✍️زنگزور پیشران ناتوی قفقاز
(در روزنامه فرهیختگان بخوانید)

🔸بررسی چرایی حضور آمریکا در قفقاز پس از جنگ سرد
🔸اشتباهات سیاست خارجی ایران و روسیه پس از جنگ دوم قره‌باغ
🔸تاثیر جنگ اوکراین بر روندهای ژئوپلتیکی قفقاز‌جنوبی
🔸کریدور زنگزور و تهدیدات ژئوپلیتیکی برای ایران و روسیه
🔸نقش قدرت‌های فرامنطقه‌ای پس از بازگشت ترامپ در تحولات قفقاز‌جنوبی

لینک مطالعه مطلب 👇

زنگزور پیشران ناتوی قفقاز

🔴 زنگزور‌ پیشران ناتوی قفقاز

چرا در قفقاز جنوبی راه برای نفوذ غرب باز شد؟

🔻تحولات منطقه قفقاز جنوبی، به‌ویژه پس از جنگ تحمیلی ۱۲روزه میان ایران و رژیم صهیونیستی، به‌سرعت در حال تغییر و دگرگونی است. این در حالی است که به نظر می‌رسد دو کشور ایران و روسیه، به‌عنوان قدرت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی که از هرگونه تغییرات سیاسی و ژئوپلیتیکی در این منطقه تأثیر می‌پذیرند، از روند اتفاقات در منطقه قفقاز جنوبی عقب مانده‌اند.

🔻روسیه که پیش از شروع جنگ اوکراین و در اوایل سال ۲۰۲۰ سعی داشت استیلای مسکو را بر منطقه قفقاز جنوبی یا همان منطقه خارجِ نزدیک خود با اجرای سیاست‌هایی همچون مهار ارمنستان تثبیت کند، اجازه شروع بحرانی کنترل‌شده در این منطقه را داد تا زخم سی‌ساله دو همسایه، یعنی ارمنستان و جمهوری آذربایجان، سرباز کند و در انتها، همچون همیشه، بدون حل‌وفصل ریشه‌ای درگیری‌ها، قرارداد صلحی را امضا کنند که سرمنشأ اختلافات و منازعات جدید در منطقه باشد.

🔻از سوی دیگر، بازی خزنده رژیم صهیونیستی از سالیان قبل در قفقاز جنوبی و به‌ویژه در جمهوری آذربایجان، این پیام را به همراه داشت که این منطقه در آینده می‌تواند به چشم اسفندیار ایران تبدیل شود؛ موضوعی که در جریان جنگ تحمیلی ۱۲روزه شاهد آن بودیم.

🔻آنچه در هفته‌های گذشته جریان اتفاقات در منطقه قفقاز جنوبی را برخلاف منافع و امنیت ملی تهران و مسکو شدت بخشیده، مدیریت و راهبری تغییرات سیاسی و ژئوپلیتیکی منطقه توسط ایالات متحده و بازی هماهنگ اما متفاوت باکو-ایروان به‌عنوان لبه‌های یک قیچی در دستان طرف آمریکایی است.

◽تحلیل منافع ایران و روسیه در قفقاز جنوبی
🔻قفقاز جنوبی به دلیل موقعیت ژئوپلیتیکی منحصربه‌فرد خود به‌عنوان پل ارتباطی بین اروپا و آسیا، منابع انرژی غنی و نزدیکی به مرزهای ایران و روسیه، برای هر دو کشور از اهمیت استراتژیک برخوردار است. برای ایران، قفقاز جنوبی به‌عنوان دروازه‌ای برای دسترسی به بازارهای اروپا از طریق ارمنستان و گرجستان و همچنین سپری در برابر نفوذ رقبای منطقه‌ای مانند ترکیه و اسرائیل عمل می‌کند.

🔻روابط فرهنگی و تاریخی با ارمنستان نیز اهرمی برای تقویت نفوذ تهران در منطقه است. از منظر امنیتی، ایران نگران تقویت محور ترکیه-آذربایجان-اسرائیل است که می‌تواند تهدیدی مستقیم برای امنیت ملی ایران باشد، به‌ویژه با توجه به همکاری‌های نظامی و اطلاعاتی آذربایجان با اسرائیل و همچنین طرح «جهان ترک» ترکیه که بر پایه مفاهیم پان‌ترکی و پان‌تورانیسم استوار است.

