قضیه ویریال به ما می گوید که انقباضی که حاصل از گرانش یک جرم است انرژی پتانسیل گرانشی را به انرژی گرمایی و انرژی تابشی تبدیل می کند که نصف آن انرژی گرمایی و نصف دیگر انرژی تابشی است.

این قضیه، انرژی درونی یک ستاره (K که متشکل از انرژی گرمایی و انرژی تابشی است) و انرژی گرانشی آن (U) را به هم مرتبط می کند.

قضیه ویریال به ما می گوید که یک ستاره وقتی منقبض می شود، گرم تر می شود. همین طور که ستاره منقبض می شود، انرژی گرانشی آن (U) منفی تر می شود. این پدیده مخصوصاً هنگامی که ستاره در حال شکل گیری است و انقباض بسیار زیادی می کند، مورد توجه قرار می گیرد زیرا زمانی که سحابی در حال انقباض است، دما به قدری بالا می رود که امکان انجام فعالیت های هسته ای وجود دارد.

تصویر بالا گستره‌ای به درازای ۱۶۰۰کیلومتر از سطح پلوتو را نشان می‌دهد که به هنگام گذر از نزدیکی ۸۰هزار کیلومتری آن گرفته شده است

علم فیزیک در پاره‌ای از موارد می‌تواند بسیار پیچیده باشد، اما یکی از ساده‌ترین و سرراست‌ترین جنبه‌های این علم، آن است که همه چیز در جهان هستی تنها توسط چهار نیروی بنیادی گرانشی، الکترومغناطیسی و نیروهای هسته‌ای قوی و ضعیف کنترل می‌شوند.

اما در حال حاضر به نظر می‌رسد که احتمالا فیزیکدانان در مجارستان شواهدی مبنی بر وجود یک نیروی مرموز پنجم در طبیعت یافته‌اند. چنانچه این یافته‌ها تایید شوند، این موضوع بدان معنی است که ما باید در خصوص درک خود نسبت به ساز و کار جهان هستی تجدید نظر کنیم.

قبل از آن که به این موضوع بپردازیم، اجازه بدهید تا برای لحظاتی در خصوص چهار نیروی بنیادی یاد شده بحث کنیم، چرا که این نیروها بسیار پراهمیت هستند. آنها یک بخش بنیادی از مدل استاندارد فیزیک به شمار رفته و وجود تمام ذرات موجود در جهان هستی و رفتار آن‌ها را توجیه می‌کنند.

به ترتیب مقیاس، نیروی گرانش مسئول نگه داشتن سیارات و کهکشان‌ها در کنار یکدیگر است و نیروی الکترومغناطیسی نیز وظیفه‌ی نگه داشتن مولکول‌ها در کنار هم را بر عهده دارد.

در پایین‌ترین سطح دو نیروی قوی و ضعیف هسته‌ای قرار می‌گیرند. نیروی قوی هسته‌ای به عنوان عامل نگهدارنده در هسته‌های اتمی عمل می‌کند و نیروی ضعیف هسته‌ای نیز در واپاشی رادیواکتیو برخی اتم‌ها نقش دارد. این نیروها کم و بیش در توجیه پدیده‌های فیزیکی قابل مشاهده نقش دارند.

شواهد مبنی بر وجود نیروی پنجم برای نخستین بار سال گذشته توسط یک تیم تحقیقاتی از آکادمی علوم مجارستان مشاهده شد. در گزارش این تیم آمده است که آنها با شلیک پروتون به سمت لیتیوم – ۷، نوع جدیدی از بوزون فوق سبک را شناسایی کرده‌اند که تنها ۳۴ برابر سنگین‌تر از یک الکترون است.

اگرچه این دستاورد بسیار هیجان‌انگیز به نظر می‌رسد، اما با این حال این مقاله عمدتا نادیده گرفته شده بود، تا آنکه یک تیم تحقیقاتی در ایالات متحده

نشان داد که داده‌های بدست آمده با آزمایش‌های قبلی در تضاد نیست و بوزون جدید در واقع می‌تواند حامل نیروی بنیادی پنجم باشد. در این مرحله بود که نظر جامعه‌ی علمی به نتایج این آزمایش جلب شد.

در حال حاضر نمی‌توانیم بیش از حد در خصوص این یافته‌ها هیجان زده باشیم، اما با این وجود، مقاله در دسترس عموم قرار گرفته و سایر فیزیکدانان نیز می‌توانند نتایج آن را مورد بررسی قرار داده و یافته‌های خود را نیز به آن اضافه کنند و این همان چیزی است که در حال رخ دادن است.

چهارشنبه سوری شاد باد

ناسا فضاپیمایی را که هشت سال پیش گم شده بود در مدار ماه پیدا کرد

اجرام سنگین همان‌طور که فضای اطراف خود را خم می‌کنند گاهی اوقات می‌توانند نوری که از کنار آن‌ها در حال عبور است را از مسیرش منحرف کنند؛ شبیه به کاری که عدسی‌های شیشه‌ای انجام می‌دهند. عدسی‌های گرانشی می‌توانند کهکشان‌ها دوردست را بزرگ‌تر کنند یا با خمیده کردن نورشان اشکال غیرعادی از آن‌ها نمایان کنند. 

نوروز خجسته باد

شب ایتالیا
ایستگاه فضایی
10 دسامبر 2016

آژانس فضایی روسیه(روس کاسموس) از شروع انتخاب داوطلبان سفر به کره ماه خبر داد.
پروسه جذب فضانورد تا چهار ماه ادامه دارد و متقاضیان فارغ از نژاد و ملیت در صورت داشتن سن کمتر از ۳۵ سال، قد ۱.۵۰ تا ۱.۹۰، وزن حداکثر ۹۰ کیلوگرم در کنار دانش کامپیوتر، توانایی صحبت کردن به زبان انگلیسی و از همه مهم‌تر داشتن تجربه در صنایع هوافضا در این آزمون انتخابی شرکت کنند.

فضاپیمای جدید فدراتسیا که جایگزین فضاپیمای کنونی سایوز خواهد شد، نخستین پرواز آزمایشی خود را در سال ۲۰۲۱ میلادی انجام خواهد داد.
قرار است شش تا هشت نفر فضانورد برای اولین بار با فضاپیمای جدید روسیه موسوم به فدراتسیا به کره ماه اعزام شوند.

روسیه همچنین در نظر دارد تا با ساخت یک پایگاه علمی دایمی در کره ماه، تعدادی از شهروندان خود را تا سال 2031 میلادی به کره ماه بفرستد.