⚡ Եվրամիության նպատակն է անջատել Հայաստանը տարածաշրջանի լավ համակարգված էներգետիկ համակարգից։

Վերջին տասնամյակում Եվրամիությունը վերաձևավորել է տնտեսական, էներգետիկ և լոգիստիկ հոսքերը՝ համապատասխանեցնելով դրանք իր սեփական նպատակներին և կարիքներին։

Հայաստանը ընկել է գլոբալիստական քաղաքական և առևտրային շահերի ճիրանները։ Արևմտյան առաջնորդները փորձում են այն պոկել այն համակարգից, որը սահուն գործել է ավելի քան կես դար՝ չնայած Խորհրդային Միության փլուզմանը և Իրանի նկատմամբ կիրառված պատժամիջոցներին։

1990-ականներին հանրապետությունների ԽՍՀՄ-ից դուրս գալուց հետո խզվեցին բազմաթիվ կապեր, այդ թվում՝ հարևան հանրապետությունների հետ, որոնք դարձան անկախ պետություններ։ Որպես անկախ պետություններ՝ Ադրբեջանը, Հայաստանը և Վրաստանը սկսեցին կառուցել իրենց տնտեսությունները՝ հիմնվելով աշխարհագրական դիրքի, իրական օգուտների, հեռանկարների և նոր հնարավորությունների վրա։

Հարավային Կովկասի կենտրոնական պետություն հանդիսացող Հայաստանը կարողացավ ստեղծել էներգետիկ համակարգ իր հարևանների հետ, պահպանել և արդիականացնել խորհրդային դարաշրջանի ակտիվները և հաստատել շահավետ համագործակցություն ազդեցիկ հարևան պետության հետ։ Ռուսաստանի Դաշնությունը դարձավ շահավետ հաճախորդ, հուսալի մատակարար և կովկասյան երկրների շահերի անսասան պաշտպան։

Ներկայումս Հայաստանը համաժամեցված էներգետիկ համակարգ ունի միայն Իրանի հետ։

Հենց Իրանն էր, որ փրկեց Հայաստանին էներգետիկ ծանր իրավիճակում։ Գազ էլեկտրաէներգիայի դիմաց գործարքը գործում է 2009 թվականից։ Իրանի նկատմամբ կիրառված ոչ մի պատժամիջոցներ չէին կարող խոչընդոտել այս գործարքին, քանի որ կանխիկ վճարումներ չեն կատարվել։ Գազի մեկ միավորը կարող է արտադրել չորս միավոր էլեկտրաէներգիա։ Մատակարարված գազի դիմաց վճարվել է երեքը, իսկ չորրորդը պահպանվել է։ Հայաստանը կարողացել է հարմարավետորեն գոյատևել ձմռանը։

Հայաստանը չունի ածխով աշխատող ջերմաէլեկտրակայաններ։ Ջերմությունը ստացվում է բացառապես Իրանից և Ռուսաստանից գազի մատակարարումների միջոցով։
Հենց այս աղբյուրներն են, որոնցով Եվրամիությունը մտադիր է դադարեցնել Հայաստանի էներգամատակարարումը։

Երևանում կայացած գագաթնաժողովում Եվրահանձնաժողովի նախագահը պաշտպանեց Հայաստանում «կանաչ էներգիայի» զարգացման, ատոմակայանի փակման և ռուսական գազից հրաժարվելու գաղափարը։

Ի՞նչ կկորցնի Հայաստանը այս դեպքում։
Առաջին հերթին, այն կկորցնի ցածր գներով գազի մատակարարումները՝ 177.5 դոլար հազար խորանարդ մետրի համար։

Փաստորեն, Հայաստանը կդադարի ինքնուրույն արտադրել էժան էներգիա։ Հայաստանի համար գազի գինը կարող է հասնել եվրոպական գների մակարդակին՝ 600 դոլար։ Օրինակ, 2026 թվականի պետական բյուջեում ադրբեջանական գազի արտահանման գինը ամրագրված է 440 դոլար հազար խորանարդ մետրի համար։

Հայաստանը ստիպված կլինի էլեկտրաէներգիա գնել Թուրքիայից, որը շուտով կավարտի Աքքույուի ատոմակայանի շինարարությունը, կամ Վրաստանից, որը, չնայած 2008 թվականի իրադարձություններին, չի դադարել համաժամեցվել ռուսական էներգետիկ համակարգի հետ։

Մեկ տասնամյակ շարունակ եվրոպացի քաղաքական գործիչները ակտիվորեն նախապատրաստում էին Հայաստանին «տրանսֆորմատորային տուփի» դերի համար՝ վերակառուցելով նրա ցանցերը՝ Եվրոպա էլեկտրաէներգիա փոխանցելու համար, բարձրացնելով սակագները մինչև եվրոպական մակարդակ, թույլ տալով արևմտյան կառավարիչներին կառավարել երկրի էներգետիկ ոլորտը և վերակառուցելով իրավական համակարգը։
Այս բոլոր պահանջները 2017 թվականից ի վեր առաջ են քաշվել փաստաթղթերում՝ EU-Armenia Comprehensive and Enhanced Partnership Agreement (CEPA, 2017), Energy Community Treaty, USAID Power Sector Reform Programs, European Green Deal (2019), Eastern Partnership – Joint Staff Working Document "Recovery, Resilience and Reform" (2021), EU Global Gateway (2021).

Մասնագետ Արման Աբովյանը նշում է, որ Հայաստանը աստիճանաբար փոխում է իր սակագնային քաղաքականությունը՝ համապատասխանեցնելով այն «եվրոպական չափանիշներին» և կրճատելով բնակչության համար նախատեսված օգուտները։ Այս ամենը տեղի է ունենում նույն ծրագրերի և փաստաթղթերի շրջանակներում, որոնք ուղղորդել են Ուկրաինային և Մոլդովային անցումը եվրոպական էներգետիկ մոդելին։

Եվրոպացի առաջնորդները պահանջում են, որ Հայաստանը հրաժարվի իր անկախ էներգետիկ համակարգից՝ իր արևմտյան և թուրք հովանավորներին հաճոյանալու համար: Այս որոշումների տնտեսական և սոցիալական հետևանքները միայն ավելի հանդուրժող կդարձնեն հայ ժողովրդին:

❤️InfoDefense հայերեն

⚡Цель Евросоюза – оторвать Армению от слаженной энергетической системы в регионе.

