خواص شگفت انگیز گوشت شتر
امروزه بسیاری از شهرنشینان به علت عادت نداشتن به مصرف گوشت شتر از خوردن آن اجتناب میکنند. برخی نیز بر این باورند که این گوشت سفت و دیرپز بوده و ارزش غذایی ندارد. حال پرسش اینجاست، ارزش غذایی گوشت شتر چه میزان است؟
به گزارش خبرگزاری برنا؛ دکتر مظاهری، متخصص تغذیه گفت: گوشت شتر منبع بسیار خوبی از مواد مغذی است و از جهت ترکیبات شیمیایی با گوشت سایر دامهای اهلی مقداری تفاوت دارد. این گوشت در مقایسه با گوشت گاو از میزان پروتئین و چربی کمتری برخوردار است و در مقایسه با سایر گوشتهای دیگر حاوی سدیم بیشتر و پتاسیم کمتری است.
وی افزود: مقدار ویتامین "ب کمپلکس" و برخی عناصر معدنی نظیر فسفر و کلسیم آن بسیار زیاد است. اما باید افزود که نسبت آهن و روی آن کمتر از گوشت سایر دامهای اهلی است و نسبت کلسیم این گوشت در عضلات ران آن زیادتر است.
این متخصص تغذیه بیان کرد: ویتامینهای گروه B این گوشت در تقویت اعصاب تاثیر زیادی دارند و "روی" آن در تقویت قوای جنسی و جلوگیری از اختلالات در رشد جنین کارآمد است. کالری بسیار بالای گوشت شتر قوای بدنی و استقامت را زیاد میکند و توصیه میشود که بانوان باردار و شیرده، دانشآموزان، ورزشکاران و افراد کهنسال از خوردن آن غافل نشوند.
وی تاکید کرد: ویژگی اصلی و متمایزکننده گوشت شتر در مقایسه با دیگر گوشتها، فقدان مواد هورمونی و آنتیبیوتیک در آن است؛ چرا که این حیوان در طبیعت آزاد و به دور از پرورش دامی رشد میکند. همچنین وجود مواد طعمدهنده و معطر در گوشت این حیوان موجب تحریک و ترشح غدد بزاقی و شیره معده شده و در نتیجه قدرت جذب را افزایش میدهد. معمولا از قلم و کوهان شتر در درمان درد پا و کمر و دردهای روماتیسمی استفاده میشود.
این متخصص تغذیه خاطر نشان کرد: از گوشت شتر به همراه کوهان آن که چربی خالص بوده و تقریبا ۸۲ درصد از وزن کل چربی بدن شتر را تشکیل میدهد در تهیه انواع خورش، آبگوشت و خوراک استفاده میشود. دل، جگر، قلوه، مغز، زبان و دیگر احشای این حیوان نیز از نظر ارزش تغذیهای تقریبا مانند دیگر دامهای اهلی است.
وی اضافه کرد: گوشت شترهای کمسن و سال که بین یک تا ۳ ساله هستند از جهت مزه، طعم و نرمی شبیه گوشت گوساله است. اما دلایلی که باعث شده مردم گمان کنند این گوشت دیرپز است، استفاده از گوشت شتر پیر است. هر چه عمر شتر بالا برود پیوند بین بافتهای گوشت آن افزایش یافته و حرارت پخت دیرتر بر آن تاثیر میگذارد. در ضمن گوشت شتر پیر برای سرخ کردن هم مناسب نیست؛ چرا که میزان کلاژن آن زیاد و حین سرخ کردن ناپز میماند.
مظاهری بیان کرد: کوهان شتر چربی خالص است. زیادهروی در مصرف آن برای تمام افراد خصوصا افراد با چربی خون بالا بسیار مضر است. گوشت شتر در اکثر نقاط به صورت فلهای عرضه میشود. بنابراین هنگام تهیه آن دقت کنید که ظاهر گوشت لزج، چسبنده و مترشح نباشد و عضلات سفت و قوام طبیعی داشته باشند.
وی در پایان به افرادی که قصد خریدن گوشت شتر دارند، توصیه کرد: هر نوع بوی غیرطبیعی و نامطبوع مانند ترشیدگی، تعفن و کپکزدگی، علامت فساد گوشت شتر است. خشک و چروکیده بودن از علایم نگهداری گوشت در شرایط نامناسب و غیربهداشتی است. این گوشت با دیگر فرآوردههای آن (دل، جگر، قلوه و …) باید حتما در داخل یخچالهای ویتریندار نگهداری شود.
امروزه بسیاری از شهرنشینان به علت عادت نداشتن به مصرف گوشت شتر از خوردن آن اجتناب میکنند. برخی نیز بر این باورند که این گوشت سفت و دیرپز بوده و ارزش غذایی ندارد. حال پرسش اینجاست، ارزش غذایی گوشت شتر چه میزان است؟
به گزارش خبرگزاری برنا؛ دکتر مظاهری، متخصص تغذیه گفت: گوشت شتر منبع بسیار خوبی از مواد مغذی است و از جهت ترکیبات شیمیایی با گوشت سایر دامهای اهلی مقداری تفاوت دارد. این گوشت در مقایسه با گوشت گاو از میزان پروتئین و چربی کمتری برخوردار است و در مقایسه با سایر گوشتهای دیگر حاوی سدیم بیشتر و پتاسیم کمتری است.
وی افزود: مقدار ویتامین "ب کمپلکس" و برخی عناصر معدنی نظیر فسفر و کلسیم آن بسیار زیاد است. اما باید افزود که نسبت آهن و روی آن کمتر از گوشت سایر دامهای اهلی است و نسبت کلسیم این گوشت در عضلات ران آن زیادتر است.
این متخصص تغذیه بیان کرد: ویتامینهای گروه B این گوشت در تقویت اعصاب تاثیر زیادی دارند و "روی" آن در تقویت قوای جنسی و جلوگیری از اختلالات در رشد جنین کارآمد است. کالری بسیار بالای گوشت شتر قوای بدنی و استقامت را زیاد میکند و توصیه میشود که بانوان باردار و شیرده، دانشآموزان، ورزشکاران و افراد کهنسال از خوردن آن غافل نشوند.
وی تاکید کرد: ویژگی اصلی و متمایزکننده گوشت شتر در مقایسه با دیگر گوشتها، فقدان مواد هورمونی و آنتیبیوتیک در آن است؛ چرا که این حیوان در طبیعت آزاد و به دور از پرورش دامی رشد میکند. همچنین وجود مواد طعمدهنده و معطر در گوشت این حیوان موجب تحریک و ترشح غدد بزاقی و شیره معده شده و در نتیجه قدرت جذب را افزایش میدهد. معمولا از قلم و کوهان شتر در درمان درد پا و کمر و دردهای روماتیسمی استفاده میشود.
این متخصص تغذیه خاطر نشان کرد: از گوشت شتر به همراه کوهان آن که چربی خالص بوده و تقریبا ۸۲ درصد از وزن کل چربی بدن شتر را تشکیل میدهد در تهیه انواع خورش، آبگوشت و خوراک استفاده میشود. دل، جگر، قلوه، مغز، زبان و دیگر احشای این حیوان نیز از نظر ارزش تغذیهای تقریبا مانند دیگر دامهای اهلی است.
وی اضافه کرد: گوشت شترهای کمسن و سال که بین یک تا ۳ ساله هستند از جهت مزه، طعم و نرمی شبیه گوشت گوساله است. اما دلایلی که باعث شده مردم گمان کنند این گوشت دیرپز است، استفاده از گوشت شتر پیر است. هر چه عمر شتر بالا برود پیوند بین بافتهای گوشت آن افزایش یافته و حرارت پخت دیرتر بر آن تاثیر میگذارد. در ضمن گوشت شتر پیر برای سرخ کردن هم مناسب نیست؛ چرا که میزان کلاژن آن زیاد و حین سرخ کردن ناپز میماند.
مظاهری بیان کرد: کوهان شتر چربی خالص است. زیادهروی در مصرف آن برای تمام افراد خصوصا افراد با چربی خون بالا بسیار مضر است. گوشت شتر در اکثر نقاط به صورت فلهای عرضه میشود. بنابراین هنگام تهیه آن دقت کنید که ظاهر گوشت لزج، چسبنده و مترشح نباشد و عضلات سفت و قوام طبیعی داشته باشند.
وی در پایان به افرادی که قصد خریدن گوشت شتر دارند، توصیه کرد: هر نوع بوی غیرطبیعی و نامطبوع مانند ترشیدگی، تعفن و کپکزدگی، علامت فساد گوشت شتر است. خشک و چروکیده بودن از علایم نگهداری گوشت در شرایط نامناسب و غیربهداشتی است. این گوشت با دیگر فرآوردههای آن (دل، جگر، قلوه و …) باید حتما در داخل یخچالهای ویتریندار نگهداری شود.
خواص فوق العاده شیر شتر
شیر شتر دارای فواید و خواص فوق العاده است و مصرف آن برای سلامتی و زیبایی بسیار مفید است، در ادامه از ارزش غذایی و خواص بی نظیر شیر شتر آگاه خواهید شد.
به گزارش خبرگزاری برنا؛ احتمالا بیشتر اوقات شیر گاو مصرف کرده اید ولی آیا تا به حال می دانستید که شیر شتر چقدر فایده دارد؟ خبر دارید که شیر شتر بیماری هایی را درمان می کند که شیر گاو نمی تواند از پس آن ها بربیاید؟ شیر شتر که به دوغ شتر نیز معروف است ارزش غذایی بالاتری نسبت به شیر گاو و گوسفند دارد. با توجه به خواص فوق العاده شیر شتر می توان در درمان بسیاری از بیماری ها چون اختلالات کبدی ، دیابت و ... از آن استفاده کرد پس لازم شد حتما در مورد خواص شیر شتر اطلاعات داشته باشید ؛ برای اطلاعات بیشتر، به خواندن این بخش به طور کامل ادامه دهید.خواص شیر شتر
مواد مغذی و ارزش غذایی شیر شتر:
برای شروع، شیر شتر کالری و چربی اشباع شده کمتری نسبت به شیر گاو دارد. یک لیوان شیر شتر فقط 110 کالری و 4.5 گرم چربی دارد، در حالی که شیر گاو 150 کالری و 8 گرم چربی دارد. شیر شتر همچنین تقریبا نصف شیر گاو چربی اشباع شده دارد، یعنی 3 گرم در برابر 8 گرم.
شیر شتر اساسا نسبت به شیر گاو از مقدار بیشتری ویتامینB3، آهن، و ویتامین C برخوردار است و لاکتوز کمتری نیز دارد، بنابراین افرادی که مشکل عدم تحمل لاکتوز دارند، برای هضم شیر شتر، اغلب به مشکلی بر نمی خورند.
شیر شتر در مقایسه با شیرهای دیگر مانند شیر گاو و بوفالو دارای خواص بیشتری است.
شیر شتر نسبت به شیر گاو سالم تر است.
