابش کردم و این یکی از اشتباهاتم بود. البته نه به‌خاطر خودِ تورینو، چون آنجا احساس خوبی داشتم و همه‌چیز خوب بود، بلکه به این دلیل که تصمیم گرفتم به آنجا بروم چون سرمربی‌اش همان والتر نوولینو بود که در ونتزیا با او کار کرده بودم. اما شرایط مثل قبل نبود؛ سنم بالاتر رفته بود و سرمربی بعد از سه بازی اخراج شد. در نتیجه، سال چندان خوبی نداشتم. واقعیت این است که آن فصل موفقیت‌آمیز نبود و ترجیح می‌دادم در آخرین سال دوران بازی‌ام هم در اینتر بمانم. هیچ‌کس مرا از اینتر بیرون نکرد.

@interir

تجدیدنظر در قضاوت درباره اینزاگی؛ کاری که در اروپا می‌کرد عادی نبود

ساندرو ساباتینی، ژورنالیست شناخته‌شده ایتالیایی:

باید در قضاوت خودم تجدیدنظر کنم. همیشه می‌گفتم اینتر برای رسیدن به دو فینال لیگ قهرمانان، دو قهرمانی در سری آ را قربانی کرده. فکر می‌کنم درباره فوتبال ایتالیا حقیقت را گفته بودم، اما بیش از حد منفی به معجزه‌هایی نگاه می‌کردم که اینترِ سیمونه اینزاگی در لیگ قهرمانان رقم زد. با صداقت فکری باید بپذیریم که یا تیم‌های ایتالیایی امروز باید به خودشان بیایند یا باید ارزش کار اینزاگی را دوباره ارزیابی کنیم؛ همان مربی‌ای که به‌خاطر نتایج ضعیف در لیگ و شکست ۵ بر صفر در فینال لیگ قهرمانان، مورد تمسخر قرار می‌گرفت. من همیشه قهرمانی در سری‌آ و کوپا ایتالیا را ترجیح می‌دهم، چون جام‌ها هستند که در ویترین افتخارات قرار می‌گیرند. اما کاری که اینزاگی در لیگ قهرمانان انجام می‌داد، به‌هیچ‌وجه معمولی نبود.

@interir

گاتزتا دلو اسپورت:

عملکرد بدنی اینتر در دو بازی نخست اروپایی، برخلاف تصوری است که به‌ویژه پس از دیدار مقابل کلوب بروخه شکل گرفت. تیم کیوو در سن‌سیرو حدود ۵ کیلومتر کمتر از حریف دوید، اما در برنابئو حتی ۹ کیلومتر بیشتر از رئال مادرید دوندگی داشت. این آمار، فرضیه ضعف آمادگی بدنی را زیر سؤال می‌برد. بنابراین، مشکل ظاهراً به میزان دوندگی مربوط نمی‌شود، بلکه باید دید بازیکنان چگونه از توان بدنی خود استفاده می‌کنند. یک تیم می‌تواند مسافت زیادی را بدود، اما این دوندگی لزوماً با نظم، تعادل و اثربخشی همراه نباشد.

در نتیجه، مشکل اصلی ظاهراً به مدیریت ذهنی مسابقات مربوط می‌شود. اینتر در سری آ بارها نشان داده که می‌تواند پس از اتفاقات منفی واکنش نشان دهد، اما در لیگ قهرمانان، اشتباهات تأثیر بیشتری بر تیم می‌گذارند.

نراتزوری مقابل بروخه، پس از عقب افتادن با نتیجه ۲ بر ۱، فاصله میان خطوط و تعادل خود را از دست داد و تسلیم سرخوردگی و نیاز به جبران فوری نتیجه شد. نکته دقیقاً همین‌جاست: اینتر می‌دود، اما در لحظات حساس، دوندگی‌اش همیشه هدفمند نیست. تلاش برای جبران فوری نتیجه، بازیکنان را به سمت تصمیم‌های عجولانه و بازی شتاب‌زده سوق می‌دهد و فضاهایی در اختیار حریف می‌گذارد که در فوتبال اروپا می‌توانند بهایی سنگین داشته باشند.

تأثیر روانی تجربه‌های اخیر اینتر در رقابت‌های اروپایی نیز جای بررسی دارد. شکست در فینال‌های لیگ قهرمانان سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۵، به‌ویژه فینال مونیخ، و سپس حذف در مرحله پلی‌آف فصل گذشته، زخم‌هایی هستند که شاید هنوز به‌طور کامل التیام نیافته باشند. این احتمال وجود دارد که بازیکنان قدیمی‌تر اینتر در لیگ قهرمانان با نوعی اضطراب ناشی از فشار عملکرد مواجه باشند؛ فشاری که می‌تواند به افزایش اشتباهات فردی و تصمیم‌گیری‌های شتاب‌زده منجر شود.

