به کاری که سال گذشته انجام دادیم، بسیار افتخار می‌کنیم. هیچ‌کس انتظار چنین عملکردی را از ما نداشت؛ شاید حتی خودمان هم انتظارش را نداشتیم. چیزی که تاکنون هرگز نتوانسته‌ایم انجام دهیم، تکرار این موفقیت بوده و می‌خواهیم امسال این کار را انجام دهیم.

سال سختی بود؟ بله، این موضوع بسیار گسترده‌ای است. در شبکه‌های اجتماعی همه در انتقاد کردن و قضاوت کردن تو بسیار خوب هستند، این شغل ماست و خودمان این مسیر را انتخاب کرده‌ایم.

بعد از بازی مقابل یوونتوس، با جورجو کیه‌لینی هم صحبت کردیم. حرف‌های او به من کمک کرد تا آن لحظه سخت را پشت سر بگذارم. من او را به‌عنوان یک الگوی بزرگ برای خودم در نظر می‌گیرم.

هدف ما در این فصل، دفاع از عنوان قهرمانی اسکودتو و عملکرد بهتر در لیگ قهرمانان اروپا است.

انتقال والتر ماتزاری از ناپولی به اینتر در تابستان ۲۰۱۳؟ هیچ بی‌احترامی یا دلخوری‌ای در کار نبود. دی‌لورنتیس از او خسته شده بود، دیگر او را نمی‌خواست و فهمیده بود دورانش به پایان رسیده. من هرگز نمی‌خواستم در حق او بدی کنم. دی‌لورنتیس بنیتس را گرفت و با استخدام او حرکت مهمی انجام داد. بعدها هم وقتی فرصت خرید مارک همشیک به من پیشنهاد شد، عقب‌نشینی کردم؛ باید زمانی که او در برشا بود این کار را می‌کردم. دی‌لورنتیس شایسته احترام است.

شایعات خرید ناپولی در اوایل قرن ۲۱؟ درست است. وقتی باشگاه ورشکست شد و به سری C رفت، یکی از رؤسا صبح زود با من تماس گرفت و گفت این فرصت بزرگی برای سرمایه‌گذاری در جنوب و احیای یک باشگاه تاریخی است. بدون تردید رد کردم؛ من شهر، مردم و هواداران ناپولی را می‌شناسم و آن‌ها شایسته رئیسی نبودند که نتواند تمام وقتش را به باشگاه اختصاص دهد. من از قبل اینتر را داشتم و نمی‌توانستم حواسم را به چیز دیگری پرت کنم.

کیوو؟ او مرا با آرامشی که در برخورد با هر موقعیت دارد، غافلگیر کرده؛ حتی موقعیت‌هایی که روی کاغذ عادی نیستند. او بلد است گروه را مدیریت کند و خودش را محبوب دیگران کند. حتی مورینیو هم به خاطر رهبری‌اش او را دوست داشت؛ او در زمین یک مربی بود.

مصدومیت شدید کیوو در دیدار مقابل کیه‌وو ورونا؟ بعد از شکستگی سرش، نگران سلامتی‌اش بودم. اما او مثل یک صخره واکنش نشان داد؛ سرش سوراخ شده بود، اما فوراً شجاعت زیادی از خودش نشان داد. هنوز یک ماه هم نگذشته بود که دوباره به میدان برگشت. یادم هست به من گفت هر بار که با سر به توپ ضربه می‌زند، برای دو یا سه ثانیه فقط سیاهی جلوی چشمانش می‌بیند.

اگر در اینتر بودم برای چه بازیکنی ولخرجی می‌کردم؟ همیشه بازیکنان لیگ برتر را دوست داشته‌ام، بنابراین به نظرم بازار نقل‌وانتقالات اینتر خوب بوده است. با این حال، من بازیکنی مثل نیکو پاز را از دست نمی‌دادم.

در ماه مارس صحبت کردیم و آن‌ها پیشنهاد هدایت تیم پریماورا (زیر ۱۹ سال) را به من دادند. این فرصت خوبی برای پیشرفت بود و من هم موافق بودم، اما می‌خواستم با گروه خودم کار کنم؛ بازیکنان و جوانانی که بتوانم برای رشدشان برنامه‌ریزی کنم.
اما در فوتبال پایه ایتالیا یک عادت غلط وجود دارد که اتفاقاً یکی از دلایل مشکلات فوتبال شماست: من باید تمام هفته با بازیکنان خودم تمرین می‌کردم، اما روز مسابقه مجبور بودم به کسانی بازی بدهم که در تیم زیر ۲۳ سال بازی نکرده بودند! واقعاً معنی این کار چیست؟ اگر بازیکنی برای بازی در سری C به اندازه کافی خوب نیست، چرا باید برای پریماورا بازی کند؟
باشگاه با این اصل و دیدگاه من موافقت نکرد و من هم تصمیم گرفتم کنار بکشم.