تصویر سمت چپ ، شعله شمع را در سطح زمین ، و تصویر سمت راست ، شعله شمع را در غیاب گرانش زمین نشان می دهد .
دلیل دوکی شدنِ شکل شعله در حضور گرانش زمین ، این است که گازهای موجود در شعله ، به دلیل گرم شدن ، چگالی کمتری از هوای اطراف پیدا می کنند و به سمت بالا حرکت می کنند .
در غیاب گرانش زمین (مثلاً در ایستگاه فضایی بین المللی) ، مخلوط گازهای موجود در شعله به طور یکنواخت در اطراف ماده سوختنی حضور می یابند و شکلی کروی پیدا می کنند.
دلیل دوکی شدنِ شکل شعله در حضور گرانش زمین ، این است که گازهای موجود در شعله ، به دلیل گرم شدن ، چگالی کمتری از هوای اطراف پیدا می کنند و به سمت بالا حرکت می کنند .
در غیاب گرانش زمین (مثلاً در ایستگاه فضایی بین المللی) ، مخلوط گازهای موجود در شعله به طور یکنواخت در اطراف ماده سوختنی حضور می یابند و شکلی کروی پیدا می کنند.
ماهواره DSCOVR مجموعه تصاویری از افتادن سایه ماه بر زمین طی خورشیدگرفتگی حلقوی 8 اسفند منتشر کرده است. تصویر متحرک ساخته شده از این تصاویر حرکت سایه بر روی زمین را نشان میدهد
ساکنان بخشهایی از آمریکای جنوبی و آفریقا شاهد این خورشیدگرفتگی بودند که تنها در نیمکره جنوبی زمین قابل مشاهده بود.
پدیده قابل توجهی که در این کسوف مشاهده شد "حلقه آتش" بود که در خورشیدگرفتگیهای حلقوی رخ میدهد.
این نوع خورشیدگرفتگی وقتی رخ میدهد که اندازه ظاهری ماه کوچکتر از اندازه ظاهری خورشید دیده میشود. به همین دلیل در مکانهایی از سطح زمین که به خط واصل مرکز خورشید و مرکز ماه خیلی نزدیکند، تنها حلقه پرنوری از خورشید دور ماه دیده میشود.
به دلیل تاریک بودن آن روی ماه که رو به زمین قرار دارد، نوری که از پشت آن به زمین میرسد بسیار پرنور دیده میشود که به حلقه آتش معروف شده است.
رصدخانه آبوهوای فضای ژرف ( Deep Space Climate Observatory) که به اختصار DSCOVR نامیده میشود، ماهواره آبوهوایی اداره ملی اقیانوسی و جوی (NOAA) است که توسط شرکت اسپیساکس با استفاده از حامل پرتاب فالکن ۹ در ۱۱ فوریه ۲۰۱۵ از پایکاه فضایی کیپ کاناورال به فضا پرتاب شد.
ساکنان بخشهایی از آمریکای جنوبی و آفریقا شاهد این خورشیدگرفتگی بودند که تنها در نیمکره جنوبی زمین قابل مشاهده بود.
پدیده قابل توجهی که در این کسوف مشاهده شد "حلقه آتش" بود که در خورشیدگرفتگیهای حلقوی رخ میدهد.
این نوع خورشیدگرفتگی وقتی رخ میدهد که اندازه ظاهری ماه کوچکتر از اندازه ظاهری خورشید دیده میشود. به همین دلیل در مکانهایی از سطح زمین که به خط واصل مرکز خورشید و مرکز ماه خیلی نزدیکند، تنها حلقه پرنوری از خورشید دور ماه دیده میشود.
به دلیل تاریک بودن آن روی ماه که رو به زمین قرار دارد، نوری که از پشت آن به زمین میرسد بسیار پرنور دیده میشود که به حلقه آتش معروف شده است.
رصدخانه آبوهوای فضای ژرف ( Deep Space Climate Observatory) که به اختصار DSCOVR نامیده میشود، ماهواره آبوهوایی اداره ملی اقیانوسی و جوی (NOAA) است که توسط شرکت اسپیساکس با استفاده از حامل پرتاب فالکن ۹ در ۱۱ فوریه ۲۰۱۵ از پایکاه فضایی کیپ کاناورال به فضا پرتاب شد.