با این حال، مشکل تنها جنبه روانی ندارد و تعادل تاکتیکی تیم نیز در آن نقش دارد. سبک بازی تهاجمی و مستقیم مورد نظر کیوو، اینتر را در معرض خطر قرار می‌دهد؛ به‌خصوص زمانی که پرسینگ و پوشش‌های دفاعی برای جلوگیری از ضدحملات حریف با دقت لازم اجرا نمی‌شوند.

سرمربی رومانیایی حالا بیش از هر کس دیگری در حال بررسی دلایل مشکلات تیمش در اروپا است. به نظر نمی‌رسد ایده اصلی او تغییر کند؛ کیوو همچنان می‌خواهد اینتر تیمی تهاجمی باشد که با پرس از جلو و جسارت در حمله بازی می‌کند. با این حال، نراتزوری به خونسردی بیشتر، حفظ فاصله‌های مناسب میان بازیکنان و مهم‌تر از همه، مدیریت بهتر لحظات منفی مسابقه نیاز دارد.

@Interir

هنوز تصمیم نهایی گرفته نشده، اما جوزپ مارتینز پس از دومین شب کابوس‌وار اینتر در لیگ قهرمانان، می‌تواند امیدوار باشد فردا مقابل بولونیا در ترکیب اصلی بماند. با این حال، به نظر می‌رسد تغییر دروازه‌بان به چهارشنبه آینده و دیدار مقابل شاختار دونتسک موکول شود. اگر پروودل چهارشنبه ۲۱ اکتبر در دیدار لیگ قهرمانان مقابل شاختار دونتسک به میدان برود، در بازی بعدی مقابل فیورنتینا نیز درون دروازه خواهد ایستاد. کیوو طی ساعات آینده با مارتینز و پروودل گفت‌وگو خواهد کرد و تصمیم خواهد گرفت.

گاتزتا

@Interir

گاتزتا | اگر لائوتارو مارتینز هنگام احساس درد در ناحیه ران و در بین دو نیمه از ادامه بازی خودداری می‌کرد، شاید می‌توانست از بروز پارگی عضلانی جلوگیری کند. کاپیتان آرژانتینی #اینتر در جریان صحنه منجر به گل تساوی یک بر یک مصدوم شد، اما ترجیح داد درد را تحمل کند، چیزی به کسی نگوید و تا پایان مسابقه به بازی ادامه دهد.

@Interir

🎙 رافائل بنیتس:

آیا اینتر دیگر بلد نیست در لیگ قهرمانان پیروز شود؟ تصورم این است که اتفاقات بازی مقابل کلوب بروخه یک مورد استثنایی و حاصل یک شب بد بود. اما یک آمار را نمی‌توان نادیده گرفت: اینتر در شروع این فصل، بیش از حد گل دریافت کرده است.

@Interir

رانوکیا:

آیا در فصل جاری تیمی را می‌بینی که بتواند برای کسب اسکودتو با اینتر رقابت کند؟

روی کاغذ، خیر. در سال‌های اخیر رقبای واقعی زیادی وجود نداشته‌اند. البته در فوتبال هیچ‌چیز قطعی نیست و عوامل پیش‌بینی‌نشده زیادی می‌توانند معادلات را تغییر دهند. با این حال، در شرایط فعلی تیمی نمی‌بینم که بتواند تا هفته پایانی فصل، در رقابت با اینتر برای کسب اسکودتو باقی بماند.

@interir

روزنامه مساجرو ونتو (چاپ اودینه):

«رسانه‌های نیجریه‌ای مدعی هستند که اینتر در حال بررسی احتمال جذب مادوکا اوکویه است. نراتزوری با عملکرد نوسانی جوزپ مارتینز مواجه است؛ دروازه‌بانی که در دیدار سه‌شنبه گذشته مقابل بروخه نیز عملکردی سینوسی داشت. صرف‌نظر از ارزیابی‌های فنی، اودینزه ارزش بازیکن خود را ۲۰ میلیون یورو تعیین کرده. تاکنون هیچ پیشنهاد رسمی‌ای ارائه نشده و مبلغ درخواستی این باشگاه نیز می‌تواند انجام این انتقال را دشوار کند.»

با این حال، فعلاً در حد شایعه هستیم؛ شایعاتی که چندان به این موضوع توجه ندارند که مارتینز دروازه‌بان ذخیره قابل‌اعتمادی مانند ایوان پروودل دارد. همچنین تا ۲۸ دسامبر، زمانی که پنجره نقل‌وانتقالات زمستانی باز می‌شود، هنوز اتفاقات زیادی ممکن است رخ دهد.

