اینتر در حال بررسی شرایط جذب عنان خلایلی است اما او تنها گزینه نراتزوری نیست، مدیران اینتر هم‌زمان روی چندین گزینه مختلف کار می‌کنند تا بهترین انتخاب را برای تقویت تیم داشته باشند.

فابریتزیو رومانو


@interir

رمزگشایی از سیاست‌های اوکتری در اینتر؛ افزایش ارزش، نه افزایش هزینه‌ها (بخش اول)

اختصاصی - از زمانی که اوکتری مالک اینتر شده، تقریباً تمام تصمیمات باشگاه زیر ذره‌بین هواداران بوده؛ از نقل‌وانتقالات گرفته تا تمدید قراردادها، پروژه ورزشگاه و حتی نحوه هزینه‌کرد درآمدهای باشگاه.

اما اینجا یک سؤال اساسی شکل می‌گیرد؛ آیا اینتر هنوز با منطق یک باشگاه فوتبالی مدیریت می‌شود یا حالا بیشتر به چشم یک فرصت سرمایه‌گذاری دیده می‌‌شود؟

برای پاسخ به این سؤال، باید یک نکته مهم را در نظر گرفت؛ اوکتری یک مالک سنتی نیست، بلکه یک صندوق سرمایه‌گذاری است. همین تفاوت بنیادین باعث شده بسیاری از تصمیمات امروز اینتر نه بر اساس حداکثر جاه‌طلبی ورزشی، بلکه بر اساس منطق افزایش ارزش دارایی و کنترل ریسک اقتصادی گرفته شود.

دقیقاً همین‌جا محل اختلاف شروع می‌شود؛ جایی که بخشی از هواداران انتظار دارند مالک جدید مثل الکان در یوونتوس یا سایر مالکان ثروتمند اروپایی با تزریق سرمایه مستقیم مسیر تیم را هموار کند، اما اوکتری عملاً وارد مدلی نشده که بر پایه تزریق سرمایه مستقیم برای جهش فوری ورزشی باشد؛ تصمیمی که برای بخشی از هواداران قابل قبول نیست.

نکته‌ای که این بحث را حساس‌تر می‌کند این است که اوکتری باشگاهی را که ارزش آن چند میلیارد یورو برآورد می‌شود، با رقمی در حدود ۳۶۸ میلیون یورو و از طریق ساختار بدهی به دست آورد؛ اما پس از تملک، برخلاف انتظارِ بخشی از هواداران، نه تنها تزریق سرمایه سنگین انجام نداد، بلکه مدل اداره باشگاه را به سمت خودکفایی کامل با تکیه بر درآمدهای خود اینتر سوق داد؛ مسیری که در ادامه شبیه‌تر به رویکرد اواخر دوران ژانگ شد تا یک تغییر مالکیتی کلاسیک.


اوکتری به دنبال چیست؟
اوکتری اینتر را از خانواده ژانگ خریداری نکرد و پس از ناتوانی چینی‌ها در بازپرداخت وام ۳۶۸ میلیون یورویی خود، مالکیت باشگاه به این صندوق آمریکایی منتقل شد. در عمل، اوکتری کنترل یکی از بزرگ‌ترین باشگاه‌های اروپا را با هزینه‌ای بسیار پایین‌تر از ارزش واقعی آن به دست آورد؛ باشگاهی که در همان مقطع، طبق برآوردهای منتشرشده، ارزشی در حدود ۱.۲ میلیارد یورو داشت و حالا این رقم بیشتر است.

از همان ابتدا مشخص بود که نگاه اوکتری با یک مالک فوتبالی تفاوت دارد. هدف اصلی یک صندوق سرمایه‌گذاری، افزایش ارزش دارایی و کسب بیشترین سود ممکن در زمان واگذاری آن است.
به همین دلیل برخلاف بسیاری از مالکان جدید، اوکتری تصمیم نگرفت مدیریت باشگاه را دگرگون کند. ماروتا و آسیلیو در سمت‌های خود باقی ماندند، زیرا ثبات مدیریتی، ریسک سرمایه‌گذاری را کاهش می‌دهد و ارزش باشگاه را حفظ می‌کند.

