🤔امضای توافق جامع راهبردی با روسیه گامی بزرگ در سیاست خارجی ایران

🔻به نظر می‌رسد بالاخره پس از چندین جابه‌جایی زمانی در امضای قرارداد جامع همکاری میان ایران و روسیه، در نهایت در ۲۸ دی ماه با سفر مسعود پزشکیان، رئیس جمهور کشورمان به روسیه، شاهد امضای یکی از مهم‌ترین سندهای همکاری بین‌المللی ایران در زمینه‌های مختلف کشاورزی، حمل‌و‌نقل، انرژی، اقتصادی، امنیتی و نظامی خواهیم بود.

🔻از سوی دیگر با توجه به روند تحولات بین‌المللی و منطقه‌ای از جمله فرارسیدن بند غروب برجام، تغییرات امنیتی پیش آمده در سوریه، تقابل احتمالی ایران و رژیم صهیونیستی، تحولات احتمالی در قفقازجنوبی و بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید به نظر می‌رسد ایران با چالش‌های جدیدی روبروست که نیاز به تغییر در رویکردها و افزایش همکاری‌های منطقه‌ای را به امری حتمی بدل کرده است.

🔻واقعیت‌های جاری بین‌المللی و جهانی نشان می‌دهد که ایران و روسیه ناگزیر به حفظ و تقویت روابط خود هستند و روابط تهران و مسکو به سمت تقویت هرچه بیشتر پیش می‌رود. تحریم‌های غرب علیه روسیه و عضویت ایران در سازمان همکاری اقتصادی اوراسیایی نیز به تسریع این روند کمک کرده است.

🔻زمینه‌های کلیدی همکاری، از جمله حمل و نقل، بخش انرژی، دفاع و امنیت منطقه‌ای، در مرکز این توافق تاریخی قرار دارد. روابط تهران و مسکو فراتر از مبادلات اقتصادی صرف است زیرا به یک مشارکت استراتژیک جامع تبدیل شده است که نشان‌دهنده منافع مشترک دو کشور در ثبات منطقه‌ای و مقابله با نفوذ غرب است.

🔻چشم‌‌انداز اقتصادی ایران و روسیه با وابستگی مشترک دو کشور به صادرات انرژی و تجربه فعالیت تحت تحریم‌های بین‌المللی غرب شکل گرفته است. این همسویی رو به رشد بین دو کشور فرصتی کاملاً منحصر به فرد برای غلبه بر چالش‌ها و گشودن راه‌های جدید برای رشد اقتصادی ارائه می‌کند. 

🔻یکی از پایه‌های اصلی این مشارکت‌ که در سال‌های اخیر اهمیت خود را نشان داده، کریدور حمل و نقل شمال-جنوب است که یک پروژه زیرساختی و حیاتی برای اقتصاد هردو کشور محسوب می‌شود که تجارت بین ایران، روسیه و چندین شریک منطقه‌ای و بین‌المللی را تسهیل می‌کند. این سرمایه گذاری استراتژیک در شبکه‌های حمل و نقل به وضوح نشان دهنده قصد مسکو و تهران برای تقویت روابط تجاری و تأمین منافع متقابل در سال‌های آینده و مقابله موثر با تحریم‌های غرب خواهد بود.

🔻فراتر از نفت و گاز، کشورها برای تنوع بخشیدن به اقتصاد خود از طریق تأمین بازارهای جدید در آسیا -به ویژه در منطقه آسیای شرقی- همکاری می‌کنند تا با تقویت یکپارچگی بیشتر در اتحادیه اقتصادی اوراسیا(EAEU) وابستگی خود را به بازارهای غربی کاهش دهند. موقعیت استراتژیک ایران، این کشور را به یکی از مهم‌ترین مسیر‌های ترانزیتی کالا بین اروپا با آسیای مرکزی، چین و هند تبدیل کرده است.

🔻از دیگر جنبه‌های همکاری میان دو کشور در ذیل تفاهم‌نامه جامع همکاری ۲۰ ساله می‌تواند تسهیل فرایندهای تبادلات مالی و از همه مهم‌تر تجارت با ارزهای ملی میان تهران و مسکو باشد.

🔻با نگاهی به آینده، احتمالاً مشارکت نظامی ایران و روسیه با تأکید بر تلاش‌های متقابل ضد تروریسم، تضمین ثبات منطقه‌ای و همکاری بیشتر در زمینه تجارت تسلیحات تقویت خواهد شد. این امر نقشی اساسی در تقویت امنیت هر دو کشور و توانایی آنها برای اعمال نفوذ ژئوپلیتیکی بر خاورمیانه و فراتر از آن ایفا خواهد کرد.