◽اشتباه‌های سیاست خارجی ایران و روسیه پس از جنگ دوم قره‌باغ در سال ‌۲۰۲۰‌

ایران: فقدان استراتژی بلندمدت
🔻ایران پس از جنگ دوم قره‌باغ نتوانست نقش فعالی در مدیریت بحران ایفا کند. تهران که به دلیل روابط نزدیک با ارمنستان و نگرانی از تقویت محور ترکیه-آذربایجان-اسرائیل، مخالف هرگونه تغییر در مرزهای منطقه بود، به جای دیپلماسی فعال، به واکنش‌های سیاسی و نظامی محدود بسنده کرد. به گفته سیدعباس عراقچی، معاون سیاسی وقت وزیر امور خارجه، تهران از یک سو به تمامیت ارضی آذربایجان احترام می‌گذاشت، اما از سوی دیگر مخالف هرگونه اقدامی بود که به تشدید درگیری بین دو همسایه منجر شود. این رویکرد دوگانه، ایران را در موضعی منفعل قرار داد.

🔻یکی از اشتباه‌های کلیدی ایران، عدم سرمایه‌گذاری گسترده در روابط دیپلماتیک و به‌ویژه اقتصادی با ارمنستان بود که ذیل سیاست توازن مثبت میان جمهوری آذربایجان و ارمنستان تعریف می‌شد. تمرکز بیش از حد بر حفظ روابط نیم‌بند و عدم ایجاد تنش‌های سیاسی با جمهوری آذربایجان و نگرانی از وضعیت شیعیان این کشور، ایران را در موضعی دفاعی قرار داد.

روسیه: محاسبات نادرست و کاهش نفوذ
🔻روسیه، که پیش‌تر به‌عنوان میانجی اصلی در مناقشات قفقاز جنوبی شناخته می‌شد، پس از جنگ دوم قره‌باغ نتوانست جایگاه خود را حفظ کند. مسکو تصور می‌کرد با امضای توافق‌نامه صلح ۲۰۲۰ و استقرار نیروهای حافظ صلح در قره‌باغ، می‌تواند کنترل تحولات منطقه را در دست داشته باشد. اما عدم مداخله در حمایت از ارمنستان در جریان درگیری‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۳، بهانه کافی به دولت غرب‌گرای پاشینیان داد تا جهت‌گیری خود را به سمت نهادهای غربی تقویت و تا حد ممکن از ساختارهای موجود روسی فاصله بگیرد.

🔻از سوی دیگر، مسکو پس از شروع درگیری‌ها در اوکراین، به‌واسطه تحریم‌های غربی بر صنعت نفت و گاز این کشور و همچنین نیاز به کریدورهای جدید ترانزیتی، مجبور به یک سرمایه‌گذاری پرریسک بر روی جمهوری آذربایجان شد.

◽متن کامل گزارش مهدی سیف‌تبریزی، پژوهشگرمسائل روسیه را در سایت فرهیختگان بخوانید.

@JahanNama_News

✍️ توطئه‌ای در کاخ سفید؟

🔻در این یادداشت که به صورت مفصل به طرح ترامپ برای قفقاز پرداخته شده و در قسمت‌های دیگر می‌خوانید:

🔸طرح TRIPP: پوششی برای سلطه آمریکا

🔸اهداف آمریکا: محاصره ایران و طرد روسیه

🔸پاشینیان و علی‌اف: ابزارهای غرب در قفقاز

🔸تهدیدات برای ایران: محاصره و انزوا

🔸آینده‌ای پرمخاطره برای قفقاز و ایران

🔸ارزیابی چالش‌ها و احتمالات عدم موفقیت طرح ترامپ

ادامه مطالعه مطلب 👇

توطئه‌ای در کاخ سفید ؟

✍️ ترامپ بازنده تئاتر آلاسکا

🔻 نشست آلاسکا، با نمایش‌هایی چون پرواز جت‌ها و لیموزین مشترک، صحنه برتری پوتین بود.
🔻استراتژی ترامپ در انتقال مسئولیت به زلنسکی و اروپا، فشار را بر کی‌یف افزایش داد، در حالی که پوتین زمان و مشروعیت جهانی و رسانه‌ای بیشتری به دست آورد. ناکامی‌های سیاست خارجی ترامپ، از اوکراین تا خاورمیانه، نشان‌دهنده تمرکز او بر نمایش سیاسی به جای دستاوردهاست.

🔻ادامه مطالعه مطلب

ترامپ بازنده تئاتر آلاسکا

🎥 در گفتگو با مجله بین‌الملل جهان امروز شبکه خبر بیان شد؛

🔻در نشست آلاسکا چه گذشت ؟؟

🔻چرا پوتین قبل از شروع نشست آلاسکا پیروز این دیدار بود؟

🔻دلایل پیروزی مسکو در این نشست چیست؟؟

https://imna.ir/x9CKX

🎤 مصاحبه با خبرگزاری ایمنا در خصوص سفر رئیس‌جمهور به ارمنستان و قرارداد صلح میان ارمنستان و جمهوری آذربایجان که منجر به حضور ایالات متحده در منطقه قفقاز به بهانه طرح جایگزین کریدور زنگزور به نام «مسیر ترامپ» شد.

