کیوو بازیکنی با هوش و درک فوق‌العاده بود. اجازه بدهید خاطره‌ای از اولین بازی‌ام مقابل جنوا برایتان تعریف کنم. در طول هفته به او گفتم که یک برنامه تاکتیکی ویژه فقط برای خودش آماده کرده‌ام. به او گفتم: «آنها یارگیری نفر به نفر دارند. با حرکت فریبنده فضا را برایت باز می‌کنیم، تو هم از عقب اضافه شو و ضربه آخر را بزن.» او با همان شوخ‌طبعی همیشگی‌اش جواب داد: «مطمئنی؟ اینجا مدت‌هاست برای من برنامه‌ای طراحی نکرده‌اند، تازه نمی‌دانم اصلاً می‌توانم خودم را تا آنجا برسانم یا نه!» در نهایت او توانست ضربه بزند، اما توپ از بالای دروازه به بیرون رفت. کیوو زیاد صحبت می‌کرد و به هم‌تیمی‌هایش توصیه می‌کرد. او از همان زمان یک مربی داخل زمین بود.

برای گفتن اینکه بازی رم-اینتر نبرد اسکودتو است، هنوز زود است، اما هر تیمی که برنده شود، ضربه اولیه‌ای به رقیبش خواهد زد و با روحیه بهتری وارد ادامه مسیر می‌شود. به‌خصوص با توجه به تعطیلات طولانی پیش رو؛ نتیجه این بازی چه خوب باشد چه بد، تا مدت‌ها درباره‌اش صحبت خواهد شد.

پپو مارتینز یک مشکل است؟ نه. اشتباهات بخشی از مسیر هستند. اینتر روی او سرمایه‌گذاری کرده و فقط پنج بازی گذشته. کیوو تا آخرین لحظه از او دفاع خواهد کرد. ما تازه در هفته چهارم هستیم و اینتر همین حالا دو برابر فصل گذشته امتیاز گرفته. آنها با ۹ بازیکن مختلف گل زده‌اند و وقتی سرعت بازی را بالا می‌برند، ترسناک می‌شوند. موقعیت‌های زیادی پشت سر هم خلق می‌کنند. البته چند گل بیشتر از حد معمول دریافت کرده‌اند، اما بخش عمده این گل‌ها حاصل اشتباهات فردی و کاملاً قابل اجتناب بوده‌اند.

کلیدهای تاکتیکی بازی؟ رم برای کنترل ژیلینسکی، ساختار خط هجومی‌اش را تغییر خواهد داد و اجازه نمی‌دهد مدافعان کناریِ سه‌نفره اینتر بازی‌سازی را آغاز کنند. بعد از آن باید مراقب کانال‌های کناری هم بود. کلید بازی نبرد غیرمنتظره بین وسلی و دیوف خواهد بود. در مورد اینتر، روی هماهنگی حرکات مهاجمان با بارلا تاکید می‌کنم؛ این موضوع می‌تواند یارگیری نفر‌به‌نفر رم را دچار مشکل کند. نمی‌توان انکار کرد که سبک گاسپرینی در برابر بعضی از ویژگی‌های سیستم ۳-۵-۲ با مشکل مواجه می‌شود. از ژانویه ۲۰۱۰، گاسپرینی مقابل مربیانی مثل کونته، سیمونه اینزاگی و خود کیوو که از این سیستم استفاده می‌کنند، ۱۰ بار شکست خورده و ۴ بار به تساوی رسیده.

وقتی در اسپتزیا بازی می‌کرد، از همان زمان متوجه استعدادش شده بودم و باید بگویم اشتباه نکرده بودم. مخصوصاً از نظر شخصیتی؛ اینجا در کوورچیانو هم که او را به‌خوبی می‌شناسند، درباره‌اش با احترام صحبت می‌کنند و به من می‌گویند که پسر بسیار جدی و متین است و این موضوع را می‌توان در زمین هم دید. او یک پسر فوق‌العاده است و ظرفیت پیشرفت بسیار زیادی دارد.

ما دوست داریم حمله کنیم و طبیعتاً در این مسیر ریسک‌هایی هم می‌پذیریم.

