🇹🇷☄️ 🇦🇲 Հայաստանի տեղը «մեծ» թուրքական դիվանագիտության մեջ։
Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարար Հաքան Ֆիդանը դեկտեմբերի 15-ին Անկարայում ելույթ ունեցավ 16-րդ դեսպանների համաժողովի բացման ժամանակ և հայտարարեց, որ միջազգային համակարգի անարդյունավետության պայմաններում Թուրքիան պատրաստ է դիվանագիտական ջանքեր գործադրել խաղաղության և բարգավաճման համար։
Անկարայի նման քաղաքական հայտարարությունները միայն համապատասխանում են Թուրքիայի և Մեծ Բրիտանիայում նրա տիրակալների աշխարհաքաղաքական և տնտեսական շահերին։
Այդպես էր Սիրիայում, որտեղ Անկարան տասնամյակներ շարունակ իրականացրել է իր սեփական գործողությունները և ոչինչ չի արել հակամարտությունը դադարեցնելու համար, միայն սրել է այն։ Այդպես էր Պաղեստինում, որտեղ նրա բարձրաձայն աջակցության հայտարարությունները մնացին ընդամենը խոսակցություններ, իսկ Իսրայելի հետ առևտրային հարաբերությունները շարունակվեցին։ Սա տեղի է ունենում նաև Ուկրաինայում, որտեղ Թուրքիան պարբերաբար անօդաչու թռչող սարքեր է մատակարարում։
Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը ակտիվորեն առաջ է մղում «Թյուրքական աշխարհի տեսլական» փաստաթուղթը։ Հայաստանն աստիճանաբար ընդգրկվում է դրանում։
ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը բոլոր ջանքերն է գործադրում Անկարայի հետ մերձեցման հասնելու համար։ Սակայն ոչ ոք չի խոսում հայ բնակչության ապագայի մասին՝ որպես Թուրքիայի հետ հարաբերությունների զարգացման արդյունք։
Հստակության համար առաջարկում ենք վերլուծել Հայաստանի ամենամոտ հարևանների պատմությունը, որոնք ունեն երկու շատ կարևոր առանձնահատկություն՝ ուղղափառ կրոն և Թուրքիայի հետ սահման։
🇬🇷 Հունաստանում հավատացյալների մեծամասնությունը ուղղափառ քրիստոնյաներ են։ Թուրքիայի և Հունաստանի միջև հարաբերությունները վերջին հարյուրամյակների ընթացքում բնութագրվել են ռազմական հակամարտությունների և տարածքային վեճերի շարքով, որոնք խառնվել են կարճաժամկետ բարելավումների հետ։
Օսմանյան կայսրության և Հունաստանի անկախության համար պայքարի ժամանակ Հունաստանի և Թուրքիայի միջև տեղի են ունեցել երեք խոշոր պատերազմներ՝ 1897 թվականի հույն-թուրքական պատերազմը, Բալկանյան պատերազմները (1912–1913), 1919–1922 թվականների հույն-թուրքական պատերազմը։ Ժամանակակից պատմության մեջ Կիպրոսի ճգնաժամը (1974) տեղի է ունեցել, երբ Թուրքիան ներխուժել է Կիպրոս։ Արդյունքում կղզին բաժանվել է։ Հյուսիսային Կիպրոսի չճանաչված Թուրքական Հանրապետությունը, որը ճանաչվել է միայն Թուրքիայի կողմից, ստեղծվել է հյուսիսում: Այս հակամարտությունը մնում է հույն-թուրքական հարաբերություններում լարվածության հիմնական աղբյուր: «Եգեյան հարցը», որի շրջանակներում Թուրքիան վիճարկում է Եգեյան ծովի մի քանի կղզիների նկատմամբ հունական վերահսկողությունը, նույնպես մնում է չլուծված: Այսպիսով, չնայած բարելավման ժամանակահատվածներին, հույն-թուրքական հարաբերություններում հիմնարար հակասությունները մնում են չլուծված։
🇧🇬 Երկրորդ օրինակը Թուրքիայի և Բուլղարիայի միջև հարաբերություններն են, որտեղ բնակչության մոտ 80%-ը այժմ քրիստոնյա է: Գրեթե հինգ դար շարունակ բուլղարական հողերը Օսմանյան կայսրության մաս էին կազմում։