✍️الزامات استراتژیک ایران و ضرورت اجرایی شدن کریدور ارس

🔻در دنیای امروز، که رقابت‌های ژئوپلتیکی بر سر مسیر‌های ترانزیتی و تجاری شدت گرفته، ایران به عنوان یک کشور کلیدی در مهم‌ترین منطقه ژئوپلتیکی جهان، نمی‌تواند از تحولات منطقه قفقاز غافل بماند.

🔻از همین‌روی کریدور ارس، به عنوان یک پروژه راهبردی در حال احداث، نه تنها یک مسیر حمل‌ونقل ساده، بلکه ابزاری برای تقویت جایگاه ایران در شبکه‌های مواصلاتی منطقه‌ای و جهانی است.

🔻ساخت کریدور ارس، یک ضرورت راهبردی برای ایران است. این پروژه، ایران را از تحولات ژئوپلتیکی قفقاز دور نگه می‌دارد، از عقب ماندن در کریدور‌های شرق-غرب جلوگیری می‌کند و طرح‌های شیطنت‌آمیز ایالات متحده، ترکیه و رژیم صهیونیستی را خنثی می‌نماید.

ادامه مطالعه مطلب👇

الزامات استراتژیک ایران و ضرورت اجرایی شدن کریدور ارس

#دونقطه
تهدید زنگزور (بخش اول)

مهدی سیف تبریزی، کارشناس مسائل روسیه:
برخلاف اون‌ چیزی که برخی از مسئولین اعلام می کنند زنگزور یک‌ مسئله کوچک نیست. علاوه بر آن تهدید دالان زنگزور فقط بحث اقتصادی نیست که می‌تواند خفگی ژئوپلیتیک راه به همراه داشته باشد. بلکه بحث های قومیتی و امنیتی را هم دارد و همچنین حضور آمریکا و ناتو در کنار اسرائیل در آذربایجان می‌تواند به تهدید جدی برای مرزهای شمالی ایران تبدیل شود.

گفتار؛ رسانه مسائل بین الملل
@Goftarmedia

#دونقطه
خیانت روس.یه به ایران؟!
تهدید زنگزور (بخش دوم)

مهدی سیف تبریزی، کارشناس مسائل روسیه:
برخی میگویند که در زنگزور، روس ها به ایران خیانت کردند. این در حالی ست که برنده پرونده زنگزور ترکیه و در امتداد آن غربی ها هستند. و قطعا روس‌ها نزدیک شدن ن.اتو به مرزهایشان را برنمیتابند. همان دلیلی که باعث شروع شدن بحران اوک.راین شد. شاید آن ها الان به دلیل ج.ن.گ اوک.راین با این موضوع کنار آمده باشند اما قطعا در آینده ماجرا به شکل دیگری رقم خواهد خورد.

گفتار؛ رسانه مسائل بین الملل
@Goftarmedia

⚡️بیانیه وزارت امور خارجه روسیه در خصوص رأی‌گیری در شورای امنیت سازمان ملل متحد درباره پیش‌نویس قطعنامه تمدید فنی برجام

در تاریخ ۲۶ سپتامبر (۴ مهرماه)، شورای امنیت سازمان ملل متحد رأی‌گیری پیرامون پیش‌نویس قطعنامه‌ای که از سوی روسیه و چین ارائه شده بود، برگزار کرد. این قطعنامه بر تمدید فنی اجرای برنامه جامع اقدام مشترک پیرامون برنامه هسته‌ای ایران(#برجام) و قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت، که به طور کامل آن را تایید کرده است، به مدت شش ماه تأکید داشت.

در این سند بر اهمیت دستیابی به راه‌حل دیپلماتیک از طریق گفت‌وگو در خصوص مسائل مرتبط با قطعنامه ۲۲۳۱ تأکید شده و ضرورت اعطای زمان بیشتر برای گفت‌وگوهای هدفمند مورد اشاره قرار گرفت. همچنین توافق مورخ ۹ سپتامبر (۱۸ شهریور) میان جمهوری اسلامی ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در قاهره مورد استقبال قرار گرفت و بر تداوم همکاری در این چارچوب تأکید شد.

یکی از عناصر اصلی این پیش‌نویس از سوی روسیه و چین، درخواست قاطع از تمامی اعضای اولیه برجام برای از سرگیری فوری مذاکرات مرتبط با قطعنامه ۲۲۳۱ و تعهدات جامع مندرج در آن بود.

🤝🏻ما از حمایت قاطع و مؤثر الجزایر و پاکستان قدردانی می‌کنیم. همچنین موضع کره جنوبی و گویان را که علیرغم فشارهای خارجی در برابر این ابتکار مخالفتی نشان ندادند، مورد توجه قرار می‌دهیم.

