اطرافیانم بهم میگن خیلی میدونی
زندگیت خیلی روتینه
داری درس میخونی به ابجیت میرسی به خودت میرسی و اینا

ولی درونم...احساس میکنم کل روز هیچکاری نمیکنم

از ابجیم بد مراقبت میکنم

درسامو بد میخونم

به خودم نمیرسم

و کلا دارم اکسیژن هدر میدم

شایدم حس اشتباهی باشه

ولی هست

نمیدونم چرا

حق :)

اگه زمان به عقب برمی‌گشت و من میدونستم که قراره تو چه موقعیتی باشم شاید خیلی از تصمیمامو عوض میکردم

شرایط الانم بخاطر تصمیمای خودمه

قبول دارم

ولی من که نمیدونستم اینطوری میشه

فک کردم اگه باهم باشیم همه چی درست میشه و دنیا به روم میخنده

نگو اون موقع داشته میخندیده من خندشو کشتم😂

قاتلم شدم

خیلی دوس دارم بدونم سطح دغدغه بقیه چیه

اونام اینجور مشکلاتو دارن؟

میدونم خیلیا وضعیتشون بدتر از منه

ولی من که مسئولیت زندگی اونا رو ندارم