مانند شیر انسان است و همین خاصیتش هضم و مصرفش را راحت تر می کند و لازم به ذکر نیست که همین خصوصیت، آن را از شیر گاو مغذی تر و بهتر می کند.
تفاوت های قابل توجه شیر شتر و شیر گاو:
تفاوت های اساسی بین آن ها وجود دارد که مهم ترین آن ها به این شرح هستند:
شیر شتر حاوی مقادیر بیشتری از مواد معدنی، مانند آهن، روی، پتاسیم، مس، سدیم، و منیزیم است.
در مورد میزان ویتامین A و B2 و پروتئین از شیر گاو غنی تر است.
3 برابر شیر گاو ویتامین C دارد.
نسبت به شیر گاو، اسیدهای چرب اشباع نشده و ویتامین های ضروریB بیشتری دارد و همچنین کلسترول کمتری دارد.
زمانی که شیر شتر با شیر گاو مقایسه می شود، شیر شتر ساختار پروتئین وی و کازئین متفاوتی دارد.
شیر شتر خاصیت آنتی بیوتیکی و آنتی ویروسی موثرتری دارد.
شیر شتر به راحتی متبلور نمی شود و راحت تر هضم می شود.
خواص و فواید شیر شتر برای سلامتی و زیبایی :
مطالعات نشان می دهد که این شیر دارای عوامل دارویی بسیار زیادی است. پروتئین لاکتوفرین در این شیر که ده بار بیشتر از شیر گاو بوده دارای خاصیت آنتی باکتریان و ضدویروسی و همچنین دارای قابلیت مبارزه با بیماری هایی مثل سرطان، آلزایمر، هپاتیت C، سل، زخم معده، دیابت و ایدز می باشد. به این دلیل که شتر در بیابان ها، مناطق کویری و به دور از آلاینده ها و مواد غیرطبیعی تغذیه می کند، به جرات می توان گفت تولیدات این حیوان جزو محصولات تمام ارگانیک است و جالب است بدانید به دلیل خواص بالای این شیر برخی از دانشمندان نام «طلای سفید بیابان» را برای آن انتخاب کرده اند.
طعم شیرشتر مانند بقیه چهارپایان شیرین است ولی برحسب نوع گیاهان مصرفی در برخی مناطق اندکی تیز یا متمایل به شور می باشد ؛ گفتنی است به دلیل کمتر بودن چربی شیر شتر نسبت به شیر گاو و گوسفند، می تواند آن را بهترین گزینه برای افرادی دانست که به شیر گاو حساسیت دارند و مصرف مداوم شیر شتر علاوه بر بهبود دیابت، کنترل فشار خون، گرفتگی عروق و پوکی استخوان در درمان بسیاری از بیماری های لاعلاج موثر است. حالا که مواد مغذی و فواید بیشتر شتر نسبت به شیر گاو را فهمیده ایم، اجازه دهید به فواید سلامتی شیر شتر نگاهی بیندازیم:
1. شیر شتر برای بچه هایی که آلرژی دارند، مفید است:
شیر شتر درمان خانگی خوبی برای بچه هایی است که نسبت به مواد غذایی آلرژی دارند، چه کسانی که میزان آلرژیشان کم است و چه کسانی که خیلی شدید است. دانشمندان روی یک گروه 8 نفره از بچه ها، که همگی به شیر آلرژی شدید داشته اند، تحقیق کرده اند و همه آنها به راحتی و بدون هیچ اثر جانبی از طریق رژیمی که حاوی شیر شتر بود، توانستند بر آلرژی غلبه کنند.این خاصیت به دلیل وجود ایمونوگلوبولین است که با بیماری ها مبارزه کرده و به کاهش آلرژی و علائم آن کمک می کند.
2. شیر شتر با اختلالات خودایمنی مبارزه می کند:
شیر شتر دارای فواید و خواص فوق العاده است و مصرف آن برای سلامتی و زیبایی بسیار مفید است، در ادامه از ارزش غذایی و خواص بی نظیر شیر شتر آگاه خواهید شد.
به گزارش خبرگزاری برنا؛ احتمالا بیشتر اوقات شیر گاو مصرف کرده اید ولی آیا تا به حال می دانستید که شیر شتر چقدر فایده دارد؟ خبر دارید که شیر شتر بیماری هایی را درمان می کند که شیر گاو نمی تواند از پس آن ها بربیاید؟ شیر شتر که به دوغ شتر نیز معروف است ارزش غذایی بالاتری نسبت به شیر گاو و گوسفند دارد. با توجه به خواص فوق العاده شیر شتر می توان در درمان بسیاری از بیماری ها چون اختلالات کبدی ، دیابت و ... از آن استفاده کرد پس لازم شد حتما در مورد خواص شیر شتر اطلاعات داشته باشید ؛ برای اطلاعات بیشتر، به خواندن این بخش به طور کامل ادامه دهید.خواص شیر شتر
مواد مغذی و ارزش غذایی شیر شتر:
برای شروع، شیر شتر کالری و چربی اشباع شده کمتری نسبت به شیر گاو دارد. یک لیوان شیر شتر فقط 110 کالری و 4.5 گرم چربی دارد، در حالی که شیر گاو 150 کالری و 8 گرم چربی دارد. شیر شتر همچنین تقریبا نصف شیر گاو چربی اشباع شده دارد، یعنی 3 گرم در برابر 8 گرم.
شیر شتر اساسا نسبت به شیر گاو از مقدار بیشتری ویتامینB3، آهن، و ویتامین C برخوردار است و لاکتوز کمتری نیز دارد، بنابراین افرادی که مشکل عدم تحمل لاکتوز دارند، برای هضم شیر شتر، اغلب به مشکلی بر نمی خورند.
شیر شتر در مقایسه با شیرهای دیگر مانند شیر گاو و بوفالو دارای خواص بیشتری است.
شیر شتر نسبت به شیر گاو سالم تر است.
مانند شیر انسان است و همین خاصیتش هضم و مصرفش را راحت تر می کند و لازم به ذکر نیست که همین خصوصیت، آن را از شیر گاو مغذی تر و بهتر می کند.
تفاوت های قابل توجه شیر شتر و شیر گاو:
تفاوت های اساسی بین آن ها وجود دارد که مهم ترین آن ها به این شرح هستند:
شیر شتر حاوی مقادیر بیشتری از مواد معدنی، مانند آهن، روی، پتاسیم، مس، سدیم، و منیزیم است.
در مورد میزان ویتامین A و B2 و پروتئین از شیر گاو غنی تر است.
3 برابر شیر گاو ویتامین C دارد.
نسبت به شیر گاو، اسیدهای چرب اشباع نشده و ویتامین های ضروریB بیشتری دارد و همچنین کلسترول کمتری دارد.
زمانی که شیر شتر با شیر گاو مقایسه می شود، شیر شتر ساختار پروتئین وی و کازئین متفاوتی دارد.
شیر شتر خاصیت آنتی بیوتیکی و آنتی ویروسی موثرتری دارد.
شیر شتر به راحتی متبلور نمی شود و راحت تر هضم می شود.
خواص و فواید شیر شتر برای سلامتی و زیبایی :
مطالعات نشان می دهد که این شیر دارای عوامل دارویی بسیار زیادی است. پروتئین لاکتوفرین در این شیر که ده بار بیشتر از شیر گاو بوده دارای خاصیت آنتی باکتریان و ضدویروسی و همچنین دارای قابلیت مبارزه با بیماری هایی مثل سرطان، آلزایمر، هپاتیت C، سل، زخم معده، دیابت و ایدز می باشد. به این دلیل که شتر در بیابان ها، مناطق کویری و به دور از آلاینده ها و مواد غیرطبیعی تغذیه می کند، به جرات می توان گفت تولیدات این حیوان جزو محصولات تمام ارگانیک است و جالب است بدانید به دلیل خواص بالای این شیر برخی از دانشمندان نام «طلای سفید بیابان» را برای آن انتخاب کرده اند.
طعم شیرشتر مانند بقیه چهارپایان شیرین است ولی برحسب نوع گیاهان مصرفی در برخی مناطق اندکی تیز یا متمایل به شور می باشد ؛ گفتنی است به دلیل کمتر بودن چربی شیر شتر نسبت به شیر گاو و گوسفند، می تواند آن را بهترین گزینه برای افرادی دانست که به شیر گاو حساسیت دارند و مصرف مداوم شیر شتر علاوه بر بهبود دیابت، کنترل فشار خون، گرفتگی عروق و پوکی استخوان در درمان بسیاری از بیماری های لاعلاج موثر است. حالا که مواد مغذی و فواید بیشتر شتر نسبت به شیر گاو را فهمیده ایم، اجازه دهید به فواید سلامتی شیر شتر نگاهی بیندازیم:
1. شیر شتر برای بچه هایی که آلرژی دارند، مفید است:
شیر شتر درمان خانگی خوبی برای بچه هایی است که نسبت به مواد غذایی آلرژی دارند، چه کسانی که میزان آلرژیشان کم است و چه کسانی که خیلی شدید است. دانشمندان روی یک گروه 8 نفره از بچه ها، که همگی به شیر آلرژی شدید داشته اند، تحقیق کرده اند و همه آنها به راحتی و بدون هیچ اثر جانبی از طریق رژیمی که حاوی شیر شتر بود، توانستند بر آلرژی غلبه کنند.این خاصیت به دلیل وجود ایمونوگلوبولین است که با بیماری ها مبارزه کرده و به کاهش آلرژی و علائم آن کمک می کند.
2. شیر شتر با اختلالات خودایمنی مبارزه می کند:
شیر شتر سرشار ایمونوگلوبولین یا آنتی بادی ها است، که مواد خارجی و مواد بیماری زا، یا مواد تولید کننده پادتن ها را هدف قرار می دهد و به خوبی آن ها را از سیستم ایمنی بدن پاکسازی می کند.شیر شتر دارای تعداد زیادی ترکیبات سیستم ایمنی است که کمک می کنند تا با اختلالات خود ایمنی، مانند بیماری مزمن بخش زیرین روده کوچک، سفت شدگی بافت ها یا سایر شرایط مبارزه کند. داروهای سنتیِ اختلالات خود ایمنی، معمولا سیستم ایمنی بدن را سرکوب می کنند، در حالی که شیر شتر آن را افزایش می دهد.
3 . کنترل علائم اوتیسم با شیر شتر:
شیر شتر، نشان داده است که می تواند علائم اوتیسم را کنترل کند و حتی در برخی موارد اوتیسم را از بین برده است.یک تحقیق کنترل شده نشان داده است که علائم اوتیسم به مرور بهتر شده است و افراد اوتیسم تعلیم پذیرتر ، کمتر پرخاشگر و کمتر به خود آسیب رسانده اند.البته نمی توان ثابت کرد که شیر شتر چگونه این شرایط را تحت کنترل قرار داده است.باور عموم اینگونه است که خاصیت آنتی اکسیدانی شیر شتر می تواند علائم اوتیسم را کاهش دهد.
