خریدهای اینتر مثل همیشه فوق‌العاده هوشمندانه است. کریستین کیوو بعد از بازی با آرسنال حرفش را با این جمله تمام کرد که ریتم و شدت بازی در لیگ برتر انگلیس متفاوت است. و دقیقاً به همین دلیل اینتر کار را با جذب استونز شروع می‌کند؛ یک فرصت طلایی در بازار. کیوو می‌خواهد در نیمه زمین حریف بازی کند؛ آکانجی توانایی این کار را دارد و استونز حتی بیشتر و بهتر از او این نقش را ایفا می‌کند. البته استونز گاهی اوقات در جریان بازی تمرکزش را از دست می‌دهد؛ همان اتفاقی که برای آکانجی هم روی گل مونتزا رخ داد.

جای بازیکنی مثل کرتیس جونز در اینتر خالی بود. او بازیکنی است که تقریباً در تمام مسابقات می‌تواند نمره ۶.۵ بگیرد؛ شاید بازیکن ۹ از ۱۰ نباشد، اما هیچ‌وقت هم نمره ۵ نمی‌گیرد. گل‌های زیادی نمی‌زند؟ مک‌تامینی هم در ابتدا گل‌های زیادی نمی‌زد. او بازیکنی جوان و سرحال است که برای یک پروژه مشخص به اینتر آمده. جد اسپنس هم نیاز به آموزش دارد. او اعتمادبه‌نفس بالایی دارد، به سمت مدافع حریف می‌رود و دریبل می‌زند، اما گاهی در محوطه جریمه خودی حرکات اضافی انجام می‌دهد که باید از بازی‌اش حذف شوند. اگر اسپنس این حرکات پر ریسک را در محوطه جریمه خودی کنار بگذارد، به بازیکنی بسیار خطرناک تبدیل خواهد شد.

باشگاه‌های زیادی به دنبال جذب یک بازیکن هجومی هستند؛ جالب اینکه حتی اینتر هم در این دسته قرار می‌گیرد. با اینکه اینتر چهار مهاجم دارد، به دنبال بازیکنی با ویژگی‌های متفاوت نسبت به مهاجمان فعلی کریستین کیوو است. پیدا کردن چنین بازیکنی طی هشت روز آینده و پایانی آسان نیست، مگر اینکه باشگاه دست به تغییرات و اقدامات خاصی در بازار بزند. اما زیبایی بازار نقل‌وانتقالات به همین چیزهاست.

جوزپ مارتینز با بازی با پایش ریسک‌های زیادی می‌کند، اما این موضوع برای من اهمیت چندانی ندارد. چیزی که برایم مهم‌تر است این است که یک دروازه‌بان در سطح اینتر باید گل وارلا (مهاجم مونتزا) را مهار کند. اگر درباره دروازه‌بان‌هایی صحبت می‌کنیم که می‌توانند دروازه‌بان اصلی اینتر باشند، یک دروازه‌بان بزرگ آن توپ را می‌گیرد. مارتینز فصل گذشته نشان داد که می‌تواند در سطح اینتر باشد، اما فیکس شدن در دروازه اینتر مسئله دیگری است و برای قضاوت نهایی درباره او باید منتظر بمانم.