از سوی دیگر، پروژه ساخت ورزشگاه جدید نیز به یکی از مهم‌ترین اولویت‌های باشگاه تبدیل شد. دلیل آن هم روشن است؛ ورزشگاه مدرن، یکی از بزرگ‌ترین عوامل افزایش ارزش اقتصادی یک باشگاه فوتبال محسوب می‌شود و می‌تواند قیمت نهایی آن را به شکل قابل توجهی افزایش دهد.

همین نگاه در نحوه هزینه‌کرد درآمدها نیز دیده می‌شود. اینتر در فصل ۲۰۲۴/۲۵ رکورد درآمدی خود را شکست و بیش از ۵۰۰ میلیون یورو درآمد داشت، اما بخش کوچکی از این مبلغ صرف خرید بازیکن شد. در مقابل، باشگاه اعلام کرد حدود ۱۰۰ میلیون یورو از این درآمد تاریخی را به توسعه زیرساخت‌ها اختصاص می‌دهد؛ از راه‌اندازی تیم زیر ۲۳ سال گرفته تا بازسازی کمپ تاریخی «اینترلو» و توسعه امکانات باشگاه.

حتی در ساختار مالی نیز همین سیاست دیده می‌شود. اوکتری برای تسویه اوراق قرضه ۴۱۵ میلیون یورویی اینتر، به جای تزریق سرمایه از جیب خود به سبک گروه الیوت در میلان، حدود ۳۵۰ میلیون یورو وام جدید از بازار سرمایه خصوصی آمریکا دریافت کرد (اینجا) و باقی مبلغ را از محل درآمدهای باشگاه پرداخت. این رفتار نشان می‌دهد که اوکتری نیز مانند بسیاری از صندوق‌های سرمایه‌گذاری، ترجیح می‌دهد باشگاه تا حد ممکن روی پای خود بایستد.

در واقع، اگر بخواهیم سیاست اقتصادی اوکتری را در یک جمله خلاصه کنیم، باید گفت: افزایش ارزش اینتر، مهم‌تر از خرج کردن برای اینتر است.

@interir

رمزگشایی از سیاست‌های اوکتری در اینتر؛ افزایش ارزش، نه افزایش هزینه‌ها (بخش دوم)

این سیاست چگونه در نقل‌وانتقالات دیده می‌شود؟
وقتی این نگاه اقتصادی را بشناسیم، رفتار اوکتری در بازار نقل‌وانتقالات نیز قابل درک می‌شود.
اولین نکته، بی‌میلی این صندوق به جذب بازیکنان آزادِ باتجربه با کمیسیون‌های سنگین و دستمزدهای بالا است. از زمان آغاز مالکیت اوکتری، پرونده‌هایی مانند ریکاردو رودریگز، ماریو هرموسو و آدریان رابیو (پیش از انتقالش به مارسی) نشان داد که آنها حاضر نیستند برای چنین فرصت‌هایی هر هزینه‌ای را بپذیرند.

در مقابل، تقریباً تمام سرمایه‌گذاری‌های اصلی اینتر در دوران اوکتری روی بازیکنان جوان و حداکثر ۲۳ ساله انجام شده است. خریدهایی مانند پالاسیوس، سوچیچ، هنریکه، بونی و دیوف، همگی در همین چارچوب قرار می‌گیرند؛ با این چشم‌انداز که علاوه بر کمک فنی، در آینده نیز قابلیت افزایش ارزش و فروش با سود را دارند.

