تماس با کیوو؟ نمی‌خواستم مزاحمش شوم، اما واقعاً و از ته دل برایش خوشحالم. ورزشگاه برنابئو؟ یاد خودم می‌افتم که جام را بالای سر بردم و به خاطر تست دوپینگ، بخشی از جشن قهرمانی پس از اهدای مدال را از دست دادم چون آزمایش خیلی طول کشید؛ تیم در هواپیما و وسط باند فرودگاه منتظر من ماند! پر رنگ‌ترین خاطره از فینال؟ در آغوش گرفتن ژوزه و ماتراتزی همراه با اشک‌هایشان. هر وقت آن صحنه را می‌بینم، به این فکر می‌کنم که چقدر خوش‌شانس بودیم. مورینیو؟ وقتی در لاتزیو کنار گذاشته شده بودم، با من تماس گرفت و گفت: «می‌آیی با ما جام ببری؟». بعد از سه روز، در حالی که شش ماه بود بازی نکرده بودم، مرا در ترکیب اصلی برابر کیه‌وو ورونا قرار داد. شخصیت کیوو؟ حتی از باختن در بازی ورق (پاسور) هم متنفر بود! فکر نمی‌کردم مربی شود، اما باهوش بود؛ از تیم‌های پایه شروع کرد و باتجربه و پخته شد. کلید بازی اینتر در برنابئو؟ لائوتارو؛ اگر او راه بیفتد، بقیه تیم هم راه می‌افتند. شانس اینتر در چمپیونزلیگ؟ تیم نسبت به سال گذشته قوی‌تر شده و باید شانس خود را امتحان کند.

وقتی در سال ۲۰۱۰ به رئال مادرید آمدم، با اینتر فاتح سه‌گانه شده بودم. این بار بدون اینکه پیش از آن جامی برده باشم برگشتم؛ اما اینجا هستم، چون باشگاه سابقه مرا می‌داند و همین موضوع چیزی است که مرا تحت تأثیر قرار داد. به آن افتخار می‌کنم. اینتر تیم فوق‌العاده‌ای است که هر سال بهتر می‌شود. سال گذشته به‌عنوان سرمربی بنفیکا مقابل چلسی و رئال مادرید بازی کردم و امسال باید برابر اینتر و رم قرار بگیرم. این موضوع من را متعجب نمی‌کند؛ بلکه باعث می‌شود به چیزهایی که پشت سر گذاشته‌ایم فکر کنم؛ به تمام اتفاقاتی که افتاد. اتفاقات خوب، اتفاقات بد و تمام آن احساسات. وقتی مسابقه شروع شود، اینتر فقط یک حریف دیگر خواهد بود که باید برای کسب سه امتیاز مقابلش قرار بگیریم. من همیشه می‌خواهم بازی بعدی را ببرم. بیست سال پیش این چرخه را شروع کردم و از آن زمان اصل قضیه همین گام‌به‌گام و بازی‌به‌بازی پیش رفتن است. در این چرخه می‌خواهم برنده شوم تا جاه‌طلبی‌هایم را دوباره زنده کنم. ذات من همین است.

رئال مادرید راه‌های زیادی برای ضربه زدن به تیم حریفش دارد؛ چه با تحت فشار قرار دادن حریف در یک‌سوم دفاعی زمین آنها و چه در ضدحملات. بازیکنان مهمی دارند که در سطح بالایی هستند. باید آماده باشیم و سطح تمرکزمان را بالا ببریم. نباید سبک خودمان را تغییر بدهیم. می‌دانیم که بازی در لیگ قهرمانان از نظر کیفیت و شدت مسابقات آسان نیست. ما آماده خواهیم بود، اما بازی را باید در زمین انجام داد. روی کاغذ و در حرف، همه چیز همیشه آسان است؛ باید ارزش‌هایمان را در زمین مسابقه به اثبات برسانیم. تورام نسبت به بازی با کالیاری و تقابل با ناپولی شرایط بسیار بهتری دارد. مطمئناً بعد از گلی که به ثمر رساند، اعتمادبه‌نفس به مراتب بیشتری هم پیدا کرده است.

مورینیو؟ خاطرات شیرین زیادی از او دارم؛ لحظات فراوانی را کنار هم سپری کردیم. من نه تنها به‌عنوان یک مربی، بلکه به عنوان یک انسان برای او احترام خیلی زیادی قائلم؛ او فرد فوق‌العاده‌ای است. در یک برهه سختِ زندگی شخصی‌ام به من کمک کرد، صبورانه منتظرم ماند و باعث شد آن چند ماه پایانی فصل (10-2009) را که در همین ورزشگاه برنابئو به پایان رسید، با تمام وجود زندگی کنم. احترام بسیار زیادی برایش قائلم، او یک مربی و انسان بزرگ است

با تیمی در سطح بسیار بالا روبه‌رو می‌شویم، اما ما هم سلاح‌های خودمان را داریم. به‌عنوان یک گروه و یک تیم در حال پیشرفت هستیم. مهم است که بهترین بازی ممکن را ارائه دهیم. به بهترین شکل ممکن برای این مسابقه آماده شده‌ایم، ریکاوری خوبی داشته‌ایم و آماده هستیم. امباپه یکی از بهترین بازیکنانس جهان است.

سال گذشته زود از رقابت‌ها کنار رفتیم، اما هر سال برای رشد کردن و یاد گرفتن اهمیت دارد. انتظار دارم تمام توانم را به کار بگیرم و اینتر را تا بالاترین جایگاه ممکن پیش ببرم.

گل‌های مهم زیادی زده‌ام، اما برای من کار تیمی اهمیت دارد. شنبه مسابقه مهمی برای ما بود؛ مقابل تیم قدرتمندی مثل ناپولی پیروز شدیم، اما مسیر هنوز طولانی است و بازی‌های بسیار زیادی باقی مانده‌اند.

لیگ قهرمانان وسواس است یا رویا؟ این یک هدف است. همه ما می‌توانیم رویاپردازی کنیم اما وسواس نه. این رقابتی معتبر و مهم است و تیم‌های بسیار قدرتمندی در آن حضور دارند اما یک هدف است و همیشه تکرار می‌کنم: باید همیشه با ذهنیت درست و با میل و انگیزه برای آوردن جام به اینتر وارد میدان شویم.