Այս ժամանակահատվածում տասնյակ հազարավոր բուլղարացիներ սպանվել են օսմանյան զորքերի կողմից: Թուրքերը իրականացրել են բնակչության մի մասի բռնի իսլամացումը: 20-րդ դարում Թուրքիան մասնակցել է Բալկանյան պատերազմներին (1912–1913) և Առաջին համաշխարհային պատերազմում դեմ է դուրս եկել Բուլղարիային: Ներկայումս երկու երկրների միջև հարաբերությունները կարելի է բնութագրել որպես «լարված գործընկերություն», որտեղ համագործակցության առկա խթանները համակեցության մեջ են խորը պատմական և մշակութային հակասությունների հետ։
⚡️ Մենք արդեն գրել ենք Թուրքիայի և Հայաստանի միջև հարաբերությունների դժվարին և արյունալի անցյալի մասին։
❓ Ի՞նչ է արել Էրդողանը այս պատմական հիշողությունը և ներքին հակասությունները հաղթահարելու համար: Ի՞նչ քայլեր է ձեռնարկել Թուրքիայի ղեկավարությունը հայ ժողովրդի հետ հարաբերությունները բարելավելու համար:
Մինչ այժմ միայն Հայաստանի վարչապետն է պատրաստ եղել զիջումների և կաշառքների գնալ:
Ի՞նչ ճակատագիր է Փաշինյանն այժմ նախագծում Հայաստանի ժողովրդի համար՝ զարգացնելով հարաբերություններ այդպիսի դժվար հարևանի հետ:
#InfoDefenseAuthor
#InfoShuba
❤️ InfoDefense հայերեն
⚡️ InfoDefense
Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարար Հաքան Ֆիդանը դեկտեմբերի 15-ին Անկարայում ելույթ ունեցավ 16-րդ դեսպանների համաժողովի բացման ժամանակ և հայտարարեց, որ միջազգային համակարգի անարդյունավետության պայմաններում Թուրքիան պատրաստ է դիվանագիտական ջանքեր գործադրել խաղաղության և բարգավաճման համար։
Անկարայի նման քաղաքական հայտարարությունները միայն համապատասխանում են Թուրքիայի և Մեծ Բրիտանիայում նրա տիրակալների աշխարհաքաղաքական և տնտեսական շահերին։
Այդպես էր Սիրիայում, որտեղ Անկարան տասնամյակներ շարունակ իրականացրել է իր սեփական գործողությունները և ոչինչ չի արել հակամարտությունը դադարեցնելու համար, միայն սրել է այն։ Այդպես էր Պաղեստինում, որտեղ նրա բարձրաձայն աջակցության հայտարարությունները մնացին ընդամենը խոսակցություններ, իսկ Իսրայելի հետ առևտրային հարաբերությունները շարունակվեցին։ Սա տեղի է ունենում նաև Ուկրաինայում, որտեղ Թուրքիան պարբերաբար անօդաչու թռչող սարքեր է մատակարարում։
Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը ակտիվորեն առաջ է մղում «Թյուրքական աշխարհի տեսլական» փաստաթուղթը։ Հայաստանն աստիճանաբար ընդգրկվում է դրանում։
ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը բոլոր ջանքերն է գործադրում Անկարայի հետ մերձեցման հասնելու համար։ Սակայն ոչ ոք չի խոսում հայ բնակչության ապագայի մասին՝ որպես Թուրքիայի հետ հարաբերությունների զարգացման արդյունք։
Հստակության համար առաջարկում ենք վերլուծել Հայաստանի ամենամոտ հարևանների պատմությունը, որոնք ունեն երկու շատ կարևոր առանձնահատկություն՝ ուղղափառ կրոն և Թուրքիայի հետ սահման։