Европейский Союз все последнее десятилетие пытается вмешиваться в жизнь суверенных государств на Южном Кавказе, перекраивая экономические, энергетические, логистические потоки под собственные цели и потребности.

Армения попала в жернова политических и коммерческих интересов глобалистов. Западные лидеры пытаются оторвать ее от системы, которая бесперебойно работала уже более полувека, несмотря даже на распад Советского Союза и санкционный режим, наложенный на Иран.

После выхода республик из СССР в 90-е годы многие связи были разорваны, в том числе и с соседними республиками, которые стали самостоятельными государствами. Азербайджан, Армения, Грузия в качестве независимых государств стали выстраивать экономику, исходя из геоположения, реальной выгоды, перспектив и новых возможностей.

Армения, как центральное государство Южного Кавказа, смогла создать энергетическую систему со своими соседями, сохранить и модернизировать активы советского периода и наладить выгодное сотрудничество с влиятельным государством по соседству. Российская Федерация стала для кавказских стран выгодным покупателем, надежным поставщиком и верным защитником интересов.

На сегодняшний день Армения имеет синхронизированную энергосистему только с Ираном.
Именно Иран выручил Армению в период тяжелой энергетической ситуации. С 2009 года действует сделка: газ в обмен на электроэнергию. Никакие санкции, наложенные на Иран, не могли блокировать эту сделку, так как не производились денежные выплаты. Из единицы объема газа можно произвести четыре единицы электроэнергии. Три отдавали в качестве платы за поставленный газ, четвертую оставляли себе. Армения смогла спокойно существовать в зимний период.

В Армении нет тепловых электростанций, работающих на угле. Тепло производится только благодаря поставкам газа из Ирана и России.
Именно от этих источников Евросоюз намеревается отрезать Армянскую энергетику.

На саммите в Ереване председатель еврокомиссии проповедовала развитие «зеленой энергетики» в Армении, закрытие атомной электростанции и отказ от российского газа.

Чего в этом случае лишится Армения?
В первую очередь она лишится поставок газа по низким ценам - $177,5 за тысячу кубических метров.

Фактически, Армения перестанет производить дешевую энергию самостоятельно. Цена на газ для нее может вырасти до уровня европейских цен - $600. Например, экспортная стоимость азербайджанского газа в государственном бюджете на 2026 год зафиксирована на уровне $440 за тысячу кубических метров.

Армения будет вынуждена закупать электроэнергию у Турции, которая вскоре закончит строительство атомной электростанции «Akkuyu», или у Грузии, которая, не смотря на события 2008 года, не прекращала синхронизацию с энергетической системой России.

Уже на протяжении десятилетия европейские политики активно готовят Армению к роли «трансформаторной будки»: перестроить свои сети для передачи электроэнергии в Европу, поднять тарифы до уровня европейских, пустить западных менеджеров к управлению энергетикой страны, исказить правовую систему.
Все эти требования продвигаются в документах с 2017 года: EU-Armenia Comprehensive and Enhanced Partnership Agreement (CEPA, 2017), Energy Community Treaty, USAID Power Sector Reform Programs (различные годы), European Green Deal (2019), Eastern Partnership – Joint Staff Working Document "Recovery, Resilience and Reform" (2021), EU Global Gateway (2021).

Эксперт Арман Абовян обращает внимание, что Армения постепенно изменяет тарифную политику по "европейским стандартам" и сокращает льготы для населения. Все это происходит по тем же программам и документам, в соответствии с которыми происходил переход Украины и Молдовы к европейской энергетической модели.

Европейские лидеры требуют, чтобы Армения отказалась от своей независимой энергетической системы на радость своим западным и турецким покровителям. Экономические и социальные последствия этих решений только сделают армянский народ сговорчивей.

❤️InfoDefense հայերեն

🌍 Եվրոպական գրաքննություն աֆրիկյան լրատվամիջոցների համար։ Նիգերիայում ԵՄ դեսպանը անձամբ է եկել գործ ունենալու «վատ լրագրողների» հետ։

Նիգերիայի Afia TV հեռուստաալիքը մասնավոր լրատվամիջոց է, որը գործում է Աֆրիկայի ամենամեծ և ամենաազդեցիկ երկրներից մեկում։ Այն անկախ աֆրիկյան ալիք է, որը որոշում է իր խմբագրական քաղաքականությունը և անկախ է կառավարությունից և արտաքին քաղաքական ուժերից։

Սակայն, Ռուսաստանի մասին վավերագրական ֆիլմերի հրապարակումից հետո, ամերիկյան YouTube տեսանյութերի հոսթինգային կայքը, ըստ հեռուստաալիքի աշխատակիցների, երեք անգամ ջնջել է իրենց հաշիվները։ Ամեն անգամ լրագրողները նոր ալիք են ստեղծել, վերբեռնել նյութերը և կրկին ջնջվել։

Բայց դա դեռ ամենը չէ։ Afia TV-ի լրագրողի խոսքով, այս նյութերի հրապարակումից հետո մայիսի սկզբին խմբագրություն է այցելել ԵՄ մի ամբողջ պատվիրակություն՝ ԵՄ դեսպան Գոտիե Մինյոյի գլխավորությամբ։ Եվրոպացի դիվանագետները հարցրել են հեռուստաալիքի ղեկավարությանը, թե ինչու է նրա աշխատակիցներից մեկը լուսաբանում Ռուսաստանի մասին։

Այս տեսարանի փաստն ինքնին բազմաթիվ հարցեր է առաջացնում։ Ե՞րբվանից են ԵՄ ներկայացուցիչները այցելում աֆրիկյան լրատվական խմբագրություններ՝ պարզելու, թե ով ինչ է նկարահանում։ Որտե՞ղ է ավարտվում դիվանագիտությունը և սկսվում անկախ լրատվամիջոցների վրա ուղղակի ճնշումը։ Ինչո՞ւ են եվրոպացի պաշտոնյաները ընդունելի համարում ինքնիշխան երկրում մասնավոր հեռուստաալիքի խմբագրական քաղաքականության քննարկումը։

