فضانوردهای حاضر در ایستگاه فضایی بینالمللی تصویر خارقالعادهای شهر ونیز ایتالیا در زمان عبور این ایستگاه از فراز این شهر ثبت کردهاند.
وِنیز جزیرهای در شمال ایتالیا که در میان دریای آدریاتیک قرار گرفتهاست و بصورت جزیرههای کوچک است که جزیرهها به وسیلهٔ کانالهایی از هم جدا شدهاند و تردد در شهر به وسیله قایق صورت میگیرد.
وِنیز جزیرهای در شمال ایتالیا که در میان دریای آدریاتیک قرار گرفتهاست و بصورت جزیرههای کوچک است که جزیرهها به وسیلهٔ کانالهایی از هم جدا شدهاند و تردد در شهر به وسیله قایق صورت میگیرد.
تصویر سمت چپ ، شعله شمع را در سطح زمین ، و تصویر سمت راست ، شعله شمع را در غیاب گرانش زمین نشان می دهد .
دلیل دوکی شدنِ شکل شعله در حضور گرانش زمین ، این است که گازهای موجود در شعله ، به دلیل گرم شدن ، چگالی کمتری از هوای اطراف پیدا می کنند و به سمت بالا حرکت می کنند .
در غیاب گرانش زمین (مثلاً در ایستگاه فضایی بین المللی) ، مخلوط گازهای موجود در شعله به طور یکنواخت در اطراف ماده سوختنی حضور می یابند و شکلی کروی پیدا می کنند.
دلیل دوکی شدنِ شکل شعله در حضور گرانش زمین ، این است که گازهای موجود در شعله ، به دلیل گرم شدن ، چگالی کمتری از هوای اطراف پیدا می کنند و به سمت بالا حرکت می کنند .
در غیاب گرانش زمین (مثلاً در ایستگاه فضایی بین المللی) ، مخلوط گازهای موجود در شعله به طور یکنواخت در اطراف ماده سوختنی حضور می یابند و شکلی کروی پیدا می کنند.
ماهواره DSCOVR مجموعه تصاویری از افتادن سایه ماه بر زمین طی خورشیدگرفتگی حلقوی 8 اسفند منتشر کرده است. تصویر متحرک ساخته شده از این تصاویر حرکت سایه بر روی زمین را نشان میدهد
ساکنان بخشهایی از آمریکای جنوبی و آفریقا شاهد این خورشیدگرفتگی بودند که تنها در نیمکره جنوبی زمین قابل مشاهده بود.
پدیده قابل توجهی که در این کسوف مشاهده شد "حلقه آتش" بود که در خورشیدگرفتگیهای حلقوی رخ میدهد.
این نوع خورشیدگرفتگی وقتی رخ میدهد که اندازه ظاهری ماه کوچکتر از اندازه ظاهری خورشید دیده میشود. به همین دلیل در مکانهایی از سطح زمین که به خط واصل مرکز خورشید و مرکز ماه خیلی نزدیکند، تنها حلقه پرنوری از خورشید دور ماه دیده میشود.
به دلیل تاریک بودن آن روی ماه که رو به زمین قرار دارد، نوری که از پشت آن به زمین میرسد بسیار پرنور دیده میشود که به حلقه آتش معروف شده است.
رصدخانه آبوهوای فضای ژرف ( Deep Space Climate Observatory) که به اختصار DSCOVR نامیده میشود، ماهواره آبوهوایی اداره ملی اقیانوسی و جوی (NOAA) است که توسط شرکت اسپیساکس با استفاده از حامل پرتاب فالکن ۹ در ۱۱ فوریه ۲۰۱۵ از پایکاه فضایی کیپ کاناورال به فضا پرتاب شد.
ساکنان بخشهایی از آمریکای جنوبی و آفریقا شاهد این خورشیدگرفتگی بودند که تنها در نیمکره جنوبی زمین قابل مشاهده بود.
پدیده قابل توجهی که در این کسوف مشاهده شد "حلقه آتش" بود که در خورشیدگرفتگیهای حلقوی رخ میدهد.
این نوع خورشیدگرفتگی وقتی رخ میدهد که اندازه ظاهری ماه کوچکتر از اندازه ظاهری خورشید دیده میشود. به همین دلیل در مکانهایی از سطح زمین که به خط واصل مرکز خورشید و مرکز ماه خیلی نزدیکند، تنها حلقه پرنوری از خورشید دور ماه دیده میشود.
به دلیل تاریک بودن آن روی ماه که رو به زمین قرار دارد، نوری که از پشت آن به زمین میرسد بسیار پرنور دیده میشود که به حلقه آتش معروف شده است.
رصدخانه آبوهوای فضای ژرف ( Deep Space Climate Observatory) که به اختصار DSCOVR نامیده میشود، ماهواره آبوهوایی اداره ملی اقیانوسی و جوی (NOAA) است که توسط شرکت اسپیساکس با استفاده از حامل پرتاب فالکن ۹ در ۱۱ فوریه ۲۰۱۵ از پایکاه فضایی کیپ کاناورال به فضا پرتاب شد.
قضیه ویریال به ما می گوید که انقباضی که حاصل از گرانش یک جرم است انرژی پتانسیل گرانشی را به انرژی گرمایی و انرژی تابشی تبدیل می کند که نصف آن انرژی گرمایی و نصف دیگر انرژی تابشی است.
این قضیه، انرژی درونی یک ستاره (K که متشکل از انرژی گرمایی و انرژی تابشی است) و انرژی گرانشی آن (U) را به هم مرتبط می کند.
قضیه ویریال به ما می گوید که یک ستاره وقتی منقبض می شود، گرم تر می شود. همین طور که ستاره منقبض می شود، انرژی گرانشی آن (U) منفی تر می شود. این پدیده مخصوصاً هنگامی که ستاره در حال شکل گیری است و انقباض بسیار زیادی می کند، مورد توجه قرار می گیرد زیرا زمانی که سحابی در حال انقباض است، دما به قدری بالا می رود که امکان انجام فعالیت های هسته ای وجود دارد.
این قضیه، انرژی درونی یک ستاره (K که متشکل از انرژی گرمایی و انرژی تابشی است) و انرژی گرانشی آن (U) را به هم مرتبط می کند.
قضیه ویریال به ما می گوید که یک ستاره وقتی منقبض می شود، گرم تر می شود. همین طور که ستاره منقبض می شود، انرژی گرانشی آن (U) منفی تر می شود. این پدیده مخصوصاً هنگامی که ستاره در حال شکل گیری است و انقباض بسیار زیادی می کند، مورد توجه قرار می گیرد زیرا زمانی که سحابی در حال انقباض است، دما به قدری بالا می رود که امکان انجام فعالیت های هسته ای وجود دارد.
تصویر بالا گسترهای به درازای ۱۶۰۰کیلومتر از سطح پلوتو را نشان میدهد که به هنگام گذر از نزدیکی ۸۰هزار کیلومتری آن گرفته شده است