اینتر زندگی من را، هم به‌عنوان یک انسان و هم به‌عنوان یک فوتبالیست، تغییر داد، اگر بگویم دلتنگش نمی‌شوم دروغ گفته‌ام. وقتی در جایی روزهای خوبی را سپری کرده باشی جدا شدن از آن آسان نیست اما آرامش دارم چون می‌دانم هرچه در توان داشتم برای این تیم گذاشتم (با بغض)

آیا دوست داشتم قراردادم تمدید شود؟ بله، دوست داشتم یک سال دیگر در اینتر بمانم اما باشگاه تصمیم دیگری گرفت و من به آن احترام می‌گذارم.

در اینتر فقط خودِ واقعی‌ام بودم؛ همان متئو. دوست دارم هواداران مرا به‌عنوان یک انسان و بازیکن ساده به یاد بیاورند. هیچ‌وقت دنبال جلب توجه نبودم، فقط سعی کردم یک سرباز قابل اعتماد برای تیم باشم، حتی در آخرین فصل با وجود اینکه کمتر بازی کردم، همیشه با نهایت توان تمرین می‌کردم. اگر بازیکنان جوان یا حتی باتجربه‌ها تا حدی از من الگو گرفته باشند، یعنی وظیفه‌ام را به‌خوبی انجام داده‌ام.

در مورد انتقال پالسترا به چلسی، به تصمیمش احترام می‌گذارم و فکر نمی‌کنم کسی حق داشته باشد آن را زیر سؤال ببرد. خیلی چیزها به افرادی که کنارت هستند و توصیه‌هایی که دریافت می‌کنی بستگی دارد. خودم قبل از پیوستن به منچستر یونایتد، سه فصل عالی را در سری‌آ پشت سر گذاشته بودم و احساس می‌کردم شایسته آن انتقال هستم، البته فوتبال و بازار نقل‌وانتقالات امروز با گذشته تفاوت زیادی کرده است.

سازگاری با آنتونیو کونته برایم آسان‌تر بود چون از تیم ملی او را به‌خوبی می‌شناختم، او ذهنیت برنده را به من منتقل کرد و پایه‌های دوره موفقیت اینتر را بنا گذاشت.

اینزاگی مسیر موفقیت تیم را ادامه داد و آزادی عمل بیشتری در زمین به ما داد. حیف که نتوانستیم جام‌های بیشتری کسب کنیم اما در تمام این سال‌ها همیشه تیمی مدعی و رقابتی بودیم.

کیوو تیمی قدرتمند را تحویل گرفت اما از نظر روحی و روانی در مقطع حساسی قرار داشتیم، او خیلی زود متوجه شد که قبل از هر بحث تاکتیکی، باید تعادل ذهنی و آرامش روانی را به تیم برگرداند.

هسته اصلی تیم یعنی لائوتارو، بارلا، باستونی و دی‌مارکو، هنوز می‌تواند سال‌ها به مسیرش ادامه دهد چون کیفیت مهم‌ترین عامل است، این بازیکنان با اینتر زندگی می‌کنند، محیط باشگاه را کاملاً می‌شناسند و می‌دانند برای قهرمانی چه چیزی لازم است.

با تمام بازیکنان ایتالیایی تیم رابطه‌ای فراتر از فوتبال دارم البته باید از مارکوس تورام هم نام ببرم؛ او فرانسوی است اما ته دلش کمی ایتالیایی هم هست! خودش به من گفت آن‌قدر در جام جهانی روی نیمکت نشست که احساس کرده کمی شبیه دارمیان شده است.

بعد از پایان دوران فوتبالم چه خواهم کرد؟ اینتر به من پیشنهادی برای فعالیت در آکادمی باشگاه داده بود که باعث افتخارم بود اما احساس کردم هنوز زمانش نرسیده است، با این حال دوست دارم روزی مربیگری را از رده‌های پایه آغاز کنم.