سیاره تیر از جمله سیاره‌هایی است که اطلاعات چندانی از آن در اختیار اخترشناسان نیست،‌ اما این شرایط به زودی و با راهی شدن کاوشگری که قرار است برخی رازهای نزدیک‌ترین سیاره سامانه خورشیدی به خورشید را آشکار کند،‌دچار تغییر خواهد شد.

کاوشگر بپی‌کلمبو (bepicolombo) در سال 2018 سفر خود را آغاز خواهد کرد. سفر این کاوشگر پروژه مشترک آژانس فضایی اروپا (ESA) و آژانس هوافضای ژاپن (JAXA) است. این کاوشگر حاوی دو ماهواره اروپایی و ژاپنی است كه قرار است از سال 2024 عطارد را در مدارهای مختلف رصد كنند.

تا به حال تنها دو کاوشگر توانسته‌اند به نزدیکی تیر برسند. مسنجر آخرين اين كاوشگرها بود كه ناسا از طريق آن توانست موفقیت‌هاي زیادی کسب كند. اين كاوشگر توانست بیش از چهارهزار بار در مدار تیر بگردد و بیش از 250 هزار تصویر به زمين ارسال کند. مسنجر در نهايت در سال 2015 طبق برنامه‌ریزی قبلی به دلیل تمام شدن سوخت بر سطح این سیاره سقوط کرد.

کاوشگرهای ارسالي به تیر باید بسیار مقاوم باشند و بتوانند در برابر نوسانات شدید دمايي مقاوم باشند كه ايجاد چنين ويژگي برای مهندسان و سازندگان این فضاپیماها چالشي بزرگ به شمار مي‌رود. علاوه بر اين تیر ویژگی‌های نامطلوب خاص خود را دارد، از جمله این که یک شبانه‌روز آن در حدود 176 روز زمینی است، به بياني ديگر خورشید در تیر هر 176 روز یک بار طلوع می‌کند.

تیر سیاره‌ای بسیار داغ است اما نه در آن حد كه از سياره‌اي تا اين حد نزديك به خورشيد انتظار می‌رود. سياره ونوس از دماي بالاتري نسبت به تیر برخوردار است، تیر برخلاف ونوس بدون اتمسفر است و بنابراین گرما را بازمی‌تاباند. دما در اين سیاره بین منفی 170 تا مثبت 425 درجه در نوسان است.

تیر کوچک‌ترین سیاره سامانه خورشيدي و نزدیک‌ترین سیاره به خورشید است، با این حال گردشی منظم در مدار خود دارد. مدار اين سياره به دور خورشید ثبات ندارد و دائما بزرگ‌تر می‌شود و علت اين پديده جاذبه سیاره هرمز است که تیر را به‌ آرامی از این مدار خارج می‌سازد.

اگر باسرعت نزدیک به نور یک هفته حرکت کنیم به ۱۰۰ سال بعد می‌رویم.

تیر نزدیک ترین سیاره به خورشید است و شباهت زیادی به کره ماه دارد. این سیاره خاکستری صخره ای مانند پوشیده از گودال های به شکل دهانه آتش فشان است. دمای تیر تا ۴۳۰ درجه سانتی گراد بالا می رود ؛ یعنی دمایی که در آن فلز سرب ذوب می شود. در طول شب دمای عطارد تا ۱۸۳-درجه سانتی گراد پائین می آید.

نزدیک ترین فاصله تیر تا خورشید : ۴۶ میلیون کیلومتر
دورترین فاصله تا عطارد تا خورشید : ۷۰ میلیون کیلومتر
میانگین فاصله عطارد تا خورشید : ۵۷ میلیون کیلومتر
نزدیک فاصله عطارد به زمین : ۷۷،۳۰۰،۰۰۰ کیلومتر

ناهید همیشه پوشیده از ابر های انبوه و متراکم است. به همین علت سطح صخره این سیاره را نمی توان دید. در سال ۱۹۹۱ میلادی، فضاپیمای (ماژلان ) با استفاده از رادار ، نقشه ای از سطح ناهید تهیه کردن. امواج رادار پس از عبور از میان ابر ها و جو متراکم ناهید ،‌با سطح آن برخورد کردند و دوباره منعکس شدند. ‍ فضاپیمای ماژلان بارها به دور ناهید چرخید و در هر گردش مقداری از نقشه ی سطح این سیاره را کامل کرد هیچ موجود زنده ای در سطح ناهید نمی تواند زندگی کند ، چون دمای آن بیش از ۴۵۰ درجه سانتی گراد است.