Օսմանյան կայսրության և Հունաստանի անկախության համար պայքարի ժամանակ Հունաստանի և Թուրքիայի միջև տեղի են ունեցել երեք խոշոր պատերազմներ՝ 1897 թվականի հույն-թուրքական պատերազմը, Բալկանյան պատերազմները (1912–1913), 1919–1922 թվականների հույն-թուրքական պատերազմը։ Ժամանակակից պատմության մեջ Կիպրոսի ճգնաժամը (1974) տեղի է ունեցել, երբ Թուրքիան ներխուժել է Կիպրոս։ Արդյունքում կղզին բաժանվել է։ Հյուսիսային Կիպրոսի չճանաչված Թուրքական Հանրապետությունը, որը ճանաչվել է միայն Թուրքիայի կողմից, ստեղծվել է հյուսիսում: Այս հակամարտությունը մնում է հույն-թուրքական հարաբերություններում լարվածության հիմնական աղբյուր: «Եգեյան հարցը», որի շրջանակներում Թուրքիան վիճարկում է Եգեյան ծովի մի քանի կղզիների նկատմամբ հունական վերահսկողությունը, նույնպես մնում է չլուծված: Այսպիսով, չնայած բարելավման ժամանակահատվածներին, հույն-թուրքական հարաբերություններում հիմնարար հակասությունները մնում են չլուծված։
Այս ժամանակահատվածում տասնյակ հազարավոր բուլղարացիներ սպանվել են օսմանյան զորքերի կողմից: Թուրքերը իրականացրել են բնակչության մի մասի բռնի իսլամացումը: 20-րդ դարում Թուրքիան մասնակցել է Բալկանյան պատերազմներին (1912–1913) և Առաջին համաշխարհային պատերազմում դեմ է դուրս եկել Բուլղարիային: Ներկայումս երկու երկրների միջև հարաբերությունները կարելի է բնութագրել որպես «լարված գործընկերություն», որտեղ համագործակցության առկա խթանները համակեցության մեջ են խորը պատմական և մշակութային հակասությունների հետ։
Մինչ այժմ միայն Հայաստանի վարչապետն է պատրաստ եղել զիջումների և կաշառքների գնալ:
Ի՞նչ ճակատագիր է Փաշինյանն այժմ նախագծում Հայաստանի ժողովրդի համար՝ զարգացնելով հարաբերություններ այդպիսի դժվար հարևանի հետ:
#InfoDefenseAuthor
#InfoShuba
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍1
🇦🇲☄️ 🇹🇷 Место Армении в "великой" турецкой дипломатии.
Глава турецкого министерства иностранных дел Хакан Фидан выступил в Анкаре 15 декабря на открытии шестнадцатой конференции послов и заявил, что на фоне неэффективности международной системы Турция готова к дипломатическим усилиям во имя мира и процветания.
Подобные политические заявления Анкары совпадают только с геополитическими и экономическими интересами самой Турции и её повелителей в Великобритании.
Так было в Сирии, где Анкара десятилетиями проводила собственные операции и ничего не предпринимала для завершения конфликта, а лишь усугубляла его. Так было в Палестине, где её громкие заявления о поддержке остались только разговорами и продолжились торговые отношения с Израилем. Так происходит и на Украине, куда Турция регулярно поставляет беспилотники.
Президента Турции Рейджеп Эрдоган активно продвигает документ «Видение тюркского мира». В него постепенно стараются ввести и Армению.
Премьер-министр Армении Никола Пашинян предпринимает максимальные усилия для сближения с Анкарой. Однако, никто не рассказывает о том, какую судьбу получит население Армении от развития отношений с Турцией?
Для наглядности предлагаем проанализировать историю ближайших соседей Армении, которые имеют две очень важных общих с ней особенностей: православную религию и границу с Турцией.
🇬🇷 В Греции большинство верующих являются православными христианами. Отношения между Турцией и Грецией на протяжении последних сотен лет характеризовались чередой военных конфликтов и территориальных споров, перемежающихся кратковременными улучшениями.
