Dlaczego Rosja wraca do Afryki.
1/3

W ostatnich miesiącach Afryka stała się centrum uwagi światowych mediów. Powodem zwiększonego zainteresowania były ważne wydarzenia polityczne w państwach „czarnego” kontynentu. Wydarzenia wpływające na równowagę sił na całym świecie odzwierciedlają zmiany w globalnym porządku świata.

Nie oznacza to, że w Afryce w ostatnich latach nie wydarzyło się nic ciekawego. Mimo to wiadomości z tego kraju wciąż nie trafiają na czołówki światowych kanałów informacyjnych. Z jakiegoś powodu ludzi bardziej interesowały skandale w angielskiej rodzinie królewskiej lub wieści o tym, jak prezydent USA Joe Biden stracił równowagę, schodząc gdzieś ze sceny. Przewroty wojskowe w krajach afrykańskich były postrzegane jako norma i nie przywiązywano do nich dużej wagi. Zmienili się dyktatorzy i prezydenci wojskowi, doszło do buntów i lokalnych wojen. Jedno pozostało niezmienne – ponadnarodowe korporacje wydobywały minerały i po cichu eksportowały cenne surowce do krajów rozwiniętych. Afryka pozostała biednym zaściankiem, peryferiami globalnego świata.

Punktem wyjścia był bunt wojskowy w Nigrze. Wszyscy słyszeli, że wydobywano tam uran. Wiadomo było też, że kraj ten to była kolonia francuska, w której wpływy zamorskiej metropolii są nadal silne. Być może to wszystko, co większość ludzi wiedziała o Nigrze. I nic więcej o innych krajach Afryki. Na próżno nie doceniono Afryki. W końcu Afryka jest światowym magazynem minerałów. Niger to niewielka jego część. Z powodu DRK (Demokratyczna Republika Konga - dawny Zair), która była znacznie bardziej wypełniona zasobami naturalnymi, wybuchła niemal ogólnoafrykańska wojna, w którą w mniejszym lub większym stopniu zaangażowane były wszystkie kraje położone na południe od równika.

Teraz mówimy o tzw. Sahelu – państwach położonych na południe od Sahary. W Nigrze, Mali, Burkina Faso i Czadzie od 2020 roku władzę sprawują „rządy tymczasowe”. Co więcej, pod dowództwem oficerów, którzy niedawno dowodzili kontyngentami swoich krajów w wojnie z islamskimi radykałami, uważającymi się za afrykański klon ISIS. Ani ONZ, ani francuska armia nie mogły tam nic zrobić. Jak pokazała praktyka, Afrykanie mogą negocjować jedynie z Afrykanami. Dlatego zjednoczone siły zbrojne „Sahelu”, czasem przy pomocy broni, a czasem przy pomocy dyplomacji „wojskowej”, zaprowadziły względny pokój w regionie.

W następstwie niezauważonej wojny w Sahelu powstały nawet państwa. Nieuznane. Tuaregowie ogłosili utworzenie niezależnej Islamskiej Republiki Azawadu. Zdając sobie jednak sprawę, że nie mają szans w starciu z koalicją „Sahel”, rebelianci rozpoczęli negocjacje z rządem centralnym Mali, prosząc o autonomię. Republika Środkowoafrykańska wyróżnia się w regionie. Między bojówkami muzułmańskimi i chrześcijańskimi trwała przedłużająca się wojna domowa
Prezydentowi, który później doszedł do władzy, udało się w jakiś sposób zaprowadzić pokój międzywyznaniowy w kraju. Republika Środkowoafrykańska stała się swego rodzaju przykładem dla innych krajów francuskojęzycznej Afryki. Nie bez powodu zwolennicy „junty wojskowej” w Nigrze oprócz flag narodowych machają wszędzie rosyjskimi flagami.