4. شیر شتر سرشار از آنتی اکسیدان است:
شیر شتر سرشار از آنتی اکسیدان است، که آن را به نسخه خوبی برای حذف رادیکال های آزاد، کمک به درمان دردها مانند تجمع رنگدانه ها و سلول های سرطانی تبدیل کرده است. این خاصیت اطمینان می دهد که شیر شتر با استرس اکسید کننده مبارزه می کند. این خاصیت هم چنین شیر شتر را در کنترل یا کاهش علائم سرطان کمی موثر می کند.
آنتی اکسیدان شیر شتر
5.شیر شتر یک ضد التهاب است:
شیر شتر یک ماده ضد التهابی موثر است، که آن را برای درمان شرایط التهابی مانند سرفه و برونشیت تقریبا مفید می کند.شیر شتر همچنین ورم مفاصل و رماتیسم را نیز بهتر می کند.
6. شیر شتر ضد پیری پوست و جوان کننده است:
شیر شتر حاوی ترکیبی به نام اسید آلفا هیدروکسیل است که کمک می کند تا خطوط روی پوست و چروک ها بهتر شوند، بنابراین فرایند پیری را به تاخیر می اندازد.
7.شیر شتر سل را درمان می کند:
شیر شتر ماده آنتی باکتریال و آنتی ویروس قوی است، که بدن را از باکتری سل پاک می کند.
8.شیر شتر ضد دیابت است:
شیر شتر یک ماده ضد دیابت موثر است ؛ شیر شتر حاوی عوامل زیادی است که به خاصیت آن در کنترل و جلوگیری از دیابت مرتبط هستند.حاوی پروتیئنی شبیه انسولین است که اثرات دیابت را کاهش می دهد. انسولین موجود در شیر شتر، جذب مواد غذای ی خون را راحت تر می کند.
9. بدون مواد شیمیایی اضافی:
همگی می دانیم که شیر شتر 4 برابر بیشتر نسبت به سایر شیرها، ویتامین C دارد ؛ شیر شتر سرشار از آهن، فولات و سایر مواد مغذی است. این به معناست که نیازی به نگهدارنده ندارد.همچنین زمان نگهداریش بیشتر است و تا 3 هفته قابل استفاده می باشد.
10. شیر شتر برای کاهش وزن مفید است:
شیر شتر برای کنترل دیابت مفید است نه تنها به دلیل پروتئین انسولین گونه ای که دارد، بلکه به این خاطر که چربی کمی نیز دارد و این بدین معناست که شما ناخواسته وزن اضافه نمی کنید یا سطح کلسترول خونتان بالا نمی رود. شیر شتر سرشار از مواد مغذی، مواد معدنی و انسولین است.انسولین، قند خون را تنظیم می کند. افراد اوتیسم یا افرادی که نمی خواهند چربی زیادی در غذایشان داشته باشند، می توانند از شیر شتر استفاده کنند
11. شیر شتر برای بیماری های معده و گوارشی :
پیامبر گرامی اسلام (ص) فرموده اند:"به درستی که در شیر شتر برای کسانی که به سوءهاضمه و اسهال مبتلا هستند، درمان است"شیر شتر به صورت محصولات تخمیری برای درمان زخم معده، بی نظمی های بدن، اسهال، یبوست، زخم ها و حتی برای افزایش قدرت باروری تخمدان هم مصرف داشته و توصیه میشود.
12.شیر شتر برای تقویت چشم:
مصرف شیر شتر باعث تقویت چشم می شود و گاهی متخصصان طب سنتی دستور در چشم چکاندن این شیر را می دهند.
13. شیر شتر مفید برای بواسیر و تقویت قوای جنسی:
به طور خلاصه در این مورد باید گفت شیر شتر علاوه بر کلیه موارد فوق برای بیماری های طحال، بواسیر، جاری شدن ادرار و حیض و نیز تقویت نیروی جنسی مفید است.
3 . کنترل علائم اوتیسم با شیر شتر:
شیر شتر، نشان داده است که می تواند علائم اوتیسم را کنترل کند و حتی در برخی موارد اوتیسم را از بین برده است.یک تحقیق کنترل شده نشان داده است که علائم اوتیسم به مرور بهتر شده است و افراد اوتیسم تعلیم پذیرتر ، کمتر پرخاشگر و کمتر به خود آسیب رسانده اند.البته نمی توان ثابت کرد که شیر شتر چگونه این شرایط را تحت کنترل قرار داده است.باور عموم اینگونه است که خاصیت آنتی اکسیدانی شیر شتر می تواند علائم اوتیسم را کاهش دهد.
4. شیر شتر سرشار از آنتی اکسیدان است:
شیر شتر سرشار از آنتی اکسیدان است، که آن را به نسخه خوبی برای حذف رادیکال های آزاد، کمک به درمان دردها مانند تجمع رنگدانه ها و سلول های سرطانی تبدیل کرده است. این خاصیت اطمینان می دهد که شیر شتر با استرس اکسید کننده مبارزه می کند. این خاصیت هم چنین شیر شتر را در کنترل یا کاهش علائم سرطان کمی موثر می کند.
آنتی اکسیدان شیر شتر
5.شیر شتر یک ضد التهاب است:
شیر شتر یک ماده ضد التهابی موثر است، که آن را برای درمان شرایط التهابی مانند سرفه و برونشیت تقریبا مفید می کند.شیر شتر همچنین ورم مفاصل و رماتیسم را نیز بهتر می کند.
6. شیر شتر ضد پیری پوست و جوان کننده است:
شیر شتر حاوی ترکیبی به نام اسید آلفا هیدروکسیل است که کمک می کند تا خطوط روی پوست و چروک ها بهتر شوند، بنابراین فرایند پیری را به تاخیر می اندازد.
7.شیر شتر سل را درمان می کند:
شیر شتر ماده آنتی باکتریال و آنتی ویروس قوی است، که بدن را از باکتری سل پاک می کند.
8.شیر شتر ضد دیابت است:
شیر شتر یک ماده ضد دیابت موثر است ؛ شیر شتر حاوی عوامل زیادی است که به خاصیت آن در کنترل و جلوگیری از دیابت مرتبط هستند.حاوی پروتیئنی شبیه انسولین است که اثرات دیابت را کاهش می دهد. انسولین موجود در شیر شتر، جذب مواد غذای ی خون را راحت تر می کند.
9. بدون مواد شیمیایی اضافی:
همگی می دانیم که شیر شتر 4 برابر بیشتر نسبت به سایر شیرها، ویتامین C دارد ؛ شیر شتر سرشار از آهن، فولات و سایر مواد مغذی است. این به معناست که نیازی به نگهدارنده ندارد.همچنین زمان نگهداریش بیشتر است و تا 3 هفته قابل استفاده می باشد.
10. شیر شتر برای کاهش وزن مفید است:
شیر شتر برای کنترل دیابت مفید است نه تنها به دلیل پروتئین انسولین گونه ای که دارد، بلکه به این خاطر که چربی کمی نیز دارد و این بدین معناست که شما ناخواسته وزن اضافه نمی کنید یا سطح کلسترول خونتان بالا نمی رود. شیر شتر سرشار از مواد مغذی، مواد معدنی و انسولین است.انسولین، قند خون را تنظیم می کند. افراد اوتیسم یا افرادی که نمی خواهند چربی زیادی در غذایشان داشته باشند، می توانند از شیر شتر استفاده کنند
11. شیر شتر برای بیماری های معده و گوارشی :
پیامبر گرامی اسلام (ص) فرموده اند:"به درستی که در شیر شتر برای کسانی که به سوءهاضمه و اسهال مبتلا هستند، درمان است"شیر شتر به صورت محصولات تخمیری برای درمان زخم معده، بی نظمی های بدن، اسهال، یبوست، زخم ها و حتی برای افزایش قدرت باروری تخمدان هم مصرف داشته و توصیه میشود.
12.شیر شتر برای تقویت چشم:
مصرف شیر شتر باعث تقویت چشم می شود و گاهی متخصصان طب سنتی دستور در چشم چکاندن این شیر را می دهند.
13. شیر شتر مفید برای بواسیر و تقویت قوای جنسی:
به طور خلاصه در این مورد باید گفت شیر شتر علاوه بر کلیه موارد فوق برای بیماری های طحال، بواسیر، جاری شدن ادرار و حیض و نیز تقویت نیروی جنسی مفید است.
استفاده از فضولات شتر برای تولید سیمان در امارات
هزاران تن فضولات شتر برای تولید سوخت سیمان در شمال امارات متحده عربی مورد استفاده قرار می گیرد.
به گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از رویترز، هزاران تن فضولات شتر برای تولید سوخت سیمان در شمال امارات متحده عربی مورد استفاده قرار می گیرد. با این کار جلوی تولید گازهای گلخانه ای گرفته می شود و فضولات این حیوان به محل دفن زباله راه پیدا نمی کند.
طبق یک طرح دولتی ، کشاورزان در امارات فضولات شتر را در ایستگاههایی جمع آوری میکنند. بعد آن را با ذغال مخلوط می کنند تا سوخت یک کارخانه سیمان بزرگ شود.
مدیر کل این کارخانه سیمان گفت:« وقتی این ایده مطرح شد، همه به آن خندیدند».
ولی پس از آزمایشات مقدماتی، این شرکت دریافت که دو تن فضولات شتر می تواند جایگزین یک تن زغالسنگ شود.
محمد احمد علی ابراهیم که حالا کارخانه اش روزانه 50 تن فضولات شتر مصرف میکند گفت:«ما از پدر بزرگ هایمان شنیده بودیم که از فضولات گاو برای گرما استفاده می کردند. ولی هیچکدام به فکر فضولات شتر نیفتاده بودند».
از فضولات گاو به عنوان یک منبع انرژی در آمریکا، زیمباوه و چین استفاده می شود. فضولات شتر یک سوخت نادر تر است.
هر شتر روزانه 8 کیلوگرم مدفوع تولید می کند که بیشتر از آن چیزی است که کشاورزان به عنوان کود مصرف می کنند.
ترکیبی از یک بخش فضولات شتر با 9 بخش زغالسنگ به طور یکنواخت می سوزد و به درد کوره های سیمان با دمای 1400 درجه سانتیگراد میخورد.
هدف اصلی این پروژه جلوگیری از وارد شدن فضولات شتر به زباله هاست. دولت امارات سعی می کند 75 درصد زباله ها را تا 2021 از محل دفن زباله ها بیرون بکشد.
احمد الخطری، یک گله دار شتر می گوید:« ما از اینها استفاده نمی کنیم .مهمترین مسئله برای ما تمیز بودن محل نگهداری حیوانات و نظافت خود آنهاست».
مقامات امارات از کارخانههای سیمان بیشتری درخواست کردهاند این کار را انجام دهند و از فضو لات صنعتی و جوجه ها هم استفاده کنند. زباله یک منبع انرژی است که در جای اشتباه قرار گرفته است.
هزاران تن فضولات شتر برای تولید سوخت سیمان در شمال امارات متحده عربی مورد استفاده قرار می گیرد.
به گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از رویترز، هزاران تن فضولات شتر برای تولید سوخت سیمان در شمال امارات متحده عربی مورد استفاده قرار می گیرد. با این کار جلوی تولید گازهای گلخانه ای گرفته می شود و فضولات این حیوان به محل دفن زباله راه پیدا نمی کند.
طبق یک طرح دولتی ، کشاورزان در امارات فضولات شتر را در ایستگاههایی جمع آوری میکنند. بعد آن را با ذغال مخلوط می کنند تا سوخت یک کارخانه سیمان بزرگ شود.
مدیر کل این کارخانه سیمان گفت:« وقتی این ایده مطرح شد، همه به آن خندیدند».
ولی پس از آزمایشات مقدماتی، این شرکت دریافت که دو تن فضولات شتر می تواند جایگزین یک تن زغالسنگ شود.
محمد احمد علی ابراهیم که حالا کارخانه اش روزانه 50 تن فضولات شتر مصرف میکند گفت:«ما از پدر بزرگ هایمان شنیده بودیم که از فضولات گاو برای گرما استفاده می کردند. ولی هیچکدام به فکر فضولات شتر نیفتاده بودند».
از فضولات گاو به عنوان یک منبع انرژی در آمریکا، زیمباوه و چین استفاده می شود. فضولات شتر یک سوخت نادر تر است.
هر شتر روزانه 8 کیلوگرم مدفوع تولید می کند که بیشتر از آن چیزی است که کشاورزان به عنوان کود مصرف می کنند.
ترکیبی از یک بخش فضولات شتر با 9 بخش زغالسنگ به طور یکنواخت می سوزد و به درد کوره های سیمان با دمای 1400 درجه سانتیگراد میخورد.
هدف اصلی این پروژه جلوگیری از وارد شدن فضولات شتر به زباله هاست. دولت امارات سعی می کند 75 درصد زباله ها را تا 2021 از محل دفن زباله ها بیرون بکشد.
احمد الخطری، یک گله دار شتر می گوید:« ما از اینها استفاده نمی کنیم .مهمترین مسئله برای ما تمیز بودن محل نگهداری حیوانات و نظافت خود آنهاست».
مقامات امارات از کارخانههای سیمان بیشتری درخواست کردهاند این کار را انجام دهند و از فضو لات صنعتی و جوجه ها هم استفاده کنند. زباله یک منبع انرژی است که در جای اشتباه قرار گرفته است.
صدور مجوز واردات دام مولد به سیستان و بلوچستان
مدیر کل دامپزشکی سیستان و بلوچستان گفت: مجوز واردات دام مولد و پرواری در سیستان و بلوچستان صادر شد .
به گزارش ایسنا- حسینی افزود: با پیگیریهای صورت گرفته با وزارت جهاد کشاورزی، واردات این نوع دام مانند گوسفند، شتر و گاو از مرزهای شرقی و دریایی آزاد شد .
حسینی بیان کرد: از ابتدای امسال تاکنون 17 هزار و 500 راس دام مولد و پرواری به استان وارده شده که از این تعداد، هزار راس پرواری آن در شهرستانهای خاش، هیرمند، هامون و زهک توزیع شده است .
وی گفت: چنانچه بیماریهای مشترک بین انسان و دام در کنترل کامل باشد، واردات ادامه خواهد داشت و هیچ محدودیتی برای واردات نخواهیم داشت .
مدیر کل دامپزشکی سیستان و بلوچستان با اشاره به اینکه دامداران تاکنون از این طرح استقبال خوبی نداشتند، افزود: واردات دام فرصتی برای تامین دام مولد و اشتغالزایی در استان است.
مدیر کل دامپزشکی سیستان و بلوچستان گفت: مجوز واردات دام مولد و پرواری در سیستان و بلوچستان صادر شد .
به گزارش ایسنا- حسینی افزود: با پیگیریهای صورت گرفته با وزارت جهاد کشاورزی، واردات این نوع دام مانند گوسفند، شتر و گاو از مرزهای شرقی و دریایی آزاد شد .
حسینی بیان کرد: از ابتدای امسال تاکنون 17 هزار و 500 راس دام مولد و پرواری به استان وارده شده که از این تعداد، هزار راس پرواری آن در شهرستانهای خاش، هیرمند، هامون و زهک توزیع شده است .
وی گفت: چنانچه بیماریهای مشترک بین انسان و دام در کنترل کامل باشد، واردات ادامه خواهد داشت و هیچ محدودیتی برای واردات نخواهیم داشت .
مدیر کل دامپزشکی سیستان و بلوچستان با اشاره به اینکه دامداران تاکنون از این طرح استقبال خوبی نداشتند، افزود: واردات دام فرصتی برای تامین دام مولد و اشتغالزایی در استان است.
یزد - ایرنا - فرماندار بافق گفت: تمام فعالیتهای پژوهشی و تحقیقاتی شتر در سطح کشور از ۲۶ تیرماه جاری باید با مرکز ملی شتر این شهرستان هماهنگ باشد.
محمد زاده رحمانی روز سهشنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: با پیگیری های انجام شده از طریق معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری و سازمان تحقیقات علوم دامی وزارت جهاد کشاورزی، ایستگاه تحقیقات شتر بافق به یک مرکز ملی تبدیل شده و تمامی اقدامات و فعالیتهای علمی، پژوهشی و تحقیقاتی باید با هماهنگی مرکز ملی شتر این شهرستان انجام شود.
وی با بیان اینکه ارتقاء ایستگاه تحقیقات شتر بافق به مرکز ملی تحقیقات و توسعه شتر تک کوهانه ایران – بافق تبدیل می شود اظهار داشت: به زودی شاهد برگزاری روز ملی مزرعه شتر در این شهرستان خواهیم بود.
این مسئول شهرستان تصریح کرد: برای اعلام این رویداد ملی در شانزدهم مهرماه سال جاری برای اولین بار “روز ملی مزرعه شتر” با حضور معاونین وزارت جهاد کشاورزی و مهمانان خارجی از جمله یک هیئت اتریشی و رئیس انجمن بینالمللی شتر دنیا در بافق برگزار می شود.
فرماندار بافق در پایان به جلسه خود و دیدار با "زاده حسینی" رئیس مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی یزد، "وظیفه شناس" معاون پژوهشی، "بیطرف" رئیس بخش علوم دامی و زارع رییس ایستگاه شتر بافق اشاره و خاطرنشان کرد: از جمله مزایای این رویداد و ارتقاء سطح سازمانی ایستگاه تحقیقات شتر این است که درهای این مرکز بر روی علاقمندان به پرورش شتر و بخش خصوصی باز خواهد بود.
وی افزود: متقاضیان می توانند هم به صورت مشارکتی در داخل محدوده آن اقدام به پرورش شتر بر مبنای یافته های جدید علمی کنند و هم اینکه مزارع پرورش شتر در سطح شهرستان ایجاد و از مشاوره کارشناسان این مرکز و تسهیل گری سازمان جهاد کشاورزی بهره ببرد.
اقتصاد و حمل و نقل مردم بافق از قدیم الایام با شتر و شترداری گره خورده و هم اینک ۲ هزار ۵۰۰ نفر شتر در این شهرستان پرورش داده می شود و ۷۵ بهره بردار در این زمینه به کار اشتغال دارند.
مرکز شهرستان ۵۰ هزار نفری بافق درفاصله ۱۲۰ کیلومتری جنوب شرق یزد قرار دارد.
محمد زاده رحمانی روز سهشنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: با پیگیری های انجام شده از طریق معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری و سازمان تحقیقات علوم دامی وزارت جهاد کشاورزی، ایستگاه تحقیقات شتر بافق به یک مرکز ملی تبدیل شده و تمامی اقدامات و فعالیتهای علمی، پژوهشی و تحقیقاتی باید با هماهنگی مرکز ملی شتر این شهرستان انجام شود.
وی با بیان اینکه ارتقاء ایستگاه تحقیقات شتر بافق به مرکز ملی تحقیقات و توسعه شتر تک کوهانه ایران – بافق تبدیل می شود اظهار داشت: به زودی شاهد برگزاری روز ملی مزرعه شتر در این شهرستان خواهیم بود.
این مسئول شهرستان تصریح کرد: برای اعلام این رویداد ملی در شانزدهم مهرماه سال جاری برای اولین بار “روز ملی مزرعه شتر” با حضور معاونین وزارت جهاد کشاورزی و مهمانان خارجی از جمله یک هیئت اتریشی و رئیس انجمن بینالمللی شتر دنیا در بافق برگزار می شود.
فرماندار بافق در پایان به جلسه خود و دیدار با "زاده حسینی" رئیس مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی یزد، "وظیفه شناس" معاون پژوهشی، "بیطرف" رئیس بخش علوم دامی و زارع رییس ایستگاه شتر بافق اشاره و خاطرنشان کرد: از جمله مزایای این رویداد و ارتقاء سطح سازمانی ایستگاه تحقیقات شتر این است که درهای این مرکز بر روی علاقمندان به پرورش شتر و بخش خصوصی باز خواهد بود.
وی افزود: متقاضیان می توانند هم به صورت مشارکتی در داخل محدوده آن اقدام به پرورش شتر بر مبنای یافته های جدید علمی کنند و هم اینکه مزارع پرورش شتر در سطح شهرستان ایجاد و از مشاوره کارشناسان این مرکز و تسهیل گری سازمان جهاد کشاورزی بهره ببرد.
اقتصاد و حمل و نقل مردم بافق از قدیم الایام با شتر و شترداری گره خورده و هم اینک ۲ هزار ۵۰۰ نفر شتر در این شهرستان پرورش داده می شود و ۷۵ بهره بردار در این زمینه به کار اشتغال دارند.
مرکز شهرستان ۵۰ هزار نفری بافق درفاصله ۱۲۰ کیلومتری جنوب شرق یزد قرار دارد.
ساربان کوچک «سملقان»
"این ۱۲۰ شتر مال قوم و فامیل خودمان است. ۱۰ تا مال پدرم است ۱۰ تا مال عمویم، این شترها نباشند بلوچ دیگر زنده نمیماند. ما با این شترها زندگی میکنیم. الان ۵۰۰ تا پشت کوه است. مال قوم ماست و دو تا مرد هم ساربانشان هستند".
به گزارش ایسنا، روزنامه ایران نوشت: محمد به عصایش تکیه میزند و بلند میشود: «بیا میخواهم دوستم را نشانت بدهم، میشود چندتا عکس از ما بگیری؟» دوستش را صدا میکند و او هیچ توجهی نمیکند و به راه خودش میرود. محمد پا تند میکند تا به قدمهای بلندش برسد. وقتی به دوستش میرسد تازه معنای رفاقتی را که از آن حرف میزد میفهمم؛ باورم نمیشود. شتر جوان صورتش را نزدیک صورت محمد میبرد و میبویدش. محمد هم گردنش را نوازش میکند، حتی روی لبهای شتر جوان میشود طرح لبخند را دید: «او رفیق من است، هر وقت غمگین باشم کنارش مینشینم و درد دل میکنم. نانم را با او قسمت میکنم. ۱۴ شتر دیگر هم مال ماست اما این یک چیز دیگر است.»