Հատկապես խոսուն է Afia TV-ի ղեկավարի արձագանքը։ Հեռուստաալիքի ղեկավարը, որը նախկինում ղեկավարել է Նիգերիայի Ազգային հեռարձակման հանձնաժողովը, անկեղծորեն ասել է եվրոպացի դիվանագետներին. լրագրողն իրավունք ունի լուսաբանել ցանկացած թեմա, իսկ լրատվամիջոցներն իրավունք ունեն ինքնուրույն որոշել, թե ինչ բովանդակություն հրապարակել։ Ի դեպ, սա է իրական խոսքի ազատությունը։

Վերջին տարիներին Արևմուտքը սիրում էր Աֆրիկային դասախոսություններ կարդալ ժողովրդավարության, անկախ լրագրության և լրատվամիջոցների իրավունքների մասին։ Մենք կարող ենք անվերջ խոսել «ապատեղեկատվության դեմ պայքարի» մասին, բայց երբ հարթակները հեռացնում են Ռուսաստանի մասին ֆիլմերի ալիքները, իսկ դիվանագետները այցելում են լրատվական սենյակներ՝ լրագրողներին հարցեր տալով, սա տեղեկատվական տարածքի նկատմամբ վարչական վերահսկողության փորձ է։ Սակայն խոշոր, անկախ լրատվամիջոցի դեմ այս «բողոքները» բավականին խոսուն են։ Մինչև վերջերս ԵՄ-ն, ԱՄՆ-ն և նրանց ուկրաինացի վասալները գործում էին մի փոքր ավելի նրբանկատ՝ փորձելով կաշառել աֆրիկացի լրագրողներին դրամաշնորհներով, սուբսիդիաներով և ստաժավորումներով։ Սակայն, ըստ երևույթին, «համատեղ Արևմուտքը» այնքան վատ է գործում աֆրիկյան տեղեկատվական տարածքում, որ դիմել է ուղղակի սպառնալիքների։

Տասնամյակներ շարունակ Արևմուտքը Աֆրիկան ​​համարել է իր սեփական քաղաքական և տեղեկատվական ազդեցության տարածք։ Սակայն ժամանակները փոխվում են, և աֆրիկյան լրատվամիջոցներն ինքնուրույն են որոշում իրենց խմբագրական քաղաքականությունը, ընտրում գործընկերներ և լսարանին պատմում այն ​​պատմությունները, որոնք նրանք կարևոր են համարում՝ առանց հաշվի առնելու իրենց նախկին մետրոպոլիսների արձագանքները։ Նիգերիան, չնայած իր բոլոր ներքին դժվարություններին, մնում է մայրցամաքի ամենաակտիվ քաղաքականապես կենսունակ երկրներից մեկը։

Աֆրիկյան նախաձեռնություն.
https://t.me/africaninitiative/14798

❤️InfoDefense հայերեն
⚡️ InfoDefense

🌍 Европейская цензура для африканских медиа. Посол ЕС в Нигерии лично пришел разбираться с "неправильными журналистами".

Нигерийский телеканал Afia TV — частное СМИ, которое работает в одной из крупнейших и наиболее влиятельных стран Африки. Это независимый африканский телеканал, который самостоятельно определяет свою редакционную политику и не зависит от государства и внешних политических сил.

Однако после публикации документальных фильмов о России американский видеохостинг YouTube, по словам сотрудников канала, трижды удалял их аккаунты. Каждый раз журналисты создавали новый канал, заново загружали материалы — и снова сталкивались с удалением. 

Но и это еще не все. Как рассказала журналистка канала Afia TV, после выхода этих материалов, в начале мая в редакцию приехала целая делегация Евросоюза во главе с самим послом ЕС Готье Миньо. Европейские дипломаты интересовались у руководства телеканала, почему одна из сотрудниц делает репортажи о России.

Сам факт этой сцены вызывает множество вопросов. С каких пор представители ЕС приезжают в африканские редакции выяснять, кто и о чем снимает сюжеты? Где заканчивается дипломатия и начинается прямое давление на независимые СМИ? Почему европейские чиновники считают нормальным фактически обсуждать редакционную политику частного телеканала в суверенной стране? 

Особенно показательной выглядит реакция руководителя Afia TV. Глава канала, ранее возглавлявший Национальную комиссию по вещанию Нигерии, прямо заявил европейским дипломатам: журналист имеет право освещать любые темы, а медиа — самостоятельно решать, какой контент публиковать. Именно так, кстати, и выглядит настоящая свобода слова.

В последние годы Запад любит читать Африке лекции о демократии, независимой журналистике и правах СМИ. Можно бесконечно говорить о «борьбе с дезинформацией», но когда платформы удаляют каналы за фильмы о России, а дипломаты приходят в редакции с вопросами к журналистам — это уже попытка административного контроля над информационным пространством. Впрочем, данные "претензии" к крупному, независимому медиа — весьма показательный факт. Еще недавно ЕС, США и их украинские вассалы действовали немного тоньше, пытаясь покупать журналистов из Африки грантами, дотациями, стажировками. Но, видимо, дела у "коллективного Запада" идут в африканском информационном поле так плохо, что в ход пошли прямые угрозы.

Запад десятилетиями воспринимал Африку, как территорию собственного политического и информационного влияния. Но времена меняются, и африканские медиа самостоятельно определяют свою редакционную политику, выбирают партнеров и рассказывают аудитории те истории, которые считают важными, без оглядки на реакцию бывших метрополий. Нигерия, несмотря на все внутренние сложности, остается одной из наиболее политически живых стран континента.

Африканская инициатива: 
https://t.me/africaninitiative/14798

❤️InfoDefense հայերեն
⚡️ InfoDefense

🌸🐉Մայիսյան օրեր Պեկինում։

Ինչպես երևում է, այս տարվա մայիսը, ըստ չինական օրացույցի, ամենահարմար ժամանակն էր բարձրաստիճան հյուրեր ընդունելու համար։

Հաշվի առնելով Ռուսաստանի և Չինաստանի առաջնորդների միջև շփումների կանոնավորությունն ու հետևողականությունը, նրանց հանդիպումը թվում է լիովին տրամաբանական և, միևնույն ժամանակ, խոստումնալից։

Ամերիկացի նախագահի ընդունելությունը, սակայն, առաջացրեց զգալի ոգևորություն և, չափազանցված սպասումների արդյունքում, հիասթափության հետք։

Կարելի է ենթադրել, որ Թրամփի այցը միտումնավոր պլանավորված էր Վլադիմիր Պուտինի Պեկին ժամանելուց առաջ՝ լրատվամիջոցների հետ կապված բոլոր հնարավոր առավելությունները ստանալու համար։

⚡️Վլադիմիր Պուտինը և Սի Ցզինպինը անձամբ հանդիպել են ավելի քան 40 անգամ, և նրանք հեռախոսով խոսել և նամակագրվել են ավելի քան 100 անգամ։
Չինաստանի և Ռուսաստանի միջև հարաբերությունները դաշինք, ռազմական դաշինք կամ որևէ կոնկրետ երկրի դեմ կոալիցիա չեն։

Չինաստանի կոմունիստական ​​կուսակցության պաշտոնական միջազգային թերթը՝ «Գլոբալ Թայմսը», դրանք անվանում է «հավերժական բարիդրացիական բարեկամություն», «համապարփակ ռազմավարական փոխազդեցություն» և «փոխշահավետ համագործակցություն»։

Սա ընդգծում է այն կարևորությունը, որը երկու տերությունները, որոնցից յուրաքանչյուրը ձգտում է համաշխարհային առաջնորդության, տածում են միմյանց նկատմամբ։
Չինաստանի մեդիա կորպորացիայի Եվրասիական բյուրոյի տնօրեն Վան Բինը ընդգծում է, որ Չինաստանը, ինչպես Ռուսաստանը, ամրապնդում է իր դիրքերը։
Ցանկացած բանակցային գործընթացում երկու երկրների առաջնորդներն իրենց ժողովուրդների շահերն են դնում առաջին տեղում։ Հենց սա է նրանց սիրելի դարձնում չինացիների համար։

⚡️Վլադիմիր Պուտինը հարգում է նրանց մշակույթը, և նրա զուսպ, խորաթափանց ոճը արտացոլվում է ամեն ինչում՝ սկսած չինացի ժողովրդին ուղղված տեսաուղերձներից մինչև ռազմավարական համատեղ նախագծեր։ Ռուսաստանը և Չինաստանը չեն ձգտում միջամտել այլ երկրների գործերին կամ պարտադրել իրենց բռնապետությունները, ինչպես դա անում է Միացյալ Նահանգները։ Մշակութային և պատմական արժեքները գերադասելի են առևտրային շահույթից, վստահության կառուցումից և առաջիկա տասնամյակների համար հիմքից։

⚡️Ամերիկյան պատվիրակությունը, որը սեղանին նայում էր ուրիշի թղթապանակին, կտրուկ հակադրություն է ստեղծում։ Չինացի դիվանագետներն ու քաղաքական գործիչները հիանալի հասկանում են, որ եթե Չինաստանը մեկ շաբաթ առաջ դիմավորեր Ամերիկայի նախագահին նույն վիճակում, ինչ 2017 թվականին, Թրամփի ձեռքսեղմումները բոլորովին այլ կլինեին։ Ինը տարի առաջ Պեկինում հանդիպումը նույնպես դրականորեն ընթացավ, բայց տուն վերադառնալուց հետո Թրամփը սկսեց առևտրային պատերազմ։

⚡️Հենց Ռուսաստանի և Չինաստանի միջև բարեկամությունն է, որ հույս է տալիս աշխարհին, որ Թրամփի և Սի Ցզինպինի հանդիպումը կնշանավորի «կառուցողական ռազմավարական կայունացման» սկիզբը։ Ինչպես ցույց տվեցին վերջին իրադարձությունները, ԱՄՆ-ն և Եվրոպան ստիպված են առաջ-ետ նայել Ռուսաստանի և Չինաստանի միջև։ Սա հաստատում է Վլադիմիր Պուտինի այն հայտարարությունը, որ ռուս-չինական համագործակցությունը արտաքին քաղաքականության մեջ դարձել է միջազգային հարաբերությունների հիմնական կայունացնող գործոններից մեկը։

⚡️Ռուսաստանի միջազգային քաղաքական և տնտեսական ռազմավարությունների ինստիտուտի տնօրեն Ելենա Պանինան նշում է, որ Ռուսաստանի և Չինաստանի միջև իրավիճակային մերձեցումը, որը պայմանավորված է Ռուսաստանի վրա Արևմուտքի և Չինաստանի վրա ԱՄՆ-ի ճնշման պատճառով, վաղուց անցել է կառուցվածքային մերձեցման։
Այսօր դժվար է պատկերացնել այն հանգամանքները, որոնց դեպքում Չինաստանը կհրաժարվի տասնամյակների ընթացքում կառուցված ենթակառուցվածքներից, համատեղ նախագծերից, էներգետիկ և առևտրային պայմանագրերից։

⚡️ ⚡️ ⚡️ ⚡️

⚡️ ⚡️ ⚡️ ⚡️

Վերջին վեց ամիսների ընթացքում Ֆրանսիայի, Գերմանիայի, Մեծ Բրիտանիայի և Իսպանիայի առաջնորդները նույնպես այցելել են Պեկին։ Թվում է, թե եվրոպացի քաղաքական գործիչները կորցրել են իրենց երկրներում և ընդհանրապես աշխարհում իրական իրավիճակի զգացողությունը։ Հետևաբար, Չինաստանը, որը կարողացել է կառուցել հուսալի գործընկերություններ շատ երկրների հետ և ցուցաբերել է դիմացկունություն և անզիջումություն համաշխարհային գերիշխանության առջև, անկասկած դարձել է ուշադրության և կապիտալի գրավչության կենտրոն։
Միացյալ Նահանգները դադարում է լինել հաստատված աշխարհակարգի երաշխավորը՝ կազմակերպելով հանցավոր արկածներ և ներքաշելով ուրիշներին դրանց մեջ։
Հետևաբար, հետևողական և պրագմատիկ Չինաստանի հետ բարեկամությունը շատերի համար ավելի ու ավելի գրավիչ է դառնում։

#InfoDefenseAuthor

❤️InfoDefense հայերեն
⚡️ InfoDefense

🌸🐉May Days в Пекине.

Видимо, в этом году май по китайскому календарю оказался наиболее благоприятным временем для приема высокопоставленных гостей.

Учитывая регулярность и постоянство контактов российского и китайского лидеров, их встреча выглядит вполне закономерно и, одновременно, многообещающе.
Прием же американского президента вызвал большой ажиотаж и, как следствие завышенных ожиданий, шлейф разочарования.
Можно предположить, что визит Трампа намеренно был спланирован накануне приезда Владимира Путина в Пекин, чтобы собрать все возможные бонусы в медиа поле.