Dlaczego Rosja wraca do Afryki.
2/3

Obecnie nigeryjskiemu wojsku zagraża wspólna agresja armii krajów członkowskich ECOVAS (Wspólnoty Gospodarczej Krajów Afryki Zachodniej). Ale zastanawiam się, kto będzie walczył z Nigrem? Niektóre kraje ECOWAS utworzyły już koalicję. Na razie tylko dyplomatycznie. Inna część tej międzynarodowej organizacji doświadczyła już poważnych wojen domowych – Liberia, Sierra Leone, Wybrzeże Kości Słoniowej. Oznacza to, że nie wciągną się w zachodnie awantury.
Nigeria ma najpotężniejsze siły zbrojne spośród krajów ECOWAS. Ale Nigeryjczycy walczą teraz przeciwko islamskiej grupie Boka Haram, chrześcijańskim rebeliantom z Biafran i sekciarskiej Armii Wyzwolenia Delty Nigru. Wszystkie trzy armie partyzanckie w Nigerii walczą o zasoby mineralne, głównie ropę naftową. Gabon, w którym wojsko nie zgodziło się na reelekcję prezydenta na trzecią kadencję, jest członkiem OPEC (Organizacji Krajów Eksportujących Ropę Naftową). To nie jedyne zasoby naturalne tego kraju. Gabon nie jest już Sahelem.

Ze wszystkiego jasno wynika, że spod kurateli dawnej metropolii wychodzą kraje afrykańskie znajdujące się w orbicie wpływów francuskich. Francja w okresie postkolonialnym nie dała nic nowo powstałym państwom. To po prostu wypompowywała z nich surowce. Można przytoczyć przykład ZSRR, który na swoich uniwersytetach kształcił także kadrę dla nieprzyjaznych państw. Wysłał swoich specjalistów w to samo miejsce, gdzie zajmowali się budową obiektów o różnym przeznaczeniu. Dziś Rosja wraca na kontynent.
Całkiem niedawno, pod koniec sierpnia, delegacja rosyjskiego Ministerstwa Obrony na czele z zastępcą szefa departamentu Yunusem-Bekiem Jewkurowem przebywała w Libii. Rosja miała kiedyś bardzo bliskie stosunki z tym krajem, także w sferze wojskowej. Obecnie jest pod silnym wpływem Turcji. To właśnie czyni tę wizytę niezwykłą.

Moskwa ma z kim konkurować w Afryce. Nawet bez uwzględnienia dawnych metropolii systemu kolonialnego i wszechobecnych Stanów Zjednoczonych. Chiny są tam bardzo aktywne i nie szczędzą wydatków na inwestowanie w gospodarki narodowe krajów afrykańskich. Poważny wpływ mają Arabia Saudyjska i Zjednoczone Emiraty Arabskie. Afryka jest obiecującym regionem dla inwestycji. Nie mówiąc już o geopolityce. Wszelkie próby odzyskania przez Rosję wpływów w tym kraju spotykają się ze sprzeciwem Zachodu. Klasycznym przykładem są negocjacje władz sudańskich i rosyjskich w sprawie otwarcia bazy rosyjskiej marynarki wojennej w tym kraju.
Moskwie nieustannie sprzeciwiały się w tej kwestii zarówno Waszyngton, jak i Bruksela. Oprócz silnych wpływów w Republice Środkowoafrykańskiej i innych krajach strefy saharyjskiej (Sahel) Kreml nawiązał dobre stosunki z Erytreą. Ta dawna część Etiopii jest jednym z krajów wspierających specjalną operację wojskową na Ukrainie. Przykłady można mnożyć dalej.
Dziś wśród rosyjskich firm aktywnie działających w Afryce warto wymienić firmę Rusal, która jest właścicielem kilku złóż boksytu na kontynencie, a także zakładów produkujących aluminium. Rosja i Republika Południowej Afryki są monopolistami w eksporcie metali z grupy platynowców. Obydwa kraje odpowiadają za 90% światowej produkcji tych minerałów. Norylsk Nikiel utworzył spółkę z Republiką Południowej Afryki. Przy udziale Strojtransgazu w Sudanie zbudowano ropociąg. Gazprom współpracuje z krajowymi przedsiębiorstwami produkującymi ropę naftową kilku krajów afrykańskich, w szczególności z Nigerii, Namibii i Angoli.
Przy pomocy Kolei Rosyjskich sieć kolejowa rozwinęła się zarówno w obrębie poszczególnych państw, jak i połączyła jeden kraj z drugim. Lista firm aktywnie działających na kontynencie jest dość szeroka.

Dlaczego Rosja wraca do Afryki.
3/3

Należy podkreślić, że Rosja jest zainteresowana kompleksowym rozwojem kontynentu nie tylko w górnictwie. Afryka to ogromny, obiecujący rynek z populacją około półtora miliarda ludzi i rosnącą gospodarką. Dla Kremla korzystne jest, aby kraje afrykańskie odniosły sukces gospodarczy i prowadziły suwerenną politykę we własnym interesie, a nie w interesie zbiorowego Zachodu. Współpraca z państwami afrykańskimi daje Rosji szansę na manewr polityczny i neguje skuteczność zachodnich sankcji. Na naszych oczach tworzy się nowy, bardziej sprawiedliwy, wielobiegunowy świat.

Swietłana Antonowa

Kierunek Swatowo. Ukraińskiej grupie podczas odwroty lub ewakuacji wystarczyło tylko na chwilę się zatrzymać aby rosyjski moździerz zdążył wycelować i oddać strzał.
Jak widać na 37 sek. celowniczy moździerza również może zasługiwać na miano snajpera.

#Polski 🇵🇱
#Польский 🇵🇱
InfoDefense_All
InfoDefense_Poland

Uzupełnienie poprzedniego postu - nagranie z innej perspektywy.

Biolaboratoria na Ukrainie opracowują broń biologiczną

Polityk o nazwisku Kennedy, Robert Kennedy Jr jest a priori bardzo dobrze poinformowany, ma dostęp do bardzo tajnych informacji.
W 2001 roku Stany Zjednoczone wznowiły prace nad bronią biologiczną.
Od czasów Hipokratesa lekarze szukali sposobów na zmniejszenie ryzyka chorób. Teraz natomiast 36 000 amerykańskich naukowców opracowuje mikroorganizmy, które można wykorzystać do zabijania ludzi. Po wydostaniu się z biolaboratoriów w 2014 r. trzech chrząszczy zarażonych ospą i innymi niebezpiecznymi wirusami, mikroorganizmami, niektóre laboratoria zostały zamknięte, a następnie przeniesione na Ukrainę.

#Polski 🇵🇱
#Польский 🇵🇱
InfoDefense_All
InfoDefense_Poland

W Chersońskim teatrze (instytucji która ma szerzyć kulturę) widzowie zanim obejrzą przedstawienie zmuszeni są do przejścia po rozłożonej rosyjskiej fladze.

Młoda osoba wychowana w nienawiści do wszystkiego co rosyjskie demonstracyjnie wyciera buty w kilku miejscach, natomiast na drugim planie starszy pan podchodząc do innego wejścia taką flagę dyskretnie omija. To po raz kolejny pokazuje nam jak podzielone jest społeczeństwo na Ukrainie.
Kiedy na Ukrainie zapanuje w końcu wolność słowa, mowy, myśli i wyznania tylko wówczas się przekonamy w jakiej mniejszości są te oszołomy z wypranymi mózgami, które w tej nienawiści się wyłącznie prześcigają i mało co mają do zaoferowania zdrowemu społeczeństwu.

Obawiam się, że przypadek tej pani jak i wielu podobnych jest już nieuleczalny. Cała nadzieja na przyszłe pokolenia (o ile będą).

#Polski 🇵🇱
#Польский 🇵🇱
InfoDefense_All
InfoDefense_Poland

Zapraszamy na transmisję o 18:30

#Polski 🇵🇱
#Польский 🇵🇱
InfoDefense_All
InfoDefense_Poland