چند عکس میگیرم و نشانش میدهم. میپرسم دوست داری از تو در روزنامه بنویسم؟ میگوید: «من که توی صحرا هستم و نمیبینم. قبلاً گوشی داشتم اما حالا ندارم. میگویم دوستانم توی اینترنت بزنند. این عکسها را هم توی روزنامه میزنی؟» میگویم چند هفته بعد اسمت را سرچ کن پیدایش میکنی.
- اهل کجایی ساربان؟
- روستای کالیمانی آقا.
- چند سالته؟
- ۱۵سال آقا! اما تمام زندگیم توی این کوهها گذشته.
کوهها در دوردست میخندند و باد به نشانه دوستی، بوته خشکی را به پاهای ساربان محمد صادقی میرساند. شترها روی تپه ماهورها پراکندهاند و محمد با عصایی در دست و با چشمانی به روشنی خورشید آرام و مهربان به شترهایش خیره شده. در راه برگشت از راز و جرگلان در خراسان شمالی او را در دشتی وسیع و کیلومترها دورتر از روستای محروم «کالیمانی» از توابع شهرستان مانه و سملقان میبینم. روستایی که خشکسالی و محرومیت سالهاست شیره جانش را مکیده. نمیتوانم از محمد ساده بگذرم و به چند عکس قناعت کنم. کنارش مینشینم تا از زندگیاش بگوید، از شبهای پرستاره دشت و رؤیای شبهای تابستان.
محمد همنام من است. کاش به او میگفتم چقدر دوست دارم مثل او زندگی کنم؛ روزها زیر نور آفتاب و خیره به کوههای سر به فلک کشیده دوردست و شبها در حال درد دل با شترهایم؛ موجودات عظیم الجثه تاریخی؛ همانهایی که اعراب با لقب «سفینه الصحرا» از آنها یاد میکنند. راستی محمد شبها در تاریکی این دشت بینهایت چه میکنی؟ می خندد و نگاهش را میدزد:
«به بچگیها فکر میکنم، به ستارهها نگاه میکنم، نمی دانم. از کلاس اول با گوسفند به صحرا میرفتم و تا آخر هم کار من همین است. لااقل تا ۲۰ سالگی کارم همین است؛ بعد که میروم سربازی و یکی دیگر جایم میآید. برادرم همین پارسال رفت سربازی و من جای او را گرفتم. کار همه قوم وفامیل همین است.» مثل همه همسن و سالهایش دوست دارد خودش را مردی تصور کند که سالهاست از کودکیاش فاصله گرفته اما چشمانش دستش را رو میکند.
محمد درس را چه کردی؟ میگوید: «درس را ول کردم، به درد ما نمیخورد. همین پارسال دیگر مدرسه نرفتم، چه فایدهای دارد؟» ساربانی را دوست داری؟ دوباره سرش را پایین میاندازد و میگوید: «گاهی دوست دارم، گاهی مجبورم کار کنم. این ۱۲۰ شتر مال قوم و فامیل خودمان است. ۱۰ تا مال پدرم است ۱۰ تا مال عمویم، این شترها نباشند بلوچ دیگر زنده نمیماند. ما با این شترها زندگی میکنیم. الان ۵۰۰ تا پشت کوه است. مال قوم ماست و دو تا مرد هم ساربانشان هستند.»
با محمد بین گله قدم میزنیم و او از چم و خم کار میگوید و اینکه از ابتدای سال به همراه ۲ پسر دیگر بهصورت شیفتی مسئولیت این گله ارزشمند را به عهده دارند که قیمت بعضی از آنها تا ۵۰ میلیون تومان هم میرسد: «از بهار تا ابتدای زمستان همراه این گله هستیم و هر هفته یک شب خانه میروم. آن روزهایی که خانه نمیروم دوستانم برایم غذا میآورند. راستش هر کاری سختی خودش را دارد اما طبیعت خیلی صفا دارد و همه چیز در طبیعت پیدا میشود. آدم در خانه باشد کاری نمیتواند بکند.»
به شتری خیره میشوم. خیالم با باد گرم به دوردستها میرود. محمد را تصور میکنم که از خانه آپارتمانی بیرون میآید و با لباسهای اتو کشیده همراه دوستانش به مدرسه میرود. در راه به دختران همسن و سالش نگاه میکند و با دوستانش قرار گیمنت میگذارد. زیر چشمی نگاهی به لباس خاکی ارتشیاش میاندازم و دغدغههای او را با پسران همسنش مقایسه میکنم.
"این ۱۲۰ شتر مال قوم و فامیل خودمان است. ۱۰ تا مال پدرم است ۱۰ تا مال عمویم، این شترها نباشند بلوچ دیگر زنده نمیماند. ما با این شترها زندگی میکنیم. الان ۵۰۰ تا پشت کوه است. مال قوم ماست و دو تا مرد هم ساربانشان هستند".
به گزارش ایسنا، روزنامه ایران نوشت: محمد به عصایش تکیه میزند و بلند میشود: «بیا میخواهم دوستم را نشانت بدهم، میشود چندتا عکس از ما بگیری؟» دوستش را صدا میکند و او هیچ توجهی نمیکند و به راه خودش میرود. محمد پا تند میکند تا به قدمهای بلندش برسد. وقتی به دوستش میرسد تازه معنای رفاقتی را که از آن حرف میزد میفهمم؛ باورم نمیشود. شتر جوان صورتش را نزدیک صورت محمد میبرد و میبویدش. محمد هم گردنش را نوازش میکند، حتی روی لبهای شتر جوان میشود طرح لبخند را دید: «او رفیق من است، هر وقت غمگین باشم کنارش مینشینم و درد دل میکنم. نانم را با او قسمت میکنم. ۱۴ شتر دیگر هم مال ماست اما این یک چیز دیگر است.»
چند عکس میگیرم و نشانش میدهم. میپرسم دوست داری از تو در روزنامه بنویسم؟ میگوید: «من که توی صحرا هستم و نمیبینم. قبلاً گوشی داشتم اما حالا ندارم. میگویم دوستانم توی اینترنت بزنند. این عکسها را هم توی روزنامه میزنی؟» میگویم چند هفته بعد اسمت را سرچ کن پیدایش میکنی.
- اهل کجایی ساربان؟
- روستای کالیمانی آقا.
- چند سالته؟
- ۱۵سال آقا! اما تمام زندگیم توی این کوهها گذشته.
کوهها در دوردست میخندند و باد به نشانه دوستی، بوته خشکی را به پاهای ساربان محمد صادقی میرساند. شترها روی تپه ماهورها پراکندهاند و محمد با عصایی در دست و با چشمانی به روشنی خورشید آرام و مهربان به شترهایش خیره شده. در راه برگشت از راز و جرگلان در خراسان شمالی او را در دشتی وسیع و کیلومترها دورتر از روستای محروم «کالیمانی» از توابع شهرستان مانه و سملقان میبینم. روستایی که خشکسالی و محرومیت سالهاست شیره جانش را مکیده. نمیتوانم از محمد ساده بگذرم و به چند عکس قناعت کنم. کنارش مینشینم تا از زندگیاش بگوید، از شبهای پرستاره دشت و رؤیای شبهای تابستان.
محمد همنام من است. کاش به او میگفتم چقدر دوست دارم مثل او زندگی کنم؛ روزها زیر نور آفتاب و خیره به کوههای سر به فلک کشیده دوردست و شبها در حال درد دل با شترهایم؛ موجودات عظیم الجثه تاریخی؛ همانهایی که اعراب با لقب «سفینه الصحرا» از آنها یاد میکنند. راستی محمد شبها در تاریکی این دشت بینهایت چه میکنی؟ می خندد و نگاهش را میدزد:
«به بچگیها فکر میکنم، به ستارهها نگاه میکنم، نمی دانم. از کلاس اول با گوسفند به صحرا میرفتم و تا آخر هم کار من همین است. لااقل تا ۲۰ سالگی کارم همین است؛ بعد که میروم سربازی و یکی دیگر جایم میآید. برادرم همین پارسال رفت سربازی و من جای او را گرفتم. کار همه قوم وفامیل همین است.» مثل همه همسن و سالهایش دوست دارد خودش را مردی تصور کند که سالهاست از کودکیاش فاصله گرفته اما چشمانش دستش را رو میکند.
محمد درس را چه کردی؟ میگوید: «درس را ول کردم، به درد ما نمیخورد. همین پارسال دیگر مدرسه نرفتم، چه فایدهای دارد؟» ساربانی را دوست داری؟ دوباره سرش را پایین میاندازد و میگوید: «گاهی دوست دارم، گاهی مجبورم کار کنم. این ۱۲۰ شتر مال قوم و فامیل خودمان است. ۱۰ تا مال پدرم است ۱۰ تا مال عمویم، این شترها نباشند بلوچ دیگر زنده نمیماند. ما با این شترها زندگی میکنیم. الان ۵۰۰ تا پشت کوه است. مال قوم ماست و دو تا مرد هم ساربانشان هستند.»
با محمد بین گله قدم میزنیم و او از چم و خم کار میگوید و اینکه از ابتدای سال به همراه ۲ پسر دیگر بهصورت شیفتی مسئولیت این گله ارزشمند را به عهده دارند که قیمت بعضی از آنها تا ۵۰ میلیون تومان هم میرسد: «از بهار تا ابتدای زمستان همراه این گله هستیم و هر هفته یک شب خانه میروم. آن روزهایی که خانه نمیروم دوستانم برایم غذا میآورند. راستش هر کاری سختی خودش را دارد اما طبیعت خیلی صفا دارد و همه چیز در طبیعت پیدا میشود. آدم در خانه باشد کاری نمیتواند بکند.»
به شتری خیره میشوم. خیالم با باد گرم به دوردستها میرود. محمد را تصور میکنم که از خانه آپارتمانی بیرون میآید و با لباسهای اتو کشیده همراه دوستانش به مدرسه میرود. در راه به دختران همسن و سالش نگاه میکند و با دوستانش قرار گیمنت میگذارد. زیر چشمی نگاهی به لباس خاکی ارتشیاش میاندازم و دغدغههای او را با پسران همسنش مقایسه میکنم.
سختیهای زندگی در صحرا البته با کارهای عادی فرق میکند و محمد از مارهای ترسناک بیابان میگوید و از پلنگهایی که سال پیش ۱۰ شتر بیساربان را خوردند. همراهی گله هم محدود به مکان خاصی نیست. او تعریف میکند که با شترهایش حتی تا پشت کوههایی که در دوردست پیداست هم رفته: «خیلی از روزها فقط شیر شتر میخورم، خیلی قوت دارد. در محل ما یک حاج حسینی هست که الان ۱۰۰ سال سن دارد؛ رفته بوده دکتر به او گفتهاند تا ۱۲۰ سال هم عمر میکنی، از بس شیر شتر خوردهای استخوانهایت سفت شده، اصلاً انگار دواست. یکبار که نزدیک جاده بودم یک زن آمده بود و با التماس برای شوهرش شیر شتر میخواست.»
