امروز نشستم و همه نقاشیای قدیمی م رو تا به امروز نگاه کردم. اون نسخه چند سال پیش خودمو تحسین کردم. امیدشو، شجاعتش رو برای شروع کردن، تعهدشو به آرزو هاش. تمام طراحی های ناجور و بدجورمو دیدم و دیدم که چقدر تغییر کردم، چقدر رشد کردم. و یه جایی بین خط ها و شکل ها، خودمو دیدم، زخممو حس کردم. یه جورایی حسِ دوره ی بد زندگیم رو توی نقاشی ها ضبط کرده بودم. دلشکستگی م رو. نقاشی ها بخشی از قلب من بودن و هستن. شاید این قدرت جادویی نقاشی هاست که احساسات خالقشون رو در لحظه آفرینش در خودشون نگه میدارن.▫️ ▫️▫️▫️

افسانه های پریان باعث میشن یه نور گرم کننده به دلم بتابن. یه حس خوبی که زمزمه میکنه توی این دنیای جادویی، که پر از ناشناخته هاست، خیلی چیزا ممکنه. داستان تو هنوز تموم نشده.▫️▫️▫️▫️