نزدیک ترین فاصله ناهید تا خورشید : ۱۰۷ میلیون کیلومتر
دورترین فاصله ناهید تا خورشید : ۱۰۹ میلیون کیلومتر
میانگین فاصله ناهید تا خورشید : ۱۰۸ میلیون کیلومتر
نزدیک ترین فاصله ناهید تا زمین : ۴۰ میلیون کیلومتر

زمین شرایط منحصربفردی دارد. هیچکدام از سیارات دیگر آب مایع و جو پر اکسیژن نداشته و حیات در آنها وجود ندارد. تکامل تدریجی زمین که ۴.۵ میلیارد سال طول کشیده است، همچنان بطور طبیعی و نیز بر اثر فعالیتهای انسان ادامه خواهد داشت. همچنین چگالی زمین از تمام سیارات دیگر بیشتر است. اتمسفر زمین گازهایی دارد که در برابر تشعشعات مضر خورشید از موجودات زنده محافظت می کند. در عین حال به نور و حرارت خورشید اجازه عبور می دهد.

نزدیک ترین فاصله زمین تا خورشید : ۱۴۷ میلیون کیلومتر
دورترین فاصله زمین تا خورشید: ۱۵۲ میلیون کیلومتر
میانگین فاصله زمین تا خورشید : ۱۵۰ میلیون کیلومتر

مارس چهارمین سیاره در سامانه خورشیدی است که در مداری طولانی تراز زمین و با سرعتی کمتر از زمین حرکت می‌کند. هر یک باری که به بدور خورشید می‌چرخد معادل ۶۸۷ روز (روز زمین) به درازا می‌کشد و شب و روز کمی طولانی‌تر از کره زمین است. بزرگی این سیاره نزدیک به یک دوم زمین است و قطر آن ۶۷۹۰ کیلومتر می‌باشد. مارس ، سیاره سرخ فام سامانه خورشیدی ، نصف زمین قطر دارد و مساحت سطح آن برابر با مساحت خشکیهای روی زمین است. مارس دو ماه کوچک دارد که نام‌های خود فوبوس(ترس) و دیموس(وحشت) را از یاران اسطوره‌ای مارس(مریخ) خدای جنگ گرفته‌اند.

نزدیک ترین فاصله مارس تا خورشید : ۲۰۵ میلیون کیلومتر
دورترین فاصله مارس تا خورشید : ۲۴۹ میلیون کیلومتر
میانگین مارس تا خورشید : ۲۲۸ میلیون کیلومتر
نزدیک فاصله مارس تا زمین ۵۵ میلیون کیلومتر

هرمز می‌تواند ۱۳۰۰ زمین را درخود جای دهد. هرمز گوی غول پیکری آمیخته از گاز و مایع است و گمان می رود مقداری سطح جامد داشته باشد. سطح سیاره از ابرهای ستبر زرد، قرمز، قهوه‌ای و سفید رنگ پوشیده شده‌است. بخش های روشن تر «ناحیه» و بخش های تاریک تر «کمربند» نامیده می‌شوند. کمربندها و ناحیه‌ها به موازات استوای سیاره قرار دارند. هرمز همچنین گرانش بسیار قوی نیز دارا می باشد. هرمز حداقل دارای ۶۷ ماه‌است که ۱۶ ماه آن قطری بیش از ۱۰ کیلومتر دارند. چهار ماه از بزرگترین ماه‌های هرمز به ترتیب دوری از این سیاره عبارتند از: آیو، اروپا، گانیمد و کالیستو. این چهار ماهک را قمرهای گالیله‌ای می‌نامند زیرا ستاره‌شناس ایتالیایی گالیله آنها را در سال ۱۶۱۰ به وسیله اولین تلسکوپ پیدا کرد.

نزدیک ترین فاصله هرمز تا خورشید : ۷۴۱ میلیون کیلومتر
دورترین فاصله هرمز تا خورشید : ۸۱۷ میلیون کیلومتر
میانگین فاصله هرمز تا خورشید : ۷۷۹ میلیون کیلومتر
نزدیک فاصله هرمز تا زمین : ۵۸۸ میلیون کیلومتر