🔻با این حال، آینده این رابطه در برابر روندهای بین‌المللی گسترده‌تر، از جمله پویایی قدرت در حال تحول بین ایالات متحده، روسیه و چین آسیب‌پذیر است. 
کلید موفقیت اتحاد آنها در نهایت در ایجاد تعادل بین اولویت‌های متنوع و اغلب متضاد، غلبه بر موانع داخلی و خارجی و تمرکز بر اهداف استراتژیک بلندمدت نهفته است.

◽️متن کامل گزارش «مهدی سیف‌ تبریزی» پژوهشگر مسائل بین‌الملل را در پیوند اینستنت‌ویو بخوانید.

@JahanNama_News

ایران و روسیه ناگزیر به حفظ و تقویت روابط دو جانبه/ توافق جامع راهبردی ایران-روسیه

▫️مهدی سیف تبريزی پژوهشگر مسائل روسيه و اوراسیا درباره توافق جامع ایران و روسیه در گفتگو با اسپوتنیک گفت: به نظر می‌رسد بالاخره پس از چندین جابه‌جایی زمانی در امضای قرارداد جامع همکاری میان ایران و روسیه در نهایت امروز 28 دی ماه با سفر مسعود پزشکیان رئیس جمهور ایران به روسیه شاهد امضای یکی از مهم‌ترین سندهای همکاری بین‌المللی ایران در زمینه‌های مختلف کشاورزی، حمل‌و‌نقل، انرژی، اقتصادی، امنیتی و نظامی خواهیم بود.

▫️سیف تبريزی در ادامه گفت: از سوی دیگر با توجه به روند تحولات بین‌المللی و منطقه‌ای از جمله فرارسیدن بند غروب برجام، تغییرات امنیتی پیش آمده در سوریه، تقابل احتمالی ایران و اسرائیل، تحولات احتمالی در قفقازجنوبی و بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید به نظر می‌رسد ایران با چالش‌های جدیدی روبروست که نیاز به تغییر در رویکردها و افزایش همکاری‌های منطقه‌ای را به امری حتمی بدل کرده است.

▫️وی افزود: واقعیت‌های جاری بین‌المللی و جهانی نشان می‌دهد که ایران و روسیه ناگزیر به حفظ و تقویت روابط خود هستند و روابط تهران و مسکو به سمت تقویت هرچه بیشتر پیش می‌رود. تحریم‌های غرب علیه روسیه و عضویت ایران در سازمان همکاری اقتصادی اوراسیایی نیز به تسریع این روند کمک کرده است.

▫️از همین رو امضای توافق جامع همکاری گامی مهم در اتحاد در حال تحول بین دو ملت ایران و روسیه است. با توجه به اینکه هر دو کشور در شرایط فعلی و در آینده با چالش‌های مشترکی روبرو هستند، این مشارکت پیامدهای گسترده‌ای به‌ویژه در بخش‌های دفاعی، تجاری و انرژی به همراه خواهد داشت.

بیشتر بخوانید...

📱 ما را در سایت و تلگرام اسپوتنیک دنبال کنید 👇

🔸 Sputnik Iran | Telegram 🔸

ملاقات ریاض؛ گامی مهم در جهت حل مناقشات و آغاز روابط دیپلماتیک روسیه و آمریکا

▫️مهدی سیف تبريزی، کارشناس مسائل روسیه و اوراسیا به اسپوتنیک گفت: به نظر می‌رسد بالاخره پس از هزار روز جنگ در قاره اروپا شاهد روزنه‌های امیدی برای پایان دادن به مخرب‌ترین و پر هزینه‌ترین درگیری قاره سبز پس از جنگ دوم جهانی هستیم.

▫️تبریزی در ادامه گفت، با شروع کار دونالد ترامپ در کاخ سفید و تغییر دیدگاه‌های واشنگتن به سیاست جهانی و به التبع آن تغییر الویت‌های سیاست خارجی ایالات متحده که مهم‌ترین آن را باید در سیاست‌های اول آمریکای ساکن جدید کاخ سفید مشاهده کرد.

▫️آمریکا دیگر نمی‌خواهد هزینه تامین امنیت اروپا را بپردازد و این مهم‌ترین گذاره مطرح شده در میان تیم امنیتی، نظامی وسیاست خارجی دولت دوم ترامپ است. ترامپ دیگر نمی‌خواهد همانند سلف خود پول مالیات دهندگان آمریکایی را در نقاط دیگر جهان بابت پیشبرد سیاست‌های امپریالیستی آمریکا هزینه کند. از همین روی رئیس جمهور جدید ایالات متحده پس از روی کار آمدن، اولین اولویت خود را پایان دادن به جنگ اروپا اعلام کرد و در اولین فرصت یعنی پس از بیست روز از شروع دور دوم ریاست جمهوری با ولادیمیر پوتین همتای روس خود تماس گرفت و در یک مکالمه یک ساعت و نیمه که از سوی سرگئی ناریشکین رئیس سرویس اطلاعات خارجی روسیه بسیار «عمیق معنادار» توصیف شد به بررسی مسیرهای احتمالی پایان جنگ در اوکراین پرداخت.