رم رقیب اصلی اینتر؟ من همیشه گفته‌ام که رم می‌تواند یک غافلگیری بزرگ باشد؛ پارسال این حرف را برای سهمیه لیگ قهرمانان می‌زدم و امسال برای مدعی بودن در اسکودتو روی آن تاکید می‌کنم. اینتر از نظر تعداد مهره و نیمکت پر و پیمانی که دارد، همچنان یک قدم جلوتر است، اما گاسپرینی می‌تواند دردسرهای خیلی زیادی برایشان درست کند. فقط باید دید وقتی رم مجبور شود به‌طور هم‌زمان لیگ و لیگ قهرمانان را مدیریت کند چه واکنشی نشان خواهد داد؛ این مرحله، تعیین‌کننده خواهد بود.

کیوو؟ او از همان فصل گذشته عملکرد بسیار خوبی داشت. از طرفی، هوش و درک او، هم به‌عنوان یک انسان و هم به‌عنوان مربی، از کیلومترها دورتر قابل مشاهده است. حالا اینتر با شدت بیشتری از بالا پرس می‌کند و تلاش دارد خیلی زود کار حریف را تمام کند. به همین دلیل ممکن است فضاهایی هم به حریف بدهد؛ همان‌طور که مقابل اودینزه اتفاق افتاد. اینتر باید به‌تدریج به شرایط ایده‌آل برسد و در ماه مارس حساب و کتاب و جمع‌بندی کند. این تیم باید یک جام بزرگ، از بین اسکودتو یا لیگ قهرمانان را به خانه ببرد. این‌طور بگویم: اینتر وظیفه دارد ببرد، و رم امید دارد که به آن برسد. خوب می‌دانم که هیجان و شور و شوق در شهر رم باورنکردنی است.

جوزپ مارتینز؟ او اشتباهات واضحی داشته، اما وقتی به بازیکنی اعتماد دارید، در چنین شرایطی باید از او حمایت کنید و اعتمادبه‌نفسش را بالا ببرید؛ درست همان کاری که کیوو انجام می‌دهد.
اگر اسویلار برای رم یک نقطه اطمینان است، مارتینز هم دروازه‌بانی جالب و مدرن به شمار می‌رود. شاید در بازی با پایش مقابل رئال مادرید بیش از حد ریسک کرد، اما من چیزی فاجعه‌بار در عملکردش نمی‌بینم. تنها چیزی که اهمیت دارد، اعتماد مربی و هم‌تیمی‌هاست.

مالن یا لائوتارو؟ مالن تقریباً به‌تنهایی می‌تواند بار خط حمله را به دوش بکشد. او مثل خورشید است و همه اطرافش حرکت می‌کنند: دیبالا، سوله، وینگرها و هافبک‌ها. او به عمق می‌زند و در یک‌سوم پایانی زمین به‌شدت تعیین‌کننده می‌شود. لائوتارو، به‌خصوص در کنار تورام، وظیفه متفاوتی دارد. بیشتر در زمین حرکت می‌کند، برای دریافت توپ عقب می‌آید، خارج از محوطه جریمه هم بازی می‌کند و سپس ناگهان به داخل محوطه می‌زند. هر دو بازیکن تعیین‌کننده‌اند؛ سطح کیفی در این بخش بسیار بالاست.

لائوتارو بسیار قدرتمند و بازیکنی کامل، جنگنده و سمج است؛ در نبردهای هوایی هم خوب عمل می‌کند و گل‌های آکروباتیک می‌زند. سبک بازی‌اش من را به یاد ویالی می‌اندازد. مالن؟ فوق‌العاده سریع است. وقتی بازی‌اش را می‌بینم، از نظر سرعت و شتاب در گام‌های اول، من را به یاد رونالدوی برزیلی می‌اندازد. قدرت مالن این است که حتی اگر مقابل سه یا چهار بازیکن قرار بگیرد، از دریبل زدن آن‌ها نمی‌ترسد. حریف از او می‌ترسد، چون با این سرعت می‌تواند هر کاری انجام دهد. انتخاب بین این دو؟در حال حاضر مالن را انتخاب می‌کنم.