البته به نظر می‌رسد این سیاست در ماه‌های اخیر کمی انعطاف‌پذیرتر شده. اکنون اوکتری حاضر است برای جایگزینی بازیکنان باتجربه، جذب یک گزینه مسن‌تر را نیز بپذیرد؛ البته به شرطی که هزینه انتقال و دستمزد او منطقی باشد. مطرح شدن نام‌هایی مانند پروودل به جای زومر یا خرید آکانجی به جای پاوار در تابستان قبل، یا پر کردن جای خالی آچربی با بازیکنی بالای ۲۳ سال می‌تواند نشانه‌ای از همین تغییر رویکرد باشد.
به نظر می‌رسد نقش ماروتا در این تغییر نیز مهم بوده. رئیس باتجربه نراتزوری همواره اعتقاد داشته که یک تیم مدعی، علاوه بر استعداد جوان، به چند بازیکن باتجربه در رختکن نیاز دارد؛ بازیکنانی که بتوانند در مسیر قهرمانی یا کسب سهمیه لیگ قهرمانان نقش رهبری ایفا کنند. تمدید قرارداد مخیتاریان را نیز می‌توان در همین چارچوب تحلیل کرد.

جمع‌بندی

شاید بسیاری از تصمیمات اوکتری در نگاه اول محافظه‌کارانه یا حتی ناامیدکننده به نظر برسد، اما اگر از زاویه یک صندوق سرمایه‌گذاری (که نشان داده خیلی به حضور مداوم در ورزش علاقه ندارد) به ماجرا نگاه کنیم و نه نگاه به‌عنوان یک هوادار، تقریباً تمام این تصمیم‌ها به یک نقطه مشترک می‌رسند؛ افزایش ارزش باشگاه با کمترین خرج ممکن در راستای هدف کسب حداکثر سود از فروش (پس از تاسیس سن‌سیروی جدید).

سرمایه‌گذاری روی زیرساخت، حمایت از پروژه ورزشگاه، خرید بازیکنان جوان، کنترل هزینه‌ها، حفظ ثبات مدیریتی و حتی انعطاف محدود در جذب بازیکنان باتجربه، همگی قطعات یک پازل هستند.

به همین دلیل، تا زمانی که اوکتری مالک اینتر باشد، احتمالاً سیاست باشگاه به شکل کنونی ادامه خواهد داشت؛ مدلی که هدفش افزایش تدریجی ارزش باشگاه و واگذاری آن در آینده با قیمتی به‌مراتب بالاتر از امروز است. اما سؤال اصلی اینجاست: آیا چنین مدلی در سطح باشگاهی مثل اینتر، سقف جاه‌طلبی ورزشی را پایین نمی‌آورد؟

مرتضی

@interir

فروش ویژه! بازیکن سالم، کم‌کارکرد و بدون خط و خش، فقط تو پارکینگ تیم ما مونده؛ بیاید ببریدش.

بازیکن خوبیه، فقط با تیم ما جور درنیومده. شما امتحانش کنید، شاید مسیِ گم‌شده ی تیمتون باشه!


@interir

گاتزتا

عنان خلایلی از سن ژیلواز، در حال حاضر گزینه اصلی اینتر برای تقویت سمت راست است. نراتزوری تلاش می‌کند در رقابت برای جذب خلایلی از ناپولی پیشی بگیرد. ارزش وینگر ۲۱ ساله اسرائیلی، با احتساب پاداش‌ها، حدود ۲۰ میلیون یورو برآورد می‌شود

@interir

گاتزتا

در حال حاضر، احتمال جذب عمر سوله توسط اینتر به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافته. در مقابل، نام تروو چالوبا، مدافع چلسی، دوباره به فهرست گزینه‌های اینتر بازگشته. او یکی از اهداف قدیمی نراتزوری محسوب می‌شود و باشگاه در چند پنجره نقل‌وانتقالاتی گذشته نیز شرایطش را زیر نظر داشته است

@interir

پیرو آسیلیو: دو مدافع جدید جذب خواهیم کرد

@interir

آسیلیو:

برای ما مهم جذب بازیکنی است که به درد تیم بخورد، نه یک خرید پرزرق‌وبرق.

هافبک هجومی (ترکوارتیستا)؟ در سیستم ۳-۵-۲ اصلاً چنین پستی وجود ندارد. شما سرمربی اینتر نیستید و سرمربی اینتر با آرایش ۳-۵-۲ بازی می‌کند، پس جایی برای هافبک هجومی نیست.


