وقتی اینتر برای ۲۰ تا ۲۵ دقیقه همان‌طور که مقابل پارما دیدیم بازی می‌کند و حریف هم عملاً تسلیم می‌شود، متوقف‌کردن این تیم غیرممکن است. اگر اینتر بتواند همین شدت و کیفیت را به مدت ۶۰ دقیقه حفظ کند، واقعاً به یکی از مدعیان جدی برای درخشش در لیگ قهرمانان اروپا تبدیل خواهد شد.

کیوو ترکیبی به‌مراتب قدرتمندتر از رقبا در اختیار دارد و شاید تنها زمانی به مشکل بخورد که تیمش نتواند شدت بازی و انگیزه‌اش برای ادامه پیروزی‌ها را حفظ کند. اگر بخواهم تیمی را به‌عنوان رقیب اینتر انتخاب کنم، دوست دارم رم باشد؛ به‌خاطر ایده‌های گاسپرینی، ذهنیت او و مسیری که در دوران مربیگری‌اش طی کرده. با این حال، درباره اینکه دیبالا، مالن و کونه بتوانند در تمام طول فصل عملکرد باثباتی داشته باشند، تردیدهایی دارم. کونه هافبک فوق‌العاده‌ای است، اما ثبات ندارد. البته شاید وقتی بد بازی می‌کند، متوجه نشوید؛ چون به هر حال بازیکنی است که می‌دود، درگیر می‌شود و از تلاش دست نمی‌کشد. رم تا حد زیادی به عملکرد این سه نفر وابسته است، چون ذخیره‌ها در حدواندازه آن‌ها نیستند. برای مثال، اگر دیبالا بتواند در تمام مسابقات بازی کند، شرایط یک‌جور خواهد بود؛ اما اگر مثل بیشتر دوران حرفه‌ای‌اش فقط نیمی از فصل در دسترس باشد، عملکرد تیم گاسپرینی کاملاً متفاوت خواهد شد. لاتزیو رقیب جدی اینتر؟ نه، به‌هیچ‌وجه. ترکیبشان برای رقابت نه‌تنها با اینتر، بلکه با رم، میلان و یوونتوس هم کافی نیست.

اینتر در دفاع از محوطه جریمه باید پیشرفت کند. بازیکنانی مثل آچربی و دی‌فرای را در نظر بگیرید. در یکی از بازی‌های مهم لیگ قهرمانان، یکی از آن‌ها مسئول مهار هالند بود؛ حتما یادتان هست. برای بهتر شدن در این زمینه، همه بازیکنان باید با هم رشد کنند؛ چون تیم‌های قدرتمند ناگزیر شما را برای دقایق زیادی به محوطه جریمه خودتان عقب می‌رانند. باید مدام به راست و چپ نگاه کنید و مراقب ارسال‌ها و نفوذهای بی‌شمار باشید. در چنین شرایطی باید نهایت تمرکز را زیر فشار حریف داشته باشید. اینتر قطعا به بازیکنانی نیاز دارد که بتوانند جریان بازی را به سمت زمین حریف ببرند و با حرکت رو به جلو، فشار را از روی تیم بردارند. به‌جز دیوف که با حرکات مستقیم حریف مستقیمش را به چالش می‌کشد، بازیکن دیگری در اینتر چنین قابلیتی ندارد. تورام؟ بله، او هم می‌تواند چنین نقشی داشته باشد؛ اما پیدا کردن بازیکنی در خط حمله با این ویژگی‌ها دشوار است. تیم‌های بزرگ سه یا چهار بازیکن از این نوع دارند، اما اینتر فقط یکی و نیم!

اینتر فوق‌العاده است و بازی مقابلش غیرممکن! می‌توانیم از هر کلمه‌ای که به «ـپذیر» ختم می‌شود استفاده کنیم (مثل مهارناپذیر)! اگر اینتر بخواهد، می‌تواند فصل را با ۱۰۰ امتیاز به پایان برساند؛ هیچ‌کدام از تیم‌های تعقیب‌کننده هم نمی‌توانند به چنین امتیازی برسند. اینتر تاکنون ۱۶ امتیاز گرفته و با این روند، میانگین امتیازش در پایان فصل به ۱۰۱.۳ می‌رسد. اصلاً درباره چه چیزی صحبت می‌کنیم؟

رقابت قهرمانی همچنان باز می‌ماند، اگر اینتر بازیکنانش را از دست بدهد، در لیگ قهرمانان به مسیرش ادامه دهد و در لیگ امتیاز از دست بدهد. در آن صورت، امتیاز نهایی اینتر به ۸۸ می‌رسد. در غیر این صورت، هیچ شانسی برای رقبا وجود ندارد.

آیا بهتر بود ورزشگاه را به‌تنهایی می‌ساختیم؟ این مسیر بسیار دشواری می‌بود. پیدا کردن منطقه مناسب هم سخت بود و به همین دلیل، این راه‌حل را انتخاب کردیم. تا زمانی که ورزشگاه جدید ساخته نشده، در سن‌سیرو بازی می‌کنیم. دشواری‌های ساخت ورزشگاه به‌تنهایی کاملاً واقعی و قابل‌توجه بود؛ از جمله پیدا کردن منطقه مناسب. با این حال، ساخت ورزشگاه با همکاری میلان یک همکاری مشترک است که می‌تواند برای هر دو باشگاه مزایایی به همراه داشته باشد.

اگر واقع‌بین باشیم، وظیفه ما این است که نهایت تلاشمان را به کار بگیریم. رقبای سرسخت‌تری هم وجود دارند، اما ما بازی به بازی پیش می‌رویم. باید همیشه تمام توانمان را به کار بگیریم؛ این بهترین تعریف برای رویکرد ماست.

