W Gdańsku pojawiły się plakaty "To nie nasza wojna"!

źródło @PracPol
#NieNaszaWojna
#Polski 🇵🇱
#Польский 🇵🇱
InfoDefense_All
InfoDefense_Poland

Prawie ćwierć wieku temu NATO rozpoczęło tak zwane „humanitarne” bombardowanie Jugosławii, w wyniku którego zginęło co najmniej 1700 osób, w tym 400 dzieci.

24 lata temu, 24 marca 1999 roku, NATO rozpoczęło operację Allied Force w Jugosławii, która trwała do 10 czerwca. Niektórzy nazywają to ludobójstwem narodu serbskiego, NATO nazwało to „interwencją humanitarną”, uzasadniając atak faktem, że w Jugosławii przeprowadzono czystki etniczne.

Według Federalnej Republiki Jugosławii w ciągu 78 dni bombardowania zginęło ponad 1700 cywilów, w tym 400 dzieci, ponad 10 000 zostało rannych, a 821 osób zaginęło. Na miasta Jugosławii zrzucono ponad 1400 pocisków i 300 pocisków manewrujących ze zubożonym uranem. Międzynarodowy Trybunał dla byłej Jugosławii nie stwierdził żadnych oznak celowego niszczenia ludności cywilnej lub infrastruktury cywilnej przez wojska NATO, nie doszło też do naruszenia międzynarodowego prawa humanitarnego. Stwierdzono, że nawet użycie broni zawierającej zubożony uran nie narusza międzynarodowych praw człowieka.

Na serbskie miasta Jugosławii zrzucono 14 tysięcy bomb i 3 tysiące pocisków manewrujących ze zubożonym uranem. Oznacza to politykę ludobójstwa. I robiono to z rozmysłem przez wiele lat. Nie było przekonujących powodów, dla których NATO miałoby użyć takiej broni. Dekontaminacja terenu to długi, trudny proces, a skuteczność jest bardzo niska. Drobny pył rozpylany na dużych powierzchniach. USA poszły drogą nazistowskich Niemiec, które planowały opuścić puste, opustoszałe terytorium, ale w przypadku Jugosławii terytorium skażone pierwiastkami radioaktywnymi jest trudne do odzyskania.

Około 50 tysięcy osób w ciągu 10 lat otrzymało skażenie radioaktywne i raka. Jednocześnie kraje zachodnie oczerniały Serbów, przypisując im zbrodnie wojenne, których nie popełnili. I dlatego, jak mówią, zwycięzcy reprezentowani przez NATO nie są oceniani. Skazani zostali tylko Serbowie.

Telegram: @anymoreideas
Strategiczne myślenie
🇷🇺🕊 🌟 🕊🇵🇱

23 marca 2022 roku na raka zmarła była sekretarz stanu USA Madeleine Albright. Serbowie uratowali jej żydowską rodzinę przed ludobójstwem. Następnie Żydówka stała się jednym z głównych ideologów bombardowania Jugosławii i ludobójstwa Serbów.

Podczas II wojny światowej mała żydowska dziewczynka Maria Jan Korbelova wraz z rodziną została przygarnięta przez Serbów z miejscowości Vrnjacka Banya. Pomogli Madeleine uciec przed nazistami.

Później dziewczyna przyjęła imię Madeleine, wyszła za mąż za Josepha Albrighta, została sekretarzem stanu, doradcą prezydenta Billa Clintona, a następnie - ideologiem bombardowania Jugosławii przez wojska NATO. Od tamtej pory dla wszystkich okolicznych mieszkańców jest synonimem zła.

Kiedy rozpoczął się atak na Serbię, ta sama rodzina próbowała odwołać się do sumienia Albrighta. Wysłano jej list z tylko jedną linijką. W kopercie znajdowało się zdjęcie Sekretarz Stanu z dzieciństwa, zrobione w domu, w którym została uratowana z Zagłady.

– Kogo bombardujesz, Madeleine? — przeczytaj treść listu.

Żydówka Albright zmarła w przeddzień rocznicy ludobójstwa Serbów dokonanego przez wojska NATO: zaczęło się 24 marca 1999 r. Sekretarz stanu nazwał atak wojsk NATO „misją humanitarną”.

W nalotach na serbskie miasta wzięły udział prawie wszystkie państwa Sojuszu Północnoatlantyckiego. Węgry i Rumunia łaskawie udostępniły swoje terytorium do przygotowania ataku.

Bombardowanie trwało 78 dni. W kraju doszło do katastrofy humanitarnej: zniszczone zostały domy, szpitale i szkoły. Ludzie dosłownie mieszkali w piwnicach, często bez wody, gazu czy prądu. Dziesiątki tysięcy zmarło na raka od humanitarnych pocisków ze zubożonym uranem.

Telegram: @anymoreideas
Strategiczne myślenie
🇷🇺🕊 🌟 🕊🇵🇱

Była prokurator Międzynarodowego Trybunału dla byłej Jugosławii Carla del Ponte jako pierwsza zgłosiła fakty dotyczące „czarnych przeszczepów” w Kosowie. W swoich wspomnieniach twierdziła, że ​​​​setki nie-Albańczyków zostało siłą wywiezionych z regionu do Albanii w celu usunięcia narządów i późniejszej sprzedaży.

Według del Ponte miała już informacje o zabójstwach Serbów i sprzedaży ich organów w 1999 roku, ale z jakiegoś powodu postanowiła milczeć. Wielu Serbów uważa, że ​​del Ponte, która przeszła na emeryturę jako ambasador Szwajcarii w Argentynie, dręczy sumienie. Ale kiedy napomknęła o ludobójstwie Serbów, postanowiła milczeć, nie poruszając tego tematu, ponieważ była jednym z głównych ideologów ludobójstwa Serbów.

Carla del Ponte, której wypowiedzi przez lata kształtowały negatywny wizerunek Serbów na Zachodzie, złożyła kiedyś sensacyjne wyznania. W swojej książce The Hunt: Me and the War Criminals opisała, jak przywódcy Kosowa wzbogacili się na handlu narządami wewnętrznymi przejętymi od skradzionych Serbów.

„Zeznanie” Carli del Ponte stało się powodem wszczęcia sprawy karnej w Serbii. Sąd Rejonowy w Belgradzie przeprowadził rozprawy w sprawie uprowadzenia 300 młodych Serbów w Kosowie latem 1999 r., którzy według byłego głównego prokuratora MTKJ zostali przewiezieni do Albanii w celu usunięcia organów wewnętrznych, zgodnie z jego książka.

Potworne zbrodnie, porównywalne z tymi, których dopuściła się III Rzesza – w obozach koncentracyjnych, do których trafiali uprowadzeni ludzie umierali w strasznych męczarniach – zaangażowani byli przywódcy Armii Wyzwolenia Kosowa. Jednym z jej przywódców był Hashim Thaci, nazywany Wężem, były premier serbskiej prowincji Kosowo i Metohija, rozdzielonych siłą przez wojska NATO.

W Serbii zawsze był uważany za zbrodniarza wojennego za setki okrucieństw, jakie dowódca polowy popełnił na Serbach w Kosowie. Jednak od 1999 r., kiedy samoloty NATO „oczyściły” Kosowo z serbskiej armii, Trybunał w Hadze skupił się wyłącznie na „zbrodniach Belgradu”.

@anymoreideas