قضیه ویریال به ما می گوید که انقباضی که حاصل از گرانش یک جرم است انرژی پتانسیل گرانشی را به انرژی گرمایی و انرژی تابشی تبدیل می کند که نصف آن انرژی گرمایی و نصف دیگر انرژی تابشی است.
این قضیه، انرژی درونی یک ستاره (K که متشکل از انرژی گرمایی و انرژی تابشی است) و انرژی گرانشی آن (U) را به هم مرتبط می کند.
قضیه ویریال به ما می گوید که یک ستاره وقتی منقبض می شود، گرم تر می شود. همین طور که ستاره منقبض می شود، انرژی گرانشی آن (U) منفی تر می شود. این پدیده مخصوصاً هنگامی که ستاره در حال شکل گیری است و انقباض بسیار زیادی می کند، مورد توجه قرار می گیرد زیرا زمانی که سحابی در حال انقباض است، دما به قدری بالا می رود که امکان انجام فعالیت های هسته ای وجود دارد.
این قضیه، انرژی درونی یک ستاره (K که متشکل از انرژی گرمایی و انرژی تابشی است) و انرژی گرانشی آن (U) را به هم مرتبط می کند.
قضیه ویریال به ما می گوید که یک ستاره وقتی منقبض می شود، گرم تر می شود. همین طور که ستاره منقبض می شود، انرژی گرانشی آن (U) منفی تر می شود. این پدیده مخصوصاً هنگامی که ستاره در حال شکل گیری است و انقباض بسیار زیادی می کند، مورد توجه قرار می گیرد زیرا زمانی که سحابی در حال انقباض است، دما به قدری بالا می رود که امکان انجام فعالیت های هسته ای وجود دارد.
تصویر بالا گسترهای به درازای ۱۶۰۰کیلومتر از سطح پلوتو را نشان میدهد که به هنگام گذر از نزدیکی ۸۰هزار کیلومتری آن گرفته شده است
علم فیزیک در پارهای از موارد میتواند بسیار پیچیده باشد، اما یکی از سادهترین و سرراستترین جنبههای این علم، آن است که همه چیز در جهان هستی تنها توسط چهار نیروی بنیادی گرانشی، الکترومغناطیسی و نیروهای هستهای قوی و ضعیف کنترل میشوند.
اما در حال حاضر به نظر میرسد که احتمالا فیزیکدانان در مجارستان شواهدی مبنی بر وجود یک نیروی مرموز پنجم در طبیعت یافتهاند. چنانچه این یافتهها تایید شوند، این موضوع بدان معنی است که ما باید در خصوص درک خود نسبت به ساز و کار جهان هستی تجدید نظر کنیم.
قبل از آن که به این موضوع بپردازیم، اجازه بدهید تا برای لحظاتی در خصوص چهار نیروی بنیادی یاد شده بحث کنیم، چرا که این نیروها بسیار پراهمیت هستند. آنها یک بخش بنیادی از مدل استاندارد فیزیک به شمار رفته و وجود تمام ذرات موجود در جهان هستی و رفتار آنها را توجیه میکنند.
به ترتیب مقیاس، نیروی گرانش مسئول نگه داشتن سیارات و کهکشانها در کنار یکدیگر است و نیروی الکترومغناطیسی نیز وظیفهی نگه داشتن مولکولها در کنار هم را بر عهده دارد.
در پایینترین سطح دو نیروی قوی و ضعیف هستهای قرار میگیرند. نیروی قوی هستهای به عنوان عامل نگهدارنده در هستههای اتمی عمل میکند و نیروی ضعیف هستهای نیز در واپاشی رادیواکتیو برخی اتمها نقش دارد. این نیروها کم و بیش در توجیه پدیدههای فیزیکی قابل مشاهده نقش دارند.