بخشی از منبع درآمد این گله آنطور که محمد میگوید جمعآوری شیر و درست کردن دوغ است و بخش دیگری که مهمترین قسمت درآمدزایی آن است تولید مثل و فروش شتر نر است به قصابیها: «همه شترها نمیگذارند شیرشان را بدوشی، کار سختی است. بیشتر شیر را هم برای مصرف شخصی استفاده میکنیم.»
او هم البته مجانی کار نمیکند و ماهی یک میلیون حقوق میگیرد. محمد تا برج ۹ کار میکند و بعد سه ماه سیاه زمستان در خانه میماند. او شترهای بیماری را نشانم میدهد که حتی نمیتوانند به راحتی از جای خود بلند شوند. نزار شدهاند؛ با دهنی کج و لبهایی که بیقرار و ملتهب میجنبند. محمد برایشان طوری غصه میخورد که انگار فرزندانش هستند: «مریضی شترها را گرفتهاند، دهانشان چپ میشود. دندانهایشان میافتد. ما میگوییم دهن جوشی شدهاند. بیچارهها کم کم از بین میروند. حتی دامپزشک آوردیم و سوزن هم زدیم اما بدتر شد. ما خودمان دارویی داریم که بهش میگوییم روغن سیاه؛ گاهی وقتها شترها را خوب میکند.»
یکی از شترها آرام به جاده نزدیک میشود و محمد با دلهره صدایی درمیآورد تا او را دور کند. از همان جنس صداهایی که انگار از بخشی از وجود آدمهایی میآید که سالها با حیوانات زندگی کردهاند. میگویم «او» چون شتر تنها حیوانی است که مثل انسان با «نفر» شمارش میشود.
یاد شخصیت «نایی جان» در باشو غریبه کوچک میافتم که با پرندگان با زبانی شبیه آنها حرف میزد. شتر اما بیتوجه خودش را به اولین تیر برق میرساند و بدنش را با آن میخاراند. راضی به نظر میرسد و با نگاهش گله را به سمت خود میکشاند. شترها یکییکی در نوبت میایستند و خود را با تیر برق مالش میدهند. محمد از خنده ریسه میرود:
- خیلی از این کار خوششان میآید.
- خیلی دوستشان داری؟
- پدرم همیشه میگفت هر مال را بزن ولی شتر را نه. حتی خدا هم آنها را دوست دارد مگر میشود من نداشته باشم. پدرم میگفت یک نفر شترش را خیلی کتک زد و فردایش مرد. من این کار را نمیکنم.
وقت خداحافظی عصایش را مثل ساربانی پیر و جا افتاده بالا میبرد و خداحافظی میکند. او را با خیال و گله شتر و باد و بیابان تنها میگذارم، با کوههای دور دست و ستارههای پر نور شب.
بخشی از منبع درآمد این گله آنطور که محمد میگوید جمعآوری شیر و درست کردن دوغ است و بخش دیگری که مهمترین قسمت درآمدزایی آن است تولید مثل و فروش شتر نر است به قصابیها: «همه شترها نمیگذارند شیرشان را بدوشی، کار سختی است. بیشتر شیر را هم برای مصرف شخصی استفاده میکنیم.»
او هم البته مجانی کار نمیکند و ماهی یک میلیون حقوق میگیرد. محمد تا برج ۹ کار میکند و بعد سه ماه سیاه زمستان در خانه میماند. او شترهای بیماری را نشانم میدهد که حتی نمیتوانند به راحتی از جای خود بلند شوند. نزار شدهاند؛ با دهنی کج و لبهایی که بیقرار و ملتهب میجنبند. محمد برایشان طوری غصه میخورد که انگار فرزندانش هستند: «مریضی شترها را گرفتهاند، دهانشان چپ میشود. دندانهایشان میافتد. ما میگوییم دهن جوشی شدهاند. بیچارهها کم کم از بین میروند. حتی دامپزشک آوردیم و سوزن هم زدیم اما بدتر شد. ما خودمان دارویی داریم که بهش میگوییم روغن سیاه؛ گاهی وقتها شترها را خوب میکند.»
یکی از شترها آرام به جاده نزدیک میشود و محمد با دلهره صدایی درمیآورد تا او را دور کند. از همان جنس صداهایی که انگار از بخشی از وجود آدمهایی میآید که سالها با حیوانات زندگی کردهاند. میگویم «او» چون شتر تنها حیوانی است که مثل انسان با «نفر» شمارش میشود.
یاد شخصیت «نایی جان» در باشو غریبه کوچک میافتم که با پرندگان با زبانی شبیه آنها حرف میزد. شتر اما بیتوجه خودش را به اولین تیر برق میرساند و بدنش را با آن میخاراند. راضی به نظر میرسد و با نگاهش گله را به سمت خود میکشاند. شترها یکییکی در نوبت میایستند و خود را با تیر برق مالش میدهند. محمد از خنده ریسه میرود:
- خیلی از این کار خوششان میآید.
- خیلی دوستشان داری؟
- پدرم همیشه میگفت هر مال را بزن ولی شتر را نه. حتی خدا هم آنها را دوست دارد مگر میشود من نداشته باشم. پدرم میگفت یک نفر شترش را خیلی کتک زد و فردایش مرد. من این کار را نمیکنم.
وقت خداحافظی عصایش را مثل ساربانی پیر و جا افتاده بالا میبرد و خداحافظی میکند. او را با خیال و گله شتر و باد و بیابان تنها میگذارم، با کوههای دور دست و ستارههای پر نور شب.
وقتی خشکسالی نقطه امید میشود
امیر کنار درهای چوبی بزرگ و مرتفع اقامتگاه، منتظر است. جوانی است با قامتی متوسط و چهرهای که به سبزه میزند؛ او و پدر همسرش در دل کویری در ۲۴۰ کیلومتری شاهرود در روستای کوچک «رضا آباد» راهی بزرگتر و سریعتر از جاده خاکی – آسفالت باریک و پردستانداز را بین روستایی که در نقشههای چاپی هم اثری از آن را نمیبینی با جهان خارج از روستا باز کردهاند.
به گزارش اقتصادآنلاین، ایران نوشت: یک کانال تلگرامی، صفحه اینستاگرام و یک سایت اینترنتی به جهان بیرون از روستا میگوید که اگر از میامی در مسیر جاده شاهرود – مشهد به سمت «بیارجمند» بپیچی و از «خارتوران» و پارک ملی «دلبر» که آخرین بازماندگان یوزپلنگ آسیایی در آن پناه گرفتهاند عبور کنی، در سه راهی احمد آباد، مسیر مستقیم رضا آباد را پیدا میکنی. جایی که جریان آب یک رودخانه در دل کویر، اولین شگفتی رضا آباد را پیشکش نگاههایی میکند که بعد از صدها کیلومتر رانندگی در جستوجوی یک تجربه تازهاند.
این رودخانه شعبهای از کال شور است که به گفته اهالی رضا آباد در تمام فصول سال آب در آن جریان دارد. هرچند بعد از گذر از روستا و طی مسافتی چندین کیلومتری، آب در بستر شنی کال شور ناپدید میشود. یاد حرف فرد ریچاردز جهانگرد و هنرمند انگلیسی میافتم که در سفرنامهاش مینویسد: «معلوم نیست رودهای ایران از کجا سرچشمه میگیرند و کجا غیبشان میزند.» با این حال در رضا آباد اگر زمین را چند متری بکنی به آبی میرسی که کال شور آن را به روستا میآورد و بستر شنی- ماسهای روستا آن را میبلعد و در درون خود نگاه میدارد؛ آب اما شور است و استفاده از آن فقط برای کشاورزی محدود، ممکن است.
حیاط بیشتر خانههای روستا دو در دارند؛ در آدم رو، در شتر رو. درهای شتر رو، بزرگ، چوبی و مرتفعند. در اندازه و مناسب قامت 3هزار نفر شتری که نگهداری و پرورش آنها کار اصلی مردم روستاست.
در روستایی که بهدلیل بستر شنی – ماسهای و آب شور، امکان کشاورزی موفق و به صرفه از اهالی روستا گرفته شده است و دامپروری و شترداری، تنها راه معاش اهالی روستاست، در جایی که بهدلیل خشکسالیهای متوالی، سالهایی میرسد که زمین بوته خاری را هم برای تغذیه شتر دریغ میکند و تنها سرمایه و دارایی اهالی را در مرز نابودی قرار میدهد، کار و اشتغال از مهمترین دغدغههای جوانان روستاست. اگر خانواده دام داشته باشند، جوانها میمانند و به کمک پدر و مادر در شترداری و دامداری با آنها همراه میشوند وگرنه راهی شهرهای اطراف میشوند برای کارگری.
رضا آباد قدمت چندانی بهعنوان یک روستا ندارد، سال 1346 اولین خانه این روستا ساخته شد. پیش از آن محل قشلاق عشایری بوده که از هرات به حاشیه کویر مرکزی ایران کوچ میکردند و رد پای این کوچ نشینان را هم میتوان از خراسان جنوبی تا سمنان یافت. در گذشتهای که چندان هم دور نیست یکی از مسیرهای قاچاق مواد مخدر، از پاییندست همین روستا بود. یکی از اهالی تعریف میکند که این مسیر محل جولان شترهای قاچاقچی بوده است. به این شترها در مبدأ و مقصد تریاک میدادند و بعد از مدتی دیگر کسی شترها را هدایت نمیکرد چون شترهای معتاد میدانستند اگر بارشان را به مناطق مرکزی ایران برسانند به آنها تریاک خواهند داد!
رضا آباد میرفت که مانند دهها روستایی که از شاهرود تا مشهد تاب خشکسالی 20 ساله را نیاوردند و خانههای خشت و گلیشان از سکنه خالی شدند، متروک شود اما چند سالی هست که امید و زندگی به این روستا برگشته است. خانههای نیمه ویران و متروک روستا درحال نو شدن و تعمیر است، کوچهها آسفالت شده و دیگر در تاریکی شب عابران ناآشنا گم نمیشوند. تیر چراغ برقها همه کوچه را در شب روشن میکنند و جا به جا میتوان اسکلتهای بناهای درحال ساخت را دید.
همه این اتفاقهای خوب از زمانی افتاد که پای گردشگران به رضا آباد باز شد. قلهسیاه، رملهای کویری، کال نمک و برداشت سنگ نمک از کف کال شور، پارک ملی توران، تماشای ستارگان در شبهای کویر، خوردن غذاهای محلی مثل کتلت شتر، کشک و بادمجان، قوروتی، کمه جوش، جولان در کویر با ماشینهای آفرود، صنایع دستی روستا، چشمانداز دوگانه سبزهزار و کویر در مسیری که به روستا منتهی میشود و... جاذبههای دیر شناخته روستاست که با همت امیر روزپیکر و رضا ترابی پدر همسرش به دنیای بیرون از روستا معرفی شدهاند.
