همه ما گمان می کنیم که طوفانهای خورشیدی قدرتمند موجب افزایش بار الکتریکی در اتمسفر قطبهای کره زمین می شوند.
در حال حاضر محققان دریافتند طوفانهای خورشیدی دقیقا برعکس عمل میکنند و موجب تخلیه بار الکتریکی زمین میشوند.
طوفانها بر روی یون زمین در عرض جغرافیایی شمالی تاثیر گذاشته و این تاثیرات بر گرینلند در شبکه جهانی سیستمهای هدایتی ماهوارهای، GNSS، ایستگاه ژئومغناطیس و دیگر منابع ثبت شده است.
طوفانهای خورشیدی شامل فوران خورشید در تاج است که تودهای از ذرات باردار الکتریکی را در فضا پرتاب میکند و موجب اختلال میدان مغناطیسی بین سیارات در منظومه شمسی میشود.
علت دقیق تخلیه بار الکتریکی مشخص نیست، اما به نظر میرسد الکترونها در ترکیب با یونهای مثبت الکترون اضافی ایجاد نمیکنند. این عملکرد موجب توزیع مجدد الکترونها، جابجایی و فشار نه فقط افقی بلکه عمودی نیز میشوند.
این نتایج به درک چگونگی تاثیر طوفانهای خورشیدی بر زمین و بهبود ارتباطات رادیویی و سیستمهای هدایتی در نواحی قطبی کمک خواهد کرد.
در حال حاضر محققان دریافتند طوفانهای خورشیدی دقیقا برعکس عمل میکنند و موجب تخلیه بار الکتریکی زمین میشوند.
طوفانها بر روی یون زمین در عرض جغرافیایی شمالی تاثیر گذاشته و این تاثیرات بر گرینلند در شبکه جهانی سیستمهای هدایتی ماهوارهای، GNSS، ایستگاه ژئومغناطیس و دیگر منابع ثبت شده است.
طوفانهای خورشیدی شامل فوران خورشید در تاج است که تودهای از ذرات باردار الکتریکی را در فضا پرتاب میکند و موجب اختلال میدان مغناطیسی بین سیارات در منظومه شمسی میشود.
علت دقیق تخلیه بار الکتریکی مشخص نیست، اما به نظر میرسد الکترونها در ترکیب با یونهای مثبت الکترون اضافی ایجاد نمیکنند. این عملکرد موجب توزیع مجدد الکترونها، جابجایی و فشار نه فقط افقی بلکه عمودی نیز میشوند.
این نتایج به درک چگونگی تاثیر طوفانهای خورشیدی بر زمین و بهبود ارتباطات رادیویی و سیستمهای هدایتی در نواحی قطبی کمک خواهد کرد.
دانشمندان موفق به ایجاد اولین تصویر ترکیبی از شبکه ماده تاریک شدند که بین کهکشانها امتداد یافته است.
،ماده تاریک (Dark Matter)، نوعی از ماده بوده که فرضیه وجود آن در اخترشناسی و کیهانشناسی ارائه شده است تا پدیدههایی را توضیح دهد که به نظر میرسد ناشی از وجود میزان خاصی از جرم باشند.
ماده تاریک به طور مستقیم با استفاده از تلسکوپ قابل مشاهده نبوده و نور یا سایر امواج الکترومغناطیسی را به میزان قابل توجهی جذب یا منتشر نمیکند. به بیان دیگر ماده تاریک مادهای است که واکنشی نسبت به نور نشان نمیدهد.
دانشمندان چندین دهه بر این باور بودند که ماده تاریک مادهای است که به دلیل عدم شفافیت تا حد زیادی غیر قابل کشف است. آنها اعتقاد داشتند که این ماده، نور را جذب نکرده و یا بازتاب نمیدهد و به عنوان یک پل بین کهکشانها عمل میکند.
اکنون با انتشار این تصویر اثبات شد که ادعای این دانشمندان کاملا صحت داشته زیرا مشخص شد که ماده تاریک مانند یک پل و رابط کهکشانها را به یکدگیر متصل می کند.
این تصویر ما را فراتر از پیش بینیها برده و نشان میدهد که ماده تاریک قابل دیدن و اندازهگیری است.
محققان واترلو از یک تکنیک به نام همگرایی گرانشی بسیار ضعیف برای ایجاد این تصویر ترکیبی استفاده کردند.
این تصویر ترکیبی از بیش از 23 هزار جفت کهکشان بوده که 4.5 میلیارد سال نوری از یکدیگر فاصله دارند.
،ماده تاریک (Dark Matter)، نوعی از ماده بوده که فرضیه وجود آن در اخترشناسی و کیهانشناسی ارائه شده است تا پدیدههایی را توضیح دهد که به نظر میرسد ناشی از وجود میزان خاصی از جرم باشند.
ماده تاریک به طور مستقیم با استفاده از تلسکوپ قابل مشاهده نبوده و نور یا سایر امواج الکترومغناطیسی را به میزان قابل توجهی جذب یا منتشر نمیکند. به بیان دیگر ماده تاریک مادهای است که واکنشی نسبت به نور نشان نمیدهد.
دانشمندان چندین دهه بر این باور بودند که ماده تاریک مادهای است که به دلیل عدم شفافیت تا حد زیادی غیر قابل کشف است. آنها اعتقاد داشتند که این ماده، نور را جذب نکرده و یا بازتاب نمیدهد و به عنوان یک پل بین کهکشانها عمل میکند.
اکنون با انتشار این تصویر اثبات شد که ادعای این دانشمندان کاملا صحت داشته زیرا مشخص شد که ماده تاریک مانند یک پل و رابط کهکشانها را به یکدگیر متصل می کند.
این تصویر ما را فراتر از پیش بینیها برده و نشان میدهد که ماده تاریک قابل دیدن و اندازهگیری است.
محققان واترلو از یک تکنیک به نام همگرایی گرانشی بسیار ضعیف برای ایجاد این تصویر ترکیبی استفاده کردند.
این تصویر ترکیبی از بیش از 23 هزار جفت کهکشان بوده که 4.5 میلیارد سال نوری از یکدیگر فاصله دارند.
پگی ویتسون فرمانده ماموریت "اکسپدیشن 51 " موفق به شکستن رکورد تعداد روزهای حضور مداوم در فضا شد.
دیروز پگی ویتسون موفق شد رکورد حضور مداوم در فضا را بشکند و تا پایان ماموریت اکسپدیشن 51 رکورد خود را بهبود داده و به رکورد 650 روز حضور مداوم در فضا خواهد رسید.
مقاوم دوم : جفری ویلیامز فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۵۸ میلادی در سوپریور، ویسکانسین زاده شد.
وی در مأموریت استیاس-۱۰۱، سایوز تیامای-۸، اکسپدییشن ۱۳، سایوز تیامای-۱۶،اکسپدییشن ۲۱، ۲۲ حضور داشته است. وی با رکوزد 534 روز در رتبه دوم قرار دارد.
مقام سوم: اسکات جوزف کلی فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در ۲۱ فوریهٔ ۱۹۶۴ میلادی در اورنج، نیوجرسی زاده شد. وی در مأموریت استیاس-۱۰۳، استیاس-۱۱۸، اکسپدییشن ۲۵، ۲۶، سایوز تیامای-۰۱ام حضور داشته است. وی با رکورد 520 روز حضور در فضا رتبه سوم را به خود اختصاص داده است.
مقام چهارم: ادوارد مایکل فینک فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در ۱۴ مارس ۱۹۶۷ درپیتسبورگ، پنسیلوانیا زاده شد. وی در مأموریت سایوز تیامای-۴، اکسپدییشن ۹، سایوز تیامای-۱۳، اکسپدییشن ۱۸، استیاس-۱۳۴ حضور داشته است. فینک با رکورد 382 روز حضور در فضا مقام چهارم را دارد.
مقام پنجم : مایکل فول فضانورد اهل انگلیس است که در ۶ ژانویهٔ ۱۹۵۷ میلادی در لوث، لینکولنشیر زاده شد. وی در مأموریت استیاس-۴۵،استیاس-۵۶، استیاس-۶۳، استیاس-۸۴، استیاس-۸۶، استیاس-۱۰۳، سایوز تیامای-۳، اکسپدییشن ۸ حضور داشته است. وی با 374 روز حضور در فضا جایگاه پنجم را دارد.
مقام ششم: دونالد پتی فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در ۲۰ آوریل ۱۹۵۵ میلادی در سیلورتن، اورگن زاده شد. وی در مأموریت استیاس-۱۱۳، اکسپدییشن ۶، سایوز تیامای-۱، استیاس-۱۲۶، سایوز تیامای-۰۳ام، اکسپدییشن ۳۰، اکسپدییشن ۳۱ حضور داشته است. رکورد حضور مداوم وی در فضا 370 روز است و مقام ششم را دارد.
دیروز پگی ویتسون موفق شد رکورد حضور مداوم در فضا را بشکند و تا پایان ماموریت اکسپدیشن 51 رکورد خود را بهبود داده و به رکورد 650 روز حضور مداوم در فضا خواهد رسید.
مقاوم دوم : جفری ویلیامز فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۵۸ میلادی در سوپریور، ویسکانسین زاده شد.
وی در مأموریت استیاس-۱۰۱، سایوز تیامای-۸، اکسپدییشن ۱۳، سایوز تیامای-۱۶،اکسپدییشن ۲۱، ۲۲ حضور داشته است. وی با رکوزد 534 روز در رتبه دوم قرار دارد.
مقام سوم: اسکات جوزف کلی فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در ۲۱ فوریهٔ ۱۹۶۴ میلادی در اورنج، نیوجرسی زاده شد. وی در مأموریت استیاس-۱۰۳، استیاس-۱۱۸، اکسپدییشن ۲۵، ۲۶، سایوز تیامای-۰۱ام حضور داشته است. وی با رکورد 520 روز حضور در فضا رتبه سوم را به خود اختصاص داده است.
مقام چهارم: ادوارد مایکل فینک فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در ۱۴ مارس ۱۹۶۷ درپیتسبورگ، پنسیلوانیا زاده شد. وی در مأموریت سایوز تیامای-۴، اکسپدییشن ۹، سایوز تیامای-۱۳، اکسپدییشن ۱۸، استیاس-۱۳۴ حضور داشته است. فینک با رکورد 382 روز حضور در فضا مقام چهارم را دارد.
مقام پنجم : مایکل فول فضانورد اهل انگلیس است که در ۶ ژانویهٔ ۱۹۵۷ میلادی در لوث، لینکولنشیر زاده شد. وی در مأموریت استیاس-۴۵،استیاس-۵۶، استیاس-۶۳، استیاس-۸۴، استیاس-۸۶، استیاس-۱۰۳، سایوز تیامای-۳، اکسپدییشن ۸ حضور داشته است. وی با 374 روز حضور در فضا جایگاه پنجم را دارد.
مقام ششم: دونالد پتی فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در ۲۰ آوریل ۱۹۵۵ میلادی در سیلورتن، اورگن زاده شد. وی در مأموریت استیاس-۱۱۳، اکسپدییشن ۶، سایوز تیامای-۱، استیاس-۱۲۶، سایوز تیامای-۰۳ام، اکسپدییشن ۳۰، اکسپدییشن ۳۱ حضور داشته است. رکورد حضور مداوم وی در فضا 370 روز است و مقام ششم را دارد.
10 آپریل ماه و سیاره هرمز در کنار هم قرار گرفتند. این عکس خارقالعاده در این شب و وقتی هر دوی آنها در حالت مقابله بودند ثبت شده است.
در قسمت بالای عکس میتوانید چهره آشنا و مشهور ماه زمین را ببینید که اندکی پشت ابر قرار گرفته است. در قسمت پایین هم سیاره هرمز و چهار ماه آن دیده میشوند. این چهار ماه هرمز از بالا به پایین کالیستو، اروپا، گانیمد و آیو هستند. کالیستو، گانیمد و آیو بزرگتر از ماه ما هستند و اروپا هم فقط اندکی از آن کوچکتر است. در واقع از ۶ ماه بزرگ سامانه خورشیدی پنج مورد آنها در این عکس حضور دارند و فقط جای تایتان ماه کیوان خالی است.
در قسمت بالای عکس میتوانید چهره آشنا و مشهور ماه زمین را ببینید که اندکی پشت ابر قرار گرفته است. در قسمت پایین هم سیاره هرمز و چهار ماه آن دیده میشوند. این چهار ماه هرمز از بالا به پایین کالیستو، اروپا، گانیمد و آیو هستند. کالیستو، گانیمد و آیو بزرگتر از ماه ما هستند و اروپا هم فقط اندکی از آن کوچکتر است. در واقع از ۶ ماه بزرگ سامانه خورشیدی پنج مورد آنها در این عکس حضور دارند و فقط جای تایتان ماه کیوان خالی است.