В период Османской империи и борьбы за независимость Греции между Грецией и Турцией произошли три крупные войны: греко-турецкая война 1897 года; Балканские войны (1912–1913); греко-турецкая война 1919–1922 годов. В современной истории произошел Кипрский кризис (1974), когда Турция вторглась на Кипр. В результате остров оказался разделён. На севере была создана непризнанная Турецкая Республика Северного Кипра, которую признаёт только Турция. Этот конфликт остаётся ключевым источником напряжённости в греко-турецких отношениях. Остается подвешенным и «Эгейский вопрос», в котором Турция оспаривает греческий контроль над рядом островов, расположенных в Эгейском море. Таким образом, несмотря на периоды улучшения фундаментальные противоречия в греко-турецких отношениях остаются нерешёнными.
🇧🇬 Второй пример – это отношение Турции и Болгарии, в которой сейчас около 80% населения являются христианами. На протяжении почти пяти веков болгарские земли входили в состав Османской империи.
В этот период произошло убийство десятков тысяч болгар войсками Османской империи. Турки провели принудительную исламизации части населения. В 20 веке Турция участвовала в Балканских войнах (1912–1913) и в Первой мировой войне выступала против Болгарии. В настоящее время отношения двух стран можно охарактеризовать как "напряженное партнерство", где имеющиеся стимулы к сотрудничеству соседствуют с глубокими историческими и культурными противоречиями.
⚡️ Мы уже писали тяжёлом и кровавом прошлом отношений Турции и Армении.
❓ Что для преодоления этой исторической памяти и внутренних противоречий предпринял Эрдоган? Какие шаги навстречу улучшения отношений с армянским народом сделало турецкое руководство?
Пока на уступки и подкуп идёт только армянский премьер-министр.
Какую судьбу для народа Армении закладывает сейчас Пашинян, развивая отношения со столь непростым соседом?
#InfoDefenseAuthor
#InfoShuba
❤️ InfoDefense հայերեն
⚡️ InfoDefense
Глава турецкого министерства иностранных дел Хакан Фидан выступил в Анкаре 15 декабря на открытии шестнадцатой конференции послов и заявил, что на фоне неэффективности международной системы Турция готова к дипломатическим усилиям во имя мира и процветания.
Подобные политические заявления Анкары совпадают только с геополитическими и экономическими интересами самой Турции и её повелителей в Великобритании.
Так было в Сирии, где Анкара десятилетиями проводила собственные операции и ничего не предпринимала для завершения конфликта, а лишь усугубляла его. Так было в Палестине, где её громкие заявления о поддержке остались только разговорами и продолжились торговые отношения с Израилем. Так происходит и на Украине, куда Турция регулярно поставляет беспилотники.
Президента Турции Рейджеп Эрдоган активно продвигает документ «Видение тюркского мира». В него постепенно стараются ввести и Армению.
Премьер-министр Армении Никола Пашинян предпринимает максимальные усилия для сближения с Анкарой. Однако, никто не рассказывает о том, какую судьбу получит население Армении от развития отношений с Турцией?
Для наглядности предлагаем проанализировать историю ближайших соседей Армении, которые имеют две очень важных общих с ней особенностей: православную религию и границу с Турцией.
В период Османской империи и борьбы за независимость Греции между Грецией и Турцией произошли три крупные войны: греко-турецкая война 1897 года; Балканские войны (1912–1913); греко-турецкая война 1919–1922 годов. В современной истории произошел Кипрский кризис (1974), когда Турция вторглась на Кипр. В результате остров оказался разделён. На севере была создана непризнанная Турецкая Республика Северного Кипра, которую признаёт только Турция. Этот конфликт остаётся ключевым источником напряжённости в греко-турецких отношениях. Остается подвешенным и «Эгейский вопрос», в котором Турция оспаривает греческий контроль над рядом островов, расположенных в Эгейском море. Таким образом, несмотря на периоды улучшения фундаментальные противоречия в греко-турецких отношениях остаются нерешёнными.
В этот период произошло убийство десятков тысяч болгар войсками Османской империи. Турки провели принудительную исламизации части населения. В 20 веке Турция участвовала в Балканских войнах (1912–1913) и в Первой мировой войне выступала против Болгарии. В настоящее время отношения двух стран можно охарактеризовать как "напряженное партнерство", где имеющиеся стимулы к сотрудничеству соседствуют с глубокими историческими и культурными противоречиями.