▫️وی افزود، پس از آن بود که یخ‌های رابطه مستقیم دو کشور پس از سه سال شروع به ذوب شدن کرد و وزرای خارجه دو کشور نیز در یک مکالمه تلفنی مقدمات دیدارهای سطح بالا را فراهم کردند. اما دقیقا پس از این مکالمه تلفنی بود که اوکراین و شرکای اروپایی به شدت با ابتکار شروع مذاکرات صلح و پایان دادن به درگیری در اوکراین به مخالفت پرداختند و معتقد بودند هرگونه دیدار و گفتگو میان مقامات روسیه و ایالات متحده که بدون حضور نمایندگانی از کی‌یف و کشورهای اروپایی برگزار شود مورد تایید اتحادیه اروپا نخواهد بود و این کشورها حاضر به قبول نتایج آن نیستند.

▫️تبریزی خاطر نشان کرد، اما مقامات روس و آمریکایی در خصوص عدم دعوت زلنسکی به مذاکرات پیش رو دلایلی را مطرح کرده‌اند با این مضمون که اصولا دور اول مذاکرات و دیدارهای دو طرفه به منظور برطرف کردن گره‌های رابطه دو طرفه میان کرملین و کاخ سفید است و اصولا نیازی به حضور نمایندگان اوکراین و یا سایر کشورهای اروپایی نبوده است.

▫️دلیل بعدی فراهم کردن مقدمات دیدار میان روسای جمهور دو کشور در آینده نزدیک است و در آخر بررسی شرایط لازم به منظور شروع مذاکرات در خصوص پایان درگیری در اوکراین خواهد بود.

▫️وی افزود، اما به نظر باید دلایل دیگری را هم پشت سر این عدم دعوت سران اوکراینی به این جلسات لحاظ کرد. اولین دلیلی که می‌توان از آن یاد کرد تجربیات شکست خورده‌ای از مذاکرات چند جانبه همانند توافق مینسک است که نه اوکراین و نه آلمان و فرانسه دیگر شرکای اروپایی کی‌یف مواضع صادقانه‌ای در خصوص توافق امضا شده نداشتند به شکلی که مقامات وقت هر دو کشور توافق مینسک را فرصتی در جهت تقویت و تجهیز اوکراین برای تقابل با روسیه در آینده می‌دانستند. پس روس‌ها با نگاهی منطقی از حضور اعضای اروپایی ناتو در این نشست سرباز زدند تا بدین شکل از هرگونه کارشکنی در روند مذاکرات جلوگیری کنند.

▫️دلیل بعدی که می‌توان از آن یاد کرد اینست که روس‌ها حامی اصلی و یا به عبارت صحیح‌تر طرف اصلی خود را در این درگیری ایالات متحده می‌دانند. این دولت‌های سابق آمریکایی بودند که انقلاب میدان را در اوکراین سازمان دهی کردند و در سال‌های 2014 به بعد با سیاست‌های مختلف از جمله پیشنهاد عضویت اوکراین در ناتو این کشور را در تقابل با روسیه قرار دادند .

▫️دلیل مهم دیگری که بارهای از سوی مقامات روس به خصوص شخص ولادیمیر پوتین مطرح شد عدم مشروعیت قانونی زلنسکی برای تصمیم‌گیری در مجامع بین‌المللی به خصوص معاهده صلح میان دو کشور بوده است. تقریبا نزدیک به یک سال است که دوران قانونی ریاست جمهوری زلنسکی در اوکراین خاتمه یافته است و وی با دلایلی همچون عدم برگزاری انتخابات در شرایط جنگی سعی کرده است خود را در قدرت ابقا کند. پوتین اعتقاد دارد زلنسکی نماینده قانونی و مشروع مردم اوکراین نیست و از همین روی اجازه انجام مذاکره و امضای اسناد بین‌المللی را ندارد. زیرا پس از برگزاری انتخابات آزاد در این کشور رئیس جمهور قانونی می‌تواند امضای زلنسکی را در هر معاهده‌ای را زیر سوال برده و نقض کند.

📱 ما را در سایت و تلگرام اسپوتنیک دنبال کنید 👇

🔸 Sputnik Iran | Telegram 🔸