کیوان جواهر سامانه خورشیدی است ، اما نباید به آن خیلی نزدیک شد. بادهای جو بالای آن پنج برابر سریع تر از قوی ترین تند باد های زمین هستند. حلقه های کیوان از میلیون ها تکه یخ ، سنگ و ذرات غبار تشکیل شده اند. برخی از این تکه ها کوچکتر از یک دانه ریز شن و برخی بزرگ تر از یک خانه است. کیوان علاوه بر حلقه های خود ۶۲ ماه دارد که تیتان با قطر ۵۱۵۰ کیلومتر بزرگترین آنهاست. چهار ماه رئا، دیونه، تتیس و یاپتوس نیز قطرهایی بین ۱۰۵۰ کیلومتر و ۱۵۳۰ کیلومتر را دارا می‌باشند. ماه رئا دارای یک سیستم حلقه مجزا و اتمسفر خاص است. بیشتر ماه های دیگر بسیار کوچک هستند و ۳۴ عدد از آنها دارای قطر کمتر از ۱۰ کیلومتر میباشند. ۱۴ ماه دیگر دارای قطر بین ۱۰ تا ۵۰ کیلومتر هستند.

نزدیک ترین فاصله کیوان تا خورشید: ۱.۳۵ میلیارد کیلومتر
دورترین فاصله کیوان تا خورشید : ۱۵۱۰۰۰۰۰۰۰ کیلومتر
میانگین فاصله کیوان تا خورشید : ۱۴۳۰۰۰۰۰۰۰ کیلومتر
نزدیک فاصله کیوان تا زمین : ۱.۲ میلیارد کیلومتر

اورانوس چهارمین سیاره از نظر اندازه و سومین سیاره از نظر جرم در سامانه خورشیدی است. اورانوس هر ۸۴ سال و ۷ روز یک بار به دور خورشید می‌گردد.گازهای شناور در اتمسفر اورانوس رنگ آبی-سبز زیبایی به این سیاره داده اند. اورانوس متمایل به پهلوی خود است. ستاره شناسان گمان می کنند که احتمالا یک شی بزرگ به شدت به این سیاره برخورد کرده و سبب تمایل بیشتر آن به یک سمت شده است . اورانوس ۲۷ ماه طبیعی دارد که از آن ده ماه توسط ویجر ۲ کشف شد. (۹ ماه در ژانویه ۱۹۹۶ کشف شده و در نام آنها ۱۹۹۶ وجود دارد و یک قمر در ۳۱ دسامبر ۱۹۹۵ کشف و در نام آن ۱۹۹۵ وجود دارد.) بیرونی‌ترین ماه آن اوبرون و بزرگترین ماه آن تیتانا با قطر ۱٬۵۸۰ کیلومتر است. دو ماه کوردلیا و اوفلیا لبه‌های حلقه اپسلیون را جاروب می‌کنند.

نزدیک ترین فاصله اورانوس تا خورشید: ۲.۷۵ میلیارد کیلومتر
دورترین فاصله اورانوس تا خورشید : ۳.۰۰ میلیارد کیلومتر
میانگین فاصله اورانوس تا خورشید : ۲۸۸۰۰۰۰۰۰۰ کیلومتر
نزدیک فاصله اورانوس تا زمین : ۲۵۷۰۰۰۰۰۰۰ کیلومتر

سیاره نپتون ممکن است هم چون اقیانوسی گرم و مرطوب (استواییی)، بزرگ و آبی رنگ به نظر بیاید . اما این سیاره گرم نیست ، بلکه مثل تمام سیارات گاز دار دیگر ، بسیار سرد است. باد های شدید و چرخش های سریع سیاره نپتون سبب شده اند که این سیاره یکی از طوفانی ترین سیارات باشد. نپتون دارای چهارده ماه شناخته شده‌ میباشد، که بزرگترین آن تریتون است که توسط ویلیام لاسل در ده اکتبر ۱۸۴۶ ده روز بعد از کشف خود نپتون کشف شد. جدیدترین ماه آن S/2004 N 1 نام دارد که بعنوان چهاردهمین ماه شناخته‌شده‌ ،در سال ۲۰۱۳ توسط تلسکوپ فضایی هابل کشف شده است. این ماه همچنین کوچکترین ماه در سیستم نپتون است و وسعتی برابر ۲۰ کیلومتر دارد و هر ۲۳ ساعت یک گردش را به دور این سیاره کامل می‌کند.

نزدیک ترین فاصله نپتون تا خورشید : ۴۴۵۰۰۰۰۰۰۰ کیلومتر
دورترین فاصله نپتون تا خورشید: ۴۵۵۰۰۰۰۰۰۰ کیلومتر
میانگین فاصله نپتون تا خورشید : ۴.۵۰ میلیارد کیلومتر
نزدیک فاصله نپتون تا زمین : ۴.۳ میلیارد کیلومتر