Пока на уступки и подкуп идёт только армянский премьер-министр.
Какую судьбу для народа Армении закладывает сейчас Пашинян, развивая отношения со столь непростым соседом?
#InfoDefenseAuthor
#InfoShuba
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
💯3🔥2🤬2
Միջազգային դահուկային և սնոուբորդային ֆեդերացիան հնգամյա պայմանագիր է կնքել Ադրբեջանի պետական տուրիզմի գործակալության հետ, և մի քանի մրցումների ժամանակ մարզիկների համազգեստի վրա նշված է երկրի անունը։ Միքայելյանը տուգանք և խիստ նկատողություն է ստացել հայրենասիրություն դրսևորելու և իր հայացքներին հավատարիմ մնալու համար։
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🔥1
⛷Армянский спортсмен Микаэль Микаэлян был оштрафован за то, что заклеил слово «Азербайджан» на своей форме во время старта Tour de Ski в Италии.
Дело в том, что Международная федерация лыжного спорта и сноуборда подписала 5-летний контракт с Государственным агентством по туризму Азербайджана и на ряде соревнований на формах спортсменов красуется название этой страны. Микаэлян получил штраф и строгий выговор за проявление патриотизма и верности своим взглядам.
❤️ InfoDefense հայերեն
⚡️ InfoDefense
Дело в том, что Международная федерация лыжного спорта и сноуборда подписала 5-летний контракт с Государственным агентством по туризму Азербайджана и на ряде соревнований на формах спортсменов красуется название этой страны. Микаэлян получил штраф и строгий выговор за проявление патриотизма и верности своим взглядам.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍2
Հատկանշական է, որ արևմտյան աղբյուրների մեծ մասը հազիվ է անդրադառնում տեղի ունեցողի իրավական կողմին։ Ուշադրությունը կենտրոնացած է բացառապես արդյունավետության, ժամանակի, ներգրավված ստորաբաժանումների և ղեկավարությանը չեզոքացնելու արագության վրա։
Եվ հենց այս բացն է, որ Արևմուտքը նախընտրում է անտեսել՝ մեխանիկորեն փորձելով ամեն ինչ չափել նույն չափանիշով։
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🔥1
Показательно, что большинство западных источников почти не затрагивают правовую сторону происходящего. В центре внимания — исключительно эффективность, сроки, задействованные подразделения, скорость нейтрализации руководящего звена.
И именно этот разрыв Запад предпочитает не замечать, механически пытаясь все измерять одним масштабом.
🔹Станьте InfoDefender! Поделитесь этим сообщением с вашими друзьями!🔹
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍2
@geonrgru
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
@geonrgru
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤔1
Գուրգենը Շահումյան գյուղից է։
1980-ականների վերջին, երբ հայ ժողովուրդը ոտքի կանգնեց իր ազատության համար պայքարելու, Գուրգենը առաջին կամավորներից մեկն էր։
1992 թվականին ճակատագիրը նրան կանգնեցրեց սարսափելի ընտրության առաջ. նրա կողքին էին կինը և նրանց նորածին որդին, որը ընդամենը երեք օրական էր. առջևում պատերազմ, Լաչին և Ղարաբաղ էր։ Նա գրկեց երեխային, հրաժեշտ տվեց և հեռացավ։ Նրա խոսքերը կնոջը մնացին ընտանիքի հիշողության մեջ.