امیر میگوید: «با کمک پدر همسر و پدرم تصمیم گرفتیم شغل جدیدی را در روستا تجربه کنیم؛ گفتیم حالا که خساست طبیعت نمیگذارد جوانان در روستا بمانند، پای دیگران را بهخاطر همین طبیعت به روستا میکشانیم.
امیر کنار درهای چوبی بزرگ و مرتفع اقامتگاه، منتظر است. جوانی است با قامتی متوسط و چهرهای که به سبزه میزند؛ او و پدر همسرش در دل کویری در ۲۴۰ کیلومتری شاهرود در روستای کوچک «رضا آباد» راهی بزرگتر و سریعتر از جاده خاکی – آسفالت باریک و پردستانداز را بین روستایی که در نقشههای چاپی هم اثری از آن را نمیبینی با جهان خارج از روستا باز کردهاند.
به گزارش اقتصادآنلاین، ایران نوشت: یک کانال تلگرامی، صفحه اینستاگرام و یک سایت اینترنتی به جهان بیرون از روستا میگوید که اگر از میامی در مسیر جاده شاهرود – مشهد به سمت «بیارجمند» بپیچی و از «خارتوران» و پارک ملی «دلبر» که آخرین بازماندگان یوزپلنگ آسیایی در آن پناه گرفتهاند عبور کنی، در سه راهی احمد آباد، مسیر مستقیم رضا آباد را پیدا میکنی. جایی که جریان آب یک رودخانه در دل کویر، اولین شگفتی رضا آباد را پیشکش نگاههایی میکند که بعد از صدها کیلومتر رانندگی در جستوجوی یک تجربه تازهاند.
این رودخانه شعبهای از کال شور است که به گفته اهالی رضا آباد در تمام فصول سال آب در آن جریان دارد. هرچند بعد از گذر از روستا و طی مسافتی چندین کیلومتری، آب در بستر شنی کال شور ناپدید میشود. یاد حرف فرد ریچاردز جهانگرد و هنرمند انگلیسی میافتم که در سفرنامهاش مینویسد: «معلوم نیست رودهای ایران از کجا سرچشمه میگیرند و کجا غیبشان میزند.» با این حال در رضا آباد اگر زمین را چند متری بکنی به آبی میرسی که کال شور آن را به روستا میآورد و بستر شنی- ماسهای روستا آن را میبلعد و در درون خود نگاه میدارد؛ آب اما شور است و استفاده از آن فقط برای کشاورزی محدود، ممکن است.
حیاط بیشتر خانههای روستا دو در دارند؛ در آدم رو، در شتر رو. درهای شتر رو، بزرگ، چوبی و مرتفعند. در اندازه و مناسب قامت 3هزار نفر شتری که نگهداری و پرورش آنها کار اصلی مردم روستاست.
در روستایی که بهدلیل بستر شنی – ماسهای و آب شور، امکان کشاورزی موفق و به صرفه از اهالی روستا گرفته شده است و دامپروری و شترداری، تنها راه معاش اهالی روستاست، در جایی که بهدلیل خشکسالیهای متوالی، سالهایی میرسد که زمین بوته خاری را هم برای تغذیه شتر دریغ میکند و تنها سرمایه و دارایی اهالی را در مرز نابودی قرار میدهد، کار و اشتغال از مهمترین دغدغههای جوانان روستاست. اگر خانواده دام داشته باشند، جوانها میمانند و به کمک پدر و مادر در شترداری و دامداری با آنها همراه میشوند وگرنه راهی شهرهای اطراف میشوند برای کارگری.
رضا آباد قدمت چندانی بهعنوان یک روستا ندارد، سال 1346 اولین خانه این روستا ساخته شد. پیش از آن محل قشلاق عشایری بوده که از هرات به حاشیه کویر مرکزی ایران کوچ میکردند و رد پای این کوچ نشینان را هم میتوان از خراسان جنوبی تا سمنان یافت. در گذشتهای که چندان هم دور نیست یکی از مسیرهای قاچاق مواد مخدر، از پاییندست همین روستا بود. یکی از اهالی تعریف میکند که این مسیر محل جولان شترهای قاچاقچی بوده است. به این شترها در مبدأ و مقصد تریاک میدادند و بعد از مدتی دیگر کسی شترها را هدایت نمیکرد چون شترهای معتاد میدانستند اگر بارشان را به مناطق مرکزی ایران برسانند به آنها تریاک خواهند داد!
رضا آباد میرفت که مانند دهها روستایی که از شاهرود تا مشهد تاب خشکسالی 20 ساله را نیاوردند و خانههای خشت و گلیشان از سکنه خالی شدند، متروک شود اما چند سالی هست که امید و زندگی به این روستا برگشته است. خانههای نیمه ویران و متروک روستا درحال نو شدن و تعمیر است، کوچهها آسفالت شده و دیگر در تاریکی شب عابران ناآشنا گم نمیشوند. تیر چراغ برقها همه کوچه را در شب روشن میکنند و جا به جا میتوان اسکلتهای بناهای درحال ساخت را دید.
همه این اتفاقهای خوب از زمانی افتاد که پای گردشگران به رضا آباد باز شد. قلهسیاه، رملهای کویری، کال نمک و برداشت سنگ نمک از کف کال شور، پارک ملی توران، تماشای ستارگان در شبهای کویر، خوردن غذاهای محلی مثل کتلت شتر، کشک و بادمجان، قوروتی، کمه جوش، جولان در کویر با ماشینهای آفرود، صنایع دستی روستا، چشمانداز دوگانه سبزهزار و کویر در مسیری که به روستا منتهی میشود و... جاذبههای دیر شناخته روستاست که با همت امیر روزپیکر و رضا ترابی پدر همسرش به دنیای بیرون از روستا معرفی شدهاند.
امیر میگوید: «با کمک پدر همسر و پدرم تصمیم گرفتیم شغل جدیدی را در روستا تجربه کنیم؛ گفتیم حالا که خساست طبیعت نمیگذارد جوانان در روستا بمانند، پای دیگران را بهخاطر همین طبیعت به روستا میکشانیم.
من پیمانکار آلومینیوم جاجرم بودم و آنجا کار میکردم. آبان ماه 94 بیکار شدم. آن موقع بود که به ذهنم رسید این اقامتگاه را راهاندازی کنیم. وقتی در بین خانواده و فامیل پیشنهاد را مطرح کردم به جز پدر همسر و پدرم همه مخالف بودند. حق هم داشتند. سرمایهگذاری در دل کویر نگرانکننده است. آن هم وقتی که حامی مالی نداشته باشی و بنیه اقتصادیات شکننده باشد. با این حال به خدا توکل کردیم و دست به کار شدیم.»
حالا علاوه بر امیر و پدر همسرش، اهالی دیگر روستا هم اقامتگاههای گردشگری و بومگردی راه انداختهاند و تعداد آنها به 10اقامتگاه رسیده است. رضا ترابی میگوید: «در اردیبهشت ماه، مهر و آبان، بهمن ماه و تعطیلات نوروز، تعداد گردشگران به اوج میرسد. سال گذشته یک جشنواره در روستا برگزار کردیم. به قدری گردشگر به روستا آمد که تقریباً همه خانهها و اتاقهای خالی روستا اجاره شد. طی دو ماه با جذب گردشگر 70میلیون تومان درآمد داشتیم.»
بیشتر گردشگرانی که به رضا آباد میآیند مشهدی هستند. برای مشهدیها، رضا آباد نزدیکترین کویری است که میتوان به آن دسترسی داشت. در کنار گردشگران داخلی، جاذبههای روستا چشم گردشگران خارجی را هم گرفته؛ گردشگران آلمانی، فرانسوی، ایتالیایی و بویژه هلندیها. با این حال و با وجود نزدیکی راه گردشگران مشهدی، دسترسی به این روستا برای آنها چندان هم آسان نیست. این راه هرچند از جاده اصلی بیشتر از 50 کیلومتر نیست اما کل این مسیر پر از دستانداز و چاله است. بویژه پس از گذشتن از مزینان؛ زادگاه دکتر علی شریعتی. با این حال این مسیر به رفتنش میارزد چه از سمت شاهرود و میامی و بیارجمند و چه از سمت سبزوار و مزینان. شبهای رضا آباد برای گردشگران خاطره انگیز است.
شب که میشود دروازههای آسمان در برابر چشمانی که از عمق تاریکی در میان رملها به آن خیره شدهاند گشوده میشود، کهکشان راه شیری، دب اکبر و دب اصغر، اقیانوس بیکران ستارههایی که عظمت هستی را به رخ زمین نشینان میکشند، عبور پرشتاب شهاب سنگها و... چهره دیگری از شب را نشان میدهند که برای شهرنشینان غریب است. اینجا احساس میکنی ماه دست یافتنی است؛ ماه هم که نباشد، تازه نوبت جولان و درخشش ستارههاست. اهالی روستا میگویند، برای گردشگران کویر، تماشای ستارهها در شب از جذابترین و هیجان انگیزترین ساعات سفر است. ما آنها را خارج از روستا میبریم تا هیچ نور مزاحمی نباشد. در قسمتهای گود کویر و جاهایی که در محاصره رملها قرار گرفته، دیگر هیچ نوری نیست. به گردشگران میگوییم برای لحظهای چشمهای خود را ببندند تا به تاریکی مطلق زود عادت کنند آن وقت به آسمان نگاه میکنند و... خب کیف میکنند!
از روستا صدای ساز و موسیقی، سکوت شب را شکسته است. پایینتر از اقامتگاه، بساط عروسی به پاست. صدای موسیقی راهنمای ماست تا از کوچههای نیمه روشن عبور کنیم و به کوچهای برسیم که بخش زیادی از آن را داربست زده و چادری بزرگ روی آن کشیدهاند و داخل چادر را با قالیها و پشتیهای رنگارنگ و چراغها و لامپها و ریسههای نورانی مختلف تزئین کردهاند. داماد؛ جوانی است که به تازگی محکومیت زندانش تمام شده؛ دوران کشدار انتظار برای نامزدش تمام شده و امشب، شب عروسی است. جوانهای روستا، حلقه رقص را تشکیل دادهاند. رقص «سه قرصه» کرمانجی با ریتم و آهنگ موسیقی شمال خراسان و ترانهای فارسی که خواننده جوان سبزواری میخواند. لحظهای که ما به سور عروسی میرسیم خواننده میکروفن به دست اعلام میکند جوانان محل این آهنگ را درخواست کردهاند تا به عشق همه جوانان زندانی بخوانم. آنهایی که منتظرند زندان تمام شود و شب عروسی از راه برسد. اینجا روستا هم از زندان طبیعت خشک رها شده و راهی به شادمانی یافته است. خواننده جوان میخواند: «چرا غزل بدون ساز نمیشه/ هوای پر پرواز نمیشه»
حالا علاوه بر امیر و پدر همسرش، اهالی دیگر روستا هم اقامتگاههای گردشگری و بومگردی راه انداختهاند و تعداد آنها به 10اقامتگاه رسیده است. رضا ترابی میگوید: «در اردیبهشت ماه، مهر و آبان، بهمن ماه و تعطیلات نوروز، تعداد گردشگران به اوج میرسد. سال گذشته یک جشنواره در روستا برگزار کردیم. به قدری گردشگر به روستا آمد که تقریباً همه خانهها و اتاقهای خالی روستا اجاره شد. طی دو ماه با جذب گردشگر 70میلیون تومان درآمد داشتیم.»