شایعات جذب کاماوینگا؟ باید واقع‌بین باشیم؛ این انتقال عملی نیست.

عنان خلایلی؟ او زیر نظر ما قرار دارد، همان‌طور که دست‌کم پنج بازیکن دیگر هم در فهرست هستند. در حال حاضر ارزیابی‌های لازم با حضور استعدادیاب‌ها و سرمربی در جریان است و بر اساس آن، بهترین گزینه را انتخاب خواهیم کرد.

استانکوویچ و ماسولین؟ آنها حداقل تا اواسط ماه اوت در تیم خواهند ماند و سپس درباره آینده‌شان تصمیم می‌گیریم. ما حساب ویژه‌ای روی استانکوویچ باز کرده‌ایم

@interir

آسیلیو:

کورتیس جونز را دوست داریم و هرگز این موضوع را انکار نکرده‌ام. او ویژگی‌هایی دارد که می‌تواند کیفیت بیشتری به تیم ما اضافه کند. اما فاصله قابل‌توجهی بین خواسته‌های ما و لیورپول وجود دارد. لیورپول کاملاً حق دارد مبلغی را که منطقی می‌داند درخواست کند و ما هم حق داریم تصمیم بگیریم که آیا آن شرایط برایمان قابل قبول است یا نه. در حال حاضر، انجام این انتقال را بسیار دشوار می‌بینم.

@interir

آسیلیو در مورد شایعات جذب پیسیلی (پیزیلی) هافبک جوان رم:

برای پیسیلی احترام و تحسین زیادی قائلم. او یکی از بهترین استعدادهای جوان فوتبال ایتالیاست، اما ما روی پست‌های دیگری کار می‌کنیم و به دنبال تقویت پست او نیستیم.


@interir

آسیلیو:

تازه یک جواب رد گرفتم (اشاره به مارکو پالسترا)؛ جواب ردی که حتی دوران دبیرستان هم نصیبم نشده بود! البته گاهی هم این ما هستیم که از یک مذاکره عقب‌نشینی می‌کنیم. هر کاری که باید انجام می‌دادیم را انجام دادیم، اما سقف توان مالی ما کمتر از نصف چیزی است که برخی باشگاه‌های دیگر می‌توانند هزینه کنند. در نهایت، این یک جواب رد بزرگ بود که باید آن را بپذیریم


بودجه مشخصی در اختیار داریم، اما این معنی نمی‌دهد که مبلغی را که برای پالسترا در نظر گرفته بودیم، حتماً صرف جذب بازیکن دیگری خواهیم کرد؛ هرچند این احتمال هم وجود دارد.

ما پیشنهاد مهمی برای پالسترا ارائه دادیم، چون از نظر ما ارزش او همین بود و او را یک سرمایه‌گذاری مناسب می‌دانستیم.
در حال حاضر در حال بررسی گزینه‌های مختلف هستیم و با سرمربی نیز در این زمینه مشورت می‌کنیم. هدف ما جذب بازیکنانی است که از نظر فنی و تاکتیکی برای تیم کارآمد باشند، فارغ از اینکه در نهایت چه مبلغی برای آنها پرداخت خواهیم کرد


@interir

آسیلیو:

نیکو پاز؟ درباره او مطالب زیادی خوانده‌ام، اما ما هرگز اقدامی برای جذبش انجام نداده‌ایم. در حال حاضر روی تقویت پست‌های دیگری کار می‌کنیم

@interir

❗️آسیلیو:

عمر سوله می‌تواند یک فرصت در بازار نقل‌وانتقالات باشد، اما مطمئن نیستم که در نهایت او همان بازیکنی باشد که جذب خواهیم کرد.

تروو چالوبا؟ همه گزینه‌ها را بررسی و ارزیابی می‌کنیم.

