نمیدونم چرا

حق :)

اگه زمان به عقب برمی‌گشت و من میدونستم که قراره تو چه موقعیتی باشم شاید خیلی از تصمیمامو عوض میکردم

شرایط الانم بخاطر تصمیمای خودمه

قبول دارم

ولی من که نمیدونستم اینطوری میشه

فک کردم اگه باهم باشیم همه چی درست میشه و دنیا به روم میخنده

نگو اون موقع داشته میخندیده من خندشو کشتم😂

قاتلم شدم

خیلی دوس دارم بدونم سطح دغدغه بقیه چیه

اونام اینجور مشکلاتو دارن؟

میدونم خیلیا وضعیتشون بدتر از منه

ولی من که مسئولیت زندگی اونا رو ندارم

به اندازه کافی تو مسئولیتای زندگی خودم دارم غرق میشم

ایشالا وضعیتشون بهتر شه

حتی چیزایی که مینویسمم منظم نیستن

پراکندگی ذهنمو تو تک تک کارام میبینم

یعنی از بیرونم انقد معلومه؟

کلی ای کاش تو سرمه

ای کاش دکمه پاور داشت خاموش میکردم

ذهنم بیشتر از دهنم حرف زده تو این ۱۸ سال😂