،تصویر تلسکوپی از سحابی درخشان NGC 2170 است که درگوشهی چپ و بالا ناحیه معروف به Mon R2 دیده میشود.
رنگهای تیره در وسط تصویر و گردوغبار و ابرهای مولکولی است که ناشی از تولد ستارگان جدید در ۲۴۰۰سال نوری دورتر است.
رنگهای تیره در وسط تصویر و گردوغبار و ابرهای مولکولی است که ناشی از تولد ستارگان جدید در ۲۴۰۰سال نوری دورتر است.
همه ما گمان می کنیم که طوفانهای خورشیدی قدرتمند موجب افزایش بار الکتریکی در اتمسفر قطبهای کره زمین می شوند.
در حال حاضر محققان دریافتند طوفانهای خورشیدی دقیقا برعکس عمل میکنند و موجب تخلیه بار الکتریکی زمین میشوند.
طوفانها بر روی یون زمین در عرض جغرافیایی شمالی تاثیر گذاشته و این تاثیرات بر گرینلند در شبکه جهانی سیستمهای هدایتی ماهوارهای، GNSS، ایستگاه ژئومغناطیس و دیگر منابع ثبت شده است.
طوفانهای خورشیدی شامل فوران خورشید در تاج است که تودهای از ذرات باردار الکتریکی را در فضا پرتاب میکند و موجب اختلال میدان مغناطیسی بین سیارات در منظومه شمسی میشود.
علت دقیق تخلیه بار الکتریکی مشخص نیست، اما به نظر میرسد الکترونها در ترکیب با یونهای مثبت الکترون اضافی ایجاد نمیکنند. این عملکرد موجب توزیع مجدد الکترونها، جابجایی و فشار نه فقط افقی بلکه عمودی نیز میشوند.
این نتایج به درک چگونگی تاثیر طوفانهای خورشیدی بر زمین و بهبود ارتباطات رادیویی و سیستمهای هدایتی در نواحی قطبی کمک خواهد کرد.
در حال حاضر محققان دریافتند طوفانهای خورشیدی دقیقا برعکس عمل میکنند و موجب تخلیه بار الکتریکی زمین میشوند.
طوفانها بر روی یون زمین در عرض جغرافیایی شمالی تاثیر گذاشته و این تاثیرات بر گرینلند در شبکه جهانی سیستمهای هدایتی ماهوارهای، GNSS، ایستگاه ژئومغناطیس و دیگر منابع ثبت شده است.
طوفانهای خورشیدی شامل فوران خورشید در تاج است که تودهای از ذرات باردار الکتریکی را در فضا پرتاب میکند و موجب اختلال میدان مغناطیسی بین سیارات در منظومه شمسی میشود.
علت دقیق تخلیه بار الکتریکی مشخص نیست، اما به نظر میرسد الکترونها در ترکیب با یونهای مثبت الکترون اضافی ایجاد نمیکنند. این عملکرد موجب توزیع مجدد الکترونها، جابجایی و فشار نه فقط افقی بلکه عمودی نیز میشوند.
این نتایج به درک چگونگی تاثیر طوفانهای خورشیدی بر زمین و بهبود ارتباطات رادیویی و سیستمهای هدایتی در نواحی قطبی کمک خواهد کرد.
دانشمندان موفق به ایجاد اولین تصویر ترکیبی از شبکه ماده تاریک شدند که بین کهکشانها امتداد یافته است.
،ماده تاریک (Dark Matter)، نوعی از ماده بوده که فرضیه وجود آن در اخترشناسی و کیهانشناسی ارائه شده است تا پدیدههایی را توضیح دهد که به نظر میرسد ناشی از وجود میزان خاصی از جرم باشند.
ماده تاریک به طور مستقیم با استفاده از تلسکوپ قابل مشاهده نبوده و نور یا سایر امواج الکترومغناطیسی را به میزان قابل توجهی جذب یا منتشر نمیکند. به بیان دیگر ماده تاریک مادهای است که واکنشی نسبت به نور نشان نمیدهد.
دانشمندان چندین دهه بر این باور بودند که ماده تاریک مادهای است که به دلیل عدم شفافیت تا حد زیادی غیر قابل کشف است. آنها اعتقاد داشتند که این ماده، نور را جذب نکرده و یا بازتاب نمیدهد و به عنوان یک پل بین کهکشانها عمل میکند.
اکنون با انتشار این تصویر اثبات شد که ادعای این دانشمندان کاملا صحت داشته زیرا مشخص شد که ماده تاریک مانند یک پل و رابط کهکشانها را به یکدگیر متصل می کند.
این تصویر ما را فراتر از پیش بینیها برده و نشان میدهد که ماده تاریک قابل دیدن و اندازهگیری است.
محققان واترلو از یک تکنیک به نام همگرایی گرانشی بسیار ضعیف برای ایجاد این تصویر ترکیبی استفاده کردند.
این تصویر ترکیبی از بیش از 23 هزار جفت کهکشان بوده که 4.5 میلیارد سال نوری از یکدیگر فاصله دارند.
،ماده تاریک (Dark Matter)، نوعی از ماده بوده که فرضیه وجود آن در اخترشناسی و کیهانشناسی ارائه شده است تا پدیدههایی را توضیح دهد که به نظر میرسد ناشی از وجود میزان خاصی از جرم باشند.
ماده تاریک به طور مستقیم با استفاده از تلسکوپ قابل مشاهده نبوده و نور یا سایر امواج الکترومغناطیسی را به میزان قابل توجهی جذب یا منتشر نمیکند. به بیان دیگر ماده تاریک مادهای است که واکنشی نسبت به نور نشان نمیدهد.
دانشمندان چندین دهه بر این باور بودند که ماده تاریک مادهای است که به دلیل عدم شفافیت تا حد زیادی غیر قابل کشف است. آنها اعتقاد داشتند که این ماده، نور را جذب نکرده و یا بازتاب نمیدهد و به عنوان یک پل بین کهکشانها عمل میکند.
اکنون با انتشار این تصویر اثبات شد که ادعای این دانشمندان کاملا صحت داشته زیرا مشخص شد که ماده تاریک مانند یک پل و رابط کهکشانها را به یکدگیر متصل می کند.
این تصویر ما را فراتر از پیش بینیها برده و نشان میدهد که ماده تاریک قابل دیدن و اندازهگیری است.
محققان واترلو از یک تکنیک به نام همگرایی گرانشی بسیار ضعیف برای ایجاد این تصویر ترکیبی استفاده کردند.
این تصویر ترکیبی از بیش از 23 هزار جفت کهکشان بوده که 4.5 میلیارد سال نوری از یکدیگر فاصله دارند.