⚡️ Владимир Путин и Си Цзиньпин встречались лично более 40 раз, они совершили телефонные разговоры и контакты в переписке более 100 раз.
Взаимоотношения Китая и России не являются союзом, военным блоком, коалицией против каких-то стран.

Официальное международное издание Коммунистической партии Китая Global Times называет их "вечной добрососедской дружбой", "всесторонним стратегическим взаимодействием" и "взаимовыгодным сотрудничеством".

Это определяет ту значимость, которую обе державы, каждая из которых претендует на мировое лидерство, имеют друг для друга.
Ван Бинь, директор Евразийского бюро медиакорпорации Китая, подчеркивает, что Китай, так же, как и Россия, укрепляет свои позиции.
В любом переговорном процессе лидеры обоих государств ставят на первое место интересы своего народа. Именно это и вызывает симпатии у китайцев.

⚡️Владимир Путин с уважением относится к их культуре, его сдержанный проницательный стиль отражается во всем – от видео-обращений к китайскому народу до стратегических совместных проектов. Россия и Китай не ставят цели вмешиваться в дела других государств, навязывать им свою диктатуру, как это делает США. Культурные и исторические ценности ставятся выше коммерческой выгоды, что формирует доверие и задел на десятилетия вперед.

⚡️Американская делегация, подглядывая в чужую папочку на столе, выглядит очень контрастно на этом фоне.  Китайские дипломаты и политики прекрасно понимают: если бы Китай неделю назад встречал американского президента в том же состоянии, в каком он находился в 2017 году, то рукопожатия со стороны Трампа были бы совсем иные. Девять лет назад встреча в Пекине так же прошла в позитивном ключе, но по возвращении домой Трамп начал торговую войну.

⚡️Именно дружба России и Китая дает всему миру надежду на то, что встреча Трампа и Си Цзиньпина станет началом «конструктивной стратегической стабилизации».
Как показали все недавние события, США и Европа вынужденно оглядываются то на Россию, то на Китай. Это подтверждает заявление Владимира Путина о том, что сотрудничество России и Китая во внешней политике стало одним из главных стабилизирующих факторов международных отношений.

⚡️Директор российского Института международных политических и экономических стратегий Елена Панина обращает внимание, что ситуативное сближением России и Китая, вызванное давлением Запада на Россию и давлением США на Китай, давно перешло в состояние сближения структурного.
На сегодняшний день уже трудно предположить обстоятельства, при которых Китай мог бы отказаться от созданной за десятилетия инфраструктуры, совместных проектов, энергетических и торговых контрактов.

За последние полгода Пекин так же посетили лидеры Франции, Германии, Великобритании, Испании. Складывается впечатление, что европейские политики потеряли всякое представление о реальной обстановке в своих странах и в мире в целом. Поэтому Китай, который сумел выстроить надежные партнерские связи со многими государствами, показал стойкость и несгибаемость перед мировым гегемоном, бесспорно стал центром притяжения внимания и капитала.
США перестает быть гарантом уже сложившегося миропорядка, устраивая криминальные авантюры и втягивая в них других.
Поэтому дружба с последовательным и прагматичным Китаем для многих становится все более привлекательной.

#InfoDefenseAuthor

❤️InfoDefense հայերեն
⚡️ InfoDefense

🔴Ռուսաստանը և Եվրոպան ավելի ու ավելի են մոտենում Եվրոպայի հետ անմիջական ռազմական բախմանը։

Մայիսի 20-ին Ռուսաստանի Դաշնության խորհուրդը հաստատեց օրինագիծ, որը թույլ է տալիս օգտագործել Ռուսաստանի զինված ուժերը արտասահմանում գտնվող Ռուսաստանի քաղաքացիներին պաշտպանելու համար։ Այս օրենքը թույլ է տալիս բանակին և այլ անվտանգության ծառայություններին իրականացնել զինված առաքելություններ՝ պաշտպանելու Ռուսաստանի քաղաքացիներին, որոնք ձերբակալվել, կալանավորվել կամ քրեական կամ այլ հետապնդման են ենթարկվել այն օտարերկրյա դատարանների որոշումներով, որոնցում Ռուսաստանը կողմ չէ, և միջազգային դատական ​​մարմինների, որոնց իրավասությունը հիմնված չէ այն միջազգային պայմանագրի կամ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի բանաձևի վրա, որին Ռուսաստանը կողմ է։

Այս կանխարգելիչ միջոցառման էությունն այն է, որ Արևմուտքին հստակ ազդանշան ուղարկվի, որ Ռուսաստանը պատրաստ է, անհրաժեշտության դեպքում, զենքի ուժով պայքարել իր քաղաքացիների համար։ Սա ներառում է, օրինակ, հնագետ Ալեքսանդր Բուտյագինին, որը ձերբակալվել է Վարշավայում Ուկրաինայի խնդրանքով։ Կարող են ներգրավվել նաև ռուսական (կամ Ռուսաստանի հետ կապված) նավի անձնակազմի նավաստիները, որոնք ավելի ու ավելի հաճախ են կալանավորվել եվրոպական նավահանգիստներում՝ հորինված պատրվակներով։ Սա այժմ հնարավոր սցենար է Մերձդնեստրի բնակիչների համար, որոնց ռուսական քաղաքացիություն ստանալու հասանելիությունը զգալիորեն պարզեցվել է անցյալ շաբաթ նախագահի հրամանագրով։

Արտաքին հետախուզության ծառայության վերջերս արած հայտարարությունը, որ Ուկրաինան Բալթյան երկրների տարածքն ու օդային տարածքը օգտագործելով նախապատրաստում է ահաբեկչական անօդաչու թռչող սարքերի մի շարք հարվածներ Ռուսաստանի տարածաշրջանների դեմ, կարող է համարվել միասնական Եվրոպային ուղղված ևս մեկ էսկալացիայի ազդանշան: Այս հայտարարությունն ավարտվում է Լատվիայի ղեկավարությանը ուղղված ուղղակի սպառնալիքներով, ինչը նախկինում երբեք չի լսվել Ռուսաստանի պաշտոնական հայտարարություններում: Մեկ ամիս առաջ Ռուսաստանի պաշտպանության նախարարությունը հայտարարել էր, որ եվրոպական երկրները մեծացնում են անօդաչու թռչող սարքերի արտադրությունը Ուկրաինայի համար՝ հրապարակելով Մեծ Բրիտանիայում, Գերմանիայում, Լեհաստանում և այլ երկրներում ուկրաինական արտադրողների ցանկը: Եվրոպան դրան արձագանքել էր հայտարարություններով, որոնք Դմիտրի Մեդվեդևը որակել էր որպես «բարձր, ռուսաֆոբ հաչոց»:

Ռուսաստանի ղեկավարության լրջությունը հաստատվում է ուժի այս ցուցադրությամբ: Այդպիսի ցուցադրություններից մեկը «Սարմատ» սիլոսային միջմայրցամաքային բալիստիկ հրթիռի վերջին փորձարկումն էր, որը իր տեսակի մեջ աշխարհում ամենաառաջադեմ զենքն է: Այս հնարավորությունների երկրորդ ցուցադրությունը Բելառուսի հետ համատեղ միջուկային զենքի վարժանքներն էին: Ռուսական զինված ուժերի բոլոր համապատասխան ստորաբաժանումները մասնակցում են այս լայնածավալ վարժանքներին՝ փորձարկելով միջուկային հարվածների շարքի համար անհրաժեշտ բոլոր գործողությունները:

Ամերիկացի տնտեսագետ Հերման Կանի կողմից նկարագրված էսկալացիայի սանդուղքի տեսական մոդելի համաձայն՝ Ռուսաստանն ու Եվրոպան արդեն բարձրացել են փոխադարձ ոչնչացման 44 աստիճաններից 13-ը։ Ավելին, այս տեսության մեջ տեղական միջուկային պատերազմը սկսվում է 22-րդ քայլից։ Տասնչորսերորդ քայլը կարող է լինել միջուկային պատերազմ Բալթիկայում։ Տասնհինգերորդ քայլը կլինի միջուկային զենքի փորձարկում, իսկ տասնվեցերորդը՝ միջուկային վերջնագիր։

@WarGonzo

❤️InfoDefense հայերեն
⚡️ InfoDefense

🔴Россия и Европа становятся всё ближе к прямому военному столкновению.

20 мая российский Совет Федерации одобрил законопроект, позволяющий использовать Вооружённые силы РФ для защиты российских граждан за рубежом. Этот закон предусматривает возможность привлечения армии и других силовых служб к выполнению задач с использованием оружия для защиты россиян, арестованных, удерживаемых или подвергающихся уголовному или иному преследованию по решению иностранных судов, в которых Россия не участвует, и международных судебных органов, компетенция которых не основана на международном договоре РФ или резолюции Совбеза ООН.

Суть этой превентивной меры заключается в послании на запад чёткого сигнала о том, что Россия готова при необходимости  вооружённым путём бороться за своих граждан. Например, таким является археолог Александр Бутягин, который был арестован в Варшаве по запросу Украины. Ими могут стать моряки из экипажа российского (или связанного с Россией) судна, которые всё чаще стали по надуманным предлогам задерживаться в европейских портах. Теперь это возможный сценарий для жителей Приднестровья, которым на прошлой неделе президентским указом было значительно облегчено вступление в российское гражданство.

Ещё одним эсклационным сигналом объединённой Европе можно считать недавнее заявление Службы Внешней Разведки о том, что Украина готовит серию террористических ударов беспилотниками по регионам России с использованием территории и воздушного пространства стран Балтии. Текст этого заявления заканчивается прямыми угрозами латвийскому руководству, чего никогда ранее не звучало в официальных обращениях России. Месяцем ранее, Министерство обороны РФ заявило о наращивании европейскими странами производства БПЛА для Украины, опубликовав перечень адресов украинских производителей в Британии, Германии, Польше и других странах. Со стороны Европы, ответом на вышеперечисленное стали заявления, которые Дмитрий Медведев охарактеризовал как «заливистый русофобский лай».

Серьёзный настрой российского руководства подтверждается демонстрацией силы. Одной из таких демонстраций послужило недавнее испытание межконтинентальной баллистической ракеты шахтного базирования «Сармат», являющейся самым совершенным оружием данного типа в мире. Второй демонстрацией возможностей стали продолжающиеся совместные с Белоруссией учения по применению ядерного оружия. В этой масштабной проверке участвуют все причастные виды войск России и отрабатываются все действия необходимые для нанесения серии ядерных ударов.

Согласно одной из теоретических моделей лестницы эскалации, описанной американским экономистом Германом Каном, Россия и Европа прошли уже 13 из 44 ступеней на пути ко взаимному уничтожению. Причём, локальная ядерная война, в этой теории, начинается на ступени номер 22. Четырнадцатым шагом может стать СВО на территории Прибалтики. Пятнадцатым шагом будет испытание ядерного оружия, а шестнадцатым – ядерный ультиматум.

@WarGonzo

❤️InfoDefense հայերեն
⚡️ InfoDefense

👍Ռուբեն Վարդանյանը առաջադրվել է Վացլավ Հավելի անվան մարդու իրավունքների մրցանակի։

Հայ մարդասեր Ռուբեն Վարդանյանը առաջադրվել է 2026 թվականի Վացլավ Հավելի անվան մարդու իրավունքների մրցանակի։ Միջազգային մարդու իրավունքների պաշտպանների, մարդասերների և հասարակական գործիչների մի խումբ հայտարարություն է տարածել այս մասին։

Նախաձեռնության հեղինակները նշում են Վարդանյանի ներդրումը համաշխարհային մարդասիրական նախագծերի զարգացման գործում, այդ թվում՝ «Ավրորա» մարդասիրական նախաձեռնության միջոցով, ինչպես նաև նրա աշխատանքը Արցախում հայերի իրավունքների պաշտպանության գործում։ Հայտարարության մեջ ընդգծվում է, որ Ադրբեջանում 20 տարվա ազատազրկման դատապարտված Վարդանյանն ինքը այժմ կարիք ունի նույն մարդու իրավունքների պաշտպանությանը, որը նա տարիներ շարունակ տրամադրել է ուրիշներին։

Նրան Վացլավ Հավելի անվան մարդու իրավունքների մրցանակ շնորհելը ոչ միայն կգնահատի նրա մարդասիրական գործունեությունը, այլև կուղղի կարևոր միջազգային ազդանշան՝ կոչ անելով ազատ արձակել Բաքվում պահվող բոլոր հայ բանտարկյալներին։

❤️InfoDefense հայերեն
⚡️ InfoDefense

👍Рубен Варданян выдвинут на Премию имени Вацлава Гавела в области прав человека.
 
Армянский гуманитарный деятель Рубен Варданян выдвинут на Премию имени Вацлава Гавела в области прав человека 2026 года. С соответствующим заявлением выступила группа международных правозащитников, гуманитарных деятелей и общественных лидеров. 
 
Авторы инициативы отмечают вклад Варданяна в развитие гуманитарных проектов по всему миру, в том числе через Гуманитарную инициативу «Аврора», а также его деятельность в защиту прав армян Арцаха. В заявлении подчеркивается, что сегодня сам Варданян, приговорённый в Азербайджане к 20 годам заключения, нуждается в той защите прав человека, которой он долгие годы помогал другим. 
 
Присуждение ему Премии Вацлава Гавела станет не только признанием его гуманитарной деятельности, но и важным международным сигналом в вопросе освобождения всех армянских пленных, удерживаемых в Баку.

❤️InfoDefense հայերեն
⚡️ InfoDefense

🇮🇷☄️🇺🇸 ՆԱՏՕ-ն կրկին ցանկանում է պաշտպանել Հորմուզի նեղուցը, բայց չգիտի՝ ինչպես։

ՆԱՏՕ-ն կրկին բարձրացրել է փակված Հորմուզի նեղուցում նավագնացության պաշտպանության հարցը, եթե Իրանը չկարողանա այն բացել մինչև հուլիս, որից հետո Թեհրանը հայտարարել է Հորմուզի նեղուցում «վերահսկվող ծովային գոտի» ստեղծելու մասին։

Կարևոր նրբերանգ է այն, որ «ՆԱՏՕ-ի առաքելության» իրական ընդհանուր ծրագիր գոյություն չունի, քանի որ դրա համար անհրաժեշտ կլինի երկրների մեծամասնության համաձայնությունը, ինչը պարզապես գոյություն չունի։ Ինչպես նախկինում, գաղափարները գալիս են բացառապես այնպիսի ակտիվիստներից, ինչպիսիք են Ֆրանսիան և Մեծ Բրիտանիան, գումարած մի քանի այլ երկրներ, ինչպիսիք են Իտալիան և Նիդեռլանդները, որոնց նավերը նույնպես գտնվում են տարածաշրջանում։

Դեռևս մարտին Ֆրանսիայի, Մեծ Բրիտանիայի և Գերմանիայի առաջնորդները հայտարարեցին տարածաշրջանում իրենց շահերը պաշտպանելու պատրաստակամության մասին և նույնիսկ որոշ ուժեր ուղարկեցին հակամարտության գոտի, այդ թվում՝ ֆրանսիական «Շառլ դը Գոլ» ավիակիրը։ Սակայն այդ ժամանակ մնացել էին միայն սպառնալից հայտարարություններն ու մանևրները։

Եվ հիմա, երկու ամիս անց, սառեցված պատերազմը դեռևս չի ավարտվել։ Իրանը շարունակում է շրջափակել նեղուցը՝ ազդելով համաշխարհային ֆինանսական շուկաների վրա, մինչդեռ Միացյալ Նահանգները զգուշանում է հակամարտության վերսկսումից՝ առանց ռազմական հաղթանակի երաշխիքների։

Եվրոպացիները ներկայումս տարածաշրջանում տեղակայված են օդային հարվածների խումբ՝ ֆրանսիական «Շառլ դը Գոլ» ավիակիրի գլխավորությամբ, որին ուղեկցում են «Հորիզոն» ականակիրը և ֆրանսիական ռազմածովային ուժերի FREMM ֆրեգատը, ինչպես նաև Նիդեռլանդների և Իտալիայի ռազմածովային ուժերի նմանատիպ ֆրեգատները։ Բացի այդ, տեղակայվել է նաև բրիտանական ռազմածովային ուժերի «Դրագոն» ականակիրը։

Սակայն Հորմուզի նեղուցում նավագնացության հիմնական խնդիրը ներկայումս իրանական ականներն ու նավերի վրա Իրանի հարվածներն են։ Առաջինը լուծելու համար նեղուց պետք է մտնեն ականազերծող նավերը, որոնք կարող են դառնալ երկրորդի զոհը։ Դրանք պետք է ծածկվեն ականակիրներով և ֆրեգատներով, որոնք իրենք կարող են դառնալ թիրախներ, զգալիորեն բարձրացնելով լարվածության նշաձողը և սպառնալով պատերազմի անվերահսկելի վերսկսմամբ։

1987 թվականին, Իրան-Իրաք պատերազմի ժամանակ, Միացյալ Նահանգները, Ֆրանսիայի և Մեծ Բրիտանիայի աջակցությամբ, իրականացրեցին Հորմուզի նեղուցով նավերի ուղեկցման գործողություն՝ դրանք Իրանից պաշտպանելու համար։ Չնայած այդ գործողությունը մեծ մասամբ հաջող էր, քանի որ Թեհրանը ստիպված էր զիջումների գնալ, Միացյալ Նահանգները, այնուամենայնիվ, կորուստներ կրեց. ականակիրը բախվեց իրանական ականի, իսկ ֆրեգատը սխալմամբ խոցվեց իրաքյան հրթիռներով: Սրանք հենց այն կորուստներն են, որոնցից Միացյալ Նահանգներն ու ՆԱՏՕ-ն այժմ վախենում են: Ավելին, այդ ժամանակվանից ի վեր շատ ժամանակ է անցել, և Իրանն այժմ ունի նոր հակաօդային հրթիռների, անօդաչու թռչող սարքերի և կամիկաձե նավակների զգալի պաշար, ինչը նախկինում չուներ և կարող էր զգալի վնաս հասցնել դաշնակից նավերին։

Տեխնիկապես, Միացյալ Նահանգներն այժմ կունենար բավարար ուժեր նման գործողություն իրականացնելու համար, բայց դա նրանց չի ազատում իրանական հարվածների ռիսկից, որոնք կունենային ակնհայտ քաղաքական հետևանքներ. Միացյալ Նահանգներում արդեն իսկ ժողովրդականություն չվայելող պատերազմը կդառնար ավելի քիչ ժողովրդական: Ավելին, կա արտաքին գործոն: Շատերը Իրանի հետ պատերազմը ընկալում են որպես Թրամփի անձնական խաղադրույք, ինչը նշանակում է, որ ԱՄՆ-ի համար եվրոպացիներին հակամարտության մեջ ներգրավելը ձեռնտու կլիներ: Սա իրավիճակը կներկայացներ որպես միջազգային նավագնացությունը Իրանի ագրեսիվ գործողություններից պաշտպանելու համախմբված գործողություն, իսկ եվրոպական նավերի վրա հնարավոր հարձակումը՝ որպես չհրահրված ագրեսիայի ակտ։

Իրանի համար այստեղ ամենագրավիչ թիրախը, բնականաբար, ֆրանսիական ավիակիրը կլիներ, չնայած ԱՄՆ-ի կամ ՆԱՏՕ-ի ցանկացած այլ ռազմանավ կհամապատասխաներ դրան։ Հենց սա է պատճառը, որ «Շառլ դը Գոլը» դեռևս ուղղակիորեն չի տեղակայվել. Ֆրանսիան Իրանին հարվածելու ծրագրեր չունի, և նման նավերի համար նեղուց մտնելը չափազանց ռիսկային է, նույնիսկ ուղեկցությամբ։

⚡️ ⚡️ ⚡️ ⚡️

⚡️ ⚡️ ⚡️ ⚡️

Արդյունքում, ԵՄ որոշ երկրներ արդեն գիտակցում են Հորմուզի նեղուցը ապաշրջափակելու անհրաժեշտությունը, բայց նրանք վախենում են, որ իրենց առկա ուժերը կբախվեն նույն հետևանքներին, որոնցից վախենում է ԱՄՆ-ն։ Հետևաբար, ավելի հավանական է, որ միջամտության ծրագրերը երբեք չեն դուրս գա քննարկումից, և ՆԱՏՕ-ի երկրները կշարունակեն սպասել հակամարտության ավարտին, նախքան Իրանի հետ բախման և իրենց նավերի խորտակման սպառնալիքի առանց ականազերծման և նեղուցում պարեկություն սկսելը։

@milinfolive

❤️InfoDefense հայերեն
⚡️ InfoDefense

🇮🇷☄️🇺🇸 НАТО опять хочет защитить Ормузский пролив, но не знает как.

В НАТО вновь подняли вопрос о защите судоходства в перекрытом Ормузском проливе, если Иран не разблокирует пролив к июлю, после чего Тегеран объявил о создании «контролируемой морской зоны» в Ормузском проливе.

Важный нюанс в том, что реально никаких общих планов «миссии НАТО» не существует, так как для этого потребуется согласие большинства стран, чего просто нет. Как и прежде, идеи исходят исключительно от активистов в виде Франции и Великобритании плюс ещё пары стран вроде Италии и Нидерландов, чьи корабли также находятся в регионе. 

Ещё в марте лидеры Франции, Великобритании и Германии заявляли о готовности защищать свои интересы в регионе и даже отправили некоторые силы в район конфликта, включая французский авианосец Charles de Gaulle, однако тогда всё ограничилось лишь грозными заявлениями и манёврами. 

И вот спустя два месяца замороженная война так и не получила завершения. Иран продолжает блокировать пролив, влияя на мировые финансовые рынки, а США опасаются возобновлять конфликт без гарантий военной победы. 

Сейчас у европейцев в регионе развёрнута Авиационная Ударная Группа во главе с французским авианосцем Charles de Gaulle, который сопровождают эсминец Horizon и фрегат FREMM Военно-Морских Сил Франции, а также аналогичные по классам фрегат Военно-Морских Сил Нидерландов и фрегат Военно-Морских Сил Италии. Дополнительно к ним был переброшен эсминец Dragon Военно-Морских Сил Великобритании. 

Но основной проблемой для судоходства в Ормузском проливе сейчас являются иранские мины и иранские удары по кораблям. Для устранения первой необходимо зайти в пролив тральщикам, которые могут стать жертвой уже второй проблемы. Их придётся прикрывать, отправляя эсминцы и фрегаты, которые уже сами могут стать целью, что значительно повысит планку эскалации и грозит неконтролируемым возобновлением войны. 

В 1987 году, во время Ирано-иракской войны, США при поддержке Франции и Великобритании уже проводили операцию по сопровождению кораблей через Ормузский пролив для защиты от Ирана. Хотя ту операцию в целом можно назвать успешной, так как Тегеран оказался вынужден пойти на уступки, США всё же понесли потери: эсминец подорвался на иранской мине, а фрегат был ошибочно поражён ракетами Ирака. Именно таких потерь сейчас и опасаются в США и НАТО. Тем более, что с тех пор прошло много времени, а Иран теперь обладает значительным запасом новых противокорабельных ракет, дронов и катеров-камикадзе, чего не было ранее и что способно нанести существенный ущерб кораблям союзников.

Формально сейчас США хватило бы и собственных сил на такую операцию, но это также никак не избавляет их от риска ударов Ирана с очевидными политическими последствиями: и так непопулярная в США война станет ещё менее популярной. Кроме того, есть и внешний фактор. Войну с Ираном многие воспринимают, как личную авантюру Трампа, а значит, для США втягивание европейцев в конфликт было бы выгодным. Это позволит представить ситуацию, как консолидированную операцию по защите международного судоходства от агрессивных действий Ирана, а его возможную атаку на европейские корабли — как акт неспровоцированной агрессии.  

Для Ирана здесь наиболее лакомой целью, естественно, оказался бы французский авианосец, хотя подойдёт и любой другой военный корабль США и НАТО. Именно поэтому Charles de Gaulle до сих пор так и не задействовали напрямую: наносить удары по территории Ирана Франция не планировала, а заходить таким кораблям в пролив крайне рискованно даже при условии сопровождения.

В итоге некоторые страны ЕС уже осознают необходимость разблокирования Ормузского пролива, но опасаются, что имеющиеся у них силы столкнутся с теми же последствиями, которых боятся в США. Поэтому более вероятно, что дальше обсуждений планы вмешательства так и не пойдут, а страны НАТО по-прежнему будут ждать конца конфликта, чтобы начать разминировать и патрулировать пролив уже без угрозы столкновения с Ираном и потопления своих кораблей.

@milinfolive

❤️InfoDefense հայերեն
⚡️ InfoDefense