@interir

آسیلیو:

می‌گویند وقتی شکست می‌خوری، در واقع درس می‌گیری و ما فصل گذشته درس گرفتیم. این اتفاق بعد از فینال استانبول هم برایمان افتاده بود، اما نکته مثبت، واکنش باشگاه و همه بازیکنانی بود که تصمیم گرفتند انگیزه بیشتری پیدا کنند تا اتفاقات تلخ گذشته را جبران کنند و همین‌طور هم شد. قهرمانی‌ها باعث نمی‌شوند مشکلات پنهان شوند و قهرمانی فقط به پیروزی‌های بیشتر کمک می‌کند. نقطه قوت ما بعد از هر پیروزی باید این باشد که خیلی سریع ذهنمان را ریست کنیم. باید پیروزی را زود پشت سر بگذاریم، چون در فوتبال بیشتر از بردها، شکست‌ها در ذهن می‌مانند و به همین دلیل باید بلافاصله دوباره تمرکز کنیم و از نو شروع کنیم.

راه مقابله با برتری اقتصادی تیم‌های لیگ برتری؟ به نظرم فقط یک پاسخ وجود دارد؛ ایده‌ها.‌ هر سال فاصله اقتصادی بیشتر و بیشتر می‌شود. ما، مانند سایر باشگاه‌های ایتالیایی، باید به همان مسیری ادامه دهیم که تاکنون در آن موفق بوده‌ایم؛ یعنی با ایده‌های بهتر، ارزش بیشتری خلق کنیم و بازیکنانی را احیا کنیم که شاید در انگلیس نتوانسته‌اند نقش پررنگی داشته باشند. این تنها راه است، زیرا از نظر اقتصادی امروز توان رقابت با باشگاه‌های لیگ برتر را نداریم. ما عادت نداریم برای خودمان بهانه بیاوریم یا گلایه کنیم؛ تلاش می‌کنیم با اتکا به ایده‌های بهتر، یک قدم جلوتر باشیم.

@interir

دی مارتزیو: خلایلی به اولویت نخست اینتر و ناپولی در نقل‌وانتقالات تبدیل شده؛ اینتر با جدیت به دنبال نهایی کردن این انتقال است و ارزش این بازیکن حدود ۳۰ میلیون یورو تخمین زده می‌شود


@interir

آسیلیو:

اگر سراغ بازیکنانی در سطح بالا، مخصوصاً در لیگ‌های دیگر، بروید طبیعتاً ریسک بیشتری هم می‌پذیرید. ما کار را از گزارش‌های استعدادیاب‌هایمان شروع می‌کنیم، اما وقتی باشگاه‌های بزرگ وارد رقابت می‌شوند، عملاً جذب آن بازبکن ممکن نیست. حتی گاهی عمداً وارد رقابت برای بعضی بازیکنان نمی‌شوم، چون می‌دانم در نهایت هدف باشگاه‌های خاصی قرار می‌گیرند.


ماروتا که سال‌ها مدیر ورزشی بوده، حالا به‌عنوان رئیس باشگاه کمی سخت‌گیرتر شده. وقتی مدیر اجرایی بود بیشتر سمت ما بود. خوشبختانه او نقش واسطه بین ما و مالک باشگاه را دارد و می‌تواند ارتباط مؤثرتری با آن‌ها برقرار کند. مالکیت باشگاه ما کمی خاص است و داشتن چنین واسطه‌ای بین بخش ورزشی و مالکان، به ما کمک می‌کند تا ایده‌هایمان را منتقل کنیم؛ گاهی این کار خوب پیش می‌رود و گاهی هم نه چندان خوب.

@interir

دی‌مارتزیو در مورد وضعیت خط دفاع اینتر:

علاقه به عمر سوله تا حدی کاهش یافته. دلیلش را نمی‌دانم. شاید باشگاه بعداً توضیح بدهد. تروو چالوبا گزینه‌ای جدی و واقعی است، اما یک پیشنهاد رسمی ۲۵ میلیون یورویی از سوی کومو وجود دارد. باید دید آیا اینتر می‌تواند از کومو در این رقابت پیشی بگیرد یا نه

@interir