@interir

در برنامه «L’ascia raddoppia»، فابریتزیو بیاسین و جوزپه پاستوره، دو ژورنالیست ایتالیایی درباره پست دروازه‌بانی اینتر بحث کردند. در پست بعدی نظرات آن‌ها را میخوانید:

@interir

پاستوره:

با تغییر دروازه‌بان موافق نیستم. جالب اینکه در هفته جاری لیگ قهرمانان، اینتر با مارتینز به میدان رفت و هر ۳ تیم ایتالیایی دیگر، چه به انتخاب خودشان و چه به اجبار، از دروازه‌بان دومشان استفاده کردند: گولینی، سانچز و میلینکوویچ ساویچ. هیچ‌کدام از این ۳ نفر هم به دلایل مختلف عملکرد خوبی نداشتند. من با رقابت چرخشی بین دروازه‌بان‌ها مخالفم؛ البته این به معنای مخالفت با تغییر دروازه‌بان نیست. اگر تصمیم به تغییر می‌گیرید، باید این تصمیم قطعی باشد؛ یا دست‌کم به شکلی جدی و پایدار اجرا شود. منظورم همان کاری است که اینتر با اونانا و هندانوویچ انجام داد. اعلام می‌کنید که از حالا دروازه‌بان را تغییر می‌دهیم و اونانا دیگر از ترکیب بیرون نمی‌رود. این تصمیم قابل قبول است؛ سرمربی این تصمیم را می‌گیرد و دیگر راه برگشتی هم ندارد، چون در هر صورت تا حدی به دروازه‌بان آسیب می‌زنی؛ قضیه همین است. اما اگر یک روز یک نفر بازی کند و روز دیگر نفر دیگر، به‌خصوص در لیگ قهرمانان، به جایی نمی‌رسید. این یکی از معدود جنبه‌های فوتبال مدرن است که نمی‌توانم تحملش کنم؛ اینکه می‌خواهیم همه را در حالت بلاتکلیفی نگه داریم. دروازه‌بانی اغلب جایگاهی است که رقابت میان دو بازیکن مستقیما بر دیگری تأثیر می‌گذارد. یک مدافع شاید با خودش فکر کند یک بار من بازی می‌کنم، یک بار تو و گاهی هم کنار هم هستیم. اما دروازه‌بان شرایط متفاوتی دارد. در این پست، خستگی و این مسائل مطرح نیست؛ دروازه‌بان، دروازه‌بان است و باید یک نفر همیشه باشد. اگر قرار باشد دروازه‌بان تغییر کند، نفر اصلی مدام از خودش می‌پرسد: «چه کار اشتباهی انجام دادم؟» این موضوع از نظر روانی اهمیت زیادی دارد و برای یک دروازه‌بان مسئله‌ای اساسی است.

بیاسین:

می‌دانی چه کسی با تو موافق است؟ کریستین کیوو. فصل گذشته، بعد از ۴ یا ۵ بازی نه‌چندان خوب زومر، همه می‌گفتند: «تغییرش بده، مارتینز باید بازی کند!» اما کیوو در نشست خبری گفت: «زومر تا پایان فصل دروازه‌بان اصلی این تیم خواهد بود.» این به معنای آن نبود که مارتینز فرصت بازی پیدا نمی‌کند، اما زومر دروازه‌بان اصلی بود و به بازی کردن ادامه می‌داد.
تردید من که فقط یک تردید است و مدرکی برای اثباتش ندارم، این است که زومر با توجه به مسیری که در دوران حرفه‌ای‌اش طی کرده، حتی با وجود اشتباهات زیادی که فصل گذشته داشت، از آن دسته بازیکنانی است که می‌تواند اشتباه را پشت سر بگذارد، دوباره به زمین برگردد و همه‌چیز را از نو شروع کند. نمی‌دانم مارتینز از نظر روانی هم می‌تواند چنین کاری انجام دهد یا نه؛ این مسئله اصلا ساده نیست.

پاستوره:

البته باید به این نکته هم توجه کرد که پروودل سال‌های زیادی دروازه‌بان بسیار خوبی برای لاتزیو بود. او در دو فصل اخیر چند اشتباه داشته و هر کسی بازی‌های اخیر لاتزیو را تماشا کرده باشد، این موضوع را می‌داند. از طرف دیگر، از قبل هم می‌دانستیم که پروودل قرار نیست گزینه‌ همیشه فیکس اینتر باشد. اینتر در تابستان دروازه‌بانش را تغییر نداد تا بازیکنی با سطحی متفاوت به خدمت بگیرد؛ در واقع، دروازه‌بانی با سطحی مشابه جذب کرد. به همین دلیل یک ماه است درباره این سؤال بحث می‌کنیم: «او باید بازی کند یا دیگری؟» حتی خود ما هم هنوز به جمع‌بندی روشنی نرسیده‌ایم. اما کیوو تکلیفش را می‌داند؛ او همیشه به مارتینز بازی داده. به نظر من، اگر اینتر تصمیم بگیرد از این به بعد مارتینز بازی نکند، باید از رفت‌وبرگشت مداوم میان دو گلر پرهیز کند؛ وگرنه این بحث همچنان ادامه خواهد داشت. می‌خواهم از مارتینز دفاع کنم. قبول دارم که شاید او در سطح منیان، اسویلار یا کارنسکی نباشد؛ برای این مقایسه هم نیازی نیست از دروازه‌بان‌های سری آ فراتر برویم. فکر نمی‌کنم کسی هم مدعی باشد که مارتینز در همان سطح قرار دارد. با این حال، عملکرد دفاعی اینتر در شرایط فعلی کار را برای دروازه‌بان دشوار کرده. خروج بی‌محابای مارتینز مقابل بروخه، تا حدی نتیجه دشواری‌هایی بود که اینتر در سازمان‌دهی فاز دفاعی‌اش با آن‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کند. چنین اشتباهی ممکن است برای هر گلری رخ دهد. او در خروجش اشتباه کرد، اما به نظرم فضای حاکم بر سن‌سیرو در آن لحظات فضایی آکنده از بی‌ثباتی، تردید و خطر بود. اشتباه او مقابل بروخه قطعا جدی‌تر از اشتباه بازی در برنابئو بود؛ اما اشتباه برنابئو از آن اتفاق‌هایی بود که ممکن است برای هر کسی رخ دهد. به نظر من، اشتباه مارتینز نباید توجه‌ها را فقط به سمت خودش ببرد، بلکه باید عملکرد کل خط دفاعی اینتر را زیر ذره‌بین قرار دهد. ضمن اینکه مارتینز در مهار توپ‌ها روی خط دروازه عملکرد فوق‌العاده‌ای داشت؛ بنابراین، بدون حضور او حتی ممکن بود اوضاع بدتر شود. البته پروودل هم در خروج از دروازه چندان درخشان نیست. پس نباید طوری درباره جانشین مارتینز صحبت کنیم که انگار اینتر نویر را روی نیمکت دارد!

برخی هم‌تیمی‌ها به فکر جام جهانی بودند، اما من کشتی اینتر را رها نکردم!

لائوتارو مارتینز در گفتگویی با اشاره به شرایط سخت خود در مقطع پیش از جام جهانی ۲۰۲۲ فاش کرد که برخی از بازیکنان اینتر در آن دوران به دلیل مسابقات پیش‌رو، تمرکز خود را روی تیم ملی گذاشته بودند و با وجود مشکلات بدنی، ترجیح می‌دادند مراقب خود باشند، اما او مسیر متفاوتی را انتخاب کرد. لائوتارو در این باره گفت:

در آن دوره برخی از هم‌تیمی‌هایم در اینتر هم مشکلات بدنی داشتند و بیشتر از آنکه به باشگاه فکر کنند، به جام جهانی می‌اندیشیدند. اما من آدم متفاوتی هستم؛ نمی‌خواهم حتی یک جلسه تمرینی را از دست بدهم و دوست ندارم هیچ مسابقه‌ای را از دست بدهم. در آن لحظه احساس کردم که نمی‌توانم کشتیِ باشگاه را رها کنم و تنها بگذارم. به همین خاطر به بازی کردن ادامه دادم.

@interir

کیوو:

روحیه تیم بعد باخت مقابل بروخه؟ ما مسئولیت اشتباهاتمان را می‌پذیریم. در ۳۰ دقیقه پایانی بازی مقابل بروخه، چیزهایی آن‌طور که باید پیش نرفت، اما نباید کارهای خوبی را که در یک ساعت ابتدایی بازی و تا نتیجه ۲-۱ انجام دادیم، فراموش کنیم. موقعیت‌های زیادی خلق کردیم و در نیمه دوم هم با رویکرد درستی وارد زمین شدیم و دو موقعیت بزرگ به وجود آوردیم. اما بعد از گل دوم، همه‌چیز فرو ریخت. باید این بازی را به دو بخش متفاوت تقسیم کنیم و هرکدام را جداگانه بررسی کنیم. باید واکنش نشان دهیم و هرچه زودتر انرژی لازم را پیدا کنیم؛ چون نباید در حسرت اتفاقات گذشته بمانیم. تغییر برای بازگشت انسجام دفاعی؟ این تغییر باید از خودم شروع شود؛ من اولین کسی هستم که مسئولیت را بر عهده می‌گیرد. باید به درک و تفکری مشترک برسیم و همگی مسئولیت‌هایمان را بپذیریم. این گروه از بازیکنان فوق‌العاده‌ای تشکیل شده است و فقط باید اتحادمان را دوباره پیدا کنیم. باید ارتباطمان را با جریان بازی حفظ کنیم و اجازه ندهیم مشکلات و اتفاقات ناگوار روحیه‌مان را از بین ببرند.

@Interir