شواهد مبنی بر وجود نیروی پنجم برای نخستین بار سال گذشته توسط یک تیم تحقیقاتی از آکادمی علوم مجارستان مشاهده شد. در گزارش این تیم آمده است که آنها با شلیک پروتون به سمت لیتیوم – ۷، نوع جدیدی از بوزون فوق سبک را شناسایی کردهاند که تنها ۳۴ برابر سنگینتر از یک الکترون است.
اگرچه این دستاورد بسیار هیجانانگیز به نظر میرسد، اما با این حال این مقاله عمدتا نادیده گرفته شده بود، تا آنکه یک تیم تحقیقاتی در ایالات متحده
نشان داد که دادههای بدست آمده با آزمایشهای قبلی در تضاد نیست و بوزون جدید در واقع میتواند حامل نیروی بنیادی پنجم باشد. در این مرحله بود که نظر جامعهی علمی به نتایج این آزمایش جلب شد.
در حال حاضر نمیتوانیم بیش از حد در خصوص این یافتهها هیجان زده باشیم، اما با این وجود، مقاله در دسترس عموم قرار گرفته و سایر فیزیکدانان نیز میتوانند نتایج آن را مورد بررسی قرار داده و یافتههای خود را نیز به آن اضافه کنند و این همان چیزی است که در حال رخ دادن است.
اما در حال حاضر به نظر میرسد که احتمالا فیزیکدانان در مجارستان شواهدی مبنی بر وجود یک نیروی مرموز پنجم در طبیعت یافتهاند. چنانچه این یافتهها تایید شوند، این موضوع بدان معنی است که ما باید در خصوص درک خود نسبت به ساز و کار جهان هستی تجدید نظر کنیم.
قبل از آن که به این موضوع بپردازیم، اجازه بدهید تا برای لحظاتی در خصوص چهار نیروی بنیادی یاد شده بحث کنیم، چرا که این نیروها بسیار پراهمیت هستند. آنها یک بخش بنیادی از مدل استاندارد فیزیک به شمار رفته و وجود تمام ذرات موجود در جهان هستی و رفتار آنها را توجیه میکنند.
به ترتیب مقیاس، نیروی گرانش مسئول نگه داشتن سیارات و کهکشانها در کنار یکدیگر است و نیروی الکترومغناطیسی نیز وظیفهی نگه داشتن مولکولها در کنار هم را بر عهده دارد.
در پایینترین سطح دو نیروی قوی و ضعیف هستهای قرار میگیرند. نیروی قوی هستهای به عنوان عامل نگهدارنده در هستههای اتمی عمل میکند و نیروی ضعیف هستهای نیز در واپاشی رادیواکتیو برخی اتمها نقش دارد. این نیروها کم و بیش در توجیه پدیدههای فیزیکی قابل مشاهده نقش دارند.
شواهد مبنی بر وجود نیروی پنجم برای نخستین بار سال گذشته توسط یک تیم تحقیقاتی از آکادمی علوم مجارستان مشاهده شد. در گزارش این تیم آمده است که آنها با شلیک پروتون به سمت لیتیوم – ۷، نوع جدیدی از بوزون فوق سبک را شناسایی کردهاند که تنها ۳۴ برابر سنگینتر از یک الکترون است.
اگرچه این دستاورد بسیار هیجانانگیز به نظر میرسد، اما با این حال این مقاله عمدتا نادیده گرفته شده بود، تا آنکه یک تیم تحقیقاتی در ایالات متحده
نشان داد که دادههای بدست آمده با آزمایشهای قبلی در تضاد نیست و بوزون جدید در واقع میتواند حامل نیروی بنیادی پنجم باشد. در این مرحله بود که نظر جامعهی علمی به نتایج این آزمایش جلب شد.
در حال حاضر نمیتوانیم بیش از حد در خصوص این یافتهها هیجان زده باشیم، اما با این وجود، مقاله در دسترس عموم قرار گرفته و سایر فیزیکدانان نیز میتوانند نتایج آن را مورد بررسی قرار داده و یافتههای خود را نیز به آن اضافه کنند و این همان چیزی است که در حال رخ دادن است.