با توجه به تشدید سریع تنش‌ها پیرامون برنامه هسته‌ای ایران، اهمیت و ضرورت ابتکار روسیه و چین غیرقابل انکار بود.

در مقابل، بریتانیا، آلمان و فرانسه، با هدف بازگرداندن تحریم‌های سازمان ملل متحد علیه ایران که یک دهه پیش لغو شده بودند، از مسیرهای غیرقانونی عمل کردند. آنها همراه با ایالات متحده، که پیش‌تر از برجام خارج شده و مسیر نقض قطعنامه ۲۲۳۱ را در پیش گرفته است، با این ابتکار مسکو و پکن مخالفت ورزیدند.

این گروه از کشورها عملا مسیر دیپلماسی را کنار گذاشته و به سیاست تحریک، فشار و تهدید روی آوردند. کشورهای غربی به صورت مغرضانه کوشیدند اعضای غیردائم شورای امنیت را وادار به همراهی با رویکردی فرصت‌طلبانه، مغایر با اصول حقوق بین‌الملل و در بنیاد نادرست خود کنند. سیاستی که موجب بی‌ثباتی در امور بین‌الملل و تضعیف بنیان‌های امنیت بین‌المللی می‌شود.

ما بر این باور راسخ هستیم که استفاده از روش‌های قهری و فشار در حوزه عدم اشاعه هسته‌ای باید کنار گذاشته شود. این رویکردها نه‌تنها بی‌ثمر و زیان‌بار هستند، بلکه خطرناک‌اند، زیرا می‌توانند به تشدید اختلافات و در نهایت به درگیری‌های غیرقابل کنترل با پیامدهای تراژیک و جبران‌ناپذیر منجر شوند.

حامیان سیاست «فشار حداکثری» علیه ایران در تلاش‌اند تا با انحراف افکار عمومی از بار گناه حملات ماه ژوئن به تأسیسات هسته‌ای ایران که تحت پادمان‌های آژانس قرار داشت شانه خالی کرده و ایران را به‌عنوان تهدیدی جدی معرفی کنند. در این مسیر، هرگونه پیشرفت مثبت در همکاری ایران و آژانس مانعی در برابر پیشبرد دستورکار ضدایرانی آنان محسوب می‌شود. تجربه نشان می‌دهد که طرف‌های اروپایی در گذشته نیز توافقات ایران و آژانس را نقض کرده‌اند.

بریتانیا و دو کشور دیگر اروپایی نه‌تنها به برجام آسیب زدند، بلکه با نقض آشکار قطعنامه ۲۲۳۱ و دور زدن روندی که بر اساس اجماع در شورای امنیت مورد توافق قرهر گرفته بود، به اعتبار خود نیز لطمه وارد کردند. به همین دلیل، نه درخواست آنان در تاریخ ۲۸ اوت (۶ شهریور) برای فعال‌سازی «اسنپ‌بک» و نه پیش‌نویس قطعنامه‌ای که در تاریخ ۱۹ سپتامبر (۲۸ شهریور) به شورای امنیت ارائه شد، با الزامات قطعنامه ۲۲۳۱ انطباق نداشت و از منظر حقوق بین‌الملل فاقد اعتبار بوده و هیچ تعهدی برای دیگر کشورها ایجاد نمی‌کند.

❗️بدیهی است که فعال شدن «اسنپ‌بک» را نمی‌توان تحقق یافته تلقی کرد. قطعنامه ۲۲۳۱ و برجام همچنان تا ۱۸ اکتبر (۲۶ مهر) معتبر و لازم‌الاجرا هستند. دبیرخانه سازمان ملل نیز هیچ مبنای حقوقی یا اختیاری برای بازنگری یا عدول از مفاد این قطعنامه ندارد.

http://www.yjc.ir/fa/news/9007747

بررسی امکان اختلال در روند اجرایی قطعنامه‌های شورای امنیت توسط روسیه و چین که براساس سازوکار اسنپ‌بک بازگشته‌اند.

🔴 تهدید اروپا به استقرار نیروی نظامی در اوکراین؛ از حرف تا عمل

🔴آیا پوتین به تهدید خود در ارتباط با هدف قرار دادن نیروهای غربی در خاک اوکراین به عنوان «هدف مشروع» عمل خواهد کرد؟

مطالعه ادامه مطلب

تهدید اروپا به استقرار نیروی نظامی در اوکراین؛از حرف تا عمل

https://vatanemrooz.ir/fa/news/411883/چرا-استیو-ویتکاف-سر-قرار-نیامد
چرا استیو ویتکاف سر قرار نیامد؟