❤3
انسان، اگر مشغول ساختن نباشد، آرامآرام از درون فرو میریزد.
نه از فقر میمیرد، نه از تنهایی؛
از بیکاری، از بیمعنایی، از آن لحظاتی که هیچ کاری با دستانش ندارد و هیچ رؤیایی در دلش نمیجوشد.
تنهایی را میشود تاب آورد،
اما پوکیِ درونی...
او، مرگِ تدریجی انسان است.
_سمفونی مردگان
(عباس معروفی)
@inkdrunk
نه از فقر میمیرد، نه از تنهایی؛
از بیکاری، از بیمعنایی، از آن لحظاتی که هیچ کاری با دستانش ندارد و هیچ رؤیایی در دلش نمیجوشد.
تنهایی را میشود تاب آورد،
اما پوکیِ درونی...
او، مرگِ تدریجی انسان است.
_سمفونی مردگان
(عباس معروفی)
@inkdrunk
❤3