از نظر فردی باید بعضی چیزها را اصلاح کرد، وگرنه این‌همه گل دریافت نمی‌کردند. من تفاوت روشنی بین دو رقابت قائل می‌شوم؛ در سری آ می‌توانید دو گل عقب بیفتید و در نهایت بازی را ببرید، اما لیگ قهرمانان شرایط و سطح دیگری دارد. در میان تمام شکست‌های اروپایی اینتر، حتی یک بازی هم وجود ندارد که بتوانید بگویید: “بدشانس بودیم.” شاید در بعضی بازی‌ها اتفاقاتی تأثیرگذار بوده باشند، اما این شکست‌ها همگی سزاوارانه رقم خورده‌اند. پس روند تیم تغییر کرده است.
اینتر دو بار شایسته رسیدن به فینال بود؛ آن زمان بازیکنانی داشت که هنوز در اوج دوران حرفه‌ای خود بودند. در این تیم هیچ ستاره‌ای در سطحی استثنایی وجود ندارد؛ بازیکنان قدرتمندی هستند که عملکردهای فوق‌العاده‌ای داشتند و تیم را تا فینال پیش بردند.
اینتر طی دو سال اخیر بازیکنان باتجربه‌ای جذب کرده که دیگر آن قدرت سابق را ندارند. به آکانجی در منچسترسیتی نگاه کنید؛ او یکی از ستون‌های اصلی تیمش نبود، بلکه بازیکنی بود که به تیم کمک می‌کرد. اما اینجا قرار است چنین بازیکنانی ستون اصلی تیم باشند؛ آن هم در منطقه‌ای حساس از زمین...

آن‌ها از اشتباهات ما استفاده کردند. در هر دو فاز هجومی و دفاعی، تعادل لازم را نداشتیم. قطعاً باید خیلی بهتر از این ظاهر شویم. حالا باید هرچه سریع‌تر این شکست را پشت سر بگذاریم، چون هر سه روز یک‌بار بازی داریم و باید واکنش نشان دهیم.

شکست تلخی بود و صحبت کردن درباره آن دشوار است. قطعاً با تیم بسیار خوبی مثل بروخه روبه‌رو شدیم. باید فوراً واکنش نشان دهیم؛ فوتبال خیلی زود فرصت جبران را در اختیارمان می‌گذارد. باید از اشتباهاتی که امروز مرتکب شدیم درس بگیریم و واکنش نشان دهیم.

توضیح مشخصی برای این موضوع ندارم. از هشت بازی اخیرمان در لیگ قهرمانان، تنها یکی را برده‌ایم و همه ما از مشکلاتمان در این رقابت آگاه هستیم. اما این به معنای آن نیست که نسبت به دیروز یا سال گذشته تیم ضعیف‌تری شده‌ایم. باید در این رقابت هم تعادل مناسبی پیدا کنیم؛ رقابتی که سطح آن بسیار بالاست. باید در حفظ آرامش پیشرفت کنیم و فشار بیش از حدی به خودمان وارد نکنیم. باید با فروتنی بپذیریم که در لیگ قهرمانان لازم است به شیوه خاصی بازی کنیم. کار زیادی برای انجام دادن داریم و باید از نظر شدت بازی با حریف برابری کنیم. اگر در این رقابت با ریتم پایین بازی کنید، به هیچ جایی نخواهید رسید. شش بازی دیگر در مرحله لیگ باقی مانده و تمام تلاشمان را می‌کنیم تا این روند را تغییر دهیم.

بدون خشم و اراده نمی‌توان نتیجه را برگرداند و ما هم موفق به انجام این کار شده‌ایم. بااین‌حال، می‌خواهیم خودمان ابتکار عمل را در دست بگیریم، نه اینکه صرفاً به اتفاقات واکنش نشان دهیم. انگیزه و خشم هیچ‌وقت کم نبوده، اما تمرکز لازم را نداشتیم. مشکل اینجاست که در لیگ قهرمانان بابت چنین مسائلی هزینه می‌دهید؛ چون با تیم‌هایی روبه‌رو می‌شوید که هم از نظر تیمی و هم از نظر فردی آمادگی بالایی دارند. جزئیات و اتفاقات تعیین‌کننده هستند و باید به آن‌ها توجه بیشتری کنیم.

بازی آن‌طور که امیدوار بودیم پیش نرفت. به بروخه تبریک می‌گویم؛ ما باید پیشرفت کنیم. دریافت چهار گل در لیگ قهرمانان قابل قبول نیست؛ چنین چیزی آدم را از پا درمی‌آورد. باید حتماً بهتر عمل کنیم.

هواداران میلان پیام‌های زیادی برایم فرستادند و از من خواستند گل بزنم و پیروز شویم. خوشحالم که برای بروخه، هوادارانش و فوتبال بلژیک به پیروزی رسیدم. برای من این بازی حکم دربی را داشت و این واقعاً فوق‌العاده است. می‌دانستیم اینتر قوی‌ترین تیم ایتالیا و یکی از بهترین تیم‌های جهان است. می‌خواستیم از بالا پرس کنیم و اجازه ندهیم نفس بکشند؛ چون اگر با بلاک دفاعی عقب بازی می‌کردیم، آن‌ها از کیفیتشان استفاده می‌کردند. می‌خواستیم از اشتباهاتشان بهره ببریم و در استفاده از موقعیت‌ها بی‌رحم باشیم. گل چهارم با یک پاس بلند از میانه زمین به ثمر رسید؛ مهاجم ما در حالی مقابل دروازه‌بان اینتر تنها بود که هیچ‌کس هم برای تعقیبش برنمی‌گشت. از آن صحنه مشخص بود که از نظر بدنی شرایط بهتری نسبت به اینتر داشتیم.