بیشتر گردشگرانی که به رضا آباد میآیند مشهدی هستند. برای مشهدیها، رضا آباد نزدیکترین کویری است که میتوان به آن دسترسی داشت. در کنار گردشگران داخلی، جاذبههای روستا چشم گردشگران خارجی را هم گرفته؛ گردشگران آلمانی، فرانسوی، ایتالیایی و بویژه هلندیها. با این حال و با وجود نزدیکی راه گردشگران مشهدی، دسترسی به این روستا برای آنها چندان هم آسان نیست. این راه هرچند از جاده اصلی بیشتر از 50 کیلومتر نیست اما کل این مسیر پر از دستانداز و چاله است. بویژه پس از گذشتن از مزینان؛ زادگاه دکتر علی شریعتی. با این حال این مسیر به رفتنش میارزد چه از سمت شاهرود و میامی و بیارجمند و چه از سمت سبزوار و مزینان. شبهای رضا آباد برای گردشگران خاطره انگیز است.
شب که میشود دروازههای آسمان در برابر چشمانی که از عمق تاریکی در میان رملها به آن خیره شدهاند گشوده میشود، کهکشان راه شیری، دب اکبر و دب اصغر، اقیانوس بیکران ستارههایی که عظمت هستی را به رخ زمین نشینان میکشند، عبور پرشتاب شهاب سنگها و... چهره دیگری از شب را نشان میدهند که برای شهرنشینان غریب است. اینجا احساس میکنی ماه دست یافتنی است؛ ماه هم که نباشد، تازه نوبت جولان و درخشش ستارههاست. اهالی روستا میگویند، برای گردشگران کویر، تماشای ستارهها در شب از جذابترین و هیجان انگیزترین ساعات سفر است. ما آنها را خارج از روستا میبریم تا هیچ نور مزاحمی نباشد. در قسمتهای گود کویر و جاهایی که در محاصره رملها قرار گرفته، دیگر هیچ نوری نیست. به گردشگران میگوییم برای لحظهای چشمهای خود را ببندند تا به تاریکی مطلق زود عادت کنند آن وقت به آسمان نگاه میکنند و... خب کیف میکنند!
از روستا صدای ساز و موسیقی، سکوت شب را شکسته است. پایینتر از اقامتگاه، بساط عروسی به پاست. صدای موسیقی راهنمای ماست تا از کوچههای نیمه روشن عبور کنیم و به کوچهای برسیم که بخش زیادی از آن را داربست زده و چادری بزرگ روی آن کشیدهاند و داخل چادر را با قالیها و پشتیهای رنگارنگ و چراغها و لامپها و ریسههای نورانی مختلف تزئین کردهاند. داماد؛ جوانی است که به تازگی محکومیت زندانش تمام شده؛ دوران کشدار انتظار برای نامزدش تمام شده و امشب، شب عروسی است. جوانهای روستا، حلقه رقص را تشکیل دادهاند. رقص «سه قرصه» کرمانجی با ریتم و آهنگ موسیقی شمال خراسان و ترانهای فارسی که خواننده جوان سبزواری میخواند. لحظهای که ما به سور عروسی میرسیم خواننده میکروفن به دست اعلام میکند جوانان محل این آهنگ را درخواست کردهاند تا به عشق همه جوانان زندانی بخوانم. آنهایی که منتظرند زندان تمام شود و شب عروسی از راه برسد. اینجا روستا هم از زندان طبیعت خشک رها شده و راهی به شادمانی یافته است. خواننده جوان میخواند: «چرا غزل بدون ساز نمیشه/ هوای پر پرواز نمیشه»
رییس شبکه دامپزشکی شهرستان نهبندان گفت: دوره آموزشی آشنایی با بیماریهای شتر در نهبندان برگزار شد.
راه انجام رییس شبکه دامپزشکی شهرستان نهبندان در گفت و گو با خبرنگار گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از بیرجند ،گفت: جمع آوری، تجزیه و تحلیل اطلاعات در خصوص بیماریهای هشدار دهنده به سازمان دامپزشکی کشور اجازه فراهم ساختن سازوکارهای نظارتی و کنترل و پیشگیری از شیوع به هنگام این بیماریها را میسر میسازد.
او افزود: این دوره آموزشی که با همکاری کمیته امداد امام خمینی (ره) و مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان و با شرکت ۱۶ نفر از شترداران شهرستان برگزار شد شرکت کنندگان با بیماریهای مهم در شتر از قبیل آبله، بروسلوز و سورا آشنا شدند.
راه انجام به بیماری آبله اشاره نمود و بیان کرد: بیماری آبله شتر متداولترین بیماری ویروسی شتر است که بیماری موجب ضایعه پوستی روی لبها، پلکها و نیز مخاط دهان و بینی و در موارد شدیدتر علایمی، چون تب، سستی و بی حالی، اسهال و بی اشتهایی ظاهر میشود و تاولها در تمام بدن پخش میشوند.
رییس شبکه دامپزشکی شهرستان نهبندان با اشاره به اینکه در بحث انتقال بیماری بروسلوز در شتر یک مسئله مهم نیز حائز اهمیت است و آن هم نگهداری توام شترها در کنار نشخوار کنندگان کوچک آلوده به بیماری است که امکان انتقال بیماری به شتر را میسر میسازد، ادامه داد: علائم بیماری بروسلوز بصورت سقط جنین، کاهش باروری، تولد زودرس جنین، کاهش اشتها، لنگش مختصر و ریزش اشک دو طرفه در شتران تظاهر میکند.
راه انجام افزود: بیماری تریپانوزومیازیس (سورا) یکی از مهمترین بیماریها در شتر میباشد این بیماری توسط انگلهای کوچکی (تک یاختهای به نام تریپانوزوم) که در خون زندگی میکنند ایجاد میشود و با تب متناوب و مداوم، کم خونی، لاغری، ادم و تورم پلکها مشخص میشود.
رئیس شبکه دامپزشکی نهبندان گفت: در این دوره آموزشی علاوه بر اینکه بیماریهای مهم شتر و راههای جلوگیری از شیوع بیماریها در گله به شترداران آموزش داده شد بر جلوگیری از ورود شتر قاچاق و فاقد هویت بهداشتی به گله توصیه شد.
راه انجام رییس شبکه دامپزشکی شهرستان نهبندان در گفت و گو با خبرنگار گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از بیرجند ،گفت: جمع آوری، تجزیه و تحلیل اطلاعات در خصوص بیماریهای هشدار دهنده به سازمان دامپزشکی کشور اجازه فراهم ساختن سازوکارهای نظارتی و کنترل و پیشگیری از شیوع به هنگام این بیماریها را میسر میسازد.
او افزود: این دوره آموزشی که با همکاری کمیته امداد امام خمینی (ره) و مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان و با شرکت ۱۶ نفر از شترداران شهرستان برگزار شد شرکت کنندگان با بیماریهای مهم در شتر از قبیل آبله، بروسلوز و سورا آشنا شدند.
راه انجام به بیماری آبله اشاره نمود و بیان کرد: بیماری آبله شتر متداولترین بیماری ویروسی شتر است که بیماری موجب ضایعه پوستی روی لبها، پلکها و نیز مخاط دهان و بینی و در موارد شدیدتر علایمی، چون تب، سستی و بی حالی، اسهال و بی اشتهایی ظاهر میشود و تاولها در تمام بدن پخش میشوند.
رییس شبکه دامپزشکی شهرستان نهبندان با اشاره به اینکه در بحث انتقال بیماری بروسلوز در شتر یک مسئله مهم نیز حائز اهمیت است و آن هم نگهداری توام شترها در کنار نشخوار کنندگان کوچک آلوده به بیماری است که امکان انتقال بیماری به شتر را میسر میسازد، ادامه داد: علائم بیماری بروسلوز بصورت سقط جنین، کاهش باروری، تولد زودرس جنین، کاهش اشتها، لنگش مختصر و ریزش اشک دو طرفه در شتران تظاهر میکند.
راه انجام افزود: بیماری تریپانوزومیازیس (سورا) یکی از مهمترین بیماریها در شتر میباشد این بیماری توسط انگلهای کوچکی (تک یاختهای به نام تریپانوزوم) که در خون زندگی میکنند ایجاد میشود و با تب متناوب و مداوم، کم خونی، لاغری، ادم و تورم پلکها مشخص میشود.
رئیس شبکه دامپزشکی نهبندان گفت: در این دوره آموزشی علاوه بر اینکه بیماریهای مهم شتر و راههای جلوگیری از شیوع بیماریها در گله به شترداران آموزش داده شد بر جلوگیری از ورود شتر قاچاق و فاقد هویت بهداشتی به گله توصیه شد.
کشف 30 نفر شتر قاچاق از یک کامیون
گروه استان ها – هرمزگان – فرمانده انتظامی شهرستان جاسک از کشف 30 نفر شتر قاچاق از یک کامیون به ارزش 7 میلیارد و 500 میلیون ریال خبر داد.
سرهنگ " عباس قاسمی " در گفت و گو با خبرنگار پایگاه خبری پلیس در تشریح این خبر گفت : ماموران انتظامی مستقر در پاسگاه ایست و بازرسی سه راهی شهرستان جاسک روز گذشته حین کنترل خودروهای عبوری به یک دستگاه کامیون مشکوک شده و دستور ایست صادرکردند.
وی افزود : در بازرسی از این خودرو 30 نفر شتر قاچاق فاقد هرگونه مدارک کشف شد.
فرمانده انتظامی جاسک، ارزش محموله کشف شده را بنا به نظر کارشناسان دامپزشکی 7 میلیارد و 500 میلیون ریال عنوان کرد.
گروه استان ها – هرمزگان – فرمانده انتظامی شهرستان جاسک از کشف 30 نفر شتر قاچاق از یک کامیون به ارزش 7 میلیارد و 500 میلیون ریال خبر داد.
سرهنگ " عباس قاسمی " در گفت و گو با خبرنگار پایگاه خبری پلیس در تشریح این خبر گفت : ماموران انتظامی مستقر در پاسگاه ایست و بازرسی سه راهی شهرستان جاسک روز گذشته حین کنترل خودروهای عبوری به یک دستگاه کامیون مشکوک شده و دستور ایست صادرکردند.
وی افزود : در بازرسی از این خودرو 30 نفر شتر قاچاق فاقد هرگونه مدارک کشف شد.
فرمانده انتظامی جاسک، ارزش محموله کشف شده را بنا به نظر کارشناسان دامپزشکی 7 میلیارد و 500 میلیون ریال عنوان کرد.