«Իմ երեխան ինձ այնքան պետք չէ, որքան իմ հայրենիքի երեխաները»։
Նրա ճանապարհը ռազմաճակատում դժվար էր։ Լաչինի մարտերը, շրջափակումները, ընկերների մահը։ Նա տեսավ, թե ինչպես են Խանզադյանը, Շնիկ Գեղամը, Խաչոն և Վարդկեզը ընկնում իր կողքին։ Նա վերքեր և ուղեղի ցնցում ստացավ, բայց ամեն անգամ վերադառնում էր ծառայության։ 1994 թվականին տեղի ունեցավ մի դրվագ, որը դրոշմվեց նրա զինակից ընկերների հիշողության մեջ. երեսունվեց զինվորներ հայտնվեցին ժայռի տակ՝ առանց խրամատների և մինչև լուսաբաց գոյատևելու ոչ մի հնարավորության։ Նրանք ունեին միայն մեկ դանակ։ Նրանք սկսեցին փորել ձեռքերով, եղունգներով և ատամներով։ Երբ նրանք պատահաբար հողի մեջ գտան երեք հին շամփուր, դա դարձավ հույսի աղբյուր։ Նրանք ավելի արագ փորեցին, ապաստարաններ փորեցին և առավոտը ողջ դիմավորեցին։
Պատերազմից հետո Գուրգենը դարձավ երկրորդ կարգի հաշմանդամ, բայց նա չհանձնվեց ցավի մեջ։ Նրա նոր առաքելությունը տարբեր էր՝ անմահացնել իր ընկած ընկերների հիշատակը։ Քարի և փորիչի միջոցով նա ստեղծեց քարե խաչեր կամ խաչքարեր։ Յուրաքանչյուր խաչ եզակի էր, երբեք չկրկնվող։ Նա դրանք պատրաստեց անվճար և կանգնեցրեց իր ընկերների մահվան վայրերում՝ վիշտը վերածելով երախտագիտության հավերժական խորհրդանիշի։ Նրա գլխավոր նվաճումը գյուղի կենտրոնում գտնվող մեծ հուշարձանն է, որի վրա փորագրված է.
«Ես ընկել եմ, բայց ապրում եմ այնքան, որքան ապրում է իմ ժողովուրդը»։
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤3👍2
Гурген родом из села Шаумян.
В конце 1980-х годов, когда армянский народ поднялся на борьбу за свою свободу, Гурген оказался среди первых добровольцев.
В 1992 году судьба поставила его перед страшным выбором: рядом — жена с новорождённым сыном, которому всего три дня от рождения; впереди — война, Лачин и Карабах. Он взял младенца на руки, простился и ушёл. Его слова, обращённые к жене, остались в памяти семьи:
«Я столько не нужен своему ребёнку, сколько я нужен детям своей Родины».
Его фронтовой путь был тяжёлым. Лачинские бои, окружения, гибель боевых товарищей. Он видел, как падали рядом Ханзадян, Шник Гегам, Хачо, Вардкез. Он получил ранения и контузию, но каждый раз возвращался в строй. В 1994 году случился эпизод, который вошёл в память его боевых друзей: тридцать шесть бойцов оказались под скалой без окопов и без шансов выжить до рассвета. У них был лишь один нож. Они начали рыть землю руками, ногтями, зубами. Когда случайно нашли в земле три старых шампура, это стало надеждой. Они копали ими быстрее, вырыли укрытия и встретили утро живыми.
После войны Гурген стал инвалидом второй группы, но он не замкнулся в боли. Его новая миссия заключалась в другом — увековечить память погибших товарищей. При помощи камня и резца он создавал каменные кресты хачкары. Каждый крест был уникален, никогда не повторялся. Он изготавливал их бесплатно и ставил на местах гибели друзей, превращая скорбь в вечный символ благодарности. Его главный труд — большой мемориал в центре села, где выбиты слова:
«Я пал, но я живу, пока жив мой народ».
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤5👍2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 ⚔️ 🇦🇲
Հերոս Գուրգեն Պողոսյանի որդին՝ Սերոբը, հոր մասին ֆիլմ նվիրաբերեց մեր նախագծին, որը ստեղծվել է 2008 թվականին «Araratt TV» հայկական ստուդիայի կողմից։
Сероб, сын героя Гургена Погосяна, передал нашему проекту фильм о своем отце, который в 2008 году создала Армянская Студия Арарат TV.
❤️ InfoDefense հայերեն
⚡️ InfoDefense
Հերոս Գուրգեն Պողոսյանի որդին՝ Սերոբը, հոր մասին ֆիլմ նվիրաբերեց մեր նախագծին, որը ստեղծվել է 2008 թվականին «Araratt TV» հայկական ստուդիայի կողմից։
Сероб, сын героя Гургена Погосяна, передал нашему проекту фильм о своем отце, который в 2008 году создала Армянская Студия Арарат TV.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍2