فضاپیمای کاسینی از سال 2004 تاکنون در حال گردش به دور سیاره کیوان است و در این مدت تصاویر بسیاری را از کیوان ماه های آن و حلقه‌های مختلف اطراف این سیاره به زمین ارسال کرده است.

فاز نهایی ماموریت این فضاپیما از روز 26 آوریل (6 اردیبهشت) آغاز خواهد شد. ناسا عنوان این ماموریت را "پایان بزرگ (Grand Finale)" قرار داده است. ماموریت کاسینی با سقوط این فضاپیما به سطح کیوان در 15 سپتامبر(24 شهریور) به پایان می‌رسد. کاسینی اما در لحظه سقوط خود هم قرار است تصاویر بی‌نظیری را به زمین ارسال کند.

کاسینی در بخشی از ماموریت پایانی خود، اولین شیرجه را از مجموعه شیرجه های برنامه ریزی شده در شکاف دو هزار و 400 کیلومتری میان کیوان و حلقه های آن انجام می دهد. در حین شیرجه‌های انجام شده تصاویر کاسینی به زمین ارسال می‌شوند. محققان هیچ وقت نتوانسته‌اند به این مناطق که کاسینی در آن سقوط می‌کند دسترسی داشته باشند.

'توماس زوربانچن' مدیر این ماموریت علمی در مقر ناسا در واشنگتن گفت: تاکنون هیچ فضاپیمایی وارد این منطقه که تلاش داریم 22 بار از آن گذر کنیم، نشده است.
او گفت: آنچه از این بخش از ماموریت کاسینی می آموزیم، اطلاعات ما را از نحوه شکل گیری و تحول سیاره های غول پیکر و سیستم های سیاره ای افزایش می دهد.
کاسینی از زمانی که در کیوان به سر می برد، اکتشافات چشمگیر بی شماری را از جمله کشف یک اقیانوس کروی و دریاهای مایع متان در ماه تیتان انجام داده است.


ولی اکنون بعد از گذشت 20 سال از پرتاب کاسینی از زمین و 13 سال بعد از چرخش این فضاپیما به دور سیاره کیوان، سوخت این فضاپیما رو به کاهش است. ناسا در سال 2010 تصمیم گرفت که ماموریت این فضاپیما را در سال جاری (2017) با انجام یک شیرجه هدفمند در کیوان به منظور حفاظت و نگهداری از ماه های این سیاره برای اکتشافات آتی به ویژه کشف منطقه بالقوه قابل سکونت در انسلادوس به پایان رساند.
اما این پایان برای کاسینی از بسیاری جهات شبیه یک ماموریت کاملا جدید است.
محققان این ماموریت امیدوارند که اطلاعات مفیدی در مورد ساختار داخلی سیاره کیوان و منشاء حلقه های آن به دست آورند همچنین اولین نمونه اتمسفر کیوان و ذرات ناشی از حلقه های اصلی را بدست آورند و بتوانند از نزدیکترین فاصله از ابرهای زحل و حلقه های داخلی این سیاره تصویر بگیرند.
کاسینی روز شنبه 22 آوریل (2 اردیبهشت) با انجام آخرین پرواز از نزدیکی 'تیتان' ماه بزرگ کیوان به مدارهای پایانی بزرگ خود منتقل می شود .
در اواسط ماه سپتامبر و پس از یک مواجهه کاسینی با تیتان از مسافت دور، خط سیر این فضاپیما برای شیرجه زدن در اتمسفر کیوان می شکند و پس از 15 سپتامبر (24 شهریور) که آخرین شیرجه خود را انجام می دهد، تا زمانی که سیگنال های آن از دست برود، همچنان اطلاعاتی را از چند ابزار ارسال خواهد کرد که مهم ترین آنها اطلاعاتی در مورد ترکیب اتمسفر این سیاره خواهد بود.

دریاچه خزر بزرگترین دریاچه دنیاست و به همین خاطر دیگر همه آن را دریا می‌نامند. این عکس خارق‌العاده فضایی دریای خزر را که از شمال به روسیه، از جنوب به ایران، از غرب به جمهوری آذربایجان و ازشرق به جمهوری‌های ترکمنستان و قزاقستان محدود می‌شود نشان می‌دهد.

،تصویر تلسکوپی از سحابی درخشان NGC 2170 است که درگوشه‌ی چپ و بالا ناحیه‌ معروف به Mon R2 دیده می‌شود.
رنگ‌های تیره در وسط تصویر و گردوغبار و ابرهای مولکولی‌‌ است که ناشی از تولد ستارگان جدید در ۲۴۰۰سال نوری دورتر است.

برای اولین بار یک سیاره شبیه به زمین اتمسفر غلیظی از جنس بخار آب یا متان یا ترکیبی از این دو کشف کرده اند. این سیاره یک و نیم برابر زمین است و ۳۹ سال نوری با ما فاصله دارد.

روز 10 آپریل دو فضانورد روسی و یک فضانورد آمریکایی پس از 173 روز ماموریت در ایستگاه فضایی به زمین بازگشتند

مغز انسان از 100 میلیارد نورون ساخته شده و هر کدام از نورون ها با 10 هزار نورون در ارتباط است. آنچه که در سر شماست پیچیده ترین پدیده شناخته شده در کیهان است.

شب زمین

شب زمین

Astronomers Might Have Just Captured the First Ever Photo of a Black Hole's Event Horizon

نمای زمین از کیوان

Saturn's Moon Enceladus Has All the Basic Ingredients for Life

همه ما گمان می کنیم که طوفان‌های خورشیدی قدرتمند موجب افزایش بار الکتریکی در اتمسفر قطب‌های کره زمین می شوند.

در حال حاضر محققان دریافتند طوفان‌های خورشیدی دقیقا برعکس عمل می‌کنند و موجب تخلیه بار الکتریکی زمین می‌شوند.

طوفان‌ها بر روی یون زمین در عرض جغرافیایی شمالی تاثیر گذاشته و این تاثیرات بر گرینلند در شبکه جهانی سیستم‌های هدایتی ماهواره‌ای، GNSS، ایستگاه ژئومغناطیس و دیگر منابع ثبت شده است.

طوفان‌های خورشیدی شامل فوران خورشید در تاج‌ است که توده‌ای از ذرات باردار الکتریکی را در فضا پرتاب می‌کند و موجب اختلال میدان مغناطیسی بین سیارات در منظومه شمسی می‌شود.

علت دقیق تخلیه بار الکتریکی مشخص نیست، اما به نظر می‌رسد الکترون‌ها در ترکیب با یون‌های مثبت الکترون اضافی ایجاد نمی‌کنند. این عملکرد موجب توزیع مجدد الکترون‌ها، جابجایی و فشار نه فقط افقی بلکه عمودی نیز می‌شوند.

این نتایج به درک چگونگی تاثیر طوفان‌های خورشیدی بر زمین و بهبود ارتباطات رادیویی و سیستم‌های هدایتی در نواحی قطبی کمک خواهد کرد.

دانشمندان موفق به ایجاد اولین تصویر ترکیبی از شبکه ماده تاریک شدند که بین کهکشان‌ها امتداد یافته است.

،ماده تاریک (Dark Matter)، نوعی از ماده بوده که فرضیه وجود آن در اخترشناسی و کیهان‌شناسی ارائه شده ‌است تا پدیده‌هایی را توضیح دهد که به نظر می‌رسد ناشی از وجود میزان خاصی از جرم باشند.

ماده تاریک به طور مستقیم با استفاده از تلسکوپ قابل مشاهده نبوده و نور یا سایر امواج الکترومغناطیسی را به میزان قابل توجهی جذب یا منتشر نمی‌کند. به بیان دیگر ماده تاریک ماده‌ای است که واکنشی نسبت به نور نشان نمی‌دهد.

دانشمندان چندین دهه بر این باور بودند که ماده تاریک ماده‌ای است که به دلیل عدم شفافیت تا حد زیادی غیر قابل کشف است. آنها اعتقاد داشتند که این ماده، نور را جذب نکرده و یا بازتاب نمی‌دهد و به عنوان یک پل بین کهکشان‌ها عمل می‌کند.

اکنون با انتشار این تصویر اثبات شد که ادعای این دانشمندان کاملا صحت داشته زیرا مشخص شد که ماده تاریک مانند یک پل و رابط کهکشان‌ها را به یکدگیر متصل می کند.

این تصویر ما را فراتر از پیش بینی‌ها برده و نشان می‌دهد که ماده تاریک قابل دیدن و اندازه‌گیری است.

محققان واترلو از یک تکنیک به نام همگرایی گرانشی بسیار ضعیف برای ایجاد این تصویر ترکیبی استفاده کردند.

این تصویر ترکیبی از بیش از 23 هزار جفت کهکشان بوده که 4.5 میلیارد سال